บทที่ 8

บทที่ 8 

เนื่องจากเป็นแผนของเขาที่จะใช้ผงแก่นสัตว์วิญญาณ อีธานจึงไม่เสียเวลาและรีบมุ่งหน้าไปทางทางออกของป่าเมฆาทมิฬ โดยจับมือที่ได้รับบาดเจ็บของเขาไว้

อย่างไรก็ตามก่อนที่จะจากไป เขาก็ได้พูดให้กำลังใจนักฆ่าหนึ่งประโยค

"ฉันหวังว่าคุณจะรอดชีวิตและหนีออกจากป่าเมฆาทมิฬได้"

"เวรเอ๊ย ไอ้บัดซบ"

เมื่อฟื้นจากอาการตกใจ นักฆ่าก็สาปแช่งอีธานและวิ่งไปที่ทางออก

อย่างไรก็ตามมันสายเกินไปสำหรับเขาแล้ว เพราะสัตว์วิญญาณบางตัวได้ไล่ตามเขาทันแล้ว

‘ตาย…ตาย’

'ฉับ!'

แม้ว่าจะถูกล้อมรอบไปด้วยสัตว์วิญญาณ นักฆ่าก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

เขาฟันสัตว์วิญญาณจนตายในขณะที่เคลื่อนตัวไปยังทางออกของป่าเมฆทมิฬ

ผงแก่นสัตว์วิญญาณที่อีธานใช้เป็นเพียงยาชั้นต่ำที่ดึงดูดและส่งผลต่อจิตใจของสัตว์วิญญาณระดับ 1 และระดับ 2 เท่านั้น

เช่นเดียวกับระดับการฝึกฝนสำหรับผู้ฝึกตน สัตว์วิญญาณก็มีระดับที่ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพวกมัน โดยเริ่มจากระดับ 1 สัตว์วิญญาณระดับ 1 และระดับ 2 มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนขอบเขตการกลั่นพลังปราณ

อย่างไรก็ตามภายในระดับเดียวกัน สัตว์วิญญาณจะแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนเนื่องจากความแข็งแกร่งตามธรรมชาติดั้งเดิมและความโหดร้ายตามสัญชาตญาณของพวกมัน

เช่นเดียวกับระดับการฝึกฝนสำหรับผู้ฝึกตน สัตว์วิญญาณจะถูกแบ่งระดับตามความแข็งแกร่ง โดยเริ่มจากระดับ 1 สัตว์วิญญาณระดับ 1 และระดับ 2 มีพลังเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนขอบเขตการกลั่นพลังปราณระดับ 1-5 และ 6-9 ตามลำดับ

อย่างไรก็ตามในระดับเดียวกัน สัตว์วิญญาณมักจะได้เปรียบกว่าด้วยความแข็งแกร่งตามธรรมชาติดั้งเดิม ความโหดร้าย และขนาดตัว

'พรึ่บ!'

'เฮ้อ... ทุกอย่างราบรื่นอย่างที่วางแผนไว้เลย ตอนนี้ฉันเหลือแค่รอให้เขาออกมาจากป่า'

ส่วนอีธาน เขาเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณระดับ 1 ไม่กี่ตัวระหว่างทาง อย่างไรก็ตามด้วยระดับการฝึกฝนขอบเขตการกลั่นพลังปราณระดับ 6 และก้าวย่างเงา เขาจึงสามารถหลบหนีจากพวกมันได้อย่างง่ายดาย

หากคนอื่นมีระดับการฝึกฝนของอีธาน พวกเขาก็สามารถฆ่าสัตว์วิญญาณได้อย่างง่ายดาย แต่กรณีของเขาแตกต่างออกไป เนื่องจากเขาไม่มีประสบการณ์การต่อสู้เลย

'ด้วยระดับการฝึกฝนขอบเขตการกลั่นพลังปราณขั้นสมบูรณ์ของเขาแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะตายจากการโจมตีของสัตว์วิญญาณระดับ 1 และระดับ 2 อย่างแน่นอน'

อีธานยืนอยู่นอกป่าเมฆาทมิฬ คอยดูแลมือที่ได้รับบาดเจ็บของเขาและรอนักฆ่าคนนั้นอย่างอดทน

อาจเป็นเรื่องยากมากสำหรับผู้ฝึกตนคนอื่นๆ ที่มีขอบเขตการฝึกฝนเดียวกันกับนักฆ่าที่จะหลบหนีการโจมตีของสัตว์วิญญาณ อย่างไรก็ตามอีธานเชื่อว่าในฐานะนักฆ่า อีกฝ่ายจะต้องมีกลอุบายซ่อนอยู่ไม่น้อยอย่างแน่นอน

เวลายังคงผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเพียงหนึ่งชั่วโมงก็มีร่างที่เปื้อนเลือดเดินโซเซออกมาจากป่า พร้อมกับดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาที่จะฆ่า

"ฉันเดาถูก..คุณไม่ใช่คนที่จะตายง่ายๆ หรอกนะ"

อีธานไม่แปลกใจกับการชีวิตรอดมาของนักฆ่า เพราะมันเป็นไปตามที่เขาคาดไว้

“แก…แอ่กๆๆ”

นักฆ่าตั้งใจที่จะฆ่าอีธานอยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเขากลับทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้น จนต้องไอออกมาเป็นเลือด

'โครม!'

ก่อนที่อีธานจะทันได้ตอบสนอง นักฆ่าก็ล้มลงกับพื้น มีดสั้นหลุดจากมือของเขาและตกลงใกล้เท้าของอีธาน

'เขาตายแล้วงั้นเหรอ?'

อีธานไม่รีบไปตรวจสอบนักฆ่าเพราะมันอาจเป็นกับดักที่นักฆ่าจะโจมตีเมื่อเขาเข้ามาใกล้

'ติ๊ง ฆาตกรยังไม่ตาย ภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น'

ทันใดนั้น อีธานก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบเพื่อยืนยันการคาดเดาก่อนหน้านี้ของเขา

"ฉันรู้ว่าคุณกำลังแสดงอยู่ ถ้าคุณบอกชื่อนายจ้างของคุณมา..ฉันจะฆ่าคุณทันที"

หลังจากได้รับการยืนยันจากระบบแล้ว อีธานก็ซักถามนักฆ่าเกี่ยวกับคนที่ต้องการฆ่าเขา

"กะ..แกฉลาดนะ ตะ..แต่กะ..แกคิดว่าฉันจะ-บอกกะ..แกเหรอ?"

นักฆ่าพยายามยกศีรษะขึ้นและตอบอีธานอย่างอ่อนแรงด้วยรอยยิ้มเย็นชา

"ฉันรู้อยู่แล้ว"

อีธานส่ายหัว ตัดสินใจทำภารกิจให้สำเร็จโดยไม่เสียเวลาอีกต่อไป

อีธานหยิบมีดของนักฆ่าจากเท้าของเขาและเดินช้าๆ ไปหาคนร้าย

'ฉันฆ่าเขาได้... ฉันกำลังฆ่าฆาตกรที่ฆ่าฉัน และเพื่อไม่ให้เขามาฆ่าฉันอีกครั้ง ฉันต้องฆ่าเขา'

'ฉันไม่สามารถให้เวลาเขารักษาอาการบาดเจ็บได้'

ทุกย่างก้าวที่อีธานก้าวไป เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังก้าวข้ามขอบเขตที่มองไม่เห็น ขอบเขตที่เขาไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้

เขาได้รับโอกาสที่สมบูรณ์แบบ โอกาสที่จะแก้ไขตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ แต่มือของเขากลับสั่นเทาเมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องฆ่าใครสักคน ความรู้สึกนี้มันเข้ามาครอบงำเขาเหมือนกับพายุ

อย่างไรก็ตามอีธานยังคงเตรียมตัวต่อไป เพราะนี่ไม่ใช่โลกสมัยใหม่แล้ว แต่เป็นโลกแห่งการฝึกฝนที่การฆ่าคนอื่นเป็นเรื่องปกติพอๆ กับการดื่มกาแฟ

'ฉึก!'

เขาตั้งเจตนารมณ์อย่างเข็มแข็งและในที่สุดก็แทงมีดเข้าไปในร่างของนักฆ่า

ไม่มีเทคนิคหรือความแม่นยำใดๆ มีเพียงความมุ่งมั่นของอีธานที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปและแข็งแกร่งขึ้นในโลกนี้..เพื่อลบล้างความเสียใจในชีวิตที่ผ่านมาของเขา

'ฉั้ว!'

'นี่คือกรรมตามสนองเขาหรือป่าว? หรือเป็นเพราะเขามั่นใจเกินไปที่จะฆ่าฉัน แผนของฉันจึงราบรื่นขนาดนี้?'

เมื่อดึงมีดสั้นออกมาแล้วอีธานก็ครุ่นคิด โดยสรุปว่านั่นคือการลงโทษจากพระเจ้าสำหรับชีวิตผู้บริสุทธิ์ทั้งหมดที่นักฆ่าได้พรากไป โดยโชคชะตาทำให้อีกฝ่ายต้องมาพบกับอีธานผู้ที่ข้ามมิติมายังโลกแห่งนี้

'ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการทำภารกิจ [ตาต่อตา] สำเร็จ

'ติ๊ง โฮสต์จะได้รับรางวัลเป็นพรสวรรค์พิเศษ: [ฉันคือจ้าวแห่งฆาตกร]

สิ่งที่ตามมาคือการแจ้งเตือนแสดงความยินดีของระบบและรางวัลสำหรับการทำภารกิจสำเร็จ

'[ฉันคือจ้าวแห่งฆาตกร] งั้นหรือ? ฟังดูน่าสนใจนะ'

แค่ชื่อเพียงอย่างเดียวก็ทำให้อีธานตื่นเต้นแล้ว อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับพรสวรรค์พิเศษใหม่ของเขา เขาก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบชุดหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง

'ติ๊ง ความสามารถพิเศษของโฮสต์ [ฉันคือจ้าวแห่งฆาตกร] ถูกกระตุ้น'....

…………………………