ตอนที่ 165 ไม่ได้ใช้เมล็ดพันธุ์แห่งจิตมารชี้นำด้วยซ้ำ

ตอนที่ 165 ไม่ได้ใช้เมล็ดพันธุ์แห่งจิตมารชี้นำด้วยซ้ำ

“เมื่อเร็วๆ นี้ข้าได้รับยาอายุวัฒนะชนิดหนึ่งที่เหมาะกับการดูดซึมเวลาอาบน้ำมากที่สุดและข้ากำลังเตรียมบรรลุจื่อฝู่ด้วยการใช้ยานี้” ซือเนี่ยนกูอธิบาย

ยาอายุวัฒนะที่มอบให้โดยสถาบันเรียกว่าราชีนีบุปผาจื่อหลิงอวิ้น มีการใช้รวมกันทั้งหมดสามสายพันธุ์ มีสรรพคุณทางยาอ่อนโยนและเหมาะสำหรับการดูดซึมเวลาอาบน้ำ ยังมีผลในการเสริมสร้างรากฐานวิญญาณและเสริมสร้างร่างกายอีกด้วย

ก่อนหน้านี้นางอาบน้ำยาไปแล้วสองครั้งและนี่เป็นครั้งสุดท้าย

“พี่สะใภ้ ข้าบังเอิญแวะมาจึงทำให้ตัวมีแต่ฝุ่น พวกเราไปอาบด้วยกันเถอะ” ซูอันยังคงกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนไม่ยอมปล่อย

“นี่...”

ซือเนี่ยนกูยังคงลังเล แต่แล้วนางได้ยินซูอันพูดว่า “ข้าอยากอยู่ใกล้พี่สะใภ้ให้มากกว่านี้...”

ถ้าอยากอยู่ใกล้...การอาบน้ำด้วยกันก็ไม่มีปัญหา เพราะญาติผู้น้องไม่ใช่คนนอกอยู่แล้ว

“ตกลง” เมื่อไตร่ตรองได้เช่นนี้ นางจึงเห็นด้วย

ในห้องอาบน้ำ มีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่และสูงเท่าครึ่งตัวคนตั้งอยู่ อ่างบรรจุน้ำและตัวยาสมุนไพรต่างๆ ทั้งยังมีอุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิอยู่ข้างใต้

ซือเนี่ยนกูหยิบดอกไม้สีม่วงแดงที่มีเกสรสีทองออกมา จากนั้นใช้พลังเวทบดดอกไม้ใส่ลงในอ่างอาบน้ำ

ทันใดนั้นน้ำในอ่างกลายเป็นสีม่วงอ่อนและมีไอน้ำหอมๆ ลอยขึ้นมาด้วย

จากนั้นนางมองซูอันด้วยความสับสน “ญาติผู้น้อง พวกเราแยกกันอาบน้ำดีกว่า ข้าจะบอกให้สาวใช้เตรียมอ่างอาบน้ำในห้องอาบน้ำใกล้ๆ ให้เจ้า”

แม้ว่าการอยู่ใกล้ญาติผู้น้องจะเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าอาบน้ำด้วยกัน เรือนร่างของนางต้องถูกญาติผู้น้องเห็น

จะเหมาะสมได้อย่างไร

แม้ว่านางอยู่ใกล้ชิดกับญาติผู้น้อง แต่นอกจากสามีแล้วไม่ควรให้ใครได้เห็นเรือนร่างของนาง

ซูอันหัวเราะและก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับมือของซือเนี่ยนกูไว้ “พี่สะใภ้ การอาบน้ำด้วยกันเป็นการแสดงออกถึงความใกล้ชิดที่แท้จริงไม่ใช่หรือ? และข้าซูอันเป็นญาติผู้น้องที่สนิทกับเจ้าที่สุด! ความสัมพันธ์ของเราแตกต่างจากชายหญิงคนอื่น ถึงแม้ว่าเราจะอาบน้ำด้วยกันก็ไม่เป็นไรเลย”

ซือเนี่ยนกูได้ยินแล้วตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

นางแสดงสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นเริ่มครุ่นคิดและในที่สุดก็ตระหนักได้!

ถูกต้อง!

ซูอันเป็นญาติผู้น้องที่ใกล้ชิดกับนางที่สุด แค่อาบน้ำด้วยกันจะต้องคิดมากทำไม

“ดูข้าสิ เหตุใดจึงลืมเรื่องนี้ไปเลย” นางยกมือตบหัวตัวเอง “ญาติผู้น้อง เช่นนั้นพวกเราก็อาบน้ำด้วยกันเถอะ”

ขณะที่พูดนางก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออก เมื่อถอดกระโปรงยาวและกางเกงขายาวออกแล้วเหลือเสื้อเกาะอกก็ยังถอดต่อ

เมื่อเห็นสายตาที่จ้องมองมาของซูอัน นางจึงต้องการยกมือปกปิดร่างกายโดยอัตโนมัติ

แต่แล้วนางนึกถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุดระหว่างพวกตน จึงเป็นเรื่องปกติที่จะถอดเสื้อผ้าและเปิดเผยเรือนร่างขณะอาบน้ำ จากนั้นนางจึงระงับความเขินอายและอวดความงามอย่างเปิดเผย

นางไม่รู้เลยว่าร่างกายที่ขาวราวหิมะของนางน่าดึงดูดเพียงใด

“ญาติผู้น้องก็ถอดเสื้อผ้าด้วยสิ” นางบอกซูอัน

ซูอันพยักหน้าแล้วถอดเสื้อผ้าออกด้วยท่วงท่าอ่อนโยนเผยให้เห็นร่างกายที่เพรียวบางได้สัดส่วนข้างใต้

ทุกตารางนิ้วสมบูรณ์แบบราวกับสวรรค์แกะสลักไว้ แข็งแกร่งแต่เพรียว เป็นความสมบูรณ์แบบแท้จริง

ใบหน้าของซือเนี่ยนกูแดงเรื่อ

แม้ว่าการอาบน้ำกับญาติผู้น้องจะไม่มีปัญหา แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นร่างกายของผู้ชายและมันงดงามมากจนนางอยากลองสัมผัสดูสักครั้ง

นางจึงยื่นมือไปแตะแล้วเคลื่อนมือลงมาตามมัดกล้ามเนื้อหน้าท้อง

ถึงอย่างไรก็เป็นแค่การแสดงความใกล้ชิดธรรมดา

ร่างกายที่ร้อนผ่าวนั้นทำให้หัวใจของซือเนี่ยนกูค่อยๆ ร้อนขึ้น

นางตกใจกับความรู้สึกของตัวเองแล้วรีบห้ามตัวเองไม่ให้ปรารถนาในกายญาติผู้น้องเด็ดขาด

แค่อาบน้ำด้วยกันเท่านั้น เหตุใดนางถึงมีความคิดสกปรกได้

หญิงสาวก้าวถอยหลังด้วยความรวดเร็วและแสร้งเมินเฉย จากนั้นรีบพูดกลบเกลื่อนความคิด “ญาติผู้น้อง พวกเราอาบน้ำเถอะ”

“ได้” ซูอันยิ้มรับ

ทั้งสองเดินลงอ่างอาบน้ำ หลังจากที่ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยน้ำสีม่วงอ่อนแล้วซือเนี่ยนกูจึงผ่อนคลายลง

แม้ว่าการอาบน้ำด้วยกันจะไม่เป็นไร แต่นางยังรู้สึกอึดอัดที่ถูกญาติผู้น้องจ้องมอง

ยาในอ่างอาบน้ำมีความอ่อนโยนและสรรพคุณบำรุงดีมาก ซูอันแค่สัมผัสได้แต่ไม่ได้ดูดซับมันเข้าไป

เพราะยาเหล่านี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา แต่ซือเนี่ยนกูกำลังจะทะลวงจี่อฝู่และพลังของยานี้มีความสำคัญต่อนางมาก

แม้ว่าอ่างอาบน้ำมีขนาดใหญ่ แต่ก็ยังแคบไปบ้างสำหรับคนสองคน

ซูอันนั่งข้างซือเนี่ยนกู เขาพิงอ่างอาบน้ำและยื่นมือออกมาเพื่อช่วยปกป้องหัวใจของหญิงสาว

“พี่สะใภ้รู้จักกับญาติผู้พี่ได้อย่างไร?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ซือเนี่ยนกูจึงจมอยู่ในความทรงจำ “เมื่อเรายังเด็ก ครอบครัวของเราเป็นเพื่อนกันมาหลายรุ่นและตอนนั้นบ้านของเราอยู่ไม่ไกลกันด้วย พ่อแม่ของข้ามักพาข้าไปเยี่ยมบ้านตระกูลลู่ ตอนนั้นเองที่ข้าได้พบกับญาติผู้พี่ของเจ้าซึ่งดูเหมือนเด็กน้อยโง่เขลา ต่อมาท่านพ่อท่านแม่บอกข้าว่าคนโง่คนนั้นคือคู่หมั้นของข้า”

ขณะที่พูด ความหวานเล็กน้อยปรากฏบนใบหน้าของนาง “ตอนแรกข้าไม่เต็มใจ หลังจากนั้นญาติผู้พี่ของเจ้าเข้ามาสาบานว่าตราบใดที่ข้ายอมเป็นคู่หมั้นของเขา เขาก็จะดีกับข้าตลอดชีวิตและเชื่อฟังข้าในทุกเรื่อง ตอนนั้นจำได้ว่าข้ากลัวมากจนซ่อนตัวอยู่ข้างหลังท่านแม่”

“ต่อมามีเรื่องเกิดขึ้นกับครอบครัวของเราทั้งสองทำให้พวกเราต้องย้ายออกจากเมืองหลวง ในเวลานั้น ข้าก็รู้สึกลังเลที่จะปล่อยคนโง่คนนั้นไป แต่ภายในไม่กี่ปี ข้าได้ลงทะเบียนเข้าเรียนที่สำนักบัณฑิตไป่ชวนและท่านพ่อท่านแม่ฝากฝังข้าให้พักอยู่ในตระกูลมู่ นับจากนั้นมาพวกเราก็อยู่ด้วยกันสองสามปีแล้ว ใครจะรู้ว่าเมื่อเร็วๆ นี้...”

หญิงสาวถอนหายใจอีกครั้ง เพราะตอนนี้ลู่เฉินไม่เหมือนชายหนุ่มในความทรงจำของนางอีกต่อไป

ดูเหมือนว่าเขาติดอยู่กับชื่อเสียงและเรื่องทางโลก เขาอุทิศตนให้กับหน่วยวิหคดำเท่านั้น

“อืม ญาติผู้น้องทำอะไร?” ทันใดนั้นนางก็อุทานออกมา

ปรากฏว่าซูอันยกนางขึ้นมาแล้ววางนางไว้บนตักอีกครั้ง

“ข้าเห็นพี่สะใภ้อารมณ์ไม่ดีจึงอยากเข้าใกล้ให้มากขึ้น” ซูอันทำให้หัวใจของหญิงสาวอบอุ่นด้วยอุณหภูมิร่างกายของเขาเองและบรรเทาความกระสับกระส่ายในใจของนางด้วยมือใหญ่

“พี่สะใภ้ ทำเช่นนี้เจ้ารู้สึกดีขึ้นหรือเปล่า?”

ซือเนี่ยนกูต้องยอมรับจริงๆ ว่าความหม่นหมองในใจของนางจางหายไปมาก

“ขอบใจนะญาติผู้น้อง” รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้า

นางรู้สึกซาบซึ้งใจที่มีญาติผู้น้องคอยอยู่ด้วยจึงไม่รู้สึกเหงาอีกต่อไป

ผิวของหญิงสาวแดงเรื่อและนางไม่รู้ว่าเป็นเพราะสรรพคุณทางยาในอ่างอาบน้ำค่อยๆ ถูกดูดซึมเข้าร่างกายหรือเปล่า

เมื่อรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่อ่อนนุ่มในอ้อมแขนและการแสดงออกที่เหม่อลอยของซือเนี่ยนกู ซูอันจึงใช้ฟันขบติ่งหูของนางเบาๆ “เป็นร่างกายที่ยั่วอารมณ์ดีจริง”

“เฮ้ เจ้าพูดแบบนั้นได้อย่างไร”

ยั่วอารมณ์อะไรกัน ซือเนี่ยนกูเม้มปากแล้วพูดด้วยความไม่พอใจ “หยาบคาย”

แต่นางไม่ได้โกรธเกินไปเพราะคิดว่าซูอันแค่ล้อเล่น

หลังจากพูดคุยกันหลายครั้ง ซูอันจึงสามารถอ่านความทุกข์ใจของนางออก เขาคอยพูดคุยกับนางตอนที่ลู่เฉินไม่อยู่ นอกจากนี้ยังทำให้นางมองว่าซูอันเป็นคนใกล้ชิดและสนิทสนมกันตั้งแต่ร่างกายไปจนถึงความใกล้ชิดทางอารมณ์

ปฏิกิริยานี้ทำให้ซูอันประหลาดใจเพราะเขาไม่ได้ควบคุมจิตใจของซือเนี่ยนกูด้วยซ้ำ

ท้ายที่สุดแล้วอารมณ์ที่เกิดจากการถูกชักจูงทางจิตนั้นมันน่าเบื่อมาก

เขาแค่เพิ่มเอกลักษณ์ของการเป็นญาติผู้น้องเข้าไปและมุ่งเน้นไปที่การทำให้ลู่เฉินเปลี่ยนไปเอง

ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนแปลงของลู่เฉินมีผลกระทบต่อซือเนี่ยนกูมากจริงๆ

คู่รักในวัยเยาว์คงไม่แข็งแกร่งขนาดนั้นแล้วกระมัง

ซูอันกดร่างของหญิงสาวเบาๆ เขาใช้พลังเวทช่วยนางดูดซับยาในอ่างอาบน้ำ