บทที่ 1: เริ่มต้นด้วยเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร

บทที่ 1: เริ่มต้นด้วยเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร

【ยินดีต้อนรับสู่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร ท่านได้ยืนยันที่จะเริ่มต้นชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งที่ 36!】

【ขณะนี้ท่านมีสองทางเลือก—】

【เลือก 1: เริ่มต้นชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งก่อนหน้าอีกครั้ง แต่ทุกอย่างต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด และจะไม่สามารถสุ่มพรสวรรค์แรกเริ่มใหม่ได้ในทันที ท่านต้องเอาชีวิตรอดในโลกจำลองเป็นเวลา 20 ปี ถึงจะสามารถสุ่มพรสวรรค์แรกเริ่มใหม่ได้】

【เลือก 2: เลือกชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งใหม่ สามารถสุ่มพรสวรรค์แรกเริ่มใหม่ได้ทันที】

【ท่านได้เลือก 2】

【กรุณาเลือกพรสวรรค์ 3 อย่างจาก 10 อย่างต่อไปนี้ เพื่อเริ่มต้นชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรของท่าน—】

【1. ปีศาจขายาว (สัดส่วนร่างกายช่วงบนและช่วงล่างของท่านไม่สมดุลอย่างรุนแรง) 】 

【2. ของขวัญจากยอดฝีมือลึกลับ (มีโอกาสได้รับไอเทมพิเศษ) 】 

【3. ภูมิแพ้แสงแดด (ห้ามโดนแดด) 】 

【4. สิงเทียน (ไร้ศีรษะมาแต่กำเนิด) 】 

【5. ลูกชายหัวทึบของตระกูลเศรษฐี (พ่อของท่านค่อนข้างร่ำรวย) 】 

【6. คลั่งไคล้เท้า (ซู้ดดด) 】 

【7. กายาเตาหลอมโดยกำเนิด (เนื้อหาต่อไปนี้ต้องชำระเงิน) 】 

【8. หน้าตาช่างมีเอกลักษณ์ (ชนิดที่คนอื่นอาจสงสัยว่ามารดาของท่านทรยศต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์) 】 

【9. รากปราณธาตุดินธรรมดา (นับว่ามีพรสวรรค์อยู่บ้าง) 】 

【10. ศีรษะแบบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (ทรงผมเปี่ยมเอกลักษณ์) 】

【กรุณาเลือก!】

【ท่านได้เลือกพรสวรรค์ข้อ 2, 5, และ 9. เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรมอบแต้มสถานะให้ท่าน 10 แต้ม และกำลังสุ่มสถานะส่วนตัวของท่าน...】

【ชื่อ: ไป๋อี้】 

【กายา: 2】 

【จิตใจ: 2】 

【ฐานะ: 4】 

【โชคชะตา: 1】 

【ชื่อเสียง: 1】 

【พรสวรรค์: ของขวัญจากยอดฝีมือลึกลับ, ลูกชายหัวทึบของตระกูลเศรษฐี, รากปราณธาตุดินธรรมดา】 

【คำแนะนำ: หากสถานะใดกลายเป็นศูนย์ อัตราการเสียชีวิตจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

【ชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรของท่านเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ—】

【นับถอยหลัง: 10, 9... 0!】

【เริ่มการจำลอง!】

【อายุ 0 ปี, ท่านได้เกิดใหม่ในโลกแห่งเซียน ถือกำเนิดในตระกูลพ่อค้า】 

【เมื่ออายุได้ครึ่งเดือน ท่านก็สามารถเรียก ‘พ่อ’ ‘แม่’ ได้แล้ว บิดาของท่านตื่นเต้นดีใจจนวิ่งออกไปฉลองที่หอนางโลม】 

【ท่านถูกโจรลักพาตัว】 

【โชคชะตา -1】 

【โจรไม่มีประสบการณ์ในการดูแลทารก ท่านจึงถูกปล่อยให้อดอาหารเป็นเวลาหนึ่งวันเต็ม】 

【กายา -1】 

【นักเจรจาฝีมือดีที่บิดาของท่านทุ่มเงินจ้างมาได้เปิดฉากด่าทอกับโจร โจรบันดาลโทสะจึงใช้มีดปาดคอท่าน... ท่านสิ้นใจ】

【อายุขัย: 31 วัน】

【ท่านไม่สามารถเอาชีวิตรอดในโลกจำลองการบำเพ็ญเพียรได้ครบ 5 ปี จึงไม่ได้รับรางวัลใดๆ ระยะเวลาคูลดาวน์ก่อนจะเข้าสู่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรครั้งต่อไปคือ 24 ชั่วโมง】

【ท่านได้เริ่มต้นชีวิตจำลองการบำเพ็ญเพียรครบ 36 ครั้ง เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรทำพันธสัญญายอมรับท่านเป็นนายอย่างเป็นทางการ!】

【ท่านได้รับอำนาจส่วนใหญ่ของเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร!】

【...】

"ตายอีกแล้ว..." ไป๋อี้ลูบลำคออันไร้ร่องรอยของตนเองด้วยใจที่ยังไม่หายระทึก เขากัดฟันบ่นพึมพำ: "เครื่องจำลองบำเพ็ญเพียรนี่มันไม่ใช่สิ่งที่คนจะเล่นได้เลยจริงๆ! สามสิบกว่าครั้งติดต่อกัน ตายก่อนอายุครบหนึ่งเดือนทั้งหมด พอมีครั้งที่อุตส่าห์รอดมาได้เดือนหนึ่ง สุดท้ายก็ตายอยู่ดี!"

"แต่ว่า...การได้อำนาจส่วนใหญ่ของเครื่องจำลองมา ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรดีขึ้นเลย..."

"..."

ไป๋อี้คือผู้ข้ามมิติ เขามาจากโลก

หนึ่งปีก่อนตอนที่มาถึงโลกแห่งเซียนอันแปลกประหลาดนี้ ในใจของเขายังคงเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น

บำเพ็ญเพียร! นั่นคือจินตนาการก่อนนอนของหนอนหนังสือจำนวนเท่าไรกัน?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนอกเมืองที่เขาอาศัยอยู่ ไม่ไกลออกไปก็มีนิกายบำเพ็ญเพียรชื่อดังตั้งตระหง่านอยู่ ว่ากันว่าเจ้าสำนักของนิกายนั้นมีชีวิตอยู่มานับพันปีแล้ว จัดว่าเป็นปีศาจเฒ่าโดยแท้

ยิ่งไปกว่านั้น หน้าตาในชาติภพนี้ของเขาก็หล่อเหลาเอาการ ตามหลักเหตุผลในนิยายบำเพ็ญเพียรแล้ว—หน้าตา = พรสวรรค์ = โชคชะตา

รอบนี้ยังไงก็ต้องรุ่ง!

แต่ทว่า...

เมื่อเขาเดินทางไปทดสอบรากปราณด้วยใจที่เปี่ยมความหวัง เขากลับถูกความจริงตบหน้าอย่างแรง!

ไม่มีรากปราณ!

ไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้!

ให้ตายสิ!

นิยายแม่งหลอกลวงทั้งเพ!

สุดท้าย เขาจึงทำได้เพียงกล้ำกลืนฝืนทนรับมรดกเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่และร้านค้าให้เช่าอีกสิบกว่าห้องจากบิดามารดาผู้ล่วงลับในชาตินี้ไป

แต่ละเดือนทำได้เพียงเก็บค่าเช่าได้เงินราวร้อยกว่าตำลึง ใช้ชีวิตอย่างแห้งแล้งและน่าเบื่อหน่าย

เฮ้อ!

ชีวิตที่แห้งแล้งและน่าเบื่อแบบนี้ดำเนินไปเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม

ในที่สุด!

ในวันนี้!

ไป๋อี้ก็ได้ปลุก "เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร" ขึ้นมา

ก็ตามชื่อของมัน เขาสามารถใช้เครื่องจำลองเพื่อทำการจำลองการบำเพ็ญเพียรได้ หลังจากเริ่มการจำลองแล้ว เขาจะข้ามมิติไปยังโลกแห่งนั้นเพื่อสัมผัสกับชีวิตการบำเพ็ญเพียรครั้งใหม่

ขอเพียงแค่เอาชีวิตรอดในโลกนั้นให้ครบ 5 ปี ก็จะได้รับรางวัลจากเครื่องจำลอง

ยิ่งมีชีวิตอยู่นาน ยิ่งใช้ชีวิตได้น่าตื่นตาตื่นใจมากเท่าไหร่ รางวัลก็จะยิ่งมาก! ยิ่งอุดมสมบูรณ์!

แต่ความยากของเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรนั้นสูงอย่างไม่น่าเชื่อ!

ประกอบกับไป๋อี้รู้สึกว่าโชคของตัวเองค่อนข้างจะซวย

ผลก็คือ...ตายไปสามสิบกว่ารอบ!

มันยากเกินไปแล้ว!

เดิมทีไป๋อี้คิดว่าตนเองที่ปลุกนิ้วทองคำขึ้นมาได้ ในที่สุดก็จะสามารถเหยียบย่างเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญเพียรได้เสียที เขาถึงกับเริ่มจินตนาการภาพการเหินกระบี่ท่องไปในอากาศ หรือแม้กระทั่งครุ่นคิดว่าตอนที่บินอยู่บนฟ้าควรจะสวมแว่นตากันลมดีหรือไม่

ผลปรากฏว่ารสชาติของการเป็นเซียนเป็นอย่างไรเขายังไม่เคยได้ลิ้มลอง แต่กลับได้ลิ้มรสชาติของความตายมาแล้วนับสิบครั้ง

น่าสังเวชสุดๆ!

อาการนี้มันคือมึนตึ้บไปหมดแล้ว!

ระยะเวลาคูลดาวน์ของเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรยังเหลืออีกเกือบ 24 ชั่วโมง ไป๋อี้จึงทำได้เพียงเดินออกไปสูดอากาศข้างนอกเพื่อคลายความหดหู่ในใจ

คฤหาสน์หลังใหญ่ที่ไป๋อี้ได้รับสืบทอดมานั้นตั้งอยู่ในย่านที่เจริญรุ่งเรืองซึ่งที่ดินมีค่าดั่งทองคำ ทันทีที่ก้าวออกจากประตูก็คือตลาดที่คึกคักจอแจ

เมื่อมองออกไป ทุกหนแห่งล้วนเป็นอาคารบ้านเรือนที่งดงามด้วยสถาปัตยกรรมโบราณ ผู้คนต่างแต่งกายด้วยชุดย้อนยุค

มีทั้งชาวบ้านธรรมดาสามัญ และเหล่าคุณชายที่สวมใส่อาภรณ์หรูหรา

กระทั่งผู้บำเพ็ญเพียรที่มีกลิ่นอายไม่ธรรมดาก็มีให้เห็น

สำหรับภาพทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้า...

ไป๋อี้คุ้นเคยกับมันดีแล้ว

ตามตรอกซอกซอยในตลาดที่เจริญรุ่งเรือง มีผู้คนจำนวนไม่น้อยรวมตัวกันพูดคุยในหัวข้อที่คล้ายคลึงกัน

"อีกไม่กี่วันจะถึงงานฉลองอายุครบ 90 ปีของประมุขตระกูลเฉินแห่งทิศตะวันตกของเมืองแล้ว เขาเชิญเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั่วทั้งเมืองไปร่วมงาน ในจำนวนนั้นยังมีผู้บำเพ็ญเพียรอยู่ไม่น้อยเลยด้วย! แถมหลานสาวของเขาคนนั้นก็จะกลับมาอวยพรวันเกิดให้ด้วย นางคือนางเซียนกระบี่แห่งนิกายกระบี่วิญญาณเชียวนะ ท่านผู้เฒ่าตระกูลเฉินต้องสั่งสมบุญบารมีมาแต่ชาติปางก่อนแน่ๆ!"

"ข้าจำได้ว่าหลานสาวของท่านผู้เฒ่าเฉินชื่อเฉินเชียนเสวี่ยใช่หรือไม่? ตอนอายุ 5 ขวบก็ถูกตรวจพบว่ามีรากปราณสวรรค์ชั้นเลิศ เจ้าสำนักนิกายกระบี่วิญญาณถึงกับลงเขามาเพื่อรับนางเป็นศิษย์ด้วยตนเอง ตอนนี้นางกลายเป็นเทพธิดาแห่งนิกายกระบี่วิญญาณแล้วหรือนี่?"

"นี่มันคือการบ่มเพาะนางให้เป็นเจ้าสำนักคนต่อไปชัดๆ! ตระกูลเฉินนับว่าทะยานขึ้นสวรรค์ในก้าวเดียวโดยแท้"

"ธิดาแห่งสวรรค์ตัวจริงเสียงจริง!"

"..."

หลายวันที่ผ่านมานี้ เรื่องที่ไป๋อี้ได้ยินบ่อยที่สุดในเมืองก็คือการพูดคุยเกี่ยวกับเทพธิดาแห่งนิกายกระบี่วิญญาณผู้นี้ มีข่าวลือต่างๆ นานา ทั้งจริงและเท็จ วันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น

เขาออกมาเดินเล่นเพียงครู่เดียว ตามตรอกซอกซอยก็มีแต่คนพูดถึงนาง

คนอื่นเกิดมาก็มีรากปราณสวรรค์ชั้นเลิศ เป็นวัตถุดิบชั้นยอดสำหรับการบำเพ็ญเพียรโดยกำเนิด

ส่วนเขาที่เป็นผู้ข้ามมิติ กลับต้องมาขายหน้าเสียอย่างนั้น!

สู้คนท้องถิ่นก็ไม่ได้!

‘ถ้าหากเฉินเชียนเสวี่ยคนนี้ได้เข้าไปในเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียร คงจะไปได้ดีกว่าข้าเยอะเลยกระมัง? อย่างน้อย...ก็คงไม่ตายอย่างปริศนาทั้งที่อายุขัยยังไม่ถึงสองเดือน’

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว และหลังจากนั้นก็ไม่อาจหยุดยั้งได้อีกต่อไป

ไป๋อี้ซึ่งมีอำนาจส่วนใหญ่ของเครื่องจำลอง รู้ดีว่าตนเองสามารถเชิญคนอื่นเข้ามาในเครื่องจำลองได้ และรางวัลทั้งหมดที่อีกฝ่ายได้รับในโลกจำลอง เขาสามารถยัดมันเข้ากระเป๋าของตัวเองได้ทั้งหมด

นี่แหละคืออภิสิทธิ์ของผู้กุมระบบ!

ไป๋อี้ยิ่งรู้สึกว่าความคิดนี้มีความเป็นไปได้สูงมาก

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อจำกัดเสียทีเดียว เขาจำเป็นต้องรู้ข้อมูลพื้นฐานบางอย่างของอีกฝ่าย และเครื่องจำลองจะตัดสินใจว่าเขาสามารถเชิญคนได้กี่คนพร้อมกัน โดยขึ้นอยู่กับระดับพลังบำเพ็ญเพียรของเขา

ตัวอย่างเช่น ตอนนี้ที่เขายังไม่มีพลังบำเพ็ญเพียร ในแต่ละครั้งจะสามารถให้คนเพียงคนเดียวเข้าไปจำลองการบำเพ็ญเพียรได้เท่านั้น

หากเขาสามารถบรรลุถึงขั้นรวบรวมปราณได้ ก็จะสามารถเชิญคนสองคนพร้อมกันเพื่อเริ่มการจำลองได้

แต่ว่า...จำเป็นต้องอยู่กับอีกฝ่ายในระยะที่ค่อนข้างใกล้กัน

เช่นนี้จึงจะสามารถเชิญอีกฝ่ายเข้าสู่เครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรได้

น่าเสียดายที่มีข้อจำกัดเหล่านี้

มิฉะนั้น...

ไป๋อี้อยากจะลากคนทั้งเมืองเข้ามาในเครื่องจำลองให้หมดสิ้น

ให้พวกเขามาเป็นลูกจ้างให้ตนเอง!

ส่วนตนเองก็แค่เป็นเจ้านายอยู่เบื้องหลัง นั่งรอรับผลประโยชน์ก็พอแล้ว

ในตอนนี้ ผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะมาจำลองการบำเพ็ญเพียรแทนเขาก็คือ "ศูนย์กลางประเด็นร้อน" และ "บุคคลทรงอิทธิพล" ของเมืองชิงเหอในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้!

—เทพธิดาแห่งนิกายกระบี่วิญญาณ เฉินเชียนเสวี่ย!

‘ต้องลองดูสักตั้ง!’

ความคิดนับพันผุดขึ้นในสมอง ไป๋อี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินกลับไปยังคฤหาสน์ของตนเองทันที

สถานที่ที่เขาอาศัยอยู่ ไม่ได้ห่างจากบ้านตระกูลเฉินที่อยู่ทิศตะวันตกของเมืองมากนัก

พอดีอยู่ในรัศมีการเชิญของเครื่องจำลอง

ยิ่งไปกว่านั้น งานฉลองวันเกิดของท่านผู้เฒ่าเฉินก็อีกหลายวันกว่าจะถึง หมายความว่าเทพธิดาผู้นั้นจะต้องอยู่ที่เมืองชิงเหออีกอย่างน้อยสองสามวัน

เวลาช่างเป็นใจพอดี

...

วันต่อมา

ไป๋อี้รอคอยเป็นเวลา 24 ชั่วโมงเต็ม จนกระทั่งระยะเวลาคูลดาวน์ของเครื่องจำลองสิ้นสุดลง

เขาเปิดเครื่องจำลองการบำเพ็ญเพียรขึ้นอีกครั้ง

เป้าหมาย—

เทพธิดาแห่งนิกายกระบี่วิญญาณ!

เฉินเชียนเสวี่ย!

...