บทที่ 20: สรุปผลรางวัล, ก้าวสู่ขั้นรวบรวมปราณระดับสองในก้าวเดียว!

บทที่ 20: สรุปผลรางวัล, ก้าวสู่ขั้นรวบรวมปราณระดับสองในก้าวเดียว!

【ผู้ถูกเชิญ 'เฉินเชียนเสวี่ย' ได้มีชีวิตรอดในชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรเป็นเวลา 16 ปี 1 เดือน 19 วัน ระยะเวลาคูลดาวน์ก่อนจะเข้าสู่ชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งต่อไปคือ 24 ชั่วโมง】

【เฉินเชียนเสวี่ยในชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งที่สาม ได้บรรลุความสำเร็จในการเข้าสู่นิกาย จึงได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มหนึ่งอย่าง!】

【ท่านได้รับรางวัลดังต่อไปนี้—】

【รางวัลที่ 1: เคล็ดวิชามรกตเขียว (เคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนของนิกายสู่เซียน สามารถฝึกฝนได้สูงสุดถึงขอบเขตแก่นทองคำ) 】

【รางวัลที่ 2: ขั้นรวบรวมปราณระดับสอง (ขอบเขตพลังบำเพ็ญเพียรที่เฉินเชียนเสวี่ยบำเพ็ญเพียรอย่างขมขื่นมา 16 ปี) 】

【รางวัลที่ 3: 'กระบี่จงมา' (พรสวรรค์ความเข้ากันกับวิถีกระบี่) 】

【รางวัลพิเศษ: กระบี่ไป๋ผิง (กระบี่วิญญาณที่เจ้าสำนักนิกายสู่เซียนมอบให้แก่เฉินเชียนเสวี่ย) 】

【กรุณาเลือกหนึ่งในรางวัลต่อไปนี้ รางวัลพิเศษเป็นรางวัลที่มอบให้แน่นอน ไม่จำเป็นต้องเลือกเป็นพิเศษ】

เมื่อมองดูรางวัลสามอย่างและรางวัลพิเศษอีกหนึ่งอย่างที่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรได้สรุปผลให้

ไป๋อี้ก็อดไม่ได้ที่จะลังเลอยู่บ้าง

เพราะว่า...

รางวัลทั้งสามอย่างนี้ดีทั้งหมด!

เขาก็อยากได้ทั้งหมด!

《เคล็ดวิชามรกตเขียว》ถึงแม้จะเทียบไม่ได้กับ《เคล็ดบำรุงกระบี่》 แต่ก็นับว่าเป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนแขนงหนึ่ง ในโลกบำเพ็ญเพียรนั้น เคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนที่สมบูรณ์ทุกแขนงล้วนล้ำค่าอย่างยิ่ง

ถึงแม้《เคล็ดวิชามรกตเขียว》จะสามารถฝึกฝนได้สูงสุดแค่ขั้นแก่นทองคำ แต่ถ้าหากนำมันไปไว้ในโลกบำเพ็ญเพียร...

ก็ยังคงมีผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนไม่น้อยที่ถึงกับต้องแย่งชิงกันจนหัวแตกเพื่อให้ได้มันมา

หากนำไปขาย ก็ย่อมต้องขายได้ในราคาที่สูงมาก

ได้ยินมาว่า สกุลเงินของผู้บำเพ็ญเพียรหาใช่เงินทองไม่ แต่เป็นสิ่งที่เรียกว่าหินวิญญาณ

หินวิญญาณสามารถใช้ในการแลกเปลี่ยนและช่วยในการฝึกฝนได้

ในขณะเดียวกันก็ยังสามารถใช้ในการหลอมศาสตราและปรุงยาได้อีกด้วย

อาจกล่าวได้ว่า...

หากไป๋อี้เลือก《เคล็ดวิชามรกตเขียว》 เขาก็จะสามารถใช้มันแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมากได้โดยสมบูรณ์

ส่วนรางวัลที่สองยิ่งไม่ต้องพูดถึง สืบทอดระดับพลังของเฉินเชียนเสวี่ยในเครื่องจำลองโดยตรง!

กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวบรวมปราณระดับสองจากคนธรรมดาในคราวเดียว กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรอย่างแท้จริง!

ไป๋อี้ในปัจจุบันถึงแม้ในร่างจะมีพลังปราณ

แต่ก็ยังไม่นับว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียร

การเลือกสืบทอดขอบเขตพลังของเฉินเชียนเสวี่ย จะทำให้เขาสามารถรับมือกับตระกูลหลี่ได้ดียิ่งขึ้น และยังทำให้เขามีพลังป้องกันตัวในระดับหนึ่งในโลกที่อันตรายใบนี้ได้เร็วยิ่งขึ้น

รางวัลที่สามก็ล้ำค่าไม่แพ้กัน นี่คือพรสวรรค์แรกเริ่มที่หาได้ยากชนิดหนึ่ง

เทียบเท่ากับคุณสมบัติอย่างหนึ่ง

เป็นรากฐานของการบำเพ็ญเพียร

เหตุที่ตึกสูงหมื่นจั้งสามารถตั้งตระหง่านขึ้นมาจากพื้นดินได้ ก็เพราะรากฐานมั่นคงเพียงพอ สิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์หากพูดอีกอย่างหนึ่ง ก็คล้ายกับรากฐานนั่นเอง

ก็เพราะว่ารางวัลทั้งสามอย่างล้วนดีอย่างยิ่ง จึงทำให้ไป๋อี้ตัดสินใจได้ยากอยู่บ้าง

เลือก 1?

เลือก 2?

เลือก 3?

ความคิดและไอเดียนับไม่ถ้วนแวบเข้ามาในสมอง ในที่สุดไป๋อี้ก็ได้ทำการเลือกในสิ่งที่ตนเองคิดว่าถูกต้อง: "เลือก 2!"

เขาต้องการขอบเขตพลังขั้นรวบรวมปราณระดับสอง!

ไป๋อี้รู้ดี

ตอนนี้ตนเองได้บาดหมางกับตระกูลหลี่แห่งเมืองชิงเหอแล้ว ตระกูลหลี่สามารถตั้งตระหง่านอยู่ในเมืองชิงเหอได้หลายร้อยปี ไป๋อี้ไม่เชื่อหรอกว่าตระกูลหลี่จะไม่มีพลังที่ซ่อนเร้นที่คนทั่วไปไม่รู้ พลังที่ซ่อนเร้นชนิดนี้มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นอันตรายถึงชีวิต

ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้เขาต้องการพลังที่เพียงพอเพื่อป้องกันตัวเอง และมีเพียงรางวัลที่สองเท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้

ในชั่วพริบตาที่เขาทำการเลือก!

พลังปราณที่บริสุทธิ์จำนวนมากก็ไหลทะลักเข้าสู่จุดตันเถียนและเส้นชีพจรของเขาอย่างบ้าคลั่ง

เพียงแค่พริบตาเดียว...

เส้นชีพจรของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นไม่รู้เท่าไหร่ พลังปราณในร่างยิ่งราวกับสายธารไหลเชี่ยว

ทั่วทุกสรรพางค์กายล้วนถูกพลังปราณชะล้างอย่างต่อเนื่อง กายาเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง!

ประสาทสัมผัสทั้งห้าก็กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลง!

ปัง—

ราวกับได้ยินเสียงดังทึบอยู่รำไร ไป๋อี้ก้าวข้ามสู่ขอบเขตขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่งได้อย่างง่ายดาย

และยังไม่จบ!

พลังปราณจำนวนมากยังคงไหลทะลักเข้าสู่เส้นชีพจรและจุดตันเถียนของเขา ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกสบายอย่างยิ่ง

สรุปคือ...

ฟินมาก!

ปัง—

พลังปราณที่มองไม่เห็นระเบิดออกไปทั่วทิศทาง ทำเอาชายเสื้อของเขาปลิวไสวขึ้น

ขั้นรวบรวมปราณระดับสอง!

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีสั้นๆ ก็ได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตขั้นรวบรวมปราณระดับสอง!

ไป๋อี้ลืมตาขึ้น เขารู้สึกว่าตนเองในตอนนี้แตกต่างจากตนเองเมื่อหนึ่งนาทีก่อนโดยสิ้นเชิง ราวกับการยกระดับรูปแบบของชีวิต ทำให้ยากที่จะอธิบายการเปลี่ยนแปลงนี้ได้

นี่คือผู้บำเพ็ญเพียรอย่างนั้นรึ? นี่คือขอบเขตพลังขั้นรวบรวมปราณระดับสองอย่างนั้นรึ?

ในขณะเดียวกัน

กระบี่วิญญาณที่สอดอยู่ในฝักเล่มหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาจากความว่างเปล่า

กระบี่ไป๋ผิง!

กระบี่วิญญาณของเฉินเชียนเสวี่ยในเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร!

กระบี่วิญญาณเล่มนี้ตอนที่เฉินเชียนเสวี่ยถูกคนล้อมโจมตี ได้กลายเป็นของที่แตกหักยับเยินไปแล้ว

แต่ว่า...

ตอนที่ไป๋อี้ชักมันออกมา กลับพบว่ามันอยู่ในสภาพสมบูรณ์ไร้ที่ติ

ตัวกระบี่เผยประกายเย็นเยียบ

ทำให้คนรู้สึกหนาวเหน็บจนขนลุก!

"ควบคุม!"

ไป๋อี้ทำดรรชนีกระบี่ เอ่ยออกมาคำหนึ่ง กระบี่ไป๋ผิงก็พลันหลุดออกจากมือ ราวกับมังกรแหวกว่ายตัวหนึ่งวนรอบตัวเขา คล่องแคล่วจนทำให้คนรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

เขาในขั้นรวบรวมปราณระดับสอง ประกอบกับวิชาควบคุมกระบี่ใน《เคล็ดบำรุงกระบี่》 ก็สามารถควบคุมกระบี่ได้อย่างชำนาญแล้ว

ตอนที่ตัวกระบี่ลอยอยู่กลางอากาศ มองด้วยตาเปล่าก็ไม่เห็นการสั่นไหวเลยแม้แต่น้อย

มั่นคงอย่างยิ่ง

ภายใต้การควบคุมกระบี่ของไป๋อี้ กระบี่ไป๋ผิงได้พุ่งวาบไปมาในห้องหลายครั้งอย่างรวดเร็ว จากนั้นแมลงวันโชคร้ายสองสามตัวก็ร่วงลงบนพื้น ทั้งหมดล้วนถูกตัดขาดครึ่งอย่างง่ายดาย

กระทั่งไม่จำเป็นต้องให้คมกระบี่พาดผ่าน เพียงแค่ลมปราณกระบี่ที่เกิดขึ้นตอนควบคุมกระบี่ ก็เพียงพอที่จะตัดแมลงวันสองสามตัวได้แล้ว

"ขั้นรวบรวมปราณระดับสองกับคนธรรมดา ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลยจริงๆ"

ไป๋อี้ถอนหายใจ

พลังภายในและประสบการณ์ด้านวิทยายุทธ์ 3 ปี, เคล็ดบำรุงกระบี่ฉบับสมบูรณ์, พลังปราณสองสามสาย, ขอบเขตพลังขั้นรวบรวมปราณระดับสอง, กระบี่ไป๋ผิง...

นี่คือรางวัลสรุปผลทั้งหมดที่ไป๋อี้ได้รับในช่วงสามวันที่ผ่านมานี้ ผ่านการจำลองการบำเพ็ญเพียรของเทพธิดาแห่งนิกายกระบี่วิญญาณ

ต้องบอกว่า...

เขายิ่งรู้สึกว่าการตัดสินใจของตนเองเมื่อหลายวันก่อนนั้นถูกต้องอย่างยิ่ง

หากไม่ได้ดึงเฉินเชียนเสวี่ยเข้ามาในเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร

เกรงว่า...

ตอนนี้เขาก็ยังคงต้องจำลองการบำเพ็ญเพียรด้วยตนเองอย่างขมขื่น ไม่รู้ว่าจะต้องตายอีกกี่ครั้ง ถึงจะมีคุณสมบัติที่จะได้รับรางวัลสรุปผล

...

คฤหาสน์เฉิน

เฉินเชียนเสวี่ยก็ลืมตาที่ปิดอยู่ขึ้นมาเช่นกัน สีหน้าของนางไม่ค่อยจะดีนัก อย่างไรเสียนางก็ถูกบีบให้จนมุม จึงได้เลือกที่จะปลิดชีพตนเอง มิฉะนั้นนางไม่เสียดายที่จะตายหนึ่งครั้งหรอก

ในเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรทุกครั้งที่ตายไป นางก็จะต้องเริ่มต้นใหม่ในครั้งต่อไป

ล้วนต้องทำให้นางเสียเวลาไปอีกไม่รู้กี่ปี

"เพื่ออำนาจควบคุมนิกายเล็กๆ แห่งหนึ่ง แต่ละคนล้วนฉีกหน้ากากในยามปกติทิ้ง เผยใบหน้าที่น่ารังเกียจนั้นออกมา ผู้บำเพ็ญเพียรพวกนี้ ร้ายกาจกว่าคนธรรมดาอยู่หลายส่วน"

"การที่ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้เช่นนี้ น่าจะเหมือนกับศิษย์น้องหญิง เลือกที่จะจากไปแต่เนิ่นๆ"

"ผลปรากฏว่าข้ากลับดึงดันที่จะอยู่ในนิกายสู่เซียน สุดท้ายก็เลยถูกหมายหัว"

"ฮู่ว!"

เฉินเชียนเสวี่ยส่ายศีรษะ พยายามสงบสติอารมณ์ หากบอกว่านางไม่โกรธ นั่นก็คือเรื่องโกหก

เรื่องเช่นนี้เปลี่ยนเป็นใครจะไม่โกรธ?

เห็นได้ชัดว่าไม่เกี่ยวกับนาง นางก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่ง แต่กลับดึงดันที่จะกำจัดนาง

ไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ไปสมคบคิดกับนิกายมารคนนั้น คิดอะไรอยู่กันแน่

ในตอนนี้เอง...

การแจ้งเตือนของเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรก็ปรากฏขึ้นในที่สุด ดึงความสนใจของนางไป

【ในชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งที่สาม ท่านมีชีวิตรอดเป็นเวลา 16 ปี 1 เดือน 19 วัน บรรลุมาตรฐานที่จะได้รับรางวัล! ระยะเวลาคูลดาวน์ก่อนจะเข้าสู่ชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งต่อไปคือ 12 ชั่วยาม】

【ท่านในชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งที่สาม ได้บรรลุความสำเร็จในการเข้าสู่นิกาย จึงได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มหนึ่งอย่าง!】

【ท่านได้รับรางวัลดังต่อไปนี้—】

【รางวัล: พลังปราณทั้งหมดของขั้นรวบรวมปราณระดับสอง (พลังปราณที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งสายหนึ่ง) 】

【รางวัลพิเศษ: ยาเม็ดฟื้นฟู 2 เม็ด (ยาเม็ดที่ท่านยังทานไม่หมดก่อนที่จะตาย) 】

...