บทที่ 971 การมาถึงนครซีดอนของเบลล่าและความประทับใจแรก free

บทที่ 971 การมาถึงนครซีดอนของเบลล่าและความประทับใจแรก

"ถ้าเช่นนั้นก็รีบหน่อยสิ" เบลล่าตะโกนพลางใช้แส้เฆี่ยนบั้นท้ายม้า และความเร็วก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

นางกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับสถานการณ์ในอาณาเขต อย่างไรเสียนางก็เป็นผู้นำ และนางก็กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่บ้านเมื่อนางออกจากอาณาเขตมา

อันที่จริง ตอนนี้เบลล่าเสียใจที่มานครซีดอน และนางควรจะมาอีกครั้งในฤดูหนาว เพื่อที่นางจะได้ไม่ต้องกังวลมากเกินไปว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้นกับอาณาเขตหรือไม่

ด้วยเหตุนี้ นางจึงทิ้งขบวนขนส่งดินประสิวไว้ข้างหลังแล้วออกเดินทางมานครซีดอนแต่เช้าตรู่

เสียงฝีเท้าดังตึกๆๆ...

หลังจากม้าวิ่งไปได้กว่าสิบนาที พวกเขาก็พบกับด่านตรวจ ภายใต้การนำทางของออร์คที่คุ้นเคยเส้นทาง พวกเขาก็ผ่านด่านตรวจไปได้อย่างราบรื่น

"ข้าวสาลีถูกเก็บเกี่ยวไปแล้วนี่นา" เบลล่าขี่ม้าพลางมองดูทุ่งโล่ง

"ตอนที่นำดินประสิวมาส่งครั้งที่แล้ว พวกเขาก็กำลังเก็บเกี่ยวข้าวสาลีกันอยู่พอดีขอรับ" ออร์คตอบ

"ทุ่งข้าวสาลีขนาดใหญ่เช่นนี้ อย่างน้อยก็เพียงพอที่จะเลี้ยงคนกว่าหนึ่งหมื่นคนได้ทั้งปี" ดวงตาสีน้ำตาลเข้มแนวตั้งของเบลล่าหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนที่จะได้เห็นนครซีดอน นางก็สามารถวิเคราะห์ความมั่งคั่งของซีหยางได้จากทุ่งธัญพืชเหล่านี้แล้ว

"นายหญิงเบลล่า ทุ่งธัญพืชแห่งนี้ค่อนข้างเล็กขอรับ ทางตะวันออกของนครซีดอนมีทุ่งธัญพืชสุดลูกหูลูกตาซึ่งใหญ่กว่าทุ่งนี้หลายเท่า"

"ใช่แล้ว ครั้งที่แล้วข้าเห็นมันเป็นสีทองอร่ามไปหมดเลย"

"..."

ออร์คหลายตนที่เคยมานครซีดอนครั้งที่แล้วต่างก็กล่าวชื่นชม

"..." เบลล่าเม้มริมฝีปากเล็กน้อย จำได้ว่าในอดีตนครซีดอนนั้นยากจนมาก และนางยังเคยช่วยนครซีดอนป้องกันภัยพิบัติไว้ครั้งหนึ่งด้วยซ้ำ

กองทัพอัศวินที่ต้องการจะโจมตีนครซีดอนก็ถูกนางสกัดไว้ในตอนกลางคืน

"อย่าพูดจาไร้สาระ ไปกันต่อได้แล้ว" เบลล่าแค่นเสียงเย็นชา

"ขอรับ" ออร์ครีบนำทางไป

สิบนาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงริมสะพานทุ่นลอยน้ำของแม่น้ำโยวสุ่ย

"มีสะพานจริงๆ ด้วย" เบลล่ากล่าวด้วยอารมณ์ซาบซึ้ง นางเคยรู้เรื่องสะพานทุ่นลอยน้ำจากไรอันมาก่อน แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นด้วยตาตนเอง นางก็ตกใจจริงๆ

"เรือลำใหญ่ขนาดนี้ ทำไมถึงไม่มีใบเรือล่ะ แปลกจริง"

"ไม่ได้ ข้าต้องนำดาบคู่ของข้าเข้าไปด้วย..."

"นายหญิงเบลล่า คนนอกที่เดินทางเข้านครซีดอนไม่ได้รับอนุญาตให้นำอาวุธเข้ามาขอรับ"

"ไม่ได้ ถ้าไม่ให้ข้านำเข้าไป ข้าก็จะไม่เข้าไป"

สิบนาทีต่อมา

เบลล่ามุ่งหน้าสู่นครซีดอนด้วยรถม้ามือเปล่า ดวงตาสีน้ำตาลเข้มแนวตั้งของนางมองดูรถม้าที่วิ่งสวนไปมาอย่างสงสัยใคร่รู้

นางอุทานออกมา "ทำไมถนนสายนี้ถึงได้เรียบขนาดนี้"

"นายหญิงเบลล่า ปลายสุดของถนนสายนี้คือนครซีดอนขอรับ" ออร์คแนะนำ

"น่าเบื่อจริงๆ เข้าเมืองทั้งทีต้องปลดอาวุธด้วย" เบลล่าเบ้ปาก รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

ห้านาทีต่อมา

"หืม? ของสิ่งนั้นคืออะไรน่ะ คนขี่มันได้ด้วยหรือ" เบลล่าจ้องมองด้วยดวงตาสีน้ำตาลเข้มแนวตั้งของนาง มองดูชายอ้วนคนหนึ่งกำลังขี่ของประหลาดผ่านไปไม่ไกล

"น่าสนใจ น่าสนใจมาก" นางหันไปถาม "ทำไมครั้งที่แล้วพวกเจ้าไม่นำของแบบนี้กลับไปยังอาณาเขตบ้างล่ะ"

"นี่มัน?" ออร์คอ้ำอึ้ง

พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่ามีของสิ่งนี้อยู่ ครั้งที่แล้วตอนที่พวกเขามาก็ไม่เห็นของสิ่งนี้นี่นา

"หึ! ถ้าข้าไม่มา พวกเจ้าคงจะปิดบังข้าไปเรื่อยๆ สินะ" เบลล่ากล่าวอย่างเย็นชา

นางต้องตาต้องใจกับของประหลาดสิ่งนี้ตั้งแต่แรกเห็น มันสามารถเคลื่อนที่ได้โดยไม่ต้องใช้ม้า และตอนนี้นางก็อยากจะได้มันมาครอบครองอย่างมาก

"..." เหล่าออร์คต่างเงียบกริบ นี่มันทำให้พวกเขาถึงกับพูดไม่ออกจริงๆ

"ไปถามดูสิว่าของสิ่งนั้นซื้อได้ที่ไหน" เบลล่าจ้องเขม็ง

"ขอรับ" ทันใดนั้น ออร์คหลายตนก็วิ่งออกไป

"น่าสนใจจริงๆ" เบลล่าลงจากรถม้าแล้วนำเหล่าออร์คเดินไปตามถนน

"หอมจังเลย ข้าไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลย"

"เอ๊ะ? ทำไมตรงนั้นถึงมีคนมุงดูกันเยอะแยะเลยล่ะ"

"..."

เหล่าออร์คที่ตามอยู่ข้างหลังต่างแอบหัวเราะกัน นายหญิงเบลล่าช่างซื่อบื้อเล็กน้อยเสียจริง

เสียงฝีเท้าดังตึกๆๆ...

เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้น และออร์คที่ไปสืบข่าวก็กลับมา

"นายหญิงเบลล่า ของสิ่งนั้นเมื่อครู่เรียกว่าจักรยานขอรับ" ออร์ครายงาน

"แล้วทำไมเจ้าไม่ซื้อมันกลับมาด้วยล่ะ" เบลล่าเอียงคอแล้วมองไปด้านหลังออร์ค แต่ก็ไม่เห็นของที่ชื่อว่า 'จักรยาน'

"นี่มัน..." ออร์คอ้ำอึ้ง

"พูดมาสิ!" เบลล่าทำหน้าบึ้ง

"ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่ได้นำเงินมาเพียงพอขอรับ" ออร์คกล่าวด้วยใบหน้าขื่นขม