ตอนที่ 148 ก้าวสู่โลกแห่งการฝึกตน
ตอนที่ 148 ก้าวสู่โลกแห่งการฝึกตน
ตอนที่ 148 ก้าวสู่โลกแห่งการฝึกตน
อันหรันเหลือบมองซูอันอีกครั้ง เขาทั้งหล่อ ดูอ่อนโยนและสุภาพ ใบหน้าของเขาเมื่อถูกแสงอาทิตย์ส่องกระทบกลายเป็นโครงร่างที่สมบูรณ์แบบที่สุดจากฝีมือจิตรกรเอกของโลก
ทันใดนั้นหัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกวางน้อย ผู้ชายคนนี้หน้าตาดีจริงๆ
ในเมื่อระบบได้ผูกพันธะกับเขาไว้แล้ว ต่อจากนี้ไปเธอจะกลายเป็นสาวใช้ของเขาหรือ?
“เอาล่ะ พี่ชิงหลิง ข้าจะพาคนออกไปก่อนแล้วพบกันใหม่ครั้งหน้านะ”
ซูอันพูดและกอดชิงหลิงไว้ในอ้อมแขนเบาๆ ทำให้ร่างกายที่อ่อนนุ่มแข็งทื่ออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนางจึงผ่อนคลายโดยกอดตอบซูอันด้วยหลังมือ
เมื่อซูอันจากไปพร้อมกับอันหรัน ชิงหลิงยังคงจมอยู่ในความคิด
ทุกครั้งที่นางถูกซูอันสัมผัสก็มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้เสมอ
ทั้งตื่นเต้นและมีความสุข ทำให้นางควบคุมตัวเองไม่ได้
ชิงหลิงหันมองไปรอบๆ และไม่เห็นใครอีก นางจึงเดินไปที่โต๊ะหินในลานห่างไกล จากนั้นจึงแอบหยิบหนังสือล้ำค่าของนางออกจากแหวนจัดเก็บ
‘พี่สาวเทพธิดากระบี่เย็นกับน้องชายหมาเด็กของนาง (2)’
ว่ากันว่าหนังสือเล่มนี้เขียนโดยคนจากวังหลวง ทว่าชิงหลิงไม่อาจตามหาตัวผู้แต่งได้ นางจึงยึดหนังสือเล่มนี้จากนางกำนัลอีกแล้ว
น้องชายผู้ชั่วร้ายในหนังสือเล่มนี้มีต้นแบบมาจากซูอันเกือบทั้งหมด ทุกครั้งที่นางอ่านก็มักจะนึกถึงใบหน้าของซูอันเสมอ
ใบหน้าของชิงหลิงค่อยๆ แดงขึ้นทุกขณะ
……
บนรถม้า อันหรันมองการตกแต่งภายในแบบโบราณ เธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและมีความแปลกใหม่ในดวงตาที่สดใส
สิ่งนี้ทำมาจากอะไร มันสามารถขับเคลื่อนได้แม้ไม่มีคนขับ
มันมีจุดใดที่คล้ายกับรถยนต์ในโลกอื่นหรือเปล่า?
และถึงแม้จะมองจากด้านนอกแล้วดูไม่ใหญ่ แต่ข้างในกว้างขวางมาก
เธอแอบยกม่านรถม้าขึ้นมองออกไปข้างนอก
มีฉากพร่ามัวอยู่นอกหน้าต่าง ราวกับว่าตอนนี้รถม้าเคลื่อนที่ไวมากจนมองเห็นสิ่งใดไม่ชัดเจน
เธออ้าปากค้าง ความเร็วนี้เร็วกว่าเครื่องบินด้วยซ้ำ แต่มันจะไม่ชนใครหรือ? แล้วเหตุใดเธอไม่รู้สึกถึงกระแสลมล่ะ?
“เจ้าชื่ออะไร?” เสียงของซูอันดังอยู่ในรถม้า
“อันรัน ฉัน...ข้าชื่ออันหรัน” นางรีบปิดม่านแล้วตอบด้วยใบหน้าที่ค่อนข้างประจบประแจง
นางได้อ่านนิยายหลายเรื่องมาตั้งแต่เด็กและรู้ถึงความสำคัญของการกอดขาผู้มีอำนาจ
ในโลกที่แปลกประหลาด เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะเป็นคนต่ำต้อยเสียก่อน
น่าสนใจมาก ซูอันแอบพยักหน้ากับตัวเอง
ดูเหมือนนางไม่ใช่คนประเภทที่ไม่รู้จักความเป็นจริง
นอกจากนี้ รูปร่างหน้าตาของนางยังดูสะดุดตามาก นางมีผิวขาวราวหิมะ ดวงตามีชีวิตชีวาและใบหน้าดูป่วยเล็กน้อย ซูอันจึงนึกถึงคำจำกัดความของหลินไต้อวี้ที่ว่า...หัวใจงดงามกว่าร่างกาย โรคร้ายทำให้ดูละเอียดอ่อนกว่าไซซีถึงสามแต้ม
เห็นได้ชัดว่านางเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่มีพลังเวทชำระล้างคราบสกปรกได้ ทว่านางไม่มีร่องรอยสิ่งสกปรกติดตัวเลย อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วย
สามารถเก็บไว้ก่อนได้
เขายังสามารถได้รับคะแนนตัวร้ายโดยการสังหารตัวเอกหญิง เพียงแต่ซูอันไม่มีความคิดนั้นอยู่เลย
เมื่อถูกซูอันมองเช่นนี้ อันหรันจึงรู้สึกอึดอัดและเขินอาย
ในอดีตนางไม่ค่อยได้ออกจากวอร์ดและนางได้คุยกับพ่อแม่ นางพยาบาลที่ดูแลและคุณหมอเจ้าของไข้เท่านั้น การที่อยู่ๆ ถูกชายหนุ่มหน้าตาดีจ้องมองจึงทำให้นางรู้สึกอึดอัดแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้
โชคดีที่ซูอันดึงสายตากลับไป
“ถึงแล้ว”
รถม้าก็หยุดลง
ม่านประตูรถถูกเปิดออก ปรากฏเยี่ยหลีเอ๋อร์ที่เตรียมพร้อมมานานแล้วพุ่งเข้าหาซูอัน
“พี่อัน” นางซุกศีรษะไว้กับอกของซูอันและสูดหายใจลึกๆ เพื่อเติมพลังแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่อัน ข้าทะลวงมาถึงจื่อฝู่ขั้นปลายแล้ว”
การแสดงออกที่ภาคภูมิใจพร้อมกับดวงตาคาดหวังนั้นคือการรอรับคำชม
ซูอันดีดหน้าผากของเยี่ยหลีเอ๋อร์และอดหยอกล้อนางไม่ได้ “อ้อ เพิ่งอยู่ระดับจื่อฝู่ขั้นปลายหรือ? ข้านึกว่าเจ้าทะลวงถึงมิ่งตานเสียอีก”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของเยี่ยหลีเอ๋อร์ก็ทรุดลง นางมุ่ยปากและใช้ศีรษะกระแทกหน้าอกของซูอันด้วยความไม่พอใจ “ข้ากำลังฝึกอย่างหนักและอีกไม่นานจะต้องบรรลุมิ่งตานแน่”
นางไม่ได้รับคำชมจากพี่อัน นางจึงไม่มีความสุข
เมื่อเห็นใบหน้ามุ่ยๆ ของเยี่ยหลีเอ๋อร์ ซูอันจึงก้มลงจุมพิตนาง “ฮ่าฮ่า เอาล่ะ เอาล่ะ หลีเอ๋อร์ของข้ายอดเยี่ยมมาก เอาไว้ข้าจะให้รางวัลเจ้าทีหลังนะ”
เยี่ยหลีเอ๋อร์ยิ้มได้อีกครั้งและโอบแขนของซูอันไว้ในอ้อมแขน “พี่อัน คราวนี้ข้าอยากจะลองเล่นเชือก”
ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความคาดหวัง เนื่องจากนางถูกขัดจังหวะเมื่อครั้งที่แล้วจึงยังไม่ได้ลองเล่นเชือกเลย
“ได้สิ ตามใจเจ้า” ซูอันพูดด้วยท่าทางที่มีเสน่ห์
เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเยี่ยหลีเอ๋อร์ถึงชอบเล่นวิธีแปลกๆ มากมายขนาดนี้
อืม เกรงว่าสรรพคุณของน้ำเบญจรสนั้นดีเกินไป ไม่น่าจะเกี่ยวกับเขา
“เฮ้ นี่ใครน่ะ?” จากนั้นเยี่ยหลีเอ๋อร์จึงสังเกตเห็นอันหรันที่อยู่ข้างๆ
“อ่า สวัสดี ข้าชื่ออันหรัน ข้า...” อันหรันมองไปที่เยี่ยหลีเอ๋อร์ด้วยดวงตาที่ฉายแววแห่งความลำบากใจ
นางรู้สึกว่าเห็นภาพของภรรยาน้อยที่ถูกภรรยาหลวงจับได้อย่างไรอย่างนั้น
ผู้หญิงคนนี้คือภรรยาของท่านโหวที่อยู่ตรงหน้าหรือ?
แม้ว่าอันหรันจะมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาโดยตลอด แต่ตอนนี้นางรู้สึกเหมือนกำลังพ่ายแพ้
“นี่คืออันหรัน นับจากนี้นางจะเป็นสาวใช้ส่วนตัวของข้า หากมีสิ่งใดที่นางไม่เข้าใจ เจ้าก็สอนนางด้วย” ซูอันแนะนำ
สุดท้ายนางยังเป็นโฮสต์ของระบบฝึกฝนสาวใช้ คงจะน่าเสียดายถ้านางไม่ได้เป็นสาวใช้
“โอ้” เยี่ยหลีเอ๋อร์มองอันหรันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วยกมือทุบหน้าอกเล็กๆ ของนางซึ่งเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง “พี่อัน ปล่อยเป็นหน้าที่ข้าเถอะ ข้าจะช่วยฝึกฝนนางให้ดีเอง”
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่อันหรันเหมือนจะเห็นความตื่นเต้นในดวงตาของหญิงสาวคนนี้
นางอาจคิดไปเองหรือเปล่า?
นางเดินตามทั้งสองคนออกจากรถม้า เมื่อเข้ามาในจวนโหวแล้วนางก็ถูกหัวหน้าแม่บ้านแสนสวยคนหนึ่งพาไปที่ลานบ้าน
“นี่คือที่พักของเจ้า ถัดไปนั้นเป็นห้องชั้นในของท่านโหว”
เมื่อเห็นอันหรันเหนื่อยหอบ ป้าถังจึงตบหลังของนางแล้วการไหลเวียนเข้ามาของพลังวิญญาณทำให้อันหรันหายเหนื่อยทันที
“ฟู่ มันกว้างใหญ่มาก!” อันหรันไม่เคยเดินไกลขนาดนี้มาก่อน
จวนโหวแห่งนี้ทำให้นางรู้สึกว่ามันใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้าม เฉพาะสถานที่ที่ท่านโหวและสาวใช้ส่วนตัวของเขาอาศัยอยู่ เมื่อมองไปรอบๆ ก็พบว่ามีอาคารนับไม่ถ้วนและแม้แต่ภูเขาวิญญาณด้วย
คนในโลกนี้ถึงขั้นยกภูเขามาไว้ที่บ้าน!
“ก่อนที่เจ้าจะไปถึงระดับผันวิญญาณ อย่าเดินไปทั่วจวนโหว” ป้าถังเตือนด้วยความกรุณา
สาวใช้ในจวนโหวที่อยู่ในระดับต่ำสุดคือระดับผันวิญญาณ พวกนางสามารถใช้พลังเวทได้ ดังนั้นเรื่องของระยะทางจึงไม่สำคัญสำหรับพวกนาง
แต่ตอนนี้อันหรันเป็นเพียงคนธรรมดา แน่นอนว่ายังคาดหวังให้นางเป็นเหมือนสาวใช้เหล่านั้นไม่ได้
“นี่คือ ‘เคล็ดวิชาหลอมวิญญาณ’ จากนี้ไปจวนโหวจะมอบทรัพยากรการฝึกตนให้เจ้าทุกเดือน” ป้าถังยื่นแผ่นหยกให้อันหรันหนึ่งแผ่น “แค่วางแผ่นหยกไว้บนหน้าผากของเจ้า”
“พวกเสื้อผ้าและของใช้ทั้งหมดจะถูกส่งมาให้เจ้าภายหลัง”
เมื่อมองไปที่อันหรันซึ่งถือแผ่นหยกด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ป้าถังจึงอดทอดถอนใจไม่ได้
เมื่อใดคุณหนูของนางจะยืนหยัดเพื่อตัวเองบ้าง!
นอกเหนือจากการฝึกตนทุกวันแล้ว คุณหนูไม่เรียกร้องสิ่งใดอีกเลย นางบอกว่าต้องการปรับปรุงพลังวิญญาณเพื่อช่วยงานท่านโหว แต่ท่านโหวไม่เคยขาดแคลนผู้หญิงและตอนนี้เขามีสาวใช้ส่วนตัวเพิ่มมาอีกคน เขาจะจดจำคุณหนูได้อย่างไร
***
ท่านใดชอบอ่านนิยายแนวฟีลกู๊ด Esport สร้างแรงบันดาลใจ อ่านง่ายย่อยง่ายเชิญที่
ลิขิตฟ้าท้าตี HON