ตอนที่ 73 ช่วยขัดเกลากระดิ่งเหอฮวน

ตอนที่ 73 ช่วยขัดเกลากระดิ่งเหอฮวน

ทันใดนั้นซูอันสวมกอดเซียวอวี่ลั่วจากด้านหลังและวางมือของเขาลงในจุดที่ไม่สามารถอธิบายได้

การกระทำนี้ทำให้เซียวอวี่ลั่วหน้าแดง เขาบอกให้นางออกไปเองแล้วยังมาทำเช่นนี้อีก

แต่...นี่หมายความว่าซูอันลังเลที่จะปล่อยนางไปสินะ

เขามีนางอยู่ในใจ!

เซียวอวี่ลั่วคิดด้วยความสุข

“เอาล่ะ เจ้าไปเถอะ” ซูอันดึงมือออกและผลักหญิงสาวที่กำลังสับสนออกจากห้อง

ประตูปิดลงและซูอันนั่งขัดสมาธิ ดวงตาของเขาเพ่งไปที่แผงระบบ

เมื่อครู่นี้มือของเขาได้ดูดซับพลังแห่งความโชคดีไว้แล้ว

“ต่อไปเป็นการจับรางวัลที่น่าตื่นเต้น”

“ระบบ เริ่มจับรางวัล!”

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับยาอายุวัฒนะ...เต้าหยวนตาน*1]

เต้าหยวนตาน : ประกอบด้วยเสน่ห์แห่งเต๋าดั้งเดิม สอดประสานแก่นแท้ของฟ้าดิน หากไปถึงระดับหยางบริสุทธิ์ขั้นสูงสุด จะเกิดเส้นทางของตนและอาจทะลวงถึงระดับหยวนเสินได้โดยไม่มีผลข้างเคียง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับยันต์เคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ 1 แผ่น]

ยันต์เคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ : พัฒนาจากยันต์เคลื่อนย้ายขนาดเล็กซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งเต๋า หลังจากเรียกใช้งานแล้ว มันสามารถสุ่มเคลื่อนย้ายไปยังที่ใดก็ได้ในโลกนี้ โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ‘คัมภีร์ลับเหอฮวน (ภาคกาย)’]

‘คัมภีร์ลับเหอฮวน (ภาคกาย)’ : เน้นการมีสัมพันธ์ทางกายโดยใช้ความสัมพันธ์ของชายและหญิงในการสื่อสารอินหยาง ใช้อินหยางเพื่อควบคุมทุกวิถีในโลก ไม่มีสิ่งใดลึกลับไปกว่าความปีติยินดีอันเป็นผลมาจากความปรารถนาทางราคะ เมื่อรวมกับ (ภาควิญญาณ) มันจะกลายเป็นรหัสลับอันสมบูรณ์ของเหอฮวน ซึ่งเชื่อมโยงทั้งจิตวิญญาณและร่างกาย วิญญาณคือใบเรือและกายคือเรือ มันสามารถฝ่าคลื่นแห่งหายนะและเกิดใหม่ได้ในอีกด้านหนึ่ง [คลิกเพื่อดูรายละเอียด]

สามรอบติดซึ่งได้ของรางวัลค่อนข้างดี

โดยเฉพาะเต้าหยวนตาน หากยาชนิดนี้ถูกปล่อยออกไป อาจทำให้เกิดพายุนองเลือดได้

“ฟู่~ยานี้มีขนาดเล็ก สามารถถือได้ด้วยมือเดียวแต่ก็ทรงพลังมากเช่นกัน” ซูอันมองที่ฝ่ามือของตน “คราวหน้าต้องดูดซับพลังความโชคดีเพื่อรางวัลใหญ่กว่านี้แล้ว”

เมื่อนึกถึงเฟิ่งหลวน ชิงหลิง มู่หนิงเจิน แม้กระทั่งพี่หงเสาซึ่งมีกลิ่นอายของความโชคดีเข้มข้น ซูอันจึงรู้สึกตื่นเต้น

……

หลังจากรวม ‘คัมภีร์ลับเหอฮวน’ เข้ากับ ‘คัมภีร์ปฐมกาล’ แล้วซูอันแทบจะอุดรอยรั่วได้ทั้งหมด

ตอนนี้เขาได้ครอบครองสูตรโกงและเรียนรู้วิธีที่ยอดเยี่ยมนับไม่ถ้วน สิ่งที่ต้องทำคือฝึกฝนมัน

ตกกลางคืน

ห้องโถงใหญ่ของนิกายเป็นสถานที่ตั้งของห้องนอนมู่หนิงเจินด้วย

ปังปังปัง!

“อาจารย์ เจ้านิกาย ท่านอยู่หรือไม่ ข้ามาช่วยท่านขัดเกลาแล้ว”

“เข้ามา”

ประตูเปิดออก ปรากฏมู่หนิงเจินสวมชุดสีฟ้าอ่อนซึ่งดูสง่างามน้อยกว่าตอนกลางวันและผ่อนคลายกว่าด้วย

“อาจารย์...”

“ห้ามเรียกข้าว่าอาจารย์” มู่หนิงเจินรู้สึกว่าไม่สามารถเผชิญกับคำว่า ‘อาจารย์’ ได้อีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อหน้าซูอัน และนางกับซูอันไม่มีความสัมพันธ์แบบอาจารย์ลูกศิษย์กันเลยด้วยซ้ำ

“ทำได้จริงหรือ?” ซูอันเอียงศีรษะพลางคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เช่นนั้นเรียกว่าหนิงหนิง เสี่ยวหนิงเจิน อาเจิน…”

“พอ!” ดวงตาของมู่หนิงเจินกระตุกแรง นางพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ปิดปากเด็กคนนี้ด้วยวิธีโหดร้าย “เจ้าควรเรียกข้าว่าเจ้านิกาย”

“ตกลง เจ้านิกาย” ซูอันหยุดเล่นในเวลาที่เหมาะสม

เส้นความโกรธหลายเส้นปรากฏบนใบหน้าของมู่หนิงเจิน แต่นางก็ไม่ได้พูดอีก

“จงทำตามที่ข้าพูด เจ้าต้องถือกระดิ่งเหอฮวนไว้ เข้าใจหรือไม่?” นางดึงซูอันขึ้นไปนั่งบนเบาะสองเบาะที่อยู่ติดกัน

ให้ซูอันนั่งขัดสมาธิที่เบาะหนึ่ง ส่วนนางนั่งอีกเบาะข้างซูอัน

“จับมือข้าไว้” มู่หนิงเจินสั่ง

“โอ้ อ้อ” เมื่อมองนิ้วหยกที่เรียวยาวได้สัดส่วน ซูอันจึงค่อยๆ ยื่นมือออกไป

จากนั้น

“มือของเจ้าไปจับตรงไหนเนี่ย!”

“...” มือที่ซุกซนของซูอันหยุดลงและสุดท้ายทั้งสองก็จับมือกันสำเร็จ

มู่หนิงเจินหน้าแดงระเรื่อ นางทั้งโกรธทั้งอาย ผู้ชายคนนี้หน้าด้านหน้าทนเกินไปแล้ว!

แต่ถ้านางไม่เต็มใจแล้วซูอันจะซุกซนสำเร็จได้อย่างไร

นิ้วทั้งสิบประสานกันและกระดิ่งเหอฮวนซึ่งถูกเปลี่ยนรูปลักษณ์อยู่ระหว่างมือของทั้งสอง

“ถ่ายพลังเวทและขัดเกลามันกับข้า” มู่หนิงเจินกล่าว

พลังวิญญาณสีชมพูจางๆ ยังคงอยู่ แต่ดีกว่าครั้งก่อนมาก มันทำให้ผู้คนกระวนกระวายใจเพียงเล็กน้อย แต่ไม่มีผลกับซูอันเพราะเขาเข้าใจถึงความลึกลับของแก่นแท้สมบัติวิญญาณอย่างถี่ถ้วน

กระดิ่งเหอฮวนสามารถกลายเป็นหนึ่งในสมบัติวิญญาณของนิกายเหอฮวนได้ แน่นอนว่ามันไม่ได้มีคุณสมบัติทำให้ผู้คนมีสัมพันธ์สวาทต่อกันเท่านั้น

ความจริงแล้วหน้าที่ของมันคือการกระตุ้นเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา ตราบใดที่ไม่ใช่หินไร้ชีวิตจิตใจก็ไม่สามารถหนีจากผลกระทบของกระดิ่งเหอฮวนได้

มู่หนิงเจินขัดเกลากระดิ่งเหอฮวนอีกครั้งเพื่อให้สามารถสัมผัสแก่นแท้ของมันและทำความเข้าใจมัน แต่ไม่ได้เปลี่ยนแก่นแท้ของกระดิ่งเหอฮวน

อาจเพราะนางยังไม่สามารถทำได้ตอนนี้

ทั้งสองนั่งอยู่ในห้องเป็นเวลาสามวัน

ในช่วงเวลานี้พลังวิญญาณของมู่หนิงเจินแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และไต่ถึงจุดสูงสุดแล้ว

ร่างกายของซูอันก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

ดูเหมือนว่าภายใต้อิทธิพลของกระดิ่งเหอฮวนทำให้ร่างกายของเขาเริ่มแปรสภาพเป็นผิวทองคำกระดูกหยกที่กล่าวถึงใน ‘คัมภีร์ลับเหอฮวน’ และข้อบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ได้รับการแก้ไขทั้งหมด การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เขาดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้น

จิตวิญญาณของเขาได้สร้างความเชื่อมโยงกับกระดิ่งเหอฮวนอีกด้วย

ตามความเป็นจริงคือกระดิ่งเหอฮวนนี้ได้รับการขัดเกลาโดยทั้งสองคน

แต่ในประวัติศาสตร์ 120,000 ปีของต้าซาง ไม่เคยมีเหตุการณ์ที่สมบัติวิญญาณถูกครอบครองโดยคนสองคน ซึ่งสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับธรรมชาติของสมบัติวิญญาณด้วย

โอ้ ตอนนี้ไม่น่าจะเรียกกระดิ่งเหอฮวนได้แล้ว เพราะมันดูไม่เหมือนกระดิ่งอีกต่อไป แต่ดูเหมือนวัตถุทรงรีที่สามารถกระโดดได้ ดังนั้นเรียก ไข่...น่าจะเหมาะสมกว่า

ไม่รู้ว่ามู่หนิงเจินมีความคิดอย่างไรจึงขัดเกลาอาวุธเวทให้มีรูปร่างเช่นนี้

เขาสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณยิ่งใหญ่อีกจิตหนึ่งที่จมอยู่ในสมบัติวิญญาณนี้และเขาใช้จิตวิญญาณของตัวเองสัมผัสมันเบาๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จากนั้นร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้พุ่งมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ

ความรู้สึกนี้…คือการเชื่อมต่อระหว่างจิตวิญญาณที่ไร้อุปสรรค!

ใช้สมบัติวิญญาณเป็นสะพานเพื่อให้สองจิตวิญญาณสัมผัสกัน...

จิตวิญญาณของซูอันเคลื่อนไหวและเมื่อเห็นว่าจิตวิญญาณของมู่หนิงเจินไม่ตอบสนองมากนัก เขาก็มีความอวดดีมากขึ้น

ทันใดนั้นเขาตระหนักได้ถึงความผิดปกติจึงลืมตาขึ้นมอง

ภาพที่เขาเห็นคือผิวของมู่หนิงเจินกลายเป็นสีแดงอ่อนคล้ายกลีบกุหลาบและมวลพลังของกระดิ่งเหอฮวนล้อมรอบนางไว้ นัยน์ตาไม่มีเหตุและผลเหลืออยู่ มีเพียงรูปลักษณ์ที่คล้ายกับในถ้ำก่อนหน้านี้เท่านั้น

“เจ้านิกาย เจ้านิกาย? โอ้ มันจบแล้ว”

……

เรื่องการแอบเชื่อมต่อจิตวิญญาณพังลงกลางทาง

ดังคำกล่าวที่ว่าเมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งอันสมบูรณ์ แผนการทั้งหมดย่อมไร้ประโยชน์

และมู่หนิงเจินคือความแข็งแกร่งแท้จริง

เมื่อทำการขัดเกลากระดิ่งเหอฮวน เพื่อป้องกันไม่ให้ซูอันทำเกินเลยอีก มู่หนิงเจินจึงจงใจปล่อยให้ตัวเองได้รับผลกระทบส่วนใหญ่จากกระดิ่งแทนเขา

เดิมไม่มีปัญหา แต่ในช่วงท้ายนั้นจิตวิญญาณของซูอันมีการเคลื่อนไหวไม่ซื่อสัตย์สองสามหน ในขณะที่มู่หนิงเจินใกล้ทะลวงแล้ว

ซูอันถูกผู้แข็งแกร่งระดับหยางบริสุทธิ์จับได้เช่นนี้ เขาย่อมหนีไม่รอด

ซูอันนอนอยู่บนเตียงพลางเหม่อมองเพดานห้องด้วยความว่างเปล่า นี่เขาแพ้จริงหรือ?

แต่ด้วยความแข็งแกร่งสูงสุดของมู่หนิงเจินทำให้ซูอันไม่มีโอกาสต่อต้านและปล่อยให้นางทำตามใจเท่านั้น

แต่ครั้งนี้เขาตั้งใจมาช่วยมู่หนิงเจินขัดเกลาจริงๆ

…ช่างน่าอัปยศ!