บทที่ 26 - การขัดเกลาวิชากำหนดลมหายใจ

บทที่ 26 - การขัดเกลาวิชากำหนดลมหายใจ

หน้าต่างคุณสมบัติ:

[ทักษะ: วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · สะสม LV4(25/100), วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · ขัดเกลา LV1(10/100)]

ใช่แล้ว วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

ส่วน ‘สะสม’ นั้น ตามชื่อของมันก็คือการทุ่มเททั้งกายและใจเพื่อสะสมพลังต่อสู้ จากน้อยไปหามาก จากหยดน้ำกลายเป็นห้วงลึก จากเม็ดทรายกลายเป็นเจดีย์ ค่อยๆ สะสมปริมาณที่มากพอในร่างกายของนักรบสายต่อสู้

ส่วนประกอบของพลังต่อสู้นั้นซับซ้อนมาก แม้แต่ในโลกแห่งเฮอร์กาที่ผ่านมาหลายปีก็ยังไม่สามารถวิจัยได้อย่างกระจ่างแจ้ง แต่ที่แน่ชัดคือมันเป็นส่วนผสมที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง ทั้งพลังธาตุที่หายใจเข้าไปในร่างกาย พลังงานชีวภาพภายในกาย เจตจำนงทางจิตวิญญาณของผู้ฝึก หรืออาจจะต้องบวกแก่นแท้แห่งชีวิตเข้าไปด้วย สิ่งเหล่านี้ผสมกันในอัตราส่วนที่เฉพาะเจาะจง กลายเป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดของพลังเหนือธรรมชาติของนักรบสายต่อสู้

ทว่า เมื่อเทียบกับส่วนประกอบที่ซับซ้อนแล้ว เส้นทางการเลื่อนขั้นกลับเรียบง่ายและชัดเจน

ระดับหนึ่งคือกระบวนการจากไม่มีสู่การมีพลังต่อสู้

ระดับสองคือการสะสม ต้องมีปริมาณที่มากพอและเข้มข้นถึงระดับหนึ่ง จึงจะสามารถลองควบคุมและใช้งานอย่างละเอียดได้!

การปล่อยพลังต่อสู้ออกมาภายนอกคือสัญลักษณ์ของระดับสาม แต่การปล่อยออกมาเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ยังต้องสะสม สะสม และสะสมต่อไป... จนถึงจุดที่ไม่สามารถก้าวหน้าต่อไปได้อีก ก็จะสามารถลองกระตุ้นพลังธาตุในพลังต่อสู้ มอบหมายคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ให้กับพลังต่อสู้ และกลายเป็นระดับสี่

ส่วนระดับห้าแห่งตำนาน ข้อมูลที่ลอยด์เห็นได้นั้นมีจำกัด พอจะทราบคร่าวๆ ว่าเป็นการที่พลังต่อสู้ย้อนกลับไปบำรุงจิตวิญญาณ ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ทว่าเรื่องนั้นยังไกลตัวเกินไป ยังไม่ต้องพูดถึง แค่เส้นทางที่ต่ำกว่าระดับตำนาน ก็ถือว่าชัดเจนแล้ว

ดังนั้น จึงไม่ยากที่จะเห็นว่าการสะสมพลังต่อสู้นั้นสำคัญเพียงใด แขนงหนึ่งของเวอร์ชันที่สิบของดีปบลูอย่าง [วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · สะสม] ก็คือการตัดเนื้อหาที่ไร้ประโยชน์ออกไป เพื่อทำการสะสมพลังต่อสู้โดยเฉพาะ สามารถสะสมพลังต่อสู้ได้มากที่สุดด้วยความเร็วสูงสุด โดยไม่ทำลายร่างกาย หลังจากที่ลอยด์ได้ลองเปรียบเทียบแล้ว เขาก็พึงพอใจอย่างยิ่ง จะไม่พอใจได้อย่างไร ความเร็วในการสะสมนั้นเร็วกว่าเมื่อก่อนถึงสามเท่ากว่า นับว่าน่าทึ่งมาก!

แน่นอนว่า การเลื่อนขั้นของอาชีพไม่ใช่แค่มีพลังต่อสู้มากพอก็จะสำเร็จ ประวัติศาสตร์ของเฮอร์กาก็บอกเราว่า การสะสมพลังต่อสู้ไว้ ไม่ได้หมายถึงพลังรบ ดังนั้นหลังจากสะสมพลังต่อสู้ได้มากพอแล้ว ก็ยังต้องหาวิธีใช้มันมาขัดเกลาร่างกาย นำทางการเจริญเติบโตของร่างกาย และฝึกฝนการควบคุมพลังต่อสู้ให้ดียิ่งขึ้น

ดังนั้น แขนงที่สองของวิชากำหนดลมหายใจเวอร์ชันที่สิบของดีปบลูอย่าง [วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · ขัดเกลา] ก็คือการนำพลังต่อสู้ไปกระตุ้นการเจริญเติบโตของร่างกายให้ได้มากที่สุด ขัดเกลาความแข็งแกร่งของร่างกาย และเพิ่มคุณสมบัติต่างๆ ในด้านนี้ ดีปบลูมุ่งมั่นในรายละเอียดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น โมดูลตรวจสุขภาพที่มันมีอยู่เดิม ก็ได้สะสมความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับร่างกายไว้มากมาย ปัจจุบัน แทบทั้งหมดได้ถูกนำมาใช้กับวิชากำหนดลมหายใจนี้ มันแทบจะใช้วิธีการทุกรูปแบบเพื่อขัดเกลาและเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย ในจุดนี้ดีปบลูทำได้ดีกว่า ถึงขั้นผสมผสานจุดเด่นของทั้งสองศาสตร์จนพลิกแพลงไปหมดแล้ว

ผลลัพธ์ก็คือ หลังจากทะลวงผ่านแล้ว ลอยด์ก็ไม่มีการหยุดชะงักเลยแม้แต่น้อย ก้าวหน้าไปอย่างไม่เห็นฝุ่น ในตอนนี้ลอยด์ถึงกับรู้สึกว่า ‘การทำสมาธิขั้นพื้นฐาน’ ก็ดูจะไม่มีความหมายอะไรแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว หากได้เป็นนักรบสายต่อสู้ระดับตำนานจริงๆ ก็จะมีสถานะที่สำคัญอย่างยิ่ง แม้จะอยู่ในยุคอุตสาหกรรมพลังเวทนี้ ก็สามารถอยู่ได้อย่างสบาย

ณ ปัจจุบัน ที่ลอยด์ยังคงยืนกรานเข้าเรียนวิชา ‘การทำสมาธิขั้นพื้นฐาน’ นั้น เกรงว่าจะมีเพียงเหตุผลเดียวคือความไม่ยอมแพ้ในใจที่คอยขับเคลื่อนเขาอยู่

แน่นอนว่า เมื่อวิชากำหนดลมหายใจถูกแบ่งเป็นสองส่วน เวลาที่ใช้ในการฝึกฝนก็เป็นสองเท่า แผนการฝึกของลอยด์ก็เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย [วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · สะสม] ต้องการให้ตอนที่ฝึกฝนนั้น จิตใจสงบและมีพลังงานเต็มเปี่ยม ร่างกายสมบูรณ์ที่สุด ดังนั้นจึงควรทำในตอนเช้า หลังจากตื่นนอนจะดีที่สุด ยังสามารถยืดเส้นยืดสายได้ด้วย ส่วน [วิชากำหนดลมหายใจชีตาห์ · ขัดเกลา] นั้นต้องการให้สมรรถภาพทางกายใกล้ถึงขีดจำกัด หลังจากฝึกฝนอย่างหนักหน่วงจนกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นถูกกระตุ้น เลือดลมสูบฉีด จะได้ผลดีที่สุด ดังนั้นหลังจากการฝึกในแต่ละวัน ลอยด์จะทำต่อเนื่องสามรอบ ทั้งสองอย่างนี้ผสมผสานกัน ประกอบกับการใช้ยาเวทมนตร์ จึงจะถือว่าดีที่สุด!

ดีปบลูได้ให้แผนการฝึกฝนโดยละเอียดมา ละเอียดถึงขั้นว่าแต่ละนาทีต้องทำอะไร ควรทำอะไร และต้องทำอย่างไร ลอยด์เพียงแค่ทำตามก็พอแล้ว

ทว่า เพราะปริมาณการฝึกที่มากเกินไป ทุกครั้งล้วนทำให้เนื้อตัวมอมแมม ลอยด์จึงจำต้องไปเปิดห้องที่สถาบัน สถาบันไม่มีห้องเดี่ยว มีเพียงหอพักสี่คนต่อหนึ่งห้อง ลอยด์จึงขอเพียงเตียงเดียว เขาไม่ได้คิดจะค้างคืนที่นี่ แต่การมีเตียง ก็จะมีตู้เก็บของส่วนตัว และยังมีที่อาบน้ำ ทุกวันหลังฝึกเสร็จ ก็สามารถอาบน้ำชำระร่างกายได้ดีๆ มิเช่นนั้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยฝุ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ไม่ใช่สไตล์ของเขาจริงๆ

นอกจากนี้ สิ่งเดียวที่ลอยด์ให้ความสำคัญคือเภสัชวิทยา ใช่แล้ว การระบุสมุนไพรไม่สามารถตอบสนองเขาได้อีกต่อไป ตอนนี้สิ่งที่เขาเน้นคือเภสัชวิทยา คือการสกัดสมุนไพรต่างๆ การเทียบอัตราส่วน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่เดปบลูต้องการภายใต้เงื่อนไขการลดความเป็นพิษ ในส่วนนี้ ไม่สามารถเคี้ยวแล้วกลืนได้โดยตรง ยังต้องผ่านกระบวนการที่ซับซ้อน การเทียบอัตราส่วน และการเคี่ยว

ลอยด์ทำตามแผนของดีปบลู ทุกวันจะไปเก็บสมุนไพรบางอย่าง แล้วก็ขอให้คุณนายแคสซิดี้ช่วยเคี่ยวให้ ทุกวันจะลองหนึ่งถึงสองชนิด โดยให้เดปบลูคอยตรวจสอบผลลัพธ์ ทิศทางหลักในปัจจุบัน อันที่จริงคือการหาของทดแทนยาฟ้า ส่วนใหญ่คือหลังจากร่างกายได้รับความเสียหายแล้ว ให้เร่งการแบ่งตัวของเซลล์ และฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว จะว่าผลลัพธ์น่าพอใจก็คงไม่ได้ ต้องบอกว่าก้าวหน้าไปอย่างมั่นคง!

ลอยด์มีความคาดหวังกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง ที่ให้ความสำคัญไม่ใช่แค่เพราะสมุนไพรราคาถูก แต่ยังเป็นเพราะหากได้ผลลัพธ์จริงๆ ดีปบลูก็จะสามารถอัปเดตและปรับเปลี่ยนตามสมรรถภาพทางกายของลอยด์ได้อย่างต่อเนื่อง เหมือนกับ ‘วิชากำหนดลมหายใจ’ ที่สามารถปรับอัตราส่วนที่เหมาะสมที่สุด และยังสามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้มากที่สุด อย่าได้คิดว่านี่ไม่มีอะไร การสะสมทีละเล็กทีละน้อยเช่นนี้ จะทำให้ลอยด์ก้าวนำไปทีละก้าว เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง แค่การเป็นนักดาบวายุระดับสองขั้นเจ็ดในวัยสิบแปดปี ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็นับว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว

แน่นอนว่า หากจะพูดถึงสิ่งที่ลอยด์ไม่ใส่ใจที่สุด ก็คือโรงทอผ้าพลังเวทเซียงเถอหลี่ เพราะถึงอย่างไรเสีย ก็มีพ่อบ้านฮูเวอร์จัดการเจรจาอยู่ ในเมื่ออีกฝ่ายก็ไม่ต่างอะไรกับเนื้อบนเขียงที่รอวันเชือดอยู่แล้ว

คุณมารูน่า มาร์ควิสผู้นั้นกลับรีบแล้ว เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเดือนธันวาคม ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

…

บ้านเลขที่ 19 ถนนลอมบาร์ด, ชั้นสอง

ลอยด์ให้การต้อนรับพ่อบ้านฮูเวอร์ที่นี่ ในฐานะพ่อบ้าน ฮูเวอร์เป็นคนที่มีไหวพริบ มาถึงที่นี่ก็รีบต้มน้ำชงชา ยุ่งอยู่ไม่ว่าง และลอยด์ก็พลิกดูเอกสารที่เขานำมา ในดวงตามีแสงสีฟ้ากระพริบไหว ข้อมูลต่างๆ ก็ถูกอ่าน จัดระเบียบ จัดเก็บ และวิเคราะห์เสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว ในที่สุด สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าลอยด์ ก็คือเนื้อหาและตัวเลขที่เดปบลูย่อยมาให้แล้ว

ส่วนข้อมูลที่เฉพาะเจาะจงก็ค่อนข้างมาก มีทั้งเกี่ยวกับโรงงานพลังเวทอื่นๆ, เกี่ยวกับการสำรวจสิ่งทอ, และยังมีข้อมูลปลีกย่อยอีกบางส่วน

รอจนกระทั่งพ่อบ้านฮูเวอร์ยื่นชาแดงถ้วยหนึ่งมาให้ลอยด์ ตามนิสัยของเขา ไม่ได้เติมน้ำตาล ลอยด์จึงเงยหน้าขึ้นถาม “สรุปแล้ว คุณมาร์ควิสผู้นั้นยอมรับข้อเสนอที่ราคาเท่าไหร่?”

“หุ้น 40%, ปันผลทุกปี, ยอมรับให้นักบัญชีประจำได้, สามารถตรวจสอบบัญชีได้ตลอดเวลา, มีสิทธิ์เสนอแนะและออกเสียง แต่ว่า เงินทุนที่ต้องการคือ 1200 เหรียญทองจินเทล!”

ฮูเวอร์ตอบอย่างกระชับ หยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “ข้าคิดว่าคุณมาร์ควิสมีความจริงใจมากแล้ว ข้าคำนวณดูแล้ว ตามกำลังการผลิตและกำไรของโรงทอผ้าพลังเวทเซียงเถอหลี่ กำไรสุทธิ 40% ต่อปี ก็ประมาณ 600 เหรียญทองจินเทล ขอเพียงสองปี สองปี เราก็จะคืนทุน หลังจากนั้นก็มีแต่กำไร”

“ถ้ามีเพียงแค่นี้ ข้าคงไม่มีหน้าไปรายงานท่านเคานต์เรย์มอนด์!”

ลอยด์ยกถ้วยชาขึ้นจิบ พบว่าชานี้ชงได้ดีกว่าที่คุณนายแคสซิดี้ชงจริงๆ เขาโบกมือแล้วกล่าว “ไม่ต้องยืนแล้ว นั่งลงพูดเถอะ!”

ฮูเวอร์พยักหน้าเล็กน้อย หาเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามนั่งลง ร่างกายยังคงตั้งตรง “คุณชายลอยด์ ความคิดของท่านคือ?”

“ที่ท่านสามารถเจรจาเงื่อนไขเหล่านี้มาได้ พูดตรงๆ ก็คือ คนผู้นั้นไม่ได้มองแค่ว่าเรามีเงิน แต่ยังมองที่ชื่อเสียงของตระกูลเรย์มอนด์ ที่ป้ายชื่อนี้สามารถข่มขวัญคนบางคนได้”

ลอยด์หรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วกล่าวต่อ “อะไรคือยอมรับให้นักบัญชีประจำ ล้อเล่นน่า ข้าจ่ายเงินไปตั้งมาก การตรวจสอบบัญชีไม่ใช่เรื่องจำเป็นหรอกหรือ! แล้วยังมีสิทธิ์เสนอแนะและออกเสียงอีก หากไม่สามารถควบคุมได้อย่างเด็ดขาด ข้าจะเอามันมาทำไม? ในเมื่อเอาชื่อตระกูลเรย์มอนด์ออกมาใช้แล้ว ย่อมต้องได้ผลประโยชน์สูงสุด มิเช่นนั้น ข้าคงจะเสียคะแนนในสายตาท่านเคานต์”

พ่อบ้านฮูเวอร์นั่งตัวตรงยิ่งขึ้น เขาถาม “คุณชาย แล้วท่านคิดว่าเราควรทำอย่างไร?”

“นัดเวลามา ข้าจะไปคุยกับคุณมาร์ควิสผู้นั้นให้ดีๆ บางเรื่อง ยืดเยื้อไปนานไม่ได้”

“ได้ขอรับ ข้าจะจัดการให้เดี๋ยวนี้!”