ตอนที่ 9 ความอ่อนโยนของซึนาเดะ

ฟุ่บ!

ทันทีที่เธอกำลังจะเดินออกไปพร้อมไมโตะ ไก ซึนาเดะก็ใช้คาถาเคลื่อนย้ายตัวแล้วปรากฏตัวอีกครั้งที่หน้าห้องพักฟื้นของคาคาชิ

แอ๊ด!

ประตูเปิดออก และฮิคาริก็ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเชื่อฟัง ท่าทางเหมือนจะกำลังจะเข้าห้อง

[โชคดีที่ฉันขยับตัวทัน ไม่อย่างนั้นซึนาเดะอาจสงสัยว่าฉันมีเจตนาแอบแฝงกับคาคาชิก็ได้]

[ไม่ได้ๆ ต้องทำตัวให้จริงจัง ต้องแสดงให้เหมือนมือใหม่ไร้เดียงสา ห้ามให้ซึนาเดะจับพิรุธได้เด็ดขาด!]

"ท่านซึนาเดะ! เหตุใดท่านกลับมา ผมไม่ทันสังเกตเลย! พลังของท่านช่างหาที่เปรียบมิได้ สูงส่งดั่งหินสลักหน้าฮาโคาเงะสิบก้อนรวมกัน!"

[ดูใบหน้าจริงจังของฉันสิ ซึนาเดะไม่มีทางสงสัยแน่นอน]

ซึนาเดะหรี่ตาเพ่งพิจารณาคามิซึกิ ฮิคาริอย่างละเอียด

หากความคิดที่เธอได้ยินมานั้นเป็นความจริง แสดงว่าฮิคาริมีพลังสูงส่งถึงขั้นที่หลอกเธอได้ และเมื่อมองดูสีหน้าเขาตอนนี้ ก็ไม่พบอะไรให้สงสัยเลยจริงๆ

"ไม่มีอะไร ฉันแค่รู้สึกเป็นห่วงคาคาชินิดหน่อย ยังไงเขาก็เป็นลูกของซาคุโมะ พอเห็นเขาบาดเจ็บหนักแบบนี้ ฉันก็อดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้"

เธอหาข้ออ้างตอบฮิคาริอย่างลวกๆ แล้วก็ตรวจสอบว่าคาคาชิยังคงปลอดภัย ก่อนเตรียมจะไปดูอาการของลีต่อ

[แน่นอนว่าเขาปลอดภัย ฉันช่วยแก้ปัญหาความขัดแย้งในสายเลือดของเขาไปแล้ว ตอนคาคาชิตื่นขึ้นมา ก็น่าจะใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุพผาได้คล่องขึ้น แต่เพราะเขาไม่มีสายเลือดอุจิฮะ เลยใช้ไม่เก่งเท่าโอบิโตะ เสียดายนิดหน่อย]

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ซึนาเดะก็หยุดลง ครู่หนึ่งเธอคิดอยากจะหันกลับไปดูคาคาชิอีกสักครั้ง

แต่เธอก็รีบสลัดความคิดนั้นออกทันที

วันนี้เธอเพิ่งตรวจคาคาชิไปเอง ถ้าหันกลับไปอีกจะทำให้ฮิคาริสงสัยแน่ ซึนาเดะยังมีแผนจะล้วงความลับจากเขาอีก

ตอนนี้ควรทำให้เขาไว้วางใจก่อนจะดีกว่า

"ฮิคาริ ไปกับฉัน"

เธอสั่งก่อนจะยิ้มให้ไมโตะ ไก แล้วคว้าแขนคามิซึกิ ฮิคาริเดินไปยังห้องพักฟื้นของลี

[ซึนาเดะทำดีกับฉันขนาดนี้ ต้องตกหลุมรักหน้าหล่อของฉันแน่ๆ]

[แต่เพราะเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ห้า คงรู้สึกเขินอาย ไม่กล้าพูดตรงๆ อยากให้ฉันเป็นฝ่ายเริ่มก่อน งั้นเหรอ... ไม่มีทาง!]

[ฉันชอบชีวิตสบายๆ ถ้าซึนาเดะอยากได้อะไร ก็ให้เป็นฝ่ายเริ่มก่อนสิ!]

หมัดของเธอกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ซึนาเดะหันไปมองฮิคาริที่ทำตัวเรียบร้อยอยู่ข้างๆ ถ้าเธอไม่ได้ยินความคิดของเขา ใครจะไปเชื่อว่าผู้ชายคนนี้กำลังจินตนาการถึงเธออยู่ และยังคาดหวังให้เธอเป็นฝ่ายรุกอีก ช่างฝันไปเถอะ!

…

"ว้าว! นั่นท่านซึนาเดะใช่ไหม? ทำไมถึงลากฮิคาริแบบนั้น? หรือว่าจะเล่นพรรคเล่นพวกในที่ทำงาน?"

"ฉันว่ามีโอกาสเป็นไปได้สูงนะ ยังไงซะท่านซึนาเดะก็ไม่ใช่เด็กสาวแล้ว พอเป็นโฮคาเงะแล้ว อยากมีชายหนุ่มหล่อสืบสายเลือดก็เป็นเรื่องปกติ"

"ท่านซึนาเดะ ศักดิ์ศรีแห่งตระกูลเซ็นจูอยู่ในมือท่าน! ถ้าจะมีลูกล่ะก็ อย่าอั้น! มีสักโหลเลยก็ยังได้! พวกเราจะช่วยเลี้ยงให้เอง!"

…

เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบของเหล่าพยาบาล หน้าผากของซึนาเดะเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูด

เธออยากต่อยใครสักคนเดี๋ยวนั้นเลย

เธอคือเจ้าหญิงผู้ยิ่งใหญ่แห่งโคโนฮะ! แถวผู้ชายที่ตามจีบเธอยาวตั้งแต่โคโนฮะถึงคิริงาคุเระ! เธอแค่ชอบความโสดและอิสระก็เท่านั้น

โดยเฉพาะคนสุดท้าย มิคัง เธอคิดว่าซ่อนอยู่หลังพยาบาลรุ่นน้องแล้วฉันจะไม่รู้หรือไงว่าใครเป็นคนพูด?

ครั้งนี้เธอจะปล่อยไปเพราะอยู่ตระกูลเซ็นจูเหมือนกันก็ได้

แต่ครั้งหน้า... เธอจะจับแต่งงานกับไมโตะ ไกให้ดู!

แม้จะด่าในใจ แต่ภายนอกยังคงสง่างาม ซึนาเดะมาถึงห้องพักฟื้นของลี

"อาจารย์ไก!" พอเห็นไมโตะ ไก ดวงตาของลีก็เปล่งประกายทันที ราวกับหลอดไฟสองดวง

"ลี! พลังวัยรุ่น!"

ไมโตะ ไกยิ้มแฉ่งแบบไวท์แฟงค์ ทำให้ทั้งฮิคาริและซึนาเดะถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ

"ลี นี่คือท่านซึนาเดะ นินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดของโคโนฮะ ไม่สิ ของทั้งโลกนินจาเลย ฉันเป็นคนเชิญเธอมารักษาเจ้าเอง"

"อาจารย์ไก!" น้ำตาเริ่มเอ่อในตาของลี

ผัวะ!

ไกฟาดหัวลีเบาๆ "อย่าร้องไห้! นายคือนินจาชาย ต้องเสียเลือด ไม่ใช่น้ำตา เข้าใจไหม?"

ลีพยักหน้าอย่างจริงจัง "ครับ อาจารย์ไก!"

ไมโตะ ไกยิ้มอย่างพอใจ ราวกับพ่อที่ภาคภูมิใจในลูก

"แต่อาจารย์ไก ประโยคเมื่อกี้ รุ่นพี่ฮิคาริย์พูดบ่อยไม่ใช่เหรอครับ? ถ้าอาจารย์ใช้บ่อย เดี๋ยวเขาอาจเก็บลิขสิทธิ์นะ!"

"ฉันกับฮิคาริเป็นเพื่อนสนิทกัน เรื่องลิขสิทธิ์ไม่มีความหมายหรอก!"

"จริงเหรอครับ?"

"ไม่เชื่อฉันงั้นรึ?"

"อาจารย์ไกคือคนที่ผมเชื่อใจที่สุด!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ดีมาก ศิษย์รักของฉัน!"

"อาจารย์ไก!"

[ไม่เลว ไม่เลว ถ้าไกกับลีไม่ใช่นินจา ไปตั้งวงตลกทัวร์แคว้นไฟได้เลย]

เห็นสองคนนี้เริ่มจะกอดกัน ซึนาเดะก็หมดความอดทน

ผัวะ!

กำปั้นตกลงกลางหัวของไก เกิดเป็นลูกโป่งบวมตุ่ย แล้วเธอก็จับคอเสื้อเขาโยนออกจากห้องทันที

"ไสหัวไป! อย่ากลับเข้ามาจนกว่าฉันจะตรวจเสร็จ!"

ลีตัวสั่น เห็นรังสีอำมหิตของซึนาเดะก็อยากจะแย้งอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้น ซึนาเดะก็ใช้จักระมีดผ่าตัดของเธอรบกวนสัญญาณประสาทของเขา ทำให้พูดไม่ออกทันที

"คามิซึกิ ฮิคาริ เฝ้าประตูไว้ หากใครพยายามเข้ามา ฆ่าทิ้งได้เลย!" ซึนาเดะออกคำสั่งด้วยเสียงแข็งกร้าว

ในฐานะโฮคาเงะรุ่นที่ห้า เธอมีงานมากมาย

วันนี้ฝืนจัดเวลาเพื่อมารักษาคาคาชิและลี แต่ไมโตะ ไกยังกล้ามาเล่นตลกต่อหน้าเธออีก? เดี๋ยว... ตลก? นั่นมันอะไร?

ทั้งหมดนี่เป็นเพราะความคิดเพี้ยนๆ ของคามิซึกิ ฮิคารินั่นแหละ! เธอไม่รู้จะพูดอะไรแล้วจริงๆ

ภายใต้สายตาหวาดกลัวของลี ซึนาเดะเริ่มตรวจอาการ

[ช็อก! หญิงวัยกลางคนลวนลามชายหนุ่มบริสุทธิ์ นี่คือความเสื่อมของศีลธรรมหรือการบิดเบือนของโลก? ติดตามในรายงานพิเศษวันนี้!]

[หญิงวัย 50 กับเด็กชายวัย 13 ในห้องพักส่วนตัว... จะเกิดเหตุการณ์สะเทือนใจใดขึ้น? ติดตามสดใน "รายงานพิเศษฮิคาริ!"]

[รักต้องห้ามของโฮคาเงะ: คืนนั้นที่มืดมิดและเงียบสงัด ฉันตื่นขึ้นในห้องพักโรงพยาบาล แล้วพบมืออ่อนนุ่มลูบอกกำยำของฉันอย่างแผ่วเบา...]

ทันใดนั้น มือของซึนาเดะก็สั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้

ไม่ใช่เพราะโรคกลัวเลือดกำเริบ

แต่เป็นเพราะความโกรธล้วนๆ จากการได้ยินความคิดเลวร้ายของเจ้าหมอนี่ เธออยากชกเขาให้กระเด็น อยากทุบเขาให้เละ

"หญิงวัยกลางคน" บ้าอะไรกัน? เธอคือความงามอมตะระดับพรีเมียมต่างหาก!

"พื้นที่ส่วนตัว" ตรงไหน? ก็หมอนี่อยู่ด้วยยังไงล่ะ! แล้ว "รายงานฮิคาริ"? ถ้ากล้าทำให้เธอเป็นนางเอกในนิยายลามกเมื่อไหร่ จะทำให้รู้ซึ้งถึงคำว่าเจ็บ!

ท่ามกลางคลื่นโทสะ ซึนาเดะยังคงรักษาใบหน้าเรียบเฉยและตรวจอาการของลีให้เสร็จ

ผลการตรวจทำให้เธอขมวดคิ้ว แน่นอนว่าต้องเลื่อนการลงโทษฮิคาริไว้ก่อน

"พักผ่อนให้มาก หลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น ฉันจะหาวิธีรักษาให้เจ้า" เมื่อหันมาหาลี ใบหน้าของซึนาเดะก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนราวกับแม่ ทำให้ทั้งลีและฮิคาริรู้สึกตะลึง

[ไม่มีทาง! ซึนาเดะของฉันจะอ่อนโยนขนาดนี้ได้ยังไง!]