ตอนที่ 155 ภารกิจแรกของระบบฝึกฝนสาวใช้

ตอนที่ 155 ภารกิจแรกของระบบฝึกฝนสาวใช้

การพึ่งพาเจดีย์ปราบมารปาฮวงอาจยังไม่เพียงพอ เพราะโจรชั่วซูอันได้ก้าวสู่ระดับหยวนเสินในเวลาเพียงไม่กี่ทศวรรษ! ซึ่งก่อนที่จะบรรลุหยวนเสินยังมีองครักษ์ระดับหยางบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งอยู่รอบตัวจึงทำให้ลู่เฉินเริ่มต้นแก้แค้นได้ยาก

มารที่แข็งแกร่งที่สุดในสี่ชั้นแรกของเจดีย์ปราบมารปาฮวงก็อยู่ในระดับหยางบริสุทธิ์เช่นกัน สำหรับสี่ชั้นสุดท้ายนั้น เจ้าของเจดีย์จะสามารถเปิดได้หลังบรรลุหยวนเสินเท่านั้น

ทว่าการบรรลุหยวนเสินแม้แต่ในเวลาหลายทศวรรษ ลู่เฉินยังไม่มีความมั่นใจด้วยซ้ำ

หรือว่าแม้เขาจะมีชีวิตใหม่ แต่เขายังไม่มีความหวังที่จะแก้แค้น? เขากำหมัดแน่นและรู้สึกสับสนอยู่นานสองนาน

……

ซูอันกลับจากวังหลวงสู่จวนโหวตามปกติ

“พี่รั่วซีบอกว่าจะทำให้ข้าประหลาดใจภายในสามวันงั้นหรือ?” เขาแอบรอคอยมันอยู่

เมื่อเดินเข้าห้อง เขาก็เห็นคนนอนอยู่บนเตียง เดิมทีเขาคิดว่าเป็นเยี่ยหลีเอ๋อร์แต่หลังจากมองใกล้ๆ แล้วจึงรู้ว่านั่นคืออันหรัน

นางนอนบนเตียงของเขา ทำน้ำลายไหลใส่หมอนของเขาและนอนหลับสนิท

เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วขึ้นไปตบเบาๆ ที่แก้มของอันหรันเพื่อปลุก “ตื่นเถอะ สายแล้ว”

“อย่ากวนสิ ขอฉันนอนต่ออีกหน่อย” อันหรันพึมพำด้วยความไม่พอใจ จากนั้นจึงตระหนักได้ถึงความผิดปกติและลุกขึ้นนั่งทันที “นายท่านกลับมาแล้ว”

จากนั้นนางเขินอายมาก แต่เตียงนี้น่านอนและหลับสบายจึงทำให้นางเผลอหลับไปโดยไม่ตั้งใจ

“เหตุใดเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่?” ซูอันถาม

“ข้า ข้าอยากทำให้นายท่านผ่อนคลาย” อันหรันตอบด้วยความเขินอาย ใบหน้าที่แดงก่ำของนางยังมีอาการของคนเพิ่งตื่นนอน

“ทำให้ข้าผ่อนคลาย?” สีหน้าของซูอันค่อยๆ กลายเป็นความประหลาดใจ

“ไม่หรอก คือมันเป็นแค่การนวดผ่อนคลาย” อันหรันรีบอธิบาย “ข้านวดเก่งมาก”

[ภารกิจของระบบ : ในฐานะสาวใช้ผู้มีคุณสมบัติสมบูรณ์แบบ โฮสต์จะไม่นวดให้นายท่านได้อย่างไร โปรดทำการนวดจนได้รับคำชมจากนายท่านภายในหนึ่งวันแล้วโฮสต์จะได้รับรางวัลเป็นยาชำระล้างวิญญาณ 1 ขวด]

ภารกิจของระบบนี้คือเหตุผลที่นางมาอยู่ในห้องของซูอัน

“ได้สิ เจ้ามาลองได้เลย” ซูอันไม่ปฏิเสธแล้วนอนบนเตียงเพื่อปล่อยให้สาวใช้แสดงฝีมือ

สาวใช้ส่วนตัวที่ระบบจัดให้นั้นมีความเชี่ยวชาญในทักษะระดับมืออาชีพและทักษะการนวดของอันหรันดีมากเช่นกัน นางยืนอยู่ข้างเตียงแล้วใช้สองมือที่ช่ำชองคู่หนึ่งนวดหลังและขาของซูอันเพื่อทำให้เขารู้สึกสบายตัว

“นายท่าน ข้านวดดีหรือไม่” อันหรันถามด้วยความระมัดระวัง

“ไม่เลว” ซูอันออกความเห็น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ดวงตาของอันหรันเปล่งประกายด้วยความดีใจ เพราะถือว่าได้รับคำชมจากนายท่านแล้ว

ทันใดนั้นเสียงของระบบดังขึ้นในใจของนาง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัลยาชำระล้างวิญญาณ 1 ขวด]

[ภารกิจเริ่มต้นขั้นที่สอง : ทำการนวดโดยไม่ต้องใช้มือและเท้าจนได้รับคำชมจากนายท่าน จำกัดเวลาภายในหนึ่งชั่วยาม รางวัลคือ วิวัฒนาการของร่างกายบริสุทธิ์ไปสู่ร่างพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ บทลงโทษ : เป็นอัมพาตนานหนึ่งเดือน]

“เอิ่ม! ยังมีขั้นที่สองอีกหรือ?” อันหรันตกใจ

หากทำภารกิจไม่สำเร็จจะถูกลงโทษด้วย รู้สึกเหมือนถูกโกงชัดๆ

เมื่อเห็นบทลงโทษที่ทำให้เป็นอัมพาตนานหนึ่งเดือน มุมหางตาของนางจึงกระตุก เอาล่ะ มาทำภารกิจให้สำเร็จกันเถอะ

แต่ใช้มือและเท้าไม่ได้แล้วจะใช้อะไร

อันหรันก้มหน้ามองพื้น แต่มองไม่เห็นนิ้วเท้าได้ในทันทีเพราะเจอหน้าอกขวางไว้

นางไม่รู้สาเหตุ แต่เห็นได้ชัดว่านางอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก ทว่าหน้าอกของนางกลับพัฒนาดีมาก

และคราวนี้จะได้ใช้ประโยชน์จากมัน...

“ไม่นวดต่อหรือ?” เสียงของซูอันดังขึ้น

“นวดสินวด นายท่านโปรดรอสักครู่!” อันหรันกัดริมฝีปากแล้วถอดรองเท้าปักของตนออก

เท้าเล็กที่เรียวงามของนางอยู่ใต้ถุงเท้าลูกไม้สีขาว นางก้าวขึ้นไปนั่งบนเตียงพลางปลอบใจตัวเองว่าทำเพราะคำสั่งของระบบ เป็นเพราะบทลงโทษที่น่ากลัวของระบบ!

เมื่อปลอบใจตัวเองแบบนี้แล้วนางจึงกลายเป็นสตรีจอมยั่วทันที...

“หืม!?”

ซูอันรู้สึกถึงพลังประหลาดที่แผ่นหลัง เขาจึงอดมองย้อนกลับไปด้วยความประหลาดใจไม่ได้

สาวใช้ตัวน้อยก้มหน้าลงโดยไม่กล้ามองซูอัน

ปัง!

ประตูที่เปิดอยู่แต่เดิมถูกปิดอีกครั้ง เยี่ยหลีเอ๋อร์ยืนอยู่นอกประตูนั้นพลางยกมือปิดปากสีแดงเล็กๆ และในดวงตาของนางมีความไม่พอใจเจืออยู่

เมื่อนึกถึงว่าตัวเองกำลังเอาชนะถังซืออวิ๋น เหยียบหลี่จื่อซวง ต่อยซูเสวี่ยจู๋และได้รับความโปรดปรานจากพี่อันมากที่สุด

กลับกลายเป็นว่าอันหรันหันมาใช้วิธีนี้จริงๆ

เยี่ยหลีเอ๋อร์ตกตะลึงอยู่นานสองนาน

นางกระทืบเท้าแรงๆ ยอมไม่ได้เด็ดขาด นางเป็นสมบัติที่พี่อันเอาใจใส่มากที่สุดและนางไม่สามารถปล่อยให้คนที่ชื่ออันหรันขโมยจุดเด่นไปได้!

……

เห็นได้ชัดว่าอันหรันไม่มีเจตนาที่จะขโมยจุดเด่นจากเยี่ยหลีเอ๋อร์ อย่างน้อยก็ในตอนนี้

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจเริ่มต้นขั้นที่สอง นางเขินอายมากจนไม่กล้าคุยกับซูอันด้วยซ้ำและรีบจากไปทันที

มีเพียงซูอันที่เต็มไปด้วยความค้างคาถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

“ช่างเถอะ ปล่อยไปก่อนแล้วกัน”

ซูอันไม่ได้บังคับให้อันหรันอยู่ต่อ เพราะหลังจากฝึกฝนคัมภีร์ลับเหอฮวนแล้ว อย่างน้อยที่สุดอันหรันจะต้องไปถึงระดับจื่อฝู่เพื่อให้การควบรวมครั้งแรกได้ผลลัพธ์สูงสุด

นอกจากนี้การทำลายร่างกายก่อนถึงขอบเขตก่อกำเนิดจะทำให้รากฐานเสียหาย

ไม่รู้ว่าตอนนี้เยี่ยหลีเอ๋อร์กำลังทำอะไรอยู่ แต่ซูอันไม่ได้เรียกหานางและเข้าสู่โลกภายในโดยตรง

เพราะโลกภายในยังเป็นที่คุมขังเทพธิดาคนหนึ่งอยู่

ในห้องโถงด้านข้างของตำหนักเซียนไท่ซวี มู่ฉยงอีกำลังหลับตานั่งสมาธิ

แม้ว่าพลังวิญญาณของนางจะถูกผนึกโดยซูอันจึงไม่สามารถฝึกตนต่อได้ ทว่านางยังคงพยายามทะลวงระดับอย่างหนัก

บางทีอาจเพราะในนี้นางไม่มีสิ่งใดให้ทำอีกแล้ว

น่าเสียดายที่การมาเยือนของแขกไม่ได้รับเชิญได้ขัดขวางความพยายามของนาง

แก้มของนางถูกบีบ ความเจ็บปวดเล็กๆ ทำให้มู่ฉยงอีลืมตาขึ้นและสิ่งที่ดึงดูดสายตาของนางคือใบหน้าที่นางรังเกียจมาก “เจ้าคิดจะทำอะไร?”

รอยยิ้มที่ชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูอัน “ระบายความโกรธ”

“ไม่ ปล่อยนะ!” มู่ฉยงอียกแขนปัดป้องอย่างอ่อนแรง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยการต่อต้านและความเกลียดชัง

เขาเป็นจอมมารสวรรค์ แต่ความจริงเขาเป็นจอมมารแห่งกามที่จิตใจเต็มไปด้วยความโสโครก เขาต้องการทำสิ่งชั่วร้ายเหมือนครั้งที่แล้วกับนาง

“ซูอัน เจ้าทำให้ข้ารังเกียจ!” นางก่นด่า

หากนางสามารถดูถูกจนซูอันโกรธและฆ่านางได้ มันก็ไม่ใช่จุดจบที่เลวร้ายสำหรับนางเลย

แต่ไม่คาดคิดว่าแทนที่ซูอันจะโกรธ เขากลับดูพึงพอใจ

“ดี จงรักษาท่าทางนี้ไว้ตลอดล่ะ ข้าชอบที่เจ้าเกลียดข้า แต่ไม่สามารถกำจัดข้าได้และยังต้องการให้ข้าบริการเจ้าด้วย”

“คนไร้ยางอาย!” มู่ฉยงอีกัดฟัน ร่างหยกสีขาวของนางถูกกระชากจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณกว้าง “เฟิ่งหลวนตาบอดจริงๆ ที่คิดว่าเจ้าเป็นคนดี!”

เพราะเฟิ่งหลวนสหายรักของนางแนะนำให้ทำความรู้จักกับซูอันผู้มีคุณธรรมเข้าไว้ แต่ไม่คิดเลยว่านางจะจบลงเหมือนเนื้อเข้าปากเสือ

“ข้าไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนดี”

ซูอันหัวเราะชั่วร้าย ความคิดของเขาเคลื่อนไหวเล็กน้อยจึงปรากฏเชือกสองเส้นโผล่ออกจากความว่างเปล่าและพันแขนของมู่ฉยงอีไว้ จากนั้นเขาบีบแก้มของมู่ฉยงอีและมองตรงไปยังดวงตาคล้ายฤดูใบไม้ร่วงคู่นั้น

ดวงตาที่แน่วแน่ของเทพธิดาทำให้ซูอันเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะพิชิต

“ในฐานะเทพธิดาผู้ชอบธรรม เช่นนั้นเทพธิดามู่ก็ใช้ร่างกายรับใช้จอมมารแล้วกัน สำหรับเฟิ่งหลวน บางทีสักวันหนึ่งนางจะได้มาอยู่เป็นเพื่อนเจ้า” เขาโน้มตัวเข้าใกล้หูของมู่ฉยงอีพลางกระซิบ น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนเป็นพิเศษ

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ที่อ่อนโยนเหมือนหยกซึ่งเต็มไปด้วยการหลอกลวง มู่ฉยงรู้สึกหนาวสั่นในใจ “ไอ้มารชั่ว!”

“ขอบคุณที่ชมและต่อจากนี้ข้าจะไม่สุภาพแล้วนะ”

……