ตอนที่ 357 ช่วยนางผ่านบททดสอบ

ตอนที่ 357 ช่วยนางผ่านบททดสอบ

เอลฟ์เหล่านี้ถูกควบแน่นด้วยพลังชีวิตอย่างสมบูรณ์ จึงไม่มีจิตสำนึกและแม้แต่การโจมตีที่ปล่อยออกมาก็เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของพลังแห่งชีวิต

รัศมีบนร่างกายของกงเสวียนชิงค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นและร่างกายของนางคล้ายจะกลายเป็นดาบยาว

“ข้ามองออกแล้ว!”

นางยกดาบขึ้นอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ

“ลองลิ้มรสดาบเล่มนี้หน่อยเป็นไร”

“น้ำแข็งหิมะละลาย...ก่อเกิดสรรพชีวิต!”

เจตจำนงดาบเย็นยะเยือกสร้างการทำลายล้างแผ่ออกไป ส่งผลให้มีแรงผลักดันเพื่อทำลายล้างทุกสิ่ง ทว่าทันทีที่มันถูกฟันออกไป การเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกันก็เกิดขึ้น

วัชพืชเล็กๆ งอกขึ้นมาจากธารน้ำแข็งหนาวเย็นและชีวิตริบหรี่ถือกำเนิดขึ้น

ในพื้นที่จำกัดของชีวิตนี้ วัชพืชที่อ่อนแอกำลังผลิบานด้วยความมหัศจรรย์แห่งชีวิต

จากนั้นธารน้ำแข็งก็ละลายและพืชพรรณเติบโตขึ้น

ในชั่วพริบตา เอลฟ์สี่ตนก็กลายเป็นเถ้าถ่านและหายไป

ส่วนเจตนาของดาบนี้กลายเป็นโคลนฤดูใบไม้ผลิที่หล่อเลี้ยงพืชพรรณ

ความรู้สึกกลมกลืนตามธรรมชาติปรากฏขึ้นบนร่างกายของกงเสวียนชิง ทำให้เดิมนางมีอารมณ์เย็นชาและเย่อหยิ่งกลับกลายเป็นอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย ดูสอดคล้องกับพืชพรรณโดยรอบ

เมื่อเห็นเอลฟ์ที่เหลือทั้งหกพุ่งเข้าหาอีกครั้งโดยไม่กลัวความตาย กงเสวียนชิงจึงยกดาบขึ้น แต่กลับพบว่าข้อมือของนางอ่อนแรงและใช้มันไม่ได้

แม้ว่าความเข้าใจในเจตจำนงดาบของนางจะถึงระดับที่สูงขึ้น แต่ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัสและเหนื่อยล้าแล้ว

ดาบในตอนนี้คือพลังสุดท้ายที่นางเค้นออกมา

“ดูเหมือนว่าบททดสอบนี้จะล้มเหลวอีกครั้ง”

กงเสวียนชิงมีสีหน้าเสียดาย การทดสอบล้มเหลวไม่ได้หมายถึงความตาย เพราะมีโอกาสสามครั้งต่อหนึ่งบททดสอบและนี่เป็นเพียงครั้งที่สองเท่านั้น

“ครั้งต่อไปข้าจะไม่ล้มเหลวอีก”

นางกำหมัดแน่นและหลับตาลง เตรียมเผชิญกับ ‘ความตาย’ อย่างสงบ

หนึ่งอึดใจผ่านไป การโจมตีที่ควรจะเกิดขึ้นกลับไม่ตกใส่นาง ทันใดนั้นก็มีมือใหญ่คู่หนึ่งมาคว้าเอวของนางไว้

นางลืมตาขึ้นและเห็นใบหน้าเจ้าของมือนั้นอยู่ใกล้มาก นางจึงผ่อนคลายและอุทานด้วยแววตาประหลาดใจ “ญาติผู้พี่ ท่าน...อ๊ะ!”

ดวงตาคู่งามเบิกกว้างและดาบยาวที่ต่อให้ ‘ตาย’ ก็ไม่ยอมวางลงพลันร่วงลงกับพื้นโดยไม่รู้ตัว

ร่างของนางแข็งทื่อและอารมณ์ต่างๆ เช่น ความสงสัย ความตกใจและความเขินอายฉายแววผ่านดวงตาซึ่งในที่สุดก็ถูกแทนที่ด้วยความสับสน

หลังจากผ่านไปหนึ่งเค่อ ซูอันก็หยุดลิ้นตะกละได้

ใบหน้าของญาติผู้น้องแดงไปหมดราวกับว่าเมาสุราและดวงตาพร่ามัว

“ญะ ญาติผู้พี่ เหตุใดท่านถึงทำแบบนี้!” นางถามด้วยเสียงแผ่ว

ดวงตาคู่หนึ่งต้องการมองตรงไปยังซูอัน แต่หลังจากเห็นแววตาที่ยิ้มแย้มเหล่านั้น นางก็หลบเลี่ยงไปโดยอัตโนมัติ

เขาสัมผัสหน้าอกของนางเมื่อพบกันครั้งแรก จูบนางอย่างหนักเมื่อพบกันอีกครั้ง

นี่มันมากเกินไปแล้ว!

แม้ว่านางจะไม่ต่อต้านญาติผู้พี่ที่นึกชื่นชมคนนี้ แต่นางก็ยังอยากจะค่อยเป็นค่อยไป

“ฮ่าฮ่า ขอโทษที ขอโทษ ข้าเห็นญาติผู้น้องหลับตา จึงคิดว่าเจ้ากำลังบอกเป็นนัยแก่ข้า”

ซูอันยิ้มและกล่าวขอโทษแบบไม่จริงใจ เขาวางมือบนศีรษะของหญิงสาวแล้วลูบมันอย่างไม่ซื่อสัตย์

หากสื่อสารความรู้สึกกันไม่ได้ จูบไหนก็ไม่ลึกซึ้ง

“บอกเป็นนัยอะไร ครั้งต่อไปถ้าทำแบบนี้อีก ข้าจะโกรธท่าน” แม้ว่าไม่ยอมรับแต่กงเสวียนชิงยังคงพูดอย่างไม่มั่นใจ

นางก้มศีรษะลงและต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าอาการบาดเจ็บของตนหายดีแล้ว

ดูเหมือนว่าญาติผู้พี่แค่อยากจะช่วยเหลือนาง ทันใดนั้นความอบอุ่นเกิดขึ้นในใจของนาง

“ตกลง ครั้งต่อไปข้าจะบอกเจ้าก่อนจูบ” ซูอันบีบแก้มกงเสวียนชิงแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

“...ญาติผู้พี่!” ความอบอุ่นหายไปทันทีและเสียงขี้อายเจือความโกรธของหญิงสาวก็ดังขึ้น ทำให้ซูอันหัวเราะอีกครั้ง

ในที่สุดหญิงสาวก็ระงับความเขินอายและมองซูอันด้วยความสงสัย

“ญาติผู้พี่มาที่นี่ได้อย่างไร?”

หรือว่าญาติผู้พี่ได้รับมรดกจากเทพีเซิงมิ่งด้วย ในกรณีนี้มรดกจะถูกแบ่งอย่างไร นางคิดอย่างบ้าคลั่งจนปวดหัว

“มาเพราะเจ้านั่นแหละ”

ซูอันงอนิ้วแล้วเขกศีรษะของกงเสวียนชิงสามที

“เจ้าบอกที่บ้านว่ามารับมรดกที่นี่ไม่ใช่หรือ? พ่อของเจ้าจึงขอความช่วยเหลือจากไท่โฮ่ว ที่ข้าตามเข้ามาเพราะกลัวจะเกิดอันตรายขึ้นกับเจ้า”

กงเสวียนชิงยกมือกุมศีรษะแล้วเสียงค่อยๆ เบาลง “ข้าลืมไปน่ะ”

ตอนแรกนางคิดว่าสถานที่แห่งนี้เป็นมรดกธรรมดา ยิ่งมีไพ่ตายที่ตระกูลมอบให้ยิ่งไม่ต้องกลัว

โดยไม่คาดคิดว่ามันกลายเป็นบททดสอบศักดิ์สิทธิ์ที่แตกต่างไปจากมรดกปกติอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้ยังทำให้นางใช้ไพ่ตายในการทดสอบครั้งที่สี่ และเนื่องจากนางไม่สามารถออกไปได้ก่อนเสร็จสิ้นการทดสอบครั้งที่ห้า นางจึงส่งข้อความถึงครอบครัวไม่ได้ด้วยซ้ำ

“จริงสิ ญาติผู้พี่ ตอนนี้ท่านอยู่ในระดับใดแล้ว?” กงเสวียนชิงเปลี่ยนเรื่องทันที โดยมองไปที่เอลฟ์น้ำแข็งทั้งหกทางด้านหลังและแสดงความประหลาดใจอย่างแท้จริง

การตรึงเอลฟ์ทั้งหกที่เทียบได้กับมิ่งตาน แม้แต่ผู้ฝึกตนมิ่งตานขั้นปลายก็ยังทำไม่ได้

บัดนี้ญาติผู้พี่ไปถึงขั้นไหนแล้ว

แม้ว่านางกำลังไล่ตาม แต่นางรู้สึกว่าช่องว่างระหว่างตัวเองกับญาติผู้พี่เริ่มกว้างขึ้นเรื่อยๆ

“สูงกว่าระดับปัจจุบันของเจ้านิดเดียว” ซูอันมองกงเสวียนชิงด้วยรอยยิ้ม ใช้สองนิ้วเพื่อวาดระยะห่างเล็กน้อยแบบไร้นัยสำคัญ

“ขอเพียงเจ้าพยายามให้มากขึ้น เจ้าก็จะตามข้าทัน”

“คนโกหก” กงเสวียนชิงไม่เชื่อ เพราะคนที่สูงกว่านางเล็กน้อยจะตรึงมิ่งตานทั้งหกได้อย่างไร

แสงในดวงตาของนางกะพริบและคาดเดาอย่างมั่นใจ “ญาติผู้พี่ อย่างน้อยท่านต้องอยู่ในระดับหยางบริสุทธิ์”

แม้ว่าหยางบริสุทธิ์ที่อายุน้อยกว่าสามสิบจะสร้างความประหลาดใจให้กับโลก แต่นางก็รู้สึกว่าถ้าเป็นญาติผู้พี่คนนี้ เขาจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้

“อืม ก็เกือบจะเหมือนกัน อย่ากังวลกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้เลย”

ซูอันโบกมือแล้วหันไปมองพวกเอลฟ์ที่ถูกแช่แข็งเหล่านั้น “ไปฆ่าพวกมันซะ”

“วันนี้ญาติผู้พี่จะพาเจ้าผ่านการทดสอบศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว!”

“โอ้ ทำได้จริงหรือ?” กงเสวียนชิงเบิกตากว้างอีกครั้ง นี่ไม่ใช่การโกงหรือ

ใครจะรับมรดกโดยมีคนช่วยโกงได้อย่างไร

ซูอันยิ้มเบาๆ และบีบแก้มญาติผู้น้องด้วยความมันเขี้ยว “อย่ากังวล มรดกนี้ตรวจไม่พบการมีอยู่ของข้า”

หลังได้รับการส่งเสริมจากโลกภายใน ฟังก์ชั่นต่างๆ ของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก เช่นการสามารถปกปิดลมหายใจได้โดยสมบูรณ์

หากเขาต้องการซ่อน คงไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถค้นพบเขาได้ยกเว้นพี่รั่วซี

ไม่ต้องพูดถึงสถานที่มรดกนี้ แม้ว่าเขาอยากเห็นเทพีเซิงมิ่งอาบน้ำ เขาก็จะไม่ถูกค้นพบและเขายังสามารถค้นหาโลกเทพเสมือนได้

ดวงตาของกงเสวียนชิงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “ญาติผู้พี่ต้องการค้นหาการดำรงอยู่เบื้องหลังบททดสอบอันศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม?”

โดยส่วนตัวแล้ว นางยังคงชอบที่จะได้รับมรดกตามความแข็งแกร่งของตัวเอง

แต่หลังจากรับมรดกมานานกว่าครึ่งเดือน นางก็รู้สึกได้ว่ามรดกของเทพีเซิงมิ่งนี้แตกต่างจากมรดกที่ทิ้งไว้โดยคนรุ่นก่อนๆ อย่างมาก ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่เดิมในโลกนี้

และเทพราชาแห่งชีวิตที่อยู่เบื้องหลังก็น่าจะยังมีชีวิตอยู่

“โอ้ เจ้ามองออกแล้วสินะ” ซูอันมองญาติผู้น้อง มีความชื่นชมในดวงตาและเขาไม่ได้ซุกซ่อนมันไว้

“ใช่แล้ว เบื้องหลังเทพราชาแห่งชีวิตคือสถานที่เรียกว่าโลกเทพเสมือน ซึ่งเป็นเป้าหมายของข้าเช่นกัน”

“แต่ข้าจะกำหนดพิกัดของโลกนั้นได้ก็ต่อเมื่อเจ้าผ่านบททดสอบศักดิ์สิทธิ์และรับสืบทอดสถานะศักดิ์สิทธิ์ หากเจ้าไม่ต้องการก็พยายามเองเถอะ”