ตอนที่ 52: สายเลือดแห่งไฮเอราได้ตื่นขึ้น

เขายังคงทำตามคำสั่งของลุคอย่างว่าง่าย

เพียงชั่วพริบตา มังกรโบราณก็ลดศีรษะลงเบื้องหน้าลุค ศีรษะมหึมาขนาดหลายเมตรวางนิ่งอยู่ตรงหน้าคนตัวเล็ก

“เจ้ารู้จักข้าใช่ไหม? ข้ามั่นใจว่าเจ้ารู้จักข้าดีพอๆ กับที่รู้จักชื่อของตัวเอง” ลุคเอ่ยอย่างสงบ

ได้ยินดังนั้น มังกรโบราณก็หันศีรษะไปทางขวา พร้อมกับสูดดมกลิ่นของลุคอย่างเชื่องช้า

ไม่นาน มังกรโบราณก็เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับจำกลิ่นที่คุ้นเคยได้ เมื่อมันสูดดมลุคซ้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ลุคก็เห็นว่ามันดีใจอย่างเห็นได้ชัด... ดีใจราวกับลูกสุนัขตัวน้อยๆ ที่เจอเจ้าของ

ลุคยิ้มบางๆ แล้วถามว่า “เจ้าชื่ออะไร?”

เมื่อได้ยินคำถาม มังกรโบราณก็คำราม ลุคถึงกับประหลาดใจ “อุซูร์? ชื่อแปลกดีนะ… มันหมายถึง ‘ความสงบ’ ในภาษามังกรโบราณใช่ไหม?” เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้า “แต่ชื่อนี้ไม่เหมาะ”

ขณะที่มังกรโบราณกำลังงงงวยกับสิ่งที่เกิดขึ้น ลุคก็ชี้ลงพื้นแล้วออกคำสั่ง “จงทำตามคำสั่งและก้มหัวลง”

เมื่อมังกรโบราณทำตามคำสั่ง ลุคก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงพลัง

“แอนโดรเมดา อาเรียดเน่ ไฮเอรา จากไปแล้ว... ผ่านมาหลายแสนปีแล้วตั้งแต่ที่นางตายไป แต่ข้ามาที่นี่ และข้าต้องเป็นเจ้าของเจ้า เหมือนกับที่บรรพบุรุษของข้า แอนโดรเมดา เคยเป็นเจ้าของเจ้ามาก่อน ถ้าเจ้ายอมก้มหัวให้ข้าและอยู่เคียงข้างข้า ข้าขอสาบานว่าจะรักและให้เกียรติเจ้าเสมอ จะไม่มีวันใช้งานเจ้า แต่จะให้เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของข้า”

ทันทีที่ลุคเอ่ยจบ มังกรโบราณก็เงยศีรษะขึ้นอย่างสง่าผ่าเผย แล้วคำรามก้องฟ้า พร้อมกระพือปีกมหึมาที่อาจกว้างถึงสี่สิบเมตร!

“กรรรรร!! คร้ากกกก!!”

เสียงคำรามดังกึกก้องราวกับพายุฝนกระหน่ำซัด อากาศรอบด้านสั่นสะเทือนไปทั่ว

เป็นเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง น่าเกรงขาม และทรงพลัง

บรรดามังกรและฟีนิกซ์ที่อยู่โดยรอบต่างพากันหวาดกลัวจนอยากจะบินหนี พวกมันถูกความยิ่งใหญ่ของมังกรโบราณ ‘อุซูร์’ ข่มขวัญจนต้องพยายามหลบซ่อนตัวตามพุ่มไม้

แต่ก็มีคนอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่เกรงกลัวมังกรโบราณ

“ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก อุซูร์ ข้าคือไฮเอรา... เหมือนบรรพบุรุษก่อนหน้าข้าทุกคน โดยเฉพาะบรรพบุรุษของข้า แอนโดรเมดา อาเรียดเน่ ไฮเอรา เจ้าจงละทิ้งชื่อเดิมของเจ้าไว้เบื้องหลัง แล้วยอมรับใช้คนที่อยู่เบื้องหน้าเจ้า... นายคนใหม่... ไม่สิ ราชาคนใหม่ของเจ้าซะ”

คำพูดของลุคสามารถแทรกผ่านเสียงคำรามที่สะท้านฟ้าของมังกรโบราณไปถึงมันได้อย่างน่าอัศจรรย์

เมื่อเสียงคำรามอันกึกก้องเงียบลง และเสียงสะท้อนสุดท้ายได้จางหายไปในความเวิ้งว้าง มังกรโบราณก็หันกลับมามองลุค

ลุครู้สึกราวกับได้ยินเสียงของมังกรโบราณในความคิดของเขา

มังกรโบราณกำลังถามว่าเขามั่นใจในสิ่งที่พูดจริงหรือ? เขากำลังถามว่าลุคคือคนที่แอนโดรเมดาพูดถึงจริงๆ หรือเปล่า? ลุคยังไม่ทันสังเกตเห็น แต่รัศมีออร่ารอบกายเขากำลังเริ่มเปลี่ยนแปลงไป ทุกวินาทีที่ผ่านไป เขากำลังกลายเป็นคนที่น่าเกรงขามและมีอำนาจมากขึ้นเรื่อยๆ สายตาของเขานั้นจริงจังและเปี่ยมไปด้วยพลัง… หนักอึ้ง… ราวกับว่ามันสามารถกดดันให้มังกรโบราณ อุซูร์ ยอมสยบแทบเท้าได้

“ข้าไม่ใช่แอนโดรเมดา ข้าเป็นคนแบบที่นางคิดว่าข้าเป็น แต่ข้าจะไม่ใช่คนแบบที่นางอยากให้ข้าเป็น เจ้าเข้าใจไหม?” ลุคถามอย่างสงบ

มังกรโบราณเริ่มคำรามเสียงต่ำๆ เสียงของมันสั่นสะเทือนไปในอากาศ แต่ในที่สุดมันก็ยืนอยู่ต่อหน้าลุคด้วยความเคารพ ร่างกายอันมหึมาของมันตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้นอย่างแท้จริง

ลุคเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงตาเบิกกว้างจ้องลึกเข้าไปในความมืดมิดของยามค่ำคืน

เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว เขาเดินทางมานานกว่าหนึ่งเดือน และเมื่อมาถึงยอดเขาแห่งนี้ ดวงอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว มีเพียงดวงจันทร์และดวงดาวเท่านั้นที่ส่องแสงอยู่

ลุคดูเหมือนจะจมดิ่งไปกับแสงดาว

ไม่กี่วินาทีผ่านไป... และแล้วก็ครบสองนาที

ลุคตัวสั่น ราวกับว่ามีชื่อหนึ่งผุดขึ้นมาในใจของเขา หัวใจของเขากำลังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ความสุข และความหวัง

เมื่อเขามองมังกรโบราณอีกครั้ง เขาก็เอ่ยถ้อยคำเหล่านี้

“นับจากนี้ เจ้าจะทิ้งความภักดีต่อแอนโดรเมดาไว้เบื้องหลัง และรับใช้ข้า… ลุค อิบน์ อัลฟอนซีน ไฮเอรา เจ้าจะเดินตามเส้นทางนี้ไปจนกว่าจะถึงจุดจบของชีวิตเจ้า หรือจุดจบของชีวิตข้า และเจ้าจะทิ้งชื่ออุซูร์ไป”

หลังจากพูดจบ เขาก็โบกมือให้มังกรโบราณขยับตัว จากนั้นก็ชี้ไปยังดวงดาวบนท้องฟ้าและเอ่ยชื่อ

“เงยหน้าขึ้นเถิด มังกรโบราณ… เชนฮาล”

(เชนฮาล เป็นคำในภาษามังกรโบราณ หมายถึง ‘ดวงดาวร่วงหล่น’)

เป็นชื่อที่เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับมังกรโบราณที่มีดวงตาสีขาวราวกับดวงดาวและเกล็ดสีขาวบริสุทธิ์

อุซูร์... หรือที่ตอนนี้ได้ชื่อใหม่ว่า ‘เชนฮาล’ เงยหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้งเมื่อได้ยินชื่อนี้ และปล่อยเสียงคำรามที่ภาคภูมิใจ ยาวนาน ก้องกังวานไปชั่วนิรันดร์

“คร้ากกกกก!”

ลุคยิ้ม จากนั้นก็มองไปยังมังกรและฟีนิกซ์ที่อยู่รอบตัว

“ไป ไปยังเมืองหลวงแล้วหาผู้ที่มีสายเลือดไฮเอรา จงปกป้องพวกเขาด้วยชีวิตของพวกเจ้า รักพวกเขาตลอดไป ข้ามั่นใจว่าพวกเขาจะรักพวกเจ้าตอบแทนอย่างแน่นอน”

ทันทีที่เขากล่าวจบ ฟีนิกซ์สิบเอ็ดตัวและมังกรหลายสิบตัวก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

ในวันนั้น ขณะที่ฟีนิกซ์และมังกรต่างบินด้วยความเร็วสูงมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง ผู้คนทุกเผ่าพันธุ์ที่ได้เห็นต่างก็คิดแบบเดียวกัน… พวกเขาได้เห็นการกลับมาของอสูรเหล่านั้น สิ่งมีชีวิตเหล่านั้น... สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือกาลเวลา…

‘สายเลือดไฮเอราได้ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง’

สายเลือดของไฮเอราได้ถูกชุบชีวิตขึ้นแล้ว เลือดของพวกเขากำลังตื่นขึ้น และฟีนิกซ์กับมังกรก็กำลังเริ่มกลับคืนสู่เจ้านายของพวกมัน… เหล่าไฮเอรา

ยุคของไฮเอราได้หวนกลับมาแล้ว

และทั้งหมดนี้ถูกทำให้เกิดขึ้นโดยคนเพียงคนเดียวเท่านั้น

‘ลุค อิบน์ อัลฟอนซีน ไฮเอรา’

นี่คือสิ่งที่ทุกคนจะต้องได้เรียนรู้ในไม่ช้า

นายเหนือหัวแห่งไฮเอรา ผู้มีสายเลือดสูงสุด นายแห่งมังกรโบราณและฟีนิกซ์โบราณทุกตัว ได้กลับมาถือกำเนิดอีกครั้งและได้ออกคำสั่งแรก

‘จงไปหาผู้ที่มีสายเลือดไฮเอรา’