บทที่ 44 ความลับที่ซ่อนไว้
บทที่ 44 ความลับที่ซ่อนไว้
บทที่ 44 ความลับที่ซ่อนไว้
เมื่อ หยวนซี ข้ามเวลามา เขาก็เคยคิดหลายครั้งว่าตัวเองจะสามารถแสดงบารมีให้ โจโฉ และ เล่าปี่ มาสวามิภักดิ์ได้หรือไม่
ต่อมาเขาก็เข้าใจว่ามันเป็นไปไม่ได้
ทั้งสองเป็นยอดคนแห่งยุค จะไม่มีทางยอมอยู่ใต้ใคร อ้วนเสี้ยว ยังไม่สามารถปราบได้ แล้วตัวข้าเองจะทำได้อย่างไร? โจโฉไม่ต้องพูดถึง ตั้งแต่เริ่มต้นที่พ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไปจนถึงการกระทำที่โหดเหี้ยม ไม่เลือกวิธีการ ภายในไม่กี่ปี เขาก็สามารถยึดครองเหยียนโจว ซีจิ๋ว และอวี้โจวได้ท่ามกลางบรรดาขุนศึกมากมาย และเป็นผู้ที่หัวเราะได้ในตอนท้าย
เล่าปี่ทุกครั้งที่ไปพึ่งพานายคนต่าง ๆ ก็สามารถสร้างฐานอำนาจของตัวเองอย่างลับ ๆ ภายใต้การกดขี่อย่างต่อเนื่อง และเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ เรียกได้ว่าทำได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด
แต่สถานะของหยวนซีในฐานะบุตรตระกูลอ้วน กำหนดไว้แล้วว่าหยวนซีไม่สามารถไปสวามิภักดิ์กับทั้งสองคนได้
โจโฉเป็นไปไม่ได้อย่างน้อยก็ก่อนที่อ้วนเสี้ยวจะเสียชีวิต หลังจากนั้นก็มีบทเรียนจากการที่ อ้วนถำ ยอมจำนนแล้วก่อกบฏซ้ำ
แม้ว่าโจโฉจะใจกว้างกับแม่ทัพที่ยอมจำนนอยู่บ้าง เตียวสิ้ว เคยหลอกโจโฉหลายครั้ง แต่โจโฉก็ยังคงปฏิบัติต่อเขาอย่างดี มอบศักดินาให้สองพันครัวเรือน ซึ่งถือเป็นตำแหน่งสูงสุดในบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของโจโฉ
แต่หลังจากนั้นก็มีหลายกระแสเกี่ยวกับสาเหตุการเสียชีวิตของเตียวสิ้ว บางคนบอกว่าป่วยตาย บางคนบอกว่าฆ่าตัวตายหลังจากถูก โจผี ดูหมิ่น โจผียังได้สังหารบุตรชายของเตียวสิ้วในข้อหากบฏอีกด้วย
แม้ว่าเล่าปี่จะดูเหมือนมีน้ำใจ แต่ตามพัฒนาการทางประวัติศาสตร์แล้ว เขาก็อาจจะต้องถูกโจมตีอย่างหนักอีกยี่สิบปี หากหยวนซีติดตามเขา ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ชีวิตก็อาจจะปลิวหายไป
ยิ่งกว่านั้น บุรุษผู้ยิ่งใหญ่เกิดมาบนโลก จะยอมอยู่ใต้ผู้อื่นตลอดไปได้อย่างไร? และยิ่งกว่านั้น จุดเริ่มต้นของตนเองก็สูงขนาดนี้ สู้ลองเสี่ยงดูดีกว่า! ดังนั้น หยวนซีจึงคิดทบทวนแล้วตัดสินใจที่จะทำงานหนักในการพัฒนาโยวโจวอย่างจริงจัง และหาโอกาสต่อไป
ถึงแม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่โยวโจวต้องการผู้มีความสามารถจำนวนมาก โดยเฉพาะแม่ทัพผู้เก่งกาจที่สามารถต่อกรกับชนเผ่าต่างชาติได้ เพื่อให้ประชาชนอยู่อย่างสงบสุข
ดังนั้น หยวนซีจึงเล็งไปที่บุคคลที่เขาเคยตัดออกไปในตอนแรก
บุคคลที่ตอนนี้เกือบจะหมดหนทาง และทุกคนต่างก็ต้องการสังหารเขา
นั่นคือ ลิโป้
ในตอนแรก หยวนซีได้ตัดตัวเลือกนี้ออกไปทันที เพราะลิโป้แทบจะเป็นพันธมิตรที่แย่ที่สุด
นอกจากการทรยศและสังหารนายหลายครั้งแล้ว เขายังแตกหักกับอ้วนเสี้ยว อ้วนเสี้ยวเคยลอบสังหารเขาด้วย
ในสถานการณ์เช่นนี้ การร่วมมือกับลิโป้ก็เท่ากับหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเองชัด ๆ
อย่างไรก็ตาม ภายหลังหยวนซีพบว่า ตัวเลือกที่ดูเหมือนแย่ที่สุดนี้ แม้จะมีความเสี่ยงสูง แต่ผลตอบแทนก็สูงเช่นกัน
เพราะลิโป้เป็นชาวเหลียงโจว แม่ทัพที่เขาสานสัมพันธ์ด้วยล้วนเป็นคนเก่งกาจในการรับมือกับชนเผ่าต่างชาติ
ยิ่งไปกว่านั้น การสนับสนุนให้ลิโป้ตั้งหลักในเหยียนโจว สามารถกดดันขุนศึกรอบข้างได้พร้อมกัน ทำให้ตนเองมีพื้นที่ในการพัฒนา
โยวโจวและเหยียนโจวถูกแยกด้วยจี้โจว ข้าไม่น่าจะถูกลิโป้แทงข้างหลังง่าย ๆ ใช่ไหม?
และเรื่องที่ลิโป้ไม่ซื่อสัตย์นั้นมีเบื้องลึกเบื้องหลังมากมาย หยวนซีเคยลองหยั่งเชิงอ้วนเสี้ยว และพบว่าเรื่องราวไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็น
แต่หยวนซีก็จะไม่เชื่อใจลิโป้ทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจใช้ตัวตนปลอมในการดำเนินเรื่อง
กุญแจสำคัญทั้งหมดอยู่ที่ ตังเจียว
น้องชายของตังเจียว ตังฟาง ตอนนี้เป็นที่ปรึกษาในกองทัพของ เตียวเหมียว และตามพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ อีกไม่กี่เดือน เตียวเหมียวและ เฉินกง ก็จะร่วมกับลิโป้ก่อกบฏต่อโจโฉ ก่อให้เกิดกบฏเหยียนโจวแล้ว!
ในเวลานั้น โจโฉกำลังโจมตีซีจิ๋วเป็นครั้งที่สองและสังหารผู้คน เมื่อได้ยินข่าวเขาก็รีบร้อนกลับไปเหยียนโจวเพื่อต่อสู้กับลิโป้ กินเวลากว่าหนึ่งปี
แผนการของหยวนซีในตอนนี้คือ การเร่งให้กบฏเหยียนโจวเกิดขึ้นเร็วขึ้น และถือโอกาสนี้หยุดยั้งโจโฉจากการสังหารผู้คนในซีจิ๋วเป็นครั้งที่สอง ให้ลิโป้และโจโฉคอยถ่วงดุลกัน และเก็บไพ่ลับไว้
แน่นอนว่าความคิดนั้นสวยงาม แต่การปฏิบัติจริงมีตัวแปรมากมาย สิ่งที่หยวนซีกำลังใช้อยู่ในตอนนี้ คือจดหมายที่เขาเคยให้ตังเจียวเขียนถึงตังฟางก่อนหน้านี้
เนื้อหาง่าย ๆ เพียงไม่กี่ประโยค:
พี่ชายบังเอิญได้พบผู้มีความสามารถสูงส่ง ซึ่งมีสติปัญญาและไหวพริบ ควรที่เจ้าเมืองเตียวเหมียวจะนำไปใช้ประโยชน์ หวังว่าน้องจะแนะนำเขาให้
ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือเพียงสายลมตะวันออก เรื่องของเป่ยซินเฉิงก็มอบให้อ้วนถำดูแลชั่วคราว ทุกอย่างราบรื่น อีกไม่กี่วันก็จะสามารถออกเดินทางได้แล้ว!
เวลานี้อ้วนถำได้ไปหาที่พักของ ซุนซิม ในจวน เมื่อเดินเข้าไปก็พบว่าเขากำลังกอดหญิงสาวสองคนซึ่งเป็นคนเดียวกับที่พาไปเมื่อครู่ เสื้อผ้าก็ไม่เรียบร้อย
ในยุคนั้น ค่านิยมของชนชั้นขุนนาง การหลงใหลในสตรีไม่ได้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเลย กลับถูกยกย่องว่าเป็นเสน่ห์ของบัณฑิตผู้มีชื่อเสียง
ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือ กุยแก
กุยแกผู้นี้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ปีศาจอัจฉริยะ" วางแผนไม่เคยพลาด แต่เขามีชื่อเสียงโด่งดังยิ่งกว่าจากการที่ เฉินกุน เคยร้องเรียนเรื่องพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของเขา
เล่ากันว่า เขามักจะดื่มเหล้าหนัก หลงใหลในสตรีและชอบสาวงาม โจเจี๋ยว บุตรสาวของโจโฉ เคยกล่าวไว้ว่า ทุกครั้งที่กุยแกปรากฏตัว สตรีข้างกายเขามักจะไม่ซ้ำหน้า
นิสัยเหล่านี้คือ "วีถีกิ๋นหลิน" ที่สืบทอดมาในยุคเว่ยจิ้น และได้รับการยกย่องจากชนชั้นขุนนาง
หยวนซีเห็นว่าซุนซิมน่าจะทำธุระเสร็จแล้ว จึงกล่าวขึ้นว่า “ข้างนอกมีเรื่องราชการอยู่บ้าง ขอท่านอาจารย์โปรดออกไปดูหน่อยขอรับ”
ซุนซิมเข้าใจ จึงลุกขึ้นยืน หญิงสาวทั้งสองรีบช่วยเขาแต่งตัว ซุนซิมหัวเราะเสียงดัง ตบก้นหญิงสาวทั้งสองเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ราตรีนี้อีกยาวนาน เจ้าทั้งสองรอข้าอยู่ในห้องนะ” หญิงสาวทั้งสองได้ฟังก็หน้าแดงและตอบตกลง
ซุนซิมตามอ้วนถำออกจากจวน ทั้งสองให้คนเตรียมรถม้า โดยมีทหารสองข้างประกบ รถมาก็แล่นไปตามถนนในเป่ยซินเฉิงอย่างไม่รีบร้อน
ซุนซิมหัวเราะกับอ้วนถำ “หญิงสาวพวกนี้มีเสน่ห์มาก ท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ช่างอดทนยิ่งนัก”
อ้วนถำหัวเราะอย่างขมขื่น “ไม่กล้าทำให้เรื่องใหญ่เสีย”
เขาเล่าบทสนทนาที่เพิ่งคุยกับหยวนซีให้ซุนซิมฟังทั้งหมด ไม่มีขาดแม้แต่คำเดียว แสดงว่าเขามีความทรงจำที่ดีมาก
เขาเล่าจบแล้วก็กล่าวว่า “ยังไงก็ขอท่านอาจารย์ชี้แนะด้วยว่า น้องรองของข้านั้นพูดความจริงกี่ส่วนกันแน่?”
ซุนซิมลูบเคราแพะแล้วถอนหายใจ “จริงกี่ส่วน เท็จกี่ส่วน ข้าเองก็แยกไม่ออกในทันที”
“แต่ว่าท่านอ๋องรองหยวนซีนั้น มีความทะเยอทะยานไม่น้อย”
อ้วนถำพยักหน้า “ตอนนี้ข้าก็เหมือนคนป่วยที่หาหมอไม่เลือกหน้า ไม่เช่นนั้นนอกจากน้องรองแล้ว ข้าจะพึ่งใครในตระกูลอ้วนได้อีก?”
ซุนซิมโบกมือ “ข้าขอถามก่อน ท่านคิดว่าท่านอ๋องรองหยวนซีสมคบคิดกับกองซุนจ้านจริงหรือไม่?”
อ้วนถำลังเลเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ข้าคิดว่าไม่เหมือน”
เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาทันที ราวกับว่าตอนที่หยวนซีคุยเรื่องต่าง ๆ กับตนเองนั้น ได้แต่กล่าวถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ใหญ่ ๆ จนทำให้เรื่องนี้ถูกกลบไปอย่างเบาบาง!
คงจะไม่มีกระมัง? ซุนซิมเห็นสีหน้าของอ้วนถำแล้วกล่าวว่า “ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร หากท่านอ๋องรองหยวนซีจะกลับเย่เฉิง ทางเป่ยซินเฉิงก็ให้ท่านแม่ทัพ โกหละ นำทัพไปรบกับทัพม้าขาวของกองซุนจ้านสักครั้ง ก็จะเห็นความจริง”
“อย่างไรเสีย โกหละก็เป็นคนของ อ้วนซง ถือโอกาสลองเชิงเขาไปในตัว”
อ้วนถำพยักหน้า “โกหละน่าสงสัย แต่ทำมากเกินไป เห็นความงามแล้วยังไม่หวั่นไหว แสดงพิรุธออกมา”
ซุนซิมพยักหน้า “ท่านอ๋องรองหยวนซีเล่าเรื่องมากมายให้ท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ฟัง รวมถึงเรื่องการช่วยครอบครัวโจโฉด้วย ไม่ว่าจะทำได้จริงหรือไม่ ท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ไม่กลัวว่าข้าจะส่งข่าวไปหาน้องชายของข้า ซุนฮก หรือ?”
อ้วนถำได้ฟังแล้วก็กล่าวอย่างเรียบเฉย “ในเมื่อข้าเชื่อใจท่านอาจารย์ ย่อมไม่สงสัยคนที่ใช้ และไม่ใช้คนที่สงสัย”
“และข้าเชื่อว่าสิ่งที่ข้าสามารถมอบให้ท่านอาจารย์ได้ ย่อมมีมากกว่าสิ่งที่โจโฉมอบให้ซุนฮกมากนัก”
ซุนซิมได้ฟังแล้วพยักหน้าหัวเราะ “ท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ช่างตรงไปตรงมาจริงๆ”
“นายท่านส่งท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่มาตรวจสอบเป่ยซินเฉิง น่าจะเป็นการสร้างความบาดหมางระหว่างท่านอ๋องทั้งสอง เพื่อปูทางให้นายท่านรองอ้วนซง”
“นี่เป็นสถานการณ์ที่ยากลำบาก ก่อนมาข้าก็ปวดหัวมาก”
“แต่ไม่คิดว่าข้ายังไม่ได้ลงมือ ท่านอ๋องรองก็จัดการเรื่องราวได้เกือบทั้งหมดแล้ว”
“ถึงแม้นายท่านจะต้องระวัง แต่ท่านอ๋องรองก็ต้องระวังเช่นกันนะขอรับ”
“แต่ท่านอ๋องรองฆ่าชนชั้นขุนนางโดยพลการเป็นจุดด่างพร้อย ในอนาคตเกรงว่าความสำเร็จก็จะมีจำกัด”
“สถานการณ์ของท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ไม่ดีนัก แต่ในฐานะที่ปรึกษา การพลิกสถานการณ์จากเสียเปรียบย่อมสนุกกว่า”
“ท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่ให้ความเชื่อใจข้ามากขนาดนี้ ข้าจะช่วยท่านอ๋องผู้เป็นพี่ใหญ่แย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลอ้วนให้ได้แน่นอน!”
อ้วนถำรู้สึกตื่นเต้น คุกเข่าลงแล้วกล่าวว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างรบกวนท่านอาจารย์แล้ว!”
เกรงว่าอ้วนเสี้ยวคงไม่คิดว่าอ้วนถำได้ซื้อใจซุนซิมได้แล้ว! อ้วนถำรู้สึกภูมิใจในใจ อ้วนซงสามารถหลอกท่านพ่อ เปลี่ยนแปลงข้อมูลของเป่ยซินเฉิงได้ทั้งหมด ตัวข้าเองก็สามารถซ่อนเรื่องการซื้อตัวซุนซิมได้อย่างลับๆ
เรื่องที่อ้วนซงก่อกวนเรื่องเสบียงอาหารในเป่ยซินเฉิง อ้วนถำรู้มานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้แจ้งให้หยวนซีทราบ
ในเวลานั้นหยวนซีก็ไม่ได้ร่วมมือกับตนเอง แล้วจะมาเกี่ยวข้องอะไรกับตนเล่า? แต่ตอนนี้เมื่อตนเองร่วมมือกับหยวนซีแล้ว จุดอ่อนของอ้วนซงนี้ก็มีประโยชน์มากขึ้น
สามฝ่าย ได้แก่ อ้วนถำ หยวนซี และอ้วนซง ต่างก็มีความลับที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ง่ายๆ
ผู้ที่สามารถแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลได้ จะเป็นคนไร้เดียงสาได้อย่างไร?
หยวนซีก็กำลังแสร้งทำเป็นเช่นกัน เขาดูเหมือนจะฆ่าชนชั้นขุนนางโดยพลการ แต่จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้ไม่พึ่งพาชนชั้นขุนนางเลยแม้แต่น้อย
แม้ว่าชนชั้นขุนนางจะมีอำนาจมากจนยากที่จะควบคุม แต่การจะชิงแผ่นดินก็ไม่สามารถทอดทิ้งชนชั้นขุนนางไปได้อย่างสมบูรณ์
เขาเรียกเตียวหุน, เคออี้ และอู๋เจามา เพื่อจัดเตรียมเรื่องการออกจากเป่ยซินเฉิง