บทที่ 100 วัตถุศักดิ์สิทธิ์

“ทดลองหรือ การทดลองอะไร”

“ไม่แน่ใจ แต่พฤติกรรมการจดบันทึกของพวกมันเมื่อครู่นี้ เป็นการบันทึกการกระทำที่เราสังหารมีห์อย่างชัดเจน ไม่ว่าพวกมันจะทำการทดลองอะไร ตอนนี้เราก็กลายเป็นวัตถุทดลองของมันแล้ว”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ในหัวของชาร์ลส์ก็ปรากฏภาพของผู้ช่วยพ่อครัวที่เหลือใบหน้าเพียงครึ่งซีก เจ้าคนนั้นตายไปแล้ว จะใช่เพราะไม่ผ่านการทดลองหรือไม่

“นายว่า...เจ้าพวกนี้จะใช่คนที่มาจากมูลนิธิหรือเปล่า”

การคาดเดาของริชาร์ดทำให้ชาร์ลส์ตาสว่างขึ้นมาทันที บันทึกการทดลองของ 096 ก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

มูลนิธิเคยให้ผู้ถูกทดลองสวม 096 และสังเกตปฏิกิริยาของเขา

หากนำมาเปรียบเทียบกับสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา ผู้ที่เพิ่งตายไปก็คือผู้ถูกทดลอง ส่วนพวกเขาได้รับบทเป็น 096 เช่นนี้แล้ว ทุกอย่างก็เชื่อมโยงกันได้

เหตุใดจึงส่งพวกเดียวกันเข้ามา เหตุใดฝั่งตรงข้ามจึงจองจำอสูรกายตัวอื่นไว้ และนี่ก็เป็นคำอธิบายว่าเหตุใดพวกมันจึงไม่สังหารพวกเขา

“ให้ตายสิ! เจ้าพวกโง่ข้างนอกนั่นเห็นเราเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์หรือไง สมองพวกมันมีปัญหาหรือเปล่า! ฉันเป็นคนตัวเป็น ๆ ขนาดนี้ยังมองไม่เห็นอีกหรือ จะทดลองบ้าบออะไรกัน!” ริชาร์ดสบถออกมาอย่างหัวเสีย

“อย่าโวยวายไปเลย นายคิดว่าพวกมันจะฟังรู้เรื่องหรือ ไม่ว่าพวกมันจะเคยเจออะไรมา แต่ตอนนี้พวกมันไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว”

“แล้วจะทำอย่างไรต่อไป”

“รอ ในเมื่อพวกมันเห็นเราเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ก็จะต้องมีการทดลองครั้งต่อไปในไม่ช้า เราสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมได้จากผู้ถูกทดลองคนต่อไป”

“ทำแบบนั้นมันชักช้าเกินไป ฉันมีแผนอีกอย่าง นายอยากจะฟังไหม”

“ฉันรู้ว่านายจะทำอะไร! อยู่เฉย ๆ อย่าขยับ!”

“ก็ได้ ก็ได้ ฉันฟังนาย น่าเบื่อจริง ๆ” เสียงบ่นของริชาร์ดหายไปจากในหัว

วันที่สองของการถูกจองจำก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เดิมทีชาร์ลส์วางแผนจะซักถามเพิ่มเติมในวันที่สาม แต่เหตุการณ์หนึ่งกลับทำให้แผนของเขาสะดุดลง

ในความงุนงง ชาร์ลส์ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาพบว่าร่างกายของตนกำลังเคลื่อนไหว กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วในทางเดินแคบ ๆ เขาหนีออกมาแล้ว!

“ริชาร์ด! นายกำลังทำอะไร!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! จะทำอะไรได้อีกเล่า! ก็หนีสิ! นึกว่านายจะเกษียณอยู่ที่นี่เสียอีกหรือไง เพื่อนยาก ความลังเลมีแต่จะนำไปสู่ความพ่ายแพ้นะ!”

“ไม่มีข้อมูลอะไรเลยจะหนีไปไหน! นายรู้หรือว่าที่นี่คือที่ไหน ถึงได้หนีออกมาแบบนี้” ชาร์ลส์ข่มความโกรธที่เดือดพล่านในใจ

“ไม่รู้สิ แต่ในเมื่อรู้แล้วว่าเจ้าพวกนั้นเคยเป็นคนมาก่อน จะไปกลัวอะไรเล่า ไอ้พวกที่เฝ้าประตูอยู่ไม่กี่ตัวนั่นฉันฆ่าหมดแล้ว อ่อนแอปวกเปียกสิ้นดี”

ชาร์ลส์รู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะลงมือขณะที่เขาหลับ

แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ชาร์ลส์ไม่อยากจะทะเลาะกับอีกฝ่าย ในเมื่อลงมือไปแล้ว ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด

“แล้วพวกลูกเรือล่ะ นายไปหาในห้องขังพวกนั้นหรือยัง”

“ต้องให้นายบอกหรือไง แน่นอนว่าฉันไปหาแล้ว ข้างในมีแต่ของแปลก ๆ เต็มไปหมด พวกนั้นคงจะถูกขังไว้ที่อื่น รอให้เราออกไปก่อน แล้วค่อยหาทางช่วยพวกเขา”

ชาร์ลส์ถอนหายใจเบา ๆ พลางสงบสติอารมณ์แล้วกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว

ที่นี่คือทางเดิน มีประตูเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ เขาเหลือบไปเห็นคอมพิวเตอร์และเครื่องแฟกซ์อยู่ในนั้น

เมื่อเห็นอุปกรณ์ที่ทันสมัยเหล่านั้น ชาร์ลส์ก็มีลางสังหรณ์บางอย่าง

“วี้~ วี้~ วี้~” เสียงสัญญาณเตือนภัยดังมาจากที่ใดก็ไม่ทราบ ไฟบนเพดานเริ่มกะพริบเป็นแสงสีแดงไม่หยุด

ชาร์ลส์กัดฟันแน่น เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีกขั้น พวกมีห์รู้ตัวแล้วว่าพวกเขาหนีออกมา

“ดูสิ! ที่นี่มีแผนที่!” ริชาร์ดฉีกแผนที่แผ่นหนึ่งลงมาจากกำแพง

สัมผัสที่คุ้นเคย และการจัดวางสิ่งอำนวยความสะดวกที่คุ้นตา ชาร์ลส์ใช้นิ้วลูบไปบนตัวอักษรที่ด้านบนของแผนที่ “ห้องปฏิบัติการ 2”

ลางสังหรณ์ของชาร์ลส์ถูกต้อง หากเจ้าพวกนั้นคือเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิ สถานที่ที่พวกเขาถูกจองจำก็ย่อมต้องเป็นห้องปฏิบัติการอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดเรื่องนี้ ชาร์ลส์รีบยืนยันตำแหน่งของทางออกแล้วโยนแผนที่ทิ้งไป พุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

ห้องปฏิบัติการ 2 นั้นใหญ่มาก ทางเดินและช่องทางต่าง ๆ ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ แต่โชคดีที่ร่างกายที่ได้รับการเสริมพลังของชาร์ลส์ก็รวดเร็วไม่แพ้กัน

เขาจัดการกับพวกมีห์ที่เจอระหว่างทางอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าพวกเขาก็เข้าใกล้ทางออก

ทว่าเทพีแห่งโชคดูเหมือนจะไม่ได้เข้าข้างชาร์ลส์ ขณะที่พวกเขากำลังจะออกไป พวกมีห์หลายสิบตัวก็พุ่งเข้ามาจากทางออก พวกมันถืออาวุธปืนและอาวุธเย็นนานาชนิด จ้องมองชาร์ลส์ด้วยดวงตารูปกากบาทสีเหลืองอย่างไม่วางตา

ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกต่อไป ชาร์ลส์กัดฟันแน่น เท้าเปล่าของเขากระทืบลงบนพื้นอย่างแรง แล้วพุ่งเข้าหาพวกมีห์เหล่านั้น

เสียงปืนดังขึ้นในทันที ชาร์ลส์เอี้ยวตัวหลบกระสุนอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ยกแขนเทียมชี้ไปยังมีห์ที่อยู่หน้าสุด

“แกร๊ก ๆ ๆ!” เสียงโซ่หมุนดังขึ้น ตะขอเกี่ยวพุ่งเข้าปักที่หน้าอกของมัน มีห์ที่บาดเจ็บก็กรีดร้องเสียงแหลมจนแก้วหูแทบแตก

เมื่อชาร์ลส์ดึงอย่างแรง โซ่ก็หดกลับอย่างรวดเร็ว ร่างของคนทั้งสองก็พุ่งเข้าหากัน

แขนเทียมที่ติดตะขอเกี่ยวถูกดึงออกอย่างรวดเร็ว เสียงเนื้อฉีกขาดดังขึ้น เสียงกรีดร้องก็พลันหยุดลง

กระสุนจากด้านหลังยังคงยิงมาไม่หยุด แต่ร่างสูงใหญ่ของมีห์ได้กลายเป็นโล่ให้กับชาร์ลส์ กระสุนพุ่งเข้าใส่ศพอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ไม่สามารถทำอันตรายชาร์ลส์ที่อยู่ข้างหลังได้

เขาสองมือคว้ามีห์ที่ตายแล้ว พุ่งเข้าหาศัตรูที่อยู่ห่างไกล

เมื่อชาร์ลส์ผู้คำรามเสียงต่ำพุ่งเข้าไปในฝูงชน เขาก็โยนศพนั้นออกไปอย่างแรง แล้วยกเลื่อยโซ่ยนต์ในมือขึ้นฟันเข้าที่ศีรษะของอสูรกายที่อยู่ข้าง ๆ

มีห์ตัวอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ พยายามจะใช้ปืนโจมตี แต่ในสถานการณ์ประชิดตัวเช่นนี้ ร่างกายที่ว่องไวของชาร์ลส์ก็แสดงศักยภาพออกมาอย่างเต็มที่

ทุกครั้งที่ปลายกระบอกปืนชี้มาที่เขา เขาก็จะรีบหลบไปอยู่ข้าง ๆ มีห์ตัวอื่น ทำให้พวกมันไม่กล้ายิง

และเมื่อพวกมันเปลี่ยนมาใช้อาวุธเย็น ชาร์ลส์ก็ยิ่งไม่กลัว การต่อสู้ระยะประชิด ร่างกายที่ได้รับการเสริมพลังของเขายังไม่เคยแพ้ใคร

ร่างกายของชาร์ลส์ว่องไวราวกับปลาไหลที่แหวกว่ายอยู่ท่ามกลางพวกมัน พวกมีห์เหล่านี้ไม่มีทางรับมือเขาได้เลย

ริชาร์ดพูดถูก พลังกายของเจ้าพวกนี้ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรนัก แม้จะกลายเป็นอสูรกายเช่นนี้ แต่สมรรถภาพทางกายของพวกมันก็พอ ๆ กับผู้ใหญ่ทั่วไป

ในชั่วพริบตา พวกมีห์ก็ล้มลงทีละตัว แต่ชาร์ลส์กลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

เดิมทีชาร์ลส์คิดว่าอสูรกายเหล่านี้จะถูกเขากำจัดอย่างรวดเร็ว แต่แล้วมีห์ในชุดคลุมสีดำตัวหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากฝูงอสูรกาย ในมือที่เหี่ยวแห้งของมันถือนาฬิกาทรายขนาดเล็กอยู่

เมื่อมันพลิกนาฬิกาทราย ทรายในขวดก็เริ่มไหลลงมา ชาร์ลส์รู้สึกว่าร่างกายของตนช้าลงไปหนึ่งจังหวะในทันที

“นั่นมันวัตถุศักดิ์สิทธิ์! เจ้าพวกมีห์นี่ก็ใช้วัตถุศักดิ์สิทธิ์เป็นเหมือนกัน!”

“ปัง!”

เสียงปืนดังขึ้นจากทางซ้าย ต้นขาซ้ายของชาร์ลส์มีเลือดสาดกระเซ็น เขาถูกยิง!

ชาร์ลส์รีบกลิ้งตัวลงบนพื้น เมื่อเขาลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ในมือก็มีปืนลูกโม่ปรากฏขึ้นแล้ว

“ปัง! ปัง! ปัง!!”

ชาร์ลส์ยิงรัวไปที่มีย์ในชุดคลุมสีดำอย่างรวดเร็ว แต่ดูเหมือนว่ามีย์ในชุดคลุมสีดำจะว่องไวกว่ามีย์ทั่วไป มันถึงกับหลบกระสุนของชาร์ลส์ได้

โชคดีที่เป้าหมายสำเร็จแล้ว ร่างกายที่เชื่องช้าของชาร์ลส์กลับมาเป็นปกติ

......

ผู้แปล: ลงครบ 100 ตอนแล้ว! ปรบมือ~~

ตอนหน้าเริ่มติด NC แล้ว ช่วยกันสนับสนุนหน่อยนะครับ