บทที่ 932 ธนบัตร: ก้าวใหม่ของเศรษฐกิจและข่าวดีเรื่องจักรยาน free

บทที่ 932 ธนบัตร: ก้าวใหม่ของเศรษฐกิจและข่าวดีเรื่องจักรยาน

นิโคลออกจากภัตตาคารจุ้ยเซียวโหลวแล้วขึ้นรถม้ากลับไปยังปราสาท ระหว่างทาง นางกำลังครุ่นคิดว่าจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไรดี จนนางลงจากรถม้าแล้วเดินมาถึงประตูห้องหนังสือก็ยังคิดหาวิธีที่ดีไม่ได้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

"นายท่าน" นิโคลเคาะประตู

"เข้ามาสิ" เสียงของลูเฉินดังขึ้น

เสียงเอี๊ยด...

เสียงฝีเท้าดังตึกๆ...

นิโคลเปิดประตูเดินเข้ามา มายังห้องทำงานของตนแล้วนั่งลง วางสมุดบัญชีทั้งหมดที่ถือมาลงบนโต๊ะ

"นิโคล มีเรื่องไม่สบายใจอะไรรึ" ลูเฉินปิดเอกสารตรงหน้าลงแล้วพบว่าคิ้วของนิโคลยังคงขมวดอยู่

"คืออย่างนี้เจ้าค่ะ ในเมืองมีร้านค้ามากเกินไป ทั้งเหรียญเหล็ก แล้วก็เหรียญทองแดง..." นิโคลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในเมื่อตนเองคิดหาวิธีที่ดีไม่ได้ บางทีนายท่านอาจจะมีวิธีแก้ไข

"ดูเหมือนว่าจะถึงเวลาก้าวต่อไปแล้วสินะ" มุมปากของลูเฉินยกขึ้น

"หรือว่านายท่านจะมีวิธีแก้ไขแล้วหรือเจ้าคะ" นิโคลถามด้วยความสงสัย ดวงตาสีเทาของนางกะพริบปริบๆ

"เจ้าลองดูเหรียญนี่ก่อนสิ" ลูเฉินหยิบธนบัตร 100 หยวนสีแดงที่มีรูปท่านประธานเหมาจากอีกโลกหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แล้วยื่นให้นิโคล

"นี่คือเหรียญหรือเจ้าคะ" นิโคลรับธนบัตรมา สัมผัสพื้นผิวที่ไม่เรียบและลวดลายที่ละเอียดอ่อนบนนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"จะให้ถูกต้อง มันคือธนบัตร เป็นเงินจากบ้านเกิดของข้า ซึ่งก็มีค่าเท่ากับเหรียญของพวกเรานั่นแหละ" ลูเฉินยกมุมปากขึ้น

"นายท่าน ท่านวางแผนจะส่งเสริมเงินแบบนี้เพื่อใช้แทนเหรียญทองแดง เหรียญเงิน และเหรียญทองหรือเจ้าคะ" นิโคลเข้าใจแผนการของลูเฉินแล้ว

"คงเป็นไปไม่ได้ที่จะแทนที่ได้ในเวลาอันสั้น ให้มันหมุนเวียนในระบบก่อนแล้วให้ประชาชนยอมรับมัน เจ้าคิดว่าธนบัตรนี่เป็นอย่างไรบ้างล่ะ" ลูเฉินถามกลับ

"เงินกระดาษแบบนี้เบาและนับง่าย ที่สำคัญที่สุดคือลอกเลียนแบบได้ยาก หากสามารถส่งเสริมการใช้งานได้ ต่อไปเวลาออกไปข้างนอกก็ไม่จำเป็นต้องพกถุงใส่เหรียญหนักๆ อีกแล้ว" ยิ่งนิโคลพูด ดวงตาของนางก็ยิ่งเป็นประกาย นางเข้าใจเจตนาของนายท่านแล้ว

"แล้วเจ้าเห็นอะไรอีกบ้าง" ลูเฉินตบมืออย่างชื่นชมแล้วถามต่อ

"นายท่าน หากพวกเราควบคุมการผลิตธนบัตรได้ ถ้าเช่นนั้น...มันก็เท่ากับว่าพวกเราควบคุมกระเป๋าสตางค์ของพ่อค้าและขุนนางเหล่านั้นได้เลยใช่หรือไม่เจ้าคะ" นิโคลอุทานออกมาหลังจากครุ่นคิด

ข้าจำได้ว่านายท่านเคยให้หนังสือเล่มหนึ่งแก่นาง ซึ่งดูเหมือนจะเกี่ยวกับ...การควบคุมการผลิตและการหมุนเวียนของเหรียญกษาปณ์ และธนาคารก็กำลังดำเนินการเพื่อขั้นตอนนี้อยู่

"ใช่แล้ว หนังสือเล่มนั้นเจ้าอ่านจบหมดแล้วนี่นา แต่เรื่องนี้คงจะยังดำเนินการไม่ได้จนกว่าข้าจะได้เป็นกษัตริย์ ตอนนี้ยังยากเกินไปที่จะดำเนินการ พวกเราลองใช้ดินแดนทางตะวันตกเป็นที่ทดลองก่อนแล้วกัน" ลูเฉินถอนหายใจ

ดินแดนทางตะวันตกถูกใช้เป็นจุดทดลอง และธนบัตรก็ถูกทำให้เป็นที่รู้จักเช่นกัน ธนบัตรเป็นแผนการขั้นต่อไปของเขามาโดยตลอด

การส่งเสริมธนบัตรในนครซีดอนไม่ใช่เรื่องยาก หากสามัญชนสามารถยอมรับเหรียญเหล็กได้ พวกเขาก็ย่อมยอมรับธนบัตรได้อย่างแน่นอน ธนาคารร่วมมือกับการออกธนบัตร และร้านค้าต่างๆ ก็ร่วมมือกันเพื่อให้ธนบัตรใหม่หมุนเวียนในระบบ มันจะไม่ใช่เรื่องยากเลย

"นายท่าน แล้วจะเริ่มพิมพ์ธนบัตรเมื่อไหร่หรือเจ้าคะ" นิโคลถาม

"คงต้องใช้เวลาอีกสักพัก กระดาษพิเศษสำหรับทำธนบัตรและหมึกเปลี่ยนสีก็ยังวิจัยไม่สำเร็จเลย" ลูเฉินถอนหายใจเบาๆ คนในแผนกวิจัยวิทยาศาสตร์ได้เริ่มวิจัยสิ่งเหล่านี้แล้ว แต่ก็ยังไม่มีผลลัพธ์ออกมา

แล้วก็ยังมีเรื่องแม่แบบอีก ข้าคงต้องไปที่โลกเพื่อหาสตูดิโอช่วยทำให้ มิฉะนั้น ด้วยระดับการหล่อในปัจจุบันของอีกโลกหนึ่ง คงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสิ่งที่ละเอียดอ่อนขนาดนั้นได้...

"แล้วใบรับฝากเงินของธนาคารก่อนหน้านี้ล่ะเจ้าคะ จะต้องเปลี่ยนด้วยหรือไม่" นิโคลถามเบาๆ

"เรื่องนั้นยังไม่ต้องเปลี่ยนในตอนนี้ และจำนวนธนบัตรก็จะไม่พิมพ์ออกมามากเกินไปจนกระทบระบบเงินตราปัจจุบัน ข้าไม่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นหรอก" ลูเฉินส่ายหน้า

"อ้อ..." นิโคลพยักหน้าอย่างครึ่งๆ กลางๆ

"ข้าจะพิมพ์รูปออร์คและเอลฟ์ลงบนเหรียญ...เอ๊ย ธนบัตรนี้ด้วย" ลูเฉินหยิบธนบัตร 100 หยวนบนโต๊ะขึ้นมา มองดูรูปศีรษะคนบนนั้น ถึงตอนนั้น มันจะถูกแทนที่ด้วยลวดลายของออร์ค เอลฟ์ และมนุษย์

"แล้วก็ต้องพิมพ์รูปนครซีดอนกับนายท่านลงไปด้วยนะเจ้าคะ" นิโคลยิ้มบางๆ

"แน่นอนอยู่แล้ว" ลูเฉินหัวเราะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

"เข้ามา"

เสียงเอี๊ยด!

"นายท่าน มีข่าวจากแผนกวิจัยวิทยาศาสตร์แจ้งมาว่าโซ่จักรยานวิจัยสำเร็จแล้วเจ้าค่ะ" มิน่ากล่าวพลางผลักประตูเข้ามา

"โอ้? เร็วกว่าที่คิดไว้นี่นา" ลูเฉินมีสีหน้าประหลาดใจ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้ม "ไปสิ ไปที่แผนกวิจัยวิทยาศาสตร์ดูกันหน่อย"

"นายท่าน อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว สวมเสื้อผ้าเพิ่มอีกสักหน่อยก่อนไปนะเจ้าคะ" นิโคลเดินไปยังที่แขวนเสื้อผ้าตรงมุมห้อง หยิบเสื้อคลุมบางๆ ตัวหนึ่งออกมาแล้วกล่าว

"ไปด้วยกันไหมล่ะ" ลูเฉินปล่อยให้นิโคลรอให้เขาสวมเสื้อ

"เจ้าค่ะ" นิโคลยิ้ม

เสียงเครื่องยนต์ดังหึ่งๆ...

กลุ่มคนออกจากห้องหนังสือ ขึ้นรถยนต์ไอน้ำ แล้วมุ่งหน้าไปยังแผนกวิจัยวิทยาศาสตร์นอกเมือง

"พวกเจ้าขี่จักรยานเป็นกันแล้วหรือยัง" ลูเฉินหันไปถาม

"แน่นอนอยู่แล้วเจ้า่ะ ข้าเรียนเป็นคนที่สองเลยนะ" มิน่ากระดิกหูแมวของนางแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

คนที่เรียนได้เป็นคนแรกคือไอชา นางสามารถขี่ได้หลังจากลองเพียงรอบหรือสองรอบเท่านั้น ทุกคนเทียบกับนางไม่ได้เลยจริงๆ

มิน่าเรียนเป็นคนที่สอง ตามมาด้วยแอนนี่และนิโคล ส่วนเฮเลนยังคงกำลังเรียนอยู่

"มีจักรยานคันใหม่อยู่สองสามคันในคลังเก็บของชั้นใน กลับไปแล้วเลือกกันคนละคันนะ" หลังจากลูเฉินกลับมาจากโลกครั้งที่แล้ว เขาก็นำจักรยานทั้งหมดไปเก็บไว้ในคลังเก็บของชั้นใน แต่ลืมบอกให้พวกนางไปเลือกกัน

"เยี่ยมไปเลยเจ้าค่ะ" มิน่ากล่าวอย่างตื่นเต้น สองวันที่ผ่านมา นางกับแอนนี่ทะเลาะแย่งจักรยานคันเดียวที่มีกันอยู่ตลอด แต่สุดท้าย ไอชาก็เป็นคนขี่มันไปทำงาน