บทที่ 359: ตั้งแต่เริ่มสร้างกระแส2 free

บทที่ 359: ตั้งแต่เริ่มสร้างกระแส

เทคนิคการปลอมตัวนี้จริงๆ แล้วคือเทคนิคการแต่งหน้า ลูเฉินสอนให้กับทีมหน่วยหมาป่าศึกตอนที่พวกเขาออกเดินทางไปยังเมืองเถิงอิง หลังจากสอนอยู่สองวัน นักรบทั้งแปดคนก็เรียนรู้ไปได้เล็กน้อย

"เอาล่ะ อย่ามัวถอนหายใจเลย ท่านเจ้าเมืองมีวิธีการวิเศษมากมายนัก" คริสลุกขึ้นยืน หยิบกล่องไม้ขึ้นมาแล้วเร่ง "นั่งลงเร็วเข้า ข้าจะปลอมตัวให้เจ้าเอง"

"ขอรับ" หมายเลขหนึ่งนั่งลงอย่างว่าง่าย และปล่อยให้คริส 'เล่นสนุก' อยู่บนใบหน้าของเขา

สามนาทีต่อมา ชายผู้มีบุคลิกผสมผสานก็ปรากฏตัวขึ้น ผมแสกกลางของเขาบังใบหน้าใหญ่ๆ ของเขาไว้พอดี ทำให้กลายเป็นชายหน้าเล็ก

"เสร็จแล้ว" คริสปรบมือ จากนั้นก็หยิบถุงเงินหลายใบออกมาจากถุงผ้ากระสอบ ยื่นให้หมายเลขสองใบหนึ่ง แล้วกล่าว "นี่คือค่าใช้จ่าย ประหยัดหน่อยล่ะ"

"เข้าใจแล้วขอรับ" หมายเลขสองรับถุงเงินไป เปิดถุงออกดู ข้างในมีเหรียญทองแดงประมาณ 50 เหรียญ

เหรียญนี้ลูเฉินมอบให้นิโคล ทุกครั้งที่หน่วยหมาป่าศึกออกปฏิบัติภารกิจ เขาจะแจกจ่ายเงินทุนบางส่วน ซึ่งก็เป็นการชดเชยในทางอ้อมเช่นกัน

สมาชิกที่เหลือของทีมหน่วยหมาป่าศึกปลอมตัวเสร็จแล้วและกลับมารวมตัวกันที่คริสอีกครั้ง

"นี่ นี่คือเงินทุนสำหรับภารกิจ หากจำเป็นก็ประหยัดไว้ หากไม่จำเป็นก็ใช้ไป" คริสกำชับ พลางแบ่งถุงเงินให้แต่ละคนคนละใบ

"ขอรับ" หกคนตอบรับ

"ไปกันเถอะ ออกทางหน้าต่าง อย่าให้ใครรู้ร่องรอยล่ะ" คริสเตือนอย่างจริงจัง

"เข้าใจแล้วขอรับ" ทั้งหกคนพยักหน้า จากนั้นก็แยกย้ายกันไป ใช้วิธีการของตนเองออกจากภัตตาคารบราวน์

คริสใช้วิธีที่ง่ายที่สุด นั่นคือการเปิดหน้าต่าง ตอนนี้เป็นเวลาพลบค่ำ และท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว เขาแอบมองออกไปข้างนอกและไม่มีใครสนใจหน้าต่าง ดังนั้นเขาจึงรีบเปิดหน้าต่างแล้วออกไป

หลังจากนั้น เขาก็เลือกเดินเฉพาะในที่มืด ส่วนการเหยียบก้อนอุจจาระแข็งๆ สองสามก้อนนั้น ก็เป็นเรื่องปกติ คริสกำลังจะไปที่โรงเตี๊ยมที่เขาสอบถามข้อมูลมาในวันนี้

โรงเตี๊ยมในยุคนี้ล้วนเป็นสถานที่สำหรับนักล่าค่าหัวหรืออัศวินมาดื่มกัน แน่นอนว่าก็มีสามัญชนไปโรงเตี๊ยมบ้าง แต่น้อยมาก

ตัวอย่างเช่น ในเวลาพลบค่ำ เหล่าอัศวินโดยเฉพาะอย่างยิ่งชอบไปดื่มที่โรงเตี๊ยม เพราะในตอนกลางคืน พ่อค้าหรือขุนนางที่พวกเขาคุ้มกันอยู่ก็ไม่ได้วางแผนจะออกไปข้างนอกแล้ว ดังนั้นเหล่าอัศวินจึงเป็นอิสระ

คริสผลักประตูโรงเตี๊ยมเข้าไป และเสียงดังจอแจทุกประเภทก็ดังเข้ามาในหูของเขา ราวกับว่าต้องการจะระบายความอัดอั้นทั้งหมดในตอนกลางวันออกมา

"เฮ้ พี่หมี เจ้ายังตามเจ้าพ่อค้าขี้เหนียวนั่นอยู่รึ?" "โอ้ อย่าพูดถึงมันเลย ข้ากะว่าจะออกหลังจากจบเดือนนี้ เงินเดือนที่เขาให้มันน้อยเกินไป ข้าไม่มีเงินซ่อมชุดเกราะอัศวินเลย" "ฮ่าๆๆๆ... ชีวิตเจ้าช่างน่าสังเวชเสียจริงนะ? อยากจะมาติดตามข้า ท่านบารอนหรือไม่?" "ข้าจะลองคิดดู" "..."

เมื่อได้ยินการสนทนาเช่นนี้ คริสก็เดินมาที่ตู้เก็บไวน์ เห็นอัศวินสองคนนั่งอยู่ข้างๆ เขาจึงสั่งเอลแก้วหนึ่งแล้วนั่งฟังการสนทนาของทั้งสองคน

"เจ้าได้ยินหรือไม่ว่าในการประมูลครั้งนี้จะมีสมุดบันทึกของอามอสด้วย? นี่มันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ" "นั่นสิ ไม่ว่าคืนพรุ่งนี้ขุนนางคนใดจะชนะการประมูลไป มันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องดีก็ได้นะ" "..."

เมื่อคริสได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย เขากระดกเอลอึกใหญ่ แล้วเดินเข้าไปใกล้ทั้งสองคนด้วยก้าวเล็กๆ เขารีบเหลือบมองชุดเกราะของทั้งสองคน มันเป็นชุดเกราะที่ดี ซึ่งหมายความว่าขุนนางที่พวกเขาติดตามอยู่นั้นมีเงินมาก และเงินที่มากขึ้นก็หมายถึงขุนนางที่มีอำนาจ นั่นคือเป้าหมายของเขา

"นี่ ท่านอัศวินทั้งสอง ข้าขอสอบถามอะไรหน่อยได้หรือไม่ขอรับ?" คริสโน้มตัวไปข้างหน้าแล้วลดเสียงลง

"เจ้าเป็นใคร?" อัศวินคนหนึ่งถามอย่างระมัดระวัง

"ข้านามสกุลเคอ พอดีได้ยินท่านทั้งสองพูดถึงสมุดบันทึกของอามอสน่ะขอรับ"

เมื่อเห็นแววตาที่ระมัดระวังมากขึ้นของทั้งสอง คริสก็รีบหยิบเหรียญทองแดงสิบกว่าเหรียญออกมาจากถุงเงิน วางลงบนตู้เก็บไวน์อย่างแผ่วเบา แล้วกล่าวเสียงเข้ม "ไม่ต้องกังวล ข้าไม่มีเจตนาร้าย เพียงแค่อยากจะสอบถามอะไรบางอย่างเท่านั้น"

"..." อัศวินอีกคนเหลือบมองเหรียญทองแดงบนตู้เก็บไวน์ แล้วกล่าวอย่างเย็นชา "มีเรื่องอันใดรึ?"

"ก็เกี่ยวกับ 'แดนสวรรค์เทพเจ้า' เช่นกันขอรับ"

คริสลดเสียงลงอีก ดวงตาของเขามองเห็นพนักงานโรงเตี๊ยมที่กำลังค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย แล้วกล่าว "ใต้เท้า ข้าได้ยินมาว่าเมืองเถิงอิงมีสิ่งของเกี่ยวกับ 'แดนสวรรค์เทพเจ้า' อยู่ชิ้นหนึ่ง ไม่ทราบว่าท่านพอจะมีข่าวคราวอะไรบ้างหรือไม่ขอรับ? หากท่านทราบ ใต้เท้าของข้ายินดีจะจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อซื้อมัน"

"อะไรนะ? มีสิ่งของจาก 'แดนสวรรค์เทพเจ้า' อีกชิ้นหนึ่งรึ?" อัศวินทั้งสองเบิกตากว้าง

"หา? ท่านไม่ทราบรึ? ขออภัยด้วยขอรับ" คริสแสร้งทำเป็นตกตะลึง แล้วโบกมืออย่างรวดเร็ว ราวกับต้องการจะจากไป

"คุณเคอ อย่าเพิ่งรีบไปสิ มาดื่มด้วยกันก่อน" อัศวินคนนั้นกลับหยุดคริสไว้อย่างกระตือรือร้น วางเหรียญทองแดงบนตู้เก็บไวน์กลับคืนใส่มือคริส จากนั้นก็หยิบเหรียญทองแดงสี่ห้าเหรียญออกจากกระเป๋าของตนเองให้คริส

"นี่..." คริสลังเล รับเหรียญทองแดงมาแล้วกล่าว "ข้าดื่มได้แค่แก้วเดียวเท่านั้นขอรับ"

"ได้สิ แค่แก้วเดียวเท่านั้น" อัศวินทั้งสองพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

ครู่ต่อมา ไม่นานนัก ทั้งสามคนก็สนิทสนมกัน และในไม่ช้าก็กลายเป็นเหมือนพี่น้องร่วมสาบานกันในโรงเตี๊ยมแห่งนั้น

"ข้าว่า คุณเคอ ท่านพูดถึงสิ่งของจาก 'แดนสวรรค์เทพเจ้า' อีกชิ้นหนึ่งนั้นคืออะไรกันแน่? พอจะบอกพวกเราให้ได้รู้เห็นบ้างได้หรือไม่" อัศวินคนนั้นกล่าวอย่างใจเย็น ลูกนัยน์ตาเป็นประกาย นี่มันเป็นลูกไม้เดิมๆ

"นี่..." คริสแสร้งทำเป็นลังเล จากนั้นก็กัดฟันแล้วกล่าว "ข้าบอกพวกท่านแล้ว อย่าแพร่งพรายออกไปนะขอรับ"

"แน่นอน" "ย่อมได้"

อัศวินทั้งสองกล่าวอย่างจริงจัง เกือบจะสาบานต่อฟ้าดิน

"ข้าก็ได้ยินมาจากใต้เท้าของข้าเช่นกัน ท่านได้ข่าวมาจากช่องทางพิเศษว่า มีคนนำเหล้าทิพย์สามขวดจาก 'แดนสวรรค์เทพเจ้า' มา และมันก็มาถึงเมืองเถิงอิงแล้ว" คริสกล่าวอย่างลึกลับ

"เหล้าทิพย์รึ? จะเป็นไปได้อย่างไร?" อัศวินคนนั้นไม่เชื่อ และมีแววเจ้าเล่ห์ฉายประกายในดวงตา ซึ่งเป็นเทคนิคแบบเดิมๆ

"จริงขอรับ ใต้เท้าของพวกเรากล่าวว่าขวดของเหล้าทิพย์นั้นทำจากแก้วสีดำ และเหล้าทิพย์ข้างในก็ยังคงเป็นสีแดงเลือดอีกด้วย" เสียงของคริสเบาลง