บทที่ 57 ออกมาโชว์ตัวหน่อย

บทที่ 57 ออกมาโชว์ตัวหน่อย

การแข่งขันแย่งไฉ่ชิง สิงโตนับร้อยต่อสู้กัน

ซ่งชิวรู้ดีถึงการแข่งขันในครั้งนี้ เขาฝึกฝนอย่างหนักในช่วงนี้ หวังว่าจะมีผลงานที่ดี แต่ซ่งชิวรู้ดีแก่ใจว่า การจะโดดเด่นในงานฉลองครั้งนี้ มันยากมาก

แต่ตอนนี้ ฉู่เฉินทำได้ พาเขาบุกตะลุยไปตลอดทาง ไม่มีใครต้านทานได้

แม้แต่เหลยต้าถงแห่งสำนักมวยเปิ่นเหลย ก็หยุดยั้งการก้าวเดินของฉู่เฉินไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งชิวได้ยินคนบอกว่า เพลงมวยเปิ่นเหลย(ขาสายฟ้า) เป็นขาเต้าหู้

ต้องรู้ก่อนว่า สถานะของสำนักมวยเปิ่นเหลยในวงการสำนักหมัดมวยของเมืองฉาน ถือว่าติดท็อปห้าเลยทีเดียว

แต่ตอนนี้ ไม่มีใครสามารถโต้แย้งคำพูดนี้ต่อหน้าฉู่เฉินได้

เหลยต้าถงถูกฉู่เฉินโจมตี จนถึงตอนนี้ยังตั้งตัวไม่ได้

ทุกคนต่างตกตะลึงกับฉู่เฉิน

และคำพูดของฉู่เฉิน ก็เท่ากับเป็นการท้าทายคนทั้งเวที

เขาคิดจะเอาชนะสิงโตนับร้อยด้วยตัวคนเดียวจริงๆ งั้นเหรอ?

ซ่งชิวก็รู้สึกว่าตัวเองคาดหวังมากไปหน่อย แต่ก็อดกลั้นเลือดที่กำลังเดือดพล่านในใจไม่ได้

ทั้งชีวิตนี้ เขาไม่เคยไปถึงจุดสูงสุดเช่นนี้มาก่อน

ซ่งชิวชอบวิชากังฟูมาตั้งแต่เด็ก ตัวแทนตระกูลหลายๆ คนที่อยู่ในที่นี้ ล้วนเป็นปรมาจารย์ของสำนักหมัดมวยที่มีชื่อเสียง เป็นบุคคลที่ซ่งชิวนับถือและเคารพมาตั้งแต่เด็ก รวมถึงเหลยต้าถงด้วย

“พี่เขย มีคนมาแล้ว” ซ่งชิวตะโกน เขาเห็นบุคคลระดับราชาสิงโตคนหนึ่งพุ่งเข้ามา แต่ตอนนี้ซ่งชิวไม่ค่อยกังวลแล้ว เขามีความคาดหวัง อยากเห็นฉู่เฉินโจมตีอีกฝ่ายจนถอย!

ฉู่เฉินก็ไม่ทำให้ซ่งชิวผิดหวัง เขาลงมืออย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

เสียงอุทานดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

ฉู่เฉินกลายเป็นจุดสนใจของทั้งเวทีอย่างสมบูรณ์

“เป็นไปได้ไง?” เย่เส้าหวงไม่อยากจะเชื่อ เขายังคงรับไม่ได้กับภาพที่เห็น

“ตระกูลซ่ง จะชนะจริงๆ เหรอ?” ดวงตาของเซี่ยเป่ยเป็นประกาย เขารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย แม้ว่าเงินจำนวนนี้จะไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขามากนัก แต่ความรู้สึกที่ถูกรางวัลใหญ่ มันย่อมเพียงพอที่จะทำให้คนตื่นเต้น

“ฉู่เฉิน” ซ่งเหยียนพึมพำชื่อนี้เบาๆ

ทั้งคุ้นเคย และแปลกหน้า

เธอเงยหน้าขึ้นมอง เธอไม่เคยเห็นฉู่เฉินในแบบที่สง่างามเช่นนี้มาก่อน

นี่เหรอ ลูกเขยปัญญาอ่อน เห็นชัดว่าเป็นวีรบุรุษหนุ่มที่ทำให้คนทั้งเมืองตะลึงมากกว่า!

“พี่ชาย พี่หวงซือซยงจะหยุดฉู่เฉินได้ไหม?” หวงซิ่วซิ่วก็อดเป็นห่วงไม่ได้เช่นกัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและความผิดหวัง

ตลอดมา หวงซิ่วซิ่วรู้สึกว่า ในรุ่นเยาว์ เรื่องของวิชากังฟู ไม่มีใครเทียบกับเธอได้

เธอเป็นอาวุธลับของคนรุ่นใหม่ในตระกูลหวง

แต่ในเวลานี้ หวงซิ่วซิ่วรู้ดีว่า เธอสู้ฉู่เฉินไม่ได้!

สีหน้าของหวงหยู่ไห่ดูเศร้าหมอง

เขายังคงประเมินฉู่เฉินต่ำไปอยู่ดี

“ในเรื่องการดูโหงวเฮ้ง ฉันที่เป็นถึงศิษย์ฉีเหมิน กลับสู้คุณชายสามตระกูลเซี่ยไม่ได้” หวงหยู่ไห่หัวเราะเยาะตัวเองอย่างขมขื่น

ก่อนเริ่มการแข่งขันในวันนี้ คนทั้งเมืองต่างหัวเราะเยาะคุณชายสามตระกูลเซี่ย หลงใหลชายหน้าตาดีอย่างฉู่เสี่ยวหมี่ เพื่อให้ฉู่เสี่ยวหมี่มีความสุข ทุ่มเงินหนึ่งล้าน ลงพนันว่าตระกูลซ่งจะชนะ

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เงินหนึ่งล้านนี้มีโอกาสกลายเป็นยี่สิบล้านจริงๆ

ในเวลานี้ หวงเจียงหงลุกขึ้นยืนแล้ว เงยหน้าขึ้นมองการต่อสู้ที่ดุเดือดบนเวที

เหลือสิงโตไม่ถึงสิบตัวที่กำลังต่อสู้กัน

“คนหนุ่มรุ่นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฉาน คงต้องยกให้ฉู่เฉิน ตระกูลซ่ง” หวงเจียงหงถอนหายใจ

ลูกชายหลายคนที่อยู่ข้างๆ ต่างตกตะลึง ในขณะเดียวกันก็รู้สึกละอายใจเล็กน้อย

พวกเขาไม่สามารถโต้แย้งคำพูดของบิดาได้

แต่พวกเขาเป็นคนของตระกูลหวง ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองฉาน บุคคลที่โดดเด่นในหมู่คนรุ่นใหม่ของเมืองฉาน ก็ควรจะเป็นคนรุ่นต่อไปของพวกเขา

พวกเขานึกถึงความคิดหนึ่งในใจพร้อมๆ กัน หลังจากงานฉลองจบลง จะกลับไปเฆี่ยนตีลูกชายของตัวเองให้พยายามมากขึ้น!

ปัง!

สิงโตอีกตัวถูกฉู่เฉินโจมตีจนกระเด็นออกไป

เสียงเชียร์ดังกึกก้อง

การแสดงที่โดดเด่นของฉู่เฉิน ค่อยๆ ปราบใจคนในที่เกิดเหตุ

หลายคนถึงกับแอบคาดหวัง อยากเห็นภาพที่ฉู่เฉินฝ่าฟันอุปสรรค และแย่งไฉ่ชิงมาได้สำเร็จ

ในงานฉลองที่คนทั้งเมืองจับตามองนี้ การกระทำเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทำได้

เหลยต้าถงลงจากเวที ขาของเขายังคงเจ็บแปลบๆ ไม่สามารถต่อสู้ต่อไปได้

เขาเงยหน้าขึ้นมองฉู่เฉิน เหลยต้าถงก็อยากรู้ว่า หวงซือซยงจะหยุดฉู่เฉินได้ไหม?

ปัง! ปัง! ปัง!

บนเวที ฉู่เฉินกับหวงซือซยงราวกับมีการตกลงกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ต่อสู้กันโดยตรง แต่เริ่มเคลียร์พื้นที่ ไล่สิงโตที่เหลือบนเวทีลงไป

ในตอนนี้ ใกล้ถึงจุดสูงสุดของเวทีแล้ว และเหลือเพียงสิงโตสองตัวเผชิญหน้ากัน

ถึงเวลาแห่งการต่อสู้ครั้งสุดท้าย…

ทุกคนต่างกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

ดวงตาเป็นประกาย ตื่นเต้นอย่างมาก

ความยอดเยี่ยมของการแข่งขันแย่งไฉ่ชิงครั้งนี้ เกินความคาดหมายของพวกเขาจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรากฏตัวของฉู่เฉิน ทำลายความประทับใจที่คนทั้งเมืองมีต่อลูกเขยที่เป็นปัญญาอ่อนคนนี้

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ใครที่ยังกล้าเรียกฉู่เฉินว่าปัญญาอ่อน คนๆ นั้นก็เป็นปัญญาอ่อนตัวจริง!

“ฉันเคยเห็นคุณหนูสามตระกูลซ่ง งดงามราวกับนางฟ้า ฉันเข้าใจแล้ว ฉู่เฉินยอมแต่งเข้าตระกูลซ่ง ก็เพื่อซ่งเหยียน”

“อัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่ง ยอมลดตัวลงเป็นลูกเขยแต่งเข้าของตระกูลพ่อค้า เพื่อหญิงงามคนหนึ่ง นี่จะกลายเป็นเรื่องเล่าขานของเมืองฉานรึเปล่า?”

“จะเป็นปรมาจารย์หวงซือซยงที่ปกป้องเกียรติยศของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองฉาน หรือจะเป็นฉู่เฉินที่สร้างความตื่นตะลึง โด่งดัง และกลายเป็นตำนานในการต่อสู้ครั้งนี้!”

ผู้ชมทั้งในและนอกงานต่างพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้น

การต่อสู้แบบนี้ พวกเขาอยากเห็นมากๆ

“ตระกูลหวง หวงซือซยง” บนเวที เสียงทุ้มต่ำของหวงซือซยงดังขึ้น

ฉู่เฉินตอบ “ตระกูลซ่ง ฉู่เฉิน”

เมื่อพูดจบ ฉู่เฉินก็เป็นฝ่ายรุกก่อน ในขณะนี้ เสียงกลองที่ดังขึ้นข้างล่างเวที ก็ดังขึ้นถึงขีดสุด

เสียงกลองที่ดังเป็นจังหวะข้างหู มองดูการต่อสู้ของสิงโตที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองฉานบนเวที ภาพนี้ช่างน่าตื่นเต้น

น่าจดจำไปชั่วชีวิต!

คนสุดท้าย…

ซ่งชิวรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังเต้นแรงมาก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกที่เลือดลมพลุ่งพล่านเช่นนี้

ถ้าฉู่เฉินเอาชนะอาจารย์หวงซือซยงได้ เขาคงมีความสุขจนเป็นลม

“ชนะได้ไหม?” ซ่งชิวจดจ่ออยู่กับการเคลื่อนไหวของฉู่เฉิน ในใจก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงคำถามนี้ซ้ำๆ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถ้าฉู่เฉินบอกว่าตัวเองสามารถสู้กับหวงซือซยงได้ ซ่งชิวต้องดูถูกเหยียดหยามอย่างแน่นอน

ไม่มีใครเชื่อว่า ในเมืองฉานจะมีชายหนุ่มที่สามารถต่อกรกับหวงซือซยงได้

ปัง ปัง ปัง!

เสียงกระทบดังขึ้นข้างหูไม่หยุด

การปะทะกันแต่ละครั้ง ฝีมือของทั้งสองฝ่ายต่างดึงดูดจิตวิญญาณของทุกคนในที่เกิดเหตุ

ไม่มีใครในตระกูลซ่งนั่งอยู่เฉยๆ ทุกคนต่างมองไปที่จุดสูงสุดของเวที

แววตาของซ่งฉางชิงยิ่งเปล่งประกายมากขึ้น

นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างมาก

ตูม!

ไม่ทำให้ทุกคนรอนาน

สิงโตสองตัวแยกออกจากกันหลังจากปะทะกัน

ทันใดนั้น หวงซือซยงก็มองฉู่เฉิน หันหลังกลับกระโดดลงไป “ฉันแพ้”

ฉู่เฉินพาซ่งชิวที่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง กระโดดขึ้นไปบนจุดสูงสุดของเวที

เขายกหัวสิงโตขึ้น มองไปรอบๆ

“เสี่ยวชิว ออกมาแนะนำตัวหน่อย”

ซ่งชิวรู้สึกตัว เขาตื่นเต้นอย่างมาก เปิดหางสิงโต ตะโกนออกมาด้วยความภาคภูมิใจ “ตระกูลซ่ง ซ่งชิว!”