บทที่ 9 การต่อสู้และสัญญา

บทที่ 9 การต่อสู้และสัญญา

หลังจากสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเอ็ด หมาป่าสายฟ้าทมิฬก็คำรามราวกับออกคำสั่งและหมาป่าตัวอื่น ให้เริ่มจู่โจม

หมาป่าสองตัวกระโจนมาที่เอ็ดและพยายามขย้ำเขา แต่เอ็ดก็ได้เตรียมตัวรับมือไว้แล้ว เขาใช้ย่างก้าวเงาของเขาในการเคลื่อนที่และหลบหมาป่าสอง ทันใดนั้นเขาก็แว๊บหายมาอยู่หลังพวกมัน

เอ็ดสามารถรู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นของเขาหลังจากประลอง การเคลื่อนไหวของเขาราบรื่นและรัดกุมมากขึ้น เขาไม่ได้อยู่เลเวลเดิมแล้ว เขาจะไม่เผยช่องว่างใดๆมันดีขึ้นกว่าแต่ก่อน

หลังจากที่หมาป่ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกมันหันไปรอบๆ แต่เอ็ดไม่ได้โจมตีพวกมัน เขาต้องการจะทดสอบตัวเองก่อนที่จะฆ่าพวกมัน หมาป่าตัวอื่นๆก็ยังไม่ได้โจมตี เหมือนกับว่าพวกมันกำลังศึกษาความเคลื่อนไหวของเอ็ด

"นิโตริว นิกิริ!" เอ็ดเอาดาบของเขาขนานกันและรอ ตอนนี้เอ็ดสามารถใช้เทคนิคได้มากขึ้น เพราะพลังกายที่เพิ่มขึ้น

หมาป่าทั้งสองโจมตีคนละด้านข้างและพยายามล้อมกรอบเอ็ด อย่างไรก็ตามเขาได้เตรียมพร้อมและมุ่งจู่โจมไปที่หมาป่าเพียงตัวเดียวเท่านั้น

หมาป่าตัวนึงที่กระโจนมาด้านขวา เอ็ดใช้เทคนิค "โตโร่!" เฉือนดาบขึ้นข้างบน แม้ว่าเอ็ดยังไม่สามารถใช้กระสุนอากาศได้ แต่ท่าฟันของเขาก็ร้ายกาจ หมาป่าร่วงลงไปบนพื้นและเลือดไหลทะลักออกมาขณะที่หัวของมันมีรอยฟันลึกสองรอย

เมื่อเห็นมันตาย หมาป่าคู่หูอีกตัวก็หยุดล้มอกรอบเขาเพราะมันกลัว เอ็ดจึงใช้โอกาสจู่โจมอย่างรวดเร็วบนหมาป่าตัวนั้น อย่างไม่คาดคิดดาบก็ได้ฟันลงมาในพริบตา

* ติ้ง *

ได้รับ 310 exp

ได้รับ 300 exp

[ยินดีด้วยประสบการณ์ได้ถูกปลดล็อก]

'โอ้ หมายถึงอะไรกัน?' เอ็ดสงสัยว่านี่มันคือเรื่องอะไร

[ตอนนี้คุณสามารถดูประสบการณ์ที่จำเป็นสำหรับการเลื่อนระดับได้] ระบบอธิบาย

'เราต้องตรวจมันหลังจากออกไปแน่ๆ แต่ตอนนี้สนใจหมาป่าพวกนี้ก่อน' เอ็ดไม่มีเวลาไปสนใจอย่างอื่น

เมื่อเห็นหมาป่าสองตัวที่กำลังจะตาย หมาป่าสายฟ้าทมิฬก็คำรามอีกครั้งและหมาป่าทุกตัวก็ขยับ ห้าตัวมุ่งหน้าไปหาเอ็ดขณะที่อีกสี่ตัวไปหาเบ็คกี้

เอ็ดมีสีหน้าจริงจังและเปิดใช้งานเนตรวงแหวนของเขา แต่เขาก็ยังใช้งานมันไม่ได้ง่ายนัก หลังจากที่เปิดใช้งานเนตรวงแหวนแล้ว เขาก็สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆได้ชัดเจนยิ่งขึ้นและเวลาก็ดูช้าลง

เขารีบวิ่งไปหาหมาป่าที่ใกล้ชิดที่สุดและฟันมัน การเคลื่อนไหวของเขามันรวดเร็ว จนหัวของหมาป่ากระเด็นตกลงมาก่อนที่จะสามารถอธิบายได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ได้รับ 300 exp

หมาป่าตัวอื่นๆตกใจแต่ก็ยังโจมตีเขาอยู่ เมื่อเห็นหมาป่าที่ล้อมรอบเขา เอ็ดก็แกว่งดาบเป็นวงกลม หมาป่าสองตัวที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศเท้าของพวกมันก็ถูกตัดออก ขณะที่อีกสองตัวถอยหลังกลับ

เอ็ดปิดจ๊อปกับหมาป่าสองตัวที่ถูกฟันขาเพราะพวกกำลังขยับไม่ได้ แล้วก็มีเสียงประกาศแจ้งเตือนดังในหัวของเขา จากนั้นเอ็ดก็เดินไปหาหมาป่าที่กำลังถอยกลับและฆ่ามันด้วยดาบคู่ในมือ

หลังจากเปิดใช้งานเนตรวงแหวนแล้ว การเคลื่อนไหวของเอ็ดก็ถูกขัดเกลาให้เฉียบคมยิ่งขึ้น ดังนั้นหมาป่าทั้งสองตัว จึงไม่สามารถเป็นสิ่งท้าทายให้กับเขาได้อีกต่อไป

"เบ็คกี้เจ้ากำลังทำอะ -!" เอ็ดหันไปเพื่อดูว่าเบ็คกี้กำลังทำอะไรอยู่ เขาก็ค้นพบว่าเธอมีหมาป่าสองตัวอยู่ในมือขณะที่อีกสองตัวตายอยู่บนพื้น

'อะไรวะนี่ เธอไม่ได้ใช้ดาบตัวเองด้วยซ้ำ!!' เอ็ดประหลาดใจมากขึ้นไปอีกกับแม่บ้านคนนี้ของเขา

"โฮกกกก!!" จ่าฝูงหมาป่าที่กำลังนั่งอยู่ก็ลุกขึ้นและขู่คำราม มันกำลังเดินไปที่เอ็ด

"ห้ามยุ่งกับมันนะเบ็ดกี้!" เอ็ดกลัวว่าเบ็ดกี้จะจบเรื่องนี้เร็วเกินไป

เอ็ดเริ่มวิ่งไปทางหมาป่าสายฟ้าทมิฬเช่นกัน ทันทีที่หมาป่าเข้าสู่ระยะโจมตี เขาก็ฟาดดาบมาซามูเนะลงบนหัวของหมาป่า อย่างไรก็เท้าของมันขยับเร็วมากและหลบการโจมตีไปทางซ้าย

การเคลื่อนไหวเหล่านี้เอ็ดมองเห็นมันอย่างชัดเจน ดังนั้นเขาจึงกระชับดาบมุราตะไว้แน่นและเหวี่ยงไปด้านขวาเพื่อติดตามมันไป ตัวของเขาบิดและหันไป ในขณะที่ดาบของเขากำลังเข้าใกล้หมาป่ามากขึ้น

หมาป่าไม่ได้แปลกใจ มันกระโดดถอยหลังหลบดาบที่เหวี่ยงมาเข้ามาได้

เอ็ดรู้ดีตั้งแต่แรกว่ามันคงไม่จบง่ายนัก ดังนั้นเขาจึงยังคงเยือกเย็นอยู่ เขาจ้องตาของหมาป่าตรงๆ

จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มขยับตัว ดาบก็ฟันขณะที่หมาก็ขู่คำราม หลังจากแยกกันทั้งสองล้วนมีบาดแผล แต่ก็ไม่ร้ายแรงนัก ไม่งั้นทั้งสองคงตายไปแล้ว

'เราต้องจบเรื่องนี้โดยเร็ว แม้ว่าทั้งคู่จะดูสูสี แต่เอ็ดรู้ดีว่านี่เพราะเนตรวงแหวนระดับ 2 ของเขา ถ้ามันถึงขีดจำกัดเมื่อไหร่มันจะเป็นหายนะ

เอ็ดได้นำคุไรสองอันออกมา และพยายามใช้กลยุทธ์เดียวกันกับที่ใช้กับพ่อของเขา แต่คราวนี้เขาใช้ต้นไม้เป็นเป้าหมายที่จะปักดาบมาซามูเนะไว้

หลังจากที่ดำเนินการตามแผน ขณะที่กำลังจะแทงหมาป่า เขาได้ยินเสียงเปรี้ยะๆแล้วสายฟ้าประทุขึ้นมาทันใดนั้นเอ็ดก็โดนโจมตีด้วยสายฟ้า ขณะที่หมาป่าหลบหนีจากการโดนแทงไปได้

การโจมตีด้วยสายฟ้าไม่ได้ทำอันตรายต่อเอ็ด แต่ก็ยังทำให้เขาเป็นอัมพาตอยู่สักครู่ "บัดซบ!“ เราดันลืมไปว่ามันชื่อ”หมาป่าสายฟ้าทมิฬ”

เอ็ดมองไปที่หมาป่าและสังเกตเห็นว่ามันหายใจหอบ มันเหนื่อยงั้นรึ! ดูเหมือนว่ามันไม่สามารถใช้สายฟ้าได้บ่อยๆ "

เอ็ดและหมาป่าเริ่มสู้กันอีกครั้ง ทั้งสองเหนื่อยและใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว ดวงตาของเอ็ดเริ่มเจ็บปวด เขาจึงรู้ว่าเวลาของเขาใกล้จะหมดลงแล้ว

เขาเหวี่ยงดาบในมือซ้ายไปหาหมาป่า หมาป่าก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสนี้ไป มันฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปและกัดมือเขา เอ็ดทนกับความเจ็บปวดเอาไว้และเอามือจับหมาป่าเอาไว้แน่น

“ในที่สุดข้าก็จับเจ้าได้!” จากนั้นเอ็ดก็แทงหมาป่าด้วยดาบมุราตะและรู้สึกว่าแรงกัดของหมาป่ากำลังอ่อนลง

ทั้งเอ็ดและหมาป่าร่วงลงพื้น

“มันเป็นศัตรูที่ทนทายาดชะมัด แต่น่าเสียดายที่มันกำลังจะตายเพราะมันอาจเป็นคู่หูที่ดีเยี่ยม”

ขณะที่เอ็ดกำลังคิดเกี่ยวกับการต่อสู้ของเขากับหมาป่า ระบบก็แจ้งเตือนเขา

[สามารถช่วยชีวิตหมาป่าได้ ถ้าทั้งคู่เห็นด้วยกับสัญญาจิตวิญญาณ]

พอได้ยินระบบพูดจบ ดวงตาของเอ็ดก็เป็นประกายด้วยความคาดหวัง