ตอนที่ 10 แผนการรักษาของลี

[ไม่มีทาง! ซึนาเดะของฉันจะอ่อนโยนขนาดนี้ได้ยังไง!]

‘หึ! ฉันนี่แหละอ่อนโยน แล้วอีกอย่าง... ฉันไปเป็นของนายเมื่อไหร่กัน? ระวังให้ดี ไม่งั้นฉันจะต่อยนายให้จมดิน!’

เมื่อได้ยินฮิคาริชมว่าเธออ่อนโยน ซึนาเดะก็รู้สึกพอใจไม่น้อย

ไม่ง่ายเลย...

ในที่สุด ก็ได้ยินคำชมจากปากเจ้าหมอนี่สักที

ไม่เลวเลย!

หลังจากช่วยเชื่อมระบบประสาทของลีกลับคืน ซึนาเดะก็หันไปลากคามิซึกิ ฮิคาริออกมาทันที

“ท่านซึนาเดะ!” ไมโตะ ไกรีบเข้ามา

ลีนั้นเป็นศิษย์รักของเขา เปรียบเสมือนเป็นครอบครัวที่สำคัญพอๆ กับเพื่อนรักอย่างคาคาชิ

ครั้งนี้ คนสำคัญที่สุดสองคนของเขาต่างบาดเจ็บสาหัส หากจะบอกว่าไกไม่เป็นห่วงเลยก็คงโกหกเต็มปาก

เขาอาจจะดูซื่อๆ แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหัวใจ

คนประเภทที่ทำทุกอย่างด้วยสัญชาตญาณแบบเขา เมื่อรักใครแล้ว ก็จะจริงใจและมั่นคงยิ่งกว่าใครทั้งหมด

“ไปคุยกันตรงนั้น”

ซึนาเดะหันหลังและเดินขึ้นไปยังดาดฟ้าของโรงพยาบาล ส่วนฮิคาริก็ถูกไมโตะ ไกลากขึ้นไปด้วย ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้แวะจีบพยาบาลเลยสักนิด

“ไก อาการของคาคาชิยังพอรับมือได้ พักฟื้นอีกไม่นานก็ตื่นขึ้นเอง แต่ลี...”

“ท่านซึนาเดะ! บอกผมมาเถอะ ผมรับได้!” ไก ผู้ที่ดูเหมือนจะสร้างมาจากเหล็กกล้า กลับตัวสั่นเล็กน้อย ราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ

เห็นเขาเป็นแบบนี้ ซึนาเดะก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน

นี่คือชายผู้มีจิตใจแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า

“บาดแผลของลีซับซ้อนมาก แม้ฉันจะใช้ความสามารถทั้งหมดก็มีโอกาสสำเร็จน้อยกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าผ่าตัดล้มเหลว ลีจะตายทันที แต่ถ้าเขายอมเลิกเป็นนินจา ก็ยังมีชีวิตแบบคนธรรมดาได้ เพราะงั้น ฉันแนะนำให้เขาเลิกเป็นนินจาเถอะ”

ความเสี่ยงมันสูงเกินไป ซึนาเดะไม่อาจทนเห็นลีเดินไปสู่ความตายได้อย่างเฉยๆ แทนที่จะเสี่ยงมากขนาดนั้น อยู่แบบเรียบง่ายอาจดีกว่า

ในมุมมองแพทย์แล้ว การตัดสินใจของซึนาเดะไม่ผิด

“ผม...”

ไกเอ่ยได้แค่คำนั้น ตัวก็เอนจะล้มลง ฮิคาริต้องรีบเข้าประคองโดยสัญชาตญาณ

[นี่คือบททดสอบของลี เป็นหนึ่งใน 12 คนรุ่นใหม่ของโคโนฮะไม่ใช่เรื่องง่าย]

[เทคนิคการประตู 8 ด่านนั้น ต้องการทั้งร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์ และจิตใจที่ไม่ยอมแพ้ต่อความตาย หากลีอยากเปล่งประกายในการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง เขาต้องผ่านบททดสอบนี้ให้ได้]

[ตราบใดที่เขาไม่ยอมแพ้ ต่อให้ต้องเสียศักดิ์ศรี ใช้ร่างนี้เข้าไปต่อรองกับซึนาเดะ ฉันก็จะทำ!]

[ตอนนี้ซึนาเดะยังไม่เต็มใจผ่าตัด เราต้องรอจนความตั้งใจของลีทำให้เธอเปลี่ยนใจ นั่นแหละคือจังหวะดีที่สุด]

[ฉันจะรอดูอยู่ห่างๆ ไปก่อน]

ซึนาเดะฉลาดขึ้น เธอเริ่มกรองความคิดของฮิคาริ แยกส่วนที่ไร้สาระออก แล้วดึงเอาข้อมูลที่มีประโยชน์ไว้

อย่างแรกคือคำว่า "12 คนรุ่นใหม่ของโคโนฮะ" ซึ่งเธอเคยได้ยินมาบ้างแล้ว

อย่างที่สองคือ ฮิคาริคิดชัดเจนว่าลีไม่มีทางยอมแพ้การเป็นนินจา นั่นแปลว่าไม่ช้าก็เร็ว ซึนาเดะก็ต้องรักษาอยู่ดี

ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็เตรียมตัวไว้ล่วงหน้าจะดีกว่า

ซึนาเดะเห็นด้วยกับการทดสอบจิตใจของลี

เธอเคยได้ยินเรื่องเทคนิค "ประตู 8 ด่าน" มาก่อน มันเป็นวิชากระบวนท่าที่ต้องการความตั้งใจอันแน่วแน่สุดขีด สำหรับผู้ใช้วิชากระบวนท่าเพียวๆ อย่างลี หากไม่ขัดเกลาจิตใจให้แข็งดั่งเหล็ก แกร่งดั่งหิน และไม่เกรงกลัวความตาย ก็อย่าหวังจะควบคุมเทคนิคนี้ได้เลย

“ท่านซึนาเดะ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะไปบอกลีเดี๋ยวนี้!” ว่าแล้วไกก็เดินเซๆ ลงบันไดไป

เมื่อมองแผ่นหลังของเขาที่ค่อยๆ ห่างออกไป สายตาของซึนาเดะก็หันกลับมายังคามิซึกิ ฮิคาริ

ผู้ชายคนนี้มีความลับมากเกินไป

ในเมื่อเธอได้ยินความคิดของเขา เธอก็ปล่อยให้เขาไปจากข้างตัวไม่ได้ หากวันใดเขาทรยศ โคโนฮะจะตกอยู่ในอันตรายทันที

[ไม่มีทาง! ซึนาเดะกระตือรือร้นขนาดนี้เลยเหรอ?!]

[แม้ว่าบรรยากาศที่นี่จะดี ลมพัดเย็นสบาย แต่นี่มันครั้งแรกของฉันนะ! ช่างกล้าจริงๆ แบบนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นแฮะ!]

เส้นเลือดดำปูดขึ้นบนหน้าผากของซึนาเดะ เธออยากต่อยอะไรสักอย่าง

ผัวะ!

เธอต่อยกลางหัวฮิคาริเข้าเต็มแรง เธอทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

“โอ๊ย! ผมจะตายแล้ว! โฮคาเงะรุ่นห้าทำร้ายร่างกายผู้ใต้บังคับบัญชา!” ฮิคาริลงไปนอนกับพื้น มือกุมหัว ร้องโอดครวญไม่หยุด

[ฮึ่ม ถ้าไม่จูบ ไม่กอด ไม่อุ้ม ฉันจะไม่ลุกขึ้นเด็ดขาด!]

[ฉัน คามิซึกิ ฮิคาริ กล่าวแล้วไม่คืนคำ!]

“ลุกขึ้น! วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี อย่ามาทำตัวโง่ๆ ต่อหน้าฉัน!” ซึนาเดะดุเสียงแข็ง

เธอควบคุมพละกำลังของตัวเองได้อย่างแม่นยำ

ถ้าจะใช้แรงระดับไหน เธอก็ใช้แค่นั้น

หมัดนี้ดูเหมือนแรง แต่ความจริงเธอไม่ได้ใช้พลังจนถึงขั้นบาดเจ็บรุนแรง

[ก็ได้ๆ ในเมื่อซึนาเดะอารมณ์ไม่ดี ฉันจะเป็นฝ่ายยอมก็แล้วกัน!]

เห็นว่าเธอกำลังจะระเบิดอารมณ์อีก ฮิคาริก็รีบลุกขึ้นทันที

เขาเรียนรู้จากประสบการณ์ของจิไรยะมาแล้ว

ในฐานะเพื่อนของจิไรยะ ฮิคาริเคยไปบ่อน้ำพุร้อนด้วยกัน และเห็นรอยแผลเป็นบนหน้าอกเขากับตา ถ้าไม่ใช่เพราะวิชานินจาแพทย์ของซึนาเดะละก็ ป่านนี้จิไรยะคงตายไปแล้ว

ถ้าเขายังยั่วโมโหอยู่ ซึนาเดะอาจจะต่อยจริงจนร่างแหลกก็ได้

เพื่อความปลอดภัย เขาจึงเลือกอดทนไว้

“ฉันได้ยินมาว่านายทำงานในโรงพยาบาลมาก่อน นายเรียนรู้วิชานินจาแพทย์มามากแค่ไหน?” ซึนาเดะเริ่มไต่ถาม โดยใช้แผนการรักษาของลีเป็นข้ออ้าง

คามิซึกิ ฮิคาริสังเกตสีหน้าเธอแล้วก็รู้ว่า เธอน่าจะอ่านประวัติของเขามาแล้ว

นินจาต้องทนได้ทุกสภาพ

ตั้งแต่นินจารุ่นแรกของโคโนฮะ ยันรุ่นล่าสุดอย่างนารูโตะ ทุกคนมีแฟ้มประวัติอย่างเป็นทางการ

ในแฟ้มจะมีข้อมูลเช่น วิชาประจำตระกูล ภูมิหลังทางครอบครัว ความสัมพันธ์ทางสังคม และการประเมินศักยภาพ

ฮิคาริมาจากตระกูลคามิซึกิ ซึ่งเป็นครอบครัวเล็กๆ ไม่ใช่ตระกูลใหญ่ พี่ชายของเขาคือคามิซึกิ อิซุโมะ และฮากาเนะ โคเท็ตสึ ซึ่งทั้งคู่ถูกเรียกว่าสองดูโอ้เฝ้าประตูของโคโนฮะ เคยเป็นผู้ดำเนินการสอบจูนินภาคแรกมาก่อน

แม้จะมียศแค่จูนิน แต่หากเอาจริง พวกเขาก็สู้ในระดับโจนินพิเศษได้

ในเมื่อซึนาเดะมีประวัติของเขา ก็ต้องรู้ว่าเขาเคยทำงานในโรงพยาบาลแน่

“ก็... ผมพอใช้วิชาฝ่ามือรักษาได้แล้วล่ะ รักษาแผลเล็กน้อยไม่มีปัญหา” ฮิคาริตอบอย่างถ่อมตัว

[จะให้บอกไหมว่าฉันใช้ปลดผนึกหยินได้แล้ว? จะให้บอกไหมว่าวิชานี้สามารถสร้างร่างกายใหม่จากศูนย์ได้?]

[ไม่ได้ เพราะกลัวเธอจะตกใจจนต้องคุกเข่าขอร้องให้ฉันสอน!]

ไร้สาระ ชัดๆ

ซึนาเดะรู้จักวิชาปลดผนึกหยินอยู่บ้าง

ท่านปู่ของเธอ เซ็นจู ฮาชิรามะ มีทั้งพลังไม้และพลังฟื้นฟูขั้นสุดยอด ส่วนหนึ่งก็มาจากการใช้พลังหยางนั่นเอง

แล้วฮิคาริมาพูดว่าใช้ได้แล้ว? สำหรับซึนาเดะ มันก็แค่คำพูดโอ้อวด

“ถ้าให้นายเป็นผู้ช่วยในการรักษาลี นายคิดว่าตัวเองมั่นใจแค่ไหน?” ซึนาเดะถามอีกครั้ง

จากความคิดของฮิคาริ เธอรู้ว่าในที่สุด ลีก็ต้องยืนยันจะผ่าตัด และในฐานะนินจาแพทย์อันดับหนึ่งของโคโนฮะ เธอก็ต้องเป็นผู้นำการผ่าตัดอยู่ดี

[ไม่มีปัญหาเลย! แย่ที่สุดก็แค่สร้างร่างใหม่ขึ้นมา นั่นคือสุดยอดของนินจาแพทย์แล้ว]

แต่เขาเก็บความคิดพวกนั้นไว้ในใจ แล้วมองซึนาเดะด้วยสายตานับถือ

“ได้ช่วยท่านซึนาเดะถือเป็นเกียรติสูงสุดของชีวิต ผมมั่นใจว่าด้วยท่านซึนาเดะอยู่ตรงนี้ อาการของลีต้องรักษาได้แน่นอน!”