ตอนที่ 236 ปั้นหญิงงามอันดับหนึ่งไว้ประดับหอ
ตอนที่ 236 ปั้นหญิงงามอันดับหนึ่งไว้ประดับหอ
ตอนที่ 236 ปั้นหญิงงามอันดับหนึ่งไว้ประดับหอ
ในขณะที่เสิ่นไคซานกำลังต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่ที่ห้องโถงด้านหน้า ลูกชายคนโตกำลังเล่นสนุกอยู่กับอนุของเขาที่หลังบ้าน
“อัก! เจ้า...” ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เขาหายใจไม่ออกและเกือบจะเป็นลม
หญิงชุดดำบินเข้ามาในห้องพลางมองอนุทั้งสองและลูกชายคนโตที่หวาดกลัวด้วยความเย็นชา จากนั้นเตรียมจับกุมเสิ่นไคซาน
“ข้าไม่ยอม!” เสิ่นไคซานพยายามดิ้นรน เขาเป็นนักเดินทางข้ามเวลาที่จะต้องแต่งงานกับภรรยาหลายล้านคนและให้กำเนิดลูกหลายล้านคนเช่นกัน เขาจะตายแบบนี้ได้อย่างไร
ในขณะนี้เสียงจักรกลดังขึ้นในใจของเขา
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับกิ่งก้านที่บานสะพรั่งจากการให้กำเนิดทายาท รับรางวัลประสบการณ์การสัมผัสมิ่งตาน]
ที่แท้ตอนนี้อนุอีกคนของเขาคลอดลูกพอดี!
ทันใดนั้นดวงตาของเสิ่นไคซานสว่างขึ้นและเขาเลือกใช้มันโดยไม่ลังเล
พลังวิญญาณระดับมิ่งตานไหลไปทั่วร่างกายและอาการบาดเจ็บที่แต่เดิมทำให้เขาเคลื่อนไหวได้ยากก็ถูกระงับทันที
“ข้าจะสู้อีกครั้ง!” เขาไม่สมควรตายจริงๆ
เสิ่นไคซานยืนขึ้นพร้อมหัวเราะสะใจ เขาซัดฝ่ามือเมฆาใส่หญิงชุดดำที่ตกอยู่ในความประหลาดใจ จากนั้นส่งสายตาดุร้ายให้กับลูกชายคนโต
“ข้าจะจัดการกับเจ้าทีหลัง!”
“เหอะ!” แม้ว่าหญิงชุดดำประหลาดใจต่อการเปลี่ยนแปลงของเสิ่นไคซาน แต่นางก็ตอบสนองรวดเร็วเช่นกัน
นางใช้พลังเวทต่อสู้กับเสิ่นไคซานด้วยความใจเย็น
“เหอะเหอะ เมื่อครู่นี้เจ้าสนุกมากสินะ!” ตอนนี้พลังเวทในร่างกายของเสิ่นไคซานมีมากกว่าหญิงชุดดำเพราะมันเทียบเท่ากับมิ่งตานขั้นปลายแล้ว เขาจึงชิงความได้เปรียบมาครอง
ความหดหู่จากการถูกทุบตีก่อนหน้านี้หายไปและความสุขปรากฏบนใบหน้าของเขา
เขาเป็นตัวเอกที่ถูกลิขิตไว้และมันง่ายที่จะเปลี่ยนโชคร้ายให้กลายเป็นโชคดี!
เมื่อเขาจัดการกับหญิงชุดดำคนนี้แล้ว แม้แต่กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังนางก็จะไม่มีใครได้รอดชีวิตและด้วยพลังของระบบ เขาต้องไปถึงจุดสูงสุดของทวีปแน่นอน
เทพธิดา ผู้ฝึกตนและจักรพรรดินีจะต้องเป็นของเขาทั้งหมด!
หญิงชุดดำปล่อยให้พลังเวทเบ่งบานในมือ
ไอสังหารพุ่งสูงขึ้น แสงสีเขียวสว่างกว่าเดิม
ในความเป็นจริงหากนางฆ่าเสิ่นไคซานโดยตรง ตอนนี้ร่างกายของเขาคงถูกผ่าแยกออกจากกันแล้ว ทว่าคำสั่งของซูอันคือให้จับเป็น นางจึงต้องปฏิบัติตามคำสั่งด้วยความซื่อสัตย์
ฟ้าว!
ทันใดนั้นมีแสงสีเลือดโผล่มาจากที่ใดไม่ทราบ
แสงนั้นเจาะทะลุอากาศและทะลุผ่านร่างของเสิ่นไคซานทันที
เสิ่นไคซานที่เดิมทีหัวเราะ ทันใดนั้นตัวแข็งทื่อ ใต้ท้องมีรูขนาดใหญ่และคนทั้งคนหงายหลังลงกับพื้น
เป็นการลงมือของบุปผามรณะที่อยู่ในความมืด
หญิงชุดดำโค้งคำนับต่อความว่างเปล่า จากนั้นปิดผนึกจื่อฝู่ของเสิ่นไคซานแล้วใส่โซ่ตรวนวิญญาณให้เขาทันที
เมื่อเห็นการแสดงออกที่ไม่เต็มใจของเขา หญิงชุดดำจึงพูดเย้ยหยัน “ตอนนี้ข้าสนุกกับการเล่นมากจริงๆ”
จากนั้นนางฟาดฝ่ามือใส่เสิ่นไคซานที่โกรธเคืองให้หมดสติแล้วพาเขาบินไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนสุ่ย
ผู้ชมที่เฝ้ามองเหตุการณ์เหล่านี้หยิบกระดาษที่มีตัวอักษร ‘มงคลคู่’ ขึ้นมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “โอ้ ตอนนี้มงคลคู่กลายเป็นความโศกเศร้า”
ลูกชายคนโตของเสิ่นไคซานรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นบิดาถูกจับไปแล้ว หมายความว่าอนุทั้งหมดที่บิดาเลี้ยงไว้จะตกเป็นของเขา!
……
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร แต่เสิ่นไคซานลืมตาตื่นขึ้นมาแล้ว
สภาพแวดล้อมโดยรอบค่อนข้างอับชื้นและเขารู้สึกว่าความแข็งแกร่งเหมือนหายไปด้วย
“เจ้าตื่นแล้วหรือ หมายความว่าการผ่าตัดสำเร็จด้วยดี ขอแสดงความยินดีที่เจ้ากลายเป็นหญิงสาวผู้งดงาม”
คำพูดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างอธิบายไม่ได้ทำให้เสิ่นไคซานยังไม่ทันได้ปรับสายตาก็ต้องเอามือคลำไปข้างล่างโดยอัตโนมัติ
ไม่มีแล้ว!
มันหายไปแล้ว!
และยังมีรอยบุ๋มลงไปเช่นเดียวกับของพวกอนุ
มือของเขาสั่นระริกและมองไปที่ชายแปลกหน้าด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าทำอะไรข้า!”
“ดูเหมือนไม่มีผลข้างเคียงด้วย” ซูอันมองท่าทางที่กระตือรือร้นของเสิ่นไคซานและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “หลังจากกินเม็ดยาสร้างสวรรค์จำลองและสวมชุดกระโปรงเทพธิดาหลิวหลี กลับกลายเป็นว่าสวยกว่าเฟิงหร่านสามแต้มทีเดียว”
ชุดกระโปรงเทพธิดาหลิวหลีที่ได้รับจากการฆ่าตัวเอกก่อนหน้านี้ถือเป็นสมบัติวิญญาณ
แม้ว่าซูอันไม่ได้สวมมันเอง แต่เขายังสามารถขัดเกลาสมบัติวิญญาณและให้ผู้อื่นสวมใส่ได้
ถึงแม้ว่าเสิ่นไคซานจะดูเหมือนผู้หญิง แต่โดยพื้นฐานแล้วเขาเป็นผู้ชายซึ่งเหมาะกับการใช้ชุดกระโปรงเทพธิดาหลิวหลี
นอกจากนี้เขายังดูไม่เลวเลย เมื่อสวมชุดกระโปรงเทพธิดาหลิวหลี ได้รับพรจากกล้ามเนื้อน้ำแข็งกระดูกหยก ผลที่ออกมาคือคนที่มีเสน่ห์อันเย้ายวน
หากชายคนหนึ่งมาเห็นโดยที่ไม่รู้ตัวตนแท้จริงของเสิ่นไคซาน เกรงว่าจะโดนล่อลวงได้แน่นอน
เมื่ออยู่ในที่คุมขังนี้และซุกตัวอยู่ในมุมหนึ่ง เขาดูเปราะบาง น่าสงสารและน่าเวทนายิ่งนัก
“ระบบ ระบบช่วยข้าด้วย!” เสิ่นไคซานตกใจและโกรธมาก
ลูกชายของเขา!
ลูกชายที่ร่วมต่อสู้ในสนามรบกับเขา!
นี่มันองค์กรชั่วร้ายแบบใด ถึงขั้นเปลี่ยนชายสูงเจ็ดฉื่อให้กลายเป็นผู้หญิงได้!
โลกนี้มีอันตรายขนาดนี้เลยหรือ
เขาเรียกระบบในใจด้วยความบ้าคลั่ง เพราะในสถานการณ์นี้เขาทำได้เพียงพึ่งพาพลังของระบบเท่านั้น
[หากโฮสต์ต้องการรางวัล โฮสต์ต้องให้กำเนิดทายาทก่อน]
“ระบบ ตอนนี้ข้าจะให้กำเนิดลูกได้อย่างไร ช่วยข้าเอาตัวรอดก่อนได้หรือไม่...”
[โฮสต์สามารถปรับปรุงความแข็งแกร่ง ฟื้นฟูร่างกายและตั้งครรภ์ทายาทได้]
ดวงตาของเสิ่นไคซานเบิกกว้าง “ตอนนี้ข้าจะปรับปรุงความแข็งแกร่งได้อย่างไร! เจ้าช่วยเลื่อนรางวัลมาก่อนได้ไหม?”
[หากต้องการรับรางวัล โฮสต์ต้องให้กำเนิดทายาท]
“บัดซบ!”
เพียะ!
ขณะที่เสิ่นไคซานกำลังสาปแช่งระบบในใจ แรงตบก็ปลุกเขาให้ได้สติ
เมื่อมองใบหน้าเล็กๆ ที่มีเสน่ห์นั้น ซูอันดึงมือกลับอย่างสงบและหัวเราะเบาๆ “จำไว้ว่าตั้งแต่วันนี้เจ้าชื่อเสิ่นซือซือ”
“เสี่ยวฮวา ก่อนอื่นให้จัดคนไปส่งเขาที่หอนางโลมในชิงโจวเพื่อฝึกฝนทักษะ ถ้าเขามีประโยชน์จริงๆ ให้นำตัวกลับไปที่เมืองหลวง ข้าจำได้ว่าหอฮ่วนเยวี่ยในเมืองหลวงยังขาดหญิงงามอันดับหนึ่ง”
หอฮ่วนเยวี่ยเป็นทรัพย์สินของเขาในเมืองหลวง นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะหอนางโลมชั้นนำในเมืองหลวงร่วมกับหอเซียวเซียงและหอทิงเฟิง
ก่อนหน้านี้หอทิงเฟิงมีสตรีหมายเลขหนึ่งคือเฟิงหร่านซึ่งนำหน้าหอนางโลมหลายแห่ง ตอนนี้ซูอันกำลังเตรียมสร้างสตรีหมายเลขหนึ่งของเขาเอง
“เจ้าค่ะ!” บุปผามรณะซึ่งไม่เห็นตัวตนตอบรับเสียงหนักแน่น
เสิ่นไคซานถูกผนึกความแข็งแกร่งไว้ด้วยหลายวิธี ไม่ว่าจะเป็นวิธีลับของหน่วยบุปผามรณะ วิธีการผนึกวิญญาณด้วยวิชามาร การผนึกโดยพลังหยวนเสินของเซิ่งหนานและวิธีปิดผนึกเลือดของเผ่าปีศาจโดยตี้เมิ่งเหยา ดังนั้นเขาจึงเหลือแค่กำลังของคนธรรมดา ถ้าถูกส่งไปยังหอนางโลมและมีมิ่งตานคอยควบคุม เขาไม่มีทางหนีได้เด็ดขาด
มีจื่อฝู่ไปรับแขกที่หอนางโลมจึงเป็นกลไกที่ดีในการเพิ่มมูลค่ากิจการของเขา
ทันใดนั้นดวงตาของเสิ่นไคซานเบิกกว้างขึ้นและจับจ้องไปที่ซูอัน
ผีบ้าอะไร!
ส่งเขาไปหอนางโลมเพื่อฝึกฝนทักษะหรือ?
เจ้ามันคือมารร้าย!!!
“ไม่นะ ไม่ ปล่อยข้าไปนะ!”
หลังจากตระหนักได้ เขาก็กอดตัวเองและซุกตัวอยู่ที่มุมห้องพลางตะโกนด้วยความตื่นตระหนก
เขาเป็นคนบริสุทธิ์ที่อยากหยอกล้อผู้อื่นเท่านั้น เขาไม่อยากโดนคนอื่นหยอกล้อ!
ท้ายที่สุดแล้วการต่อต้านของเสิ่นไคซานไม่มีผล เขาถูกทำให้หมดสติทันทีและถูกผู้ฝึกตนหญิงสองคนที่สวมชุดคลุมสีดำมีใบหน้าธรรมดาจับยัดใส่กระสอบ
เมื่อเขาตื่นขึ้นมาเป็นครั้งที่สอง กลิ่นแป้งฉุนจมูกที่คุ้นเคยก็ลอยเข้ามาในจมูกของเขา
เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดในปากราวกับว่าได้รับบาดเจ็บ
ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนอยู่บนรถม้า แม้แต่มือและเท้าก็ดูเหมือนจะ...
ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงลูกรักที่สูญเสียไปแล้ว
ดวงตาของเสิ่นไคซานแทบระเบิด เขาอยากตายไปเสียตรงนี้
“ฮือฮือฮือ...(ระบบช่วยข้าด้วย)!”
[หากต้องการรับรางวัล โฮสต์ต้องให้กำเนิดทายาท]
“อ๊าก!!!”
ความโกรธเข้าโจมตีหัวใจและทันใดนั้นร่างกายของเสิ่นไคซานแข็งเกร็ง ดวงตาเหลือกขึ้น
……