บทที่ 29 ขโมยส่วนผสมของยา

ในวันพฤหัสบดี ไซรัสรอชั้นเรียนปรุงยาของแฮร์รี่

ห้องเรียนปรุงยามืดสลัว เนื่องจากอยู่ใต้ดิน และสเนปมักปิดหน้าต่างเสมอ หากไม่มีคบไฟ ก็จะมืดสนิท

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ความผิดของสเนปทั้งหมด แม้ว่าเขาจะดูมืดมนจริง แต่ยาส่วนใหญ่ไวต่อแสง และแสงแรงก็มักทำลายยาได้

ไซรัสห่มเสื้อคลุมล่องหน ติดตามแฮร์รี่ข้างหลัง ตามฝูงชนเข้าไป

ขณะที่แฮร์รี่เดินผ่านโต๊ะที่แน่นไปยังหม้อของเขา ไซรัสเดินไปยังมุมใกล้แท่น ที่มีประตูไม้ซึ่งนำไปสู่ออฟฟิศของสเนป

สเนปเดินเข้ามา เสื้อคลุมของเขาพลิ้วไหวเหมือนปีกค้างคาวยักษ์ เขาเดินเข้าสู่ห้องเรียน สายตาคมกริบมองนักเรียนทั่วห้อง หยุดมองแฮร์รี่สองสามวินาที ก่อนจะยิ้มเยาะและพูดว่า

"วันนี้ เราจะปรุงน้ำยาบวม"

"ฉันเชื่อว่าพวกเธอทุกคนมีสมองพอที่จะเข้าใจขั้นตอนในตำรา ยาต้องไม่เข้มข้นหรือเจือจางเกินไป มิฉะนั้น" เขาหัวเราะเย็น สายตาจับจ้องนักเรียนกริฟฟินดอร์ โดยเฉพาะเนวิลล์ เชมัส และแฮร์รี่ " มิฉะนั้น อุบัติเหตุอาจเกิดขึ้น แล้วฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะอยากให้ยาแก้พิษพวกเธอหรือเปล่า!"

พรสวรรค์ด้านการปรุงยาของแฮร์รี่ไม่ได้แย่ แต่น่าเสียดายที่เนวิลล์และเชมัสอยู่โต๊ะทางขวาของเขา

สองอัจฉริยะนี้ทำให้ทุกครั้งที่ชั้นเรียนปรุงยาเป็นเรื่องข่าวใหญ่ ความเงอะงะของเนวิลล์มักส่งผลกระทบต่อแฮร์รี่ และแม้ว่าไม่ใช่ความผิดของแฮร์รี่ สเนปก็ยังหักคะแนนเขาจากผลงานแย่ของเนวิลล์อยู่ดี

เธอนั่งใกล้ขนาดนี้ ทำไมไม่ช่วยเนวิลล์?

ขาดความสามัคคีและมิตรภาพ กริฟฟินดอร์เสียสิบคะแนน!

เธอกล้าช่วยเนวิลล์เหรอ? เธอคิดว่าทักษะปรุงยาของเธอเก่งขนาดนั้นหรือ?

กริฟฟินดอร์เสียสิบคะแนน!

คำพูดของสเนปจุดประกายความไม่พอใจ มันเหมือนเป็นการประกาศตรงๆ ว่าเขาจะไม่ช่วยกริฟฟินดอร์ แต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา มีเพียงพวกงูสลิธีรินที่สนุกกับความลำเอียงของเขา และหัวเราะเสียดสี

ในที่สุด สเนปก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบเอง

"ทำไมพวกเธอไม่เริ่มกัน?"

เนวิลล์เริ่มงุ่มง่ามจัดการอุปกรณ์ทันที

"ฉันควรเอาอะไรใส่ก่อน?" หน้ากลมของเขาแดงก่ำ มือสั่นขณะถือส่วนผสม

"เธอควรบดสมุนไพรให้เป็นผงก่อน มันเขียนไว้ในหนังสือ" แฮร์รี่กระซิบ

แต่ทันทีที่พูดจบ เขาก็รู้สึกเสียใจ บางทีปล่อยให้วุ่นวายไปเลยอาจจะง่ายกว่าการพูดออกมาแบบนี้

สเนปตะคอกทันที "ห้ามพูด!"

เขาเดินตรงไปยังโต๊ะของเนวิลล์ ที่ทั้งลนลานและประหม่าเสียจนสมองว่างเปล่า

ไซรัสอดคิดไม่ได้ว่า เนวิลล์อาจลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า “สมุนไพร” และ “บดเป็นผง” หมายถึงอะไร

ในจังหวะที่สเนปกำลังเล่นงานเนวิลล์ ไซรัสลุกขึ้นยืน เล็งไม้กายสิทธิ์ไปที่หม้อของแครบบ์ แล้วปล่อยประกายไฟเล็ก ๆ ออกไป

ทันทีที่ยาของแครบบ์ระเบิด มันกระเด็นกระจายไปทั่วทั้งห้องเรียน เสียงกรีดร้องดังขึ้นเมื่อทุกคนโดนหยดน้ำยาบวมกระเซ็นใส่ มัลฟอยโดนเต็มหน้า จมูกของเขาพองโตเหมือนลูกโป่ง ส่วนแครบบ์ที่โดนเข้าตาก็เซไปเซมา ตาบวมใหญ่เท่าจานอาหารกลางวัน

ห้องเรียนระเบิดเป็นความอลวน มีเสียงร้องเจ็บก้องอยู่ สเนปคำราม "เงียบ! เงียบ!"

ไซรัสเกือบคิดว่าเขาถูกเปิดเผย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาเห็นสายตาเย็นชาของสเนปจับจ้องแฮร์รี่และเพื่อนๆ เห็นได้ชัดว่าเขาสงสัยพวกเขา ไซรัสรู้สึกโล่งใจและมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของสเนป ดึงผมจากหัวของมัลฟอยไม่กี่เส้นขณะที่เขาผ่านไป

มัลฟอยกรีดร้องดังขึ้น

"ผู้ที่โดนยากระเด็นใส่  เดินมาหาฉันเพื่อขอยาแก้พิษ เมื่อฉันหาได้ว่าใครเป็นคนทำ..."

ไซรัสไม่ได้ยินที่เหลือ เพราะเขาแอบเข้าไปในห้องทำงานของสเนปแล้ว

"เขาไบคอร์น หนังบูมสแลงแอฟริกา" เขายกไม้กายสิทธิ์ขึ้น ปลายส่องไปที่แถวขวดที่เรียงอยู่ตามผนัง

"สเนปมีของดีมากจริงๆ"

ไซรัสช่วยตัวเองด้วยการหยิบส่วนผสมที่เป็นประโยชน์ นอกจากสองอย่างที่เขาต้องการ ส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบที่ช่วยเติมพลังชีวิต เขาไม่กังวลว่าสเนปจะจับได้หรือไม่ เพราะถ้าสเนปรู้ เขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

เขาไม่รู้ว่าคนขโมยตัวจริงเป็นใคร จึงทำได้แค่รายงานให้ดัมเบิลดอร์ทราบ ซึ่งก็ทราบดีว่า “เขา” หรืออาจเป็นแค่เงาของโวลเดอมอร์ กำลังก่อปัญหาอยู่ แม้จะยังไม่แน่ชัดว่าเป็นโวลเดอมอร์ตัวจริง ฮอร์ครักซ์ หรือแค่คาถาหรือวัตถุชั่วร้ายก็ตาม

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจเฝ้าดูและพึ่งพาศัตรูที่โวลเดอมอร์เลือกไว้ เพื่อให้เป็นคนเผชิญหน้าแทนเขา

เนื่องจากปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน และแฮร์รี่ พอตเตอร์สามารถขับไล่โวลเดอมอร์ในเทอมที่ผ่านมา ไม่ว่าสภาพของโวลเดอมอร์จะอ่อนแอแค่ไหนตอนนั้น ก็เป็นไปไม่ได้ที่นักเรียนปีหนึ่งจะทำได้ แต่สุดท้ายเรื่องก็จบลงด้วยการตายของควิเรลล์

ดังนั้น ดัมเบิลดอร์เชื่อว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์อาจขัดขวางแผนการของโวลเดอมอร์อีกครั้ง

จากสภาพที่น่าสงสารของควิเรลล์ในเทอมที่แล้ว การครอบงำของทอม ริดเดิ้ลเพียงอย่างเดียวก็สามารถดูดพลังชีวิตคนได้ หากไม่มีการเติมพลัง ชีวิตของจินนี่ วีสลีย์ก็จะตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน

แม้ดัมเบิลดอร์จะไม่รีบร้อนที่จะหยุดเขา แต่เขาก็ไม่อยากให้นักเรียนที่ยังไร้เดียงสาต้องตาย

ไซรัสใช้จังหวะนี้อย่างเต็มที่ กล้าหยิบยาของสเนปอย่างไม่เกรงกลัว

ขณะที่เขาซ่อนยาและแอบออกจากห้องทำงานสเนปไปอย่างเงียบๆ สเนปได้ให้ยาแก้พิษกับนักเรียนที่ได้รับผลกระทบจากยาบวมแล้ว และตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้าหม้อของแครบบ์  คิดอะไรบางอย่างอย่างจริงจัง

"หืม ประกายไฟเรื่อๆ" สายตามืดมนของเขาส่องไปที่นักเรียน ในที่สุดก็หยุดที่แฮร์รี่และเพื่อนๆ

"เล่ห์เหลี่ยมฉลาด! การใช้คาถาคือจุดอ่อนของเธอ!"

"แฮร์รี่ พอตเตอร์ ทำไมเธอไม่โชว์ไม้กายสิทธิ์ให้ฉันดูสักหน่อย เพื่อที่ฉันจะได้ตรวจสอบว่าเธอใช้คาถาอะไร?