บทที่ 58 คนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุด

บทที่ 58 คนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุด

เสียงของซ่งชิวดังก้องกังวาน

แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ราวกับอยากจะระบายความรู้สึกที่เลือดลมพลุ่งพล่านออกมา

เขาตื่นเต้นอย่างมาก

ตัวเขา… ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเมืองฉานแล้ว!

นี่เหมือนความฝัน เขารับรู้ถึงสายตานับไม่ถ้วน

ซ่งชิวเชิดหน้าขึ้นอย่างทะนงตน

ฉากนี้ ทำให้คนของตระกูลซ่งต่างตื่นเต้นเช่นกัน

ชนะแล้ว!

สุดท้ายคนที่แย่งไฉ่ชิงมาได้ กลับเป็นตระกูลซ่ง!

ไม่มีใครคาดคิดถึงจุดจบนี้

“ทั้งหมดนี้ ฉู่เฉินคาดการณ์ไว้แล้วเหรอ?” ซ่งเหยียนมองฉู่เฉินที่อยู่บนจุดสูงสุดของเวที

ทุ่มเงินหนึ่งล้าน

ตอนนี้ดูเหมือนว่า นี่คือความมั่นใจของฉู่เฉินสินะ…

“ฮ่าๆๆๆ!” เซี่ยเป่ยไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่หัวเราะออกมา

คนทั้งเมืองต่างคิดว่าเซี่ยเป่ยเป็นคนโง่ ยอมทุ่มเงินหนึ่งล้านให้ฉู่เสี่ยวหมี่ แต่ตอนนี้ เซี่ยเป่ยนึกภาพออกว่า มีกี่คนที่อิจฉาเงินหนึ่งล้านนั้น

หนึ่งต่อยี่สิบ

เงินหนึ่งล้าน กลายเป็นยี่สิบล้านในพริบตา!

ใบหน้าของหวงหยู่ไห่ซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย

ในมุมมองของเจ้ามือ สิ่งที่ชอบที่สุดคือม้ามืด แต่ม้ามืดอย่างตระกูลซ่ง อัตราการจ่ายสูง แต่มีเงินเดิมพันมากกว่าสิบล้าน

หวงหยู่ไห่อยากจะอาศัยการแข่งขันแย่งชิงไฉ่ชิงครั้งนี้ทำกำไรมหาศาล แต่กลับกลายเป็นว่าช่วยฉู่เฉินหาเงิน

ทุกคนต่างจับตามอง

เสียงกลองดังสนั่นหวั่นไหว

“เสี่ยวชิว” ฉู่เฉินเรียก

ซ่งชิวเข้าใจทันที สีหน้าตื่นเต้น

ก้าวสุดท้าย เวลาแห่งการแย่งไฉ่ชิง

เสียงกลองสั่นสะเทือนจิตวิญญาณ

สิงโตกระโดดขึ้นสูง ภายใต้แสงแดด ท่าทางสง่างาม

‘ชิง(คำอวยพร)’ ยาวๆ ร่วงหล่นลงมา

“หารือเรื่องการครองแผ่นดินอย่างผ่อนคลาย ไม่สู้ใช้ชีวิตอย่างเมามาย”

สง่างาม แต่ละเส้นแต่ละขีด ให้ความรู้สึกที่กล้าหาญและองอาจราวกับวีรบุรุษ

ในขณะนี้ สายตาของคนนับไม่ถ้วนต่างถูกดึงดูดด้วยตัวอักษรนี้

พวกเขาตกตะลึงในตอนแรก จากนั้นก็จ้องมอง

บรรพบุรุษตระกูลหวงเปิดรับ ‘ชิง(คำอวยพร)’ จากคนทั้งเมือง มีคนส่งผลงานเข้ามามากมาย

หลายคนหวังว่าจะได้รับเลือกจากบรรพบุรุษตระกูลหวง นั่นเป็นเกียรติอย่างสูง

เมื่อคำตอบสุดท้ายถูกเปิดเผย ทุกคนยังไม่ทันจะผิดหวัง พวกเขาก็จมดิ่งอยู่ในความหมายของตัวอักษรนี้

“ระดับการเขียนพู่กัน ช่างสูงส่งอะไรเช่นนี้”

“นี่ต้องมาจากฝีมือของปรมาจารย์การประดิษฐ์ตัวอักษรของประเทศจีนอย่างแน่นอน”

“ลายเซ็นสุดท้าย... บ้าเอ๊ย เป็นฉู่เฉิน!”

คำว่า ‘บ้าเอ๊ย’ ดังก้องไปทั่ว สุดแสนจะน่าตื่นตาตื่นใจ

หลายคนตาแทบถลน ตัวแข็งทื่อ

ตระกูลซ่ง ฉู่เฉิน ! (ซ่งเจีย ฉู่เฉิน)

ตัวอักษรสี่ตัวนี้ โดดเด่นเป็นพิเศษ

ฉู่เฉินที่เพิ่งแย่งไฉ่ชิงมาได้ กลับเป็นคนที่บรรพบุรุษตระกูลหวงเลือก

ทั้งบุ๋นและบู๊ ครบเครื่อง!

วันนี้ ชื่อของฉู่เฉิน จะต้องทำให้คนทั้งเมืองตะลึงอย่างแน่นอน

“เปรียบราชาเหนือแผ่นดินดุจเสียงหัวเราะ ไม่สู้ความเมาในโลกมนุษย์” เด็กสาวอู๋โหยวยังอดพึมพำไม่ได้ ชื่อของฉู่เฉิน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป จะถูกจารึกไว้ในใจของเธออย่างลึกซึ้ง

“ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นงานฉลองของตระกูลหวง แต่จุดสนใจคือพี่น้องของฉัน” เซี่ยเป่ยหัวเราะเสียงดัง สีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

เขาภูมิใจในตัวฉู่เฉินที่ ‘แย่งซีน’ ในวันนี้

ดวงตาของซ่งเหยียนไม่เคยละไปจากฉู่เฉิน ในขณะที่ตกตะลึง ในใจก็มีความกังวลอยู่ลางๆ

เพราะตัวอักษรนี้ ไม่ได้มาจากฝีมือของฉู่เฉิน

วันนี้ฉู่เฉินแย่งไฉ่ชิงได้ สร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคน ถ้ามีคนรู้ว่า ‘ชิง’ ที่เขาเขียน เป็นของปลอม ฉู่เฉินจะต้องร่วงลงมาจากที่สูง ถูกคนด่าทอและเยาะเย้ย

บนโลกใบนี้ ไม่เคยขาดคนอิจฉาริษยา ยิ่งไม่ขาดคนที่ซ้ำเติมคนล้ม

สายตาของซ่งเสียหยางก็จ้องเขม็งเช่นกัน มีความกังวลเล็กน้อย พูดเบาๆ ว่า “คุณปู่ พวกเขาพาพวกซ่งมู่หยางไปแล้ว พวกเขาจะพูดอะไรต่อหน้าบรพพบุรุษตระกูลหวงหรือเปล่า?”

สีหน้าของซ่งฉางชิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ครู่หนึ่งก็พูดอย่างช้าๆ ว่า “การกระทำของพวกมันในวันนี้ แตะเส้นตายของปู่แล้ว ถ้าพวกมันยังไม่รู้จักสำนึกผิด กลับยิ่งเพิ่มความรุนแรง เฮอะ! ตระกูลซ่ง... จะไม่ต้อนรับพวกมันอีก!”

ดวงตาของซ่งฉางชิงเต็มไปด้วยความโกรธ

ซ่งชิวเป็นหลานชายแท้ๆ ของเขา พวกมันกลับใช้วิธีแบบนี้ ชัดๆ ว่าไม่เห็นใจพี่น้อง

ฉู่เฉินกับซ่งชิวลงมาแล้ว ฉู่เฉินส่งสิงโตให้ซ่งชิว

ในเวลานี้ หวงซือซยงยืนอยู่ไม่ไกล ฉู่เฉินเงยหน้าขึ้นมอง กุมมือคำนับ “ปรมาจารย์ย์หวง ขอบคุณที่ออมมือ”

หวงซือซยงตอบรับ ส่ายหน้า “ครั้งนี้ ฉันแพ้อย่างราบคาบ ฉู่เฉิน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันยอมแพ้บนเวที”

ไม่มีใครรู้ว่า บนเวที ฉู่เฉินมีโอกาสอย่างน้อยสามครั้งที่จะเตะหวงซือซยงลงจากเวที แต่ในวินาทีสุดท้าย ฉู่เฉินก็หยุดเท้า

นี่จึงเป็นเหตุผลที่หวงซือซยงยอมแพ้

ฉู่เฉินกำลังรักษาหน้าให้เขา เขาก็รับน้ำใจของฉู่เฉิน

เสียงปรบมือดังขึ้น

หวงเจียงหงเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ตบมือไปด้วย “วีรบุรุษเกิดจากวัยเยาว์ ฉันอยู่นานมากว่าค่อนชีวิต เพิ่งจะเคยเห็นของจริงก็วันนี้แหละ”

ซ่งชิวเห็นหวงเจียงหงเดินเข้ามา ขาจึงสั่นโดยไม่รู้ตัว

บรรพบุรุษตระกูลหวง เป็นบุคคลที่แม้แต่การกระทืบเท้าก็สามารถทำให้เมืองฉานสั่นสะเทือนได้ ซ่งชิวไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับบรรพบุรุษตระกูลหวงเช่นนี้

“คุณปู่ชมเกินไปแล้ว” ฉู่เฉินตอบอย่างใจเย็น ไม่ดูถูกหรือโอ้อวด

สายตาของหวงเจียงหงมองไปที่ตัวอักษรนั้น ภายใต้แสงแดดยามบ่าย ราวกับยิ่งดูยิ่งสง่างาม

ยิ่งดู หวงเจียงหงก็ยิ่งชอบ

“ถ้ามีแค่วิชากังฟู ก็เป็นแค่นักยุทธ์ ถ้ามีแค่ความรู้ ก็เป็นแค่บัณฑิต” หวงเจียงหงมองฉู่เฉิน “แต่เธอ ทั้งสองอย่างนี้เธอมีครบ ทั้งบุ๋นและบู๊ ฉันกล้าพูดเลยว่า เธอคือคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฉานอย่างแท้จริง”

เมื่อพูดจบ สายตาของคนรอบข้างต่างจับจ้องไปที่ฉู่เฉิน

แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

แต่... ไม่มีใครปฏิเสธ

ฉู่เฉินในวันนี้ พิสูจน์ตัวเองด้วยความสามารถที่แท้จริง ส่องประกายในเมืองฉาน

“ได้รับการแต่งตั้งจากบรรพบุรุษตระกูลหวงให้เป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฉาน เป็นเกียรติอย่างมาก” ซ่งหยุนตื่นเต้น “น้องสาม น้องสามช่างมีสายตาเฉียบแหลม สามีของน้อง ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ”

“วันนี้คนของตระกูลซ่ง ล้วนต้องภูมิใจในตัวน้องเขย” หลินซิ่นผิงก็รีบพูดทันที

เกียรติยศทั้งหมดของฉู่เฉินในวันนี้ ล้วนเป็นตัวแทนของเกียรติยศของตระกูลซ่ง

“ฉันขอไปทวงเงินหวงหยู่ไห่ก่อน” เซี่ยเป่ยรอไม่ไหวแล้ว ในขณะเดียวกันก็แอบดีใจที่ตัวเองลงพนันเพิ่มในตอนท้าย

ในเวลานี้ หวงหยู่ไห่เดินไปหาฉู่เฉิน

รูม่านตาของเซี่ยเป่ยหดเล็กลง สายตาเป็นประกาย เขารู้ถึงความขัดแย้งระหว่างหวงหยู่ไห่กับฉู่เฉิน หวงหยู่ไห่ไม่มีทางไปแสดงความยินดีกับฉู่เฉิน

“ไอ้เวรนี่… คิดจะหาเรื่องรึเปล่า?” เซี่ยเป่ยพึมพำ รีบเดินเข้าไป

“ยินดีด้วยนะ ฉู่เฉิน คนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฉาน ทั้งบุ๋นและบู๊” หวงหยู่ไห่หัวเราะ “บังเอิญจริงๆ คุณชายเซี่ยก็อยู่ด้วย หยู่ไห่บังอาจขอร้องอย่างหนึ่ง หวังว่าคุณชายเซี่ยจะเห็นด้วย”

เซี่ยเป่ยชะงัก มองหวงหยู่ไห่ “ขอร้องอะไร?”

“วันนีเป็นวันที่น่ายินดี คุณชายเซี่ยเป็นตัวแทนตระกูลเซี่ยมาเยือน พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง” หวงหยู่ไห่ยิ้ม “ฉันได้ยินมาว่า ฝีมือการเขียนพู่กันของคุณชายเซี่ยก็ไม่เลว อยากจะเชิญคุณชายเซี่ยเขียนพู่กันต่อหน้าทุกคน เพิ่มสีสันให้กับงานฉลองในวันนี้”

สีหน้าของเซี่ยเป่ยเคร่งขรึม

ให้เขาเขียนพู่กัน?

นี่มันตั้งใจจะทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าธารณชนรึเปล่า?