บทที่ 44 การร่วมมือกันครั้งแรก

บทที่ 44 การร่วมมือกันครั้งแรก

โซล หยุดชั่วคราวตรงหน้ามาร์ค

เขาไม่ต้องการให้มาร์ครู้ว่าเขารู้จัก ไบรอน

"รุ่นพี่ ข้าอยากจะสอบถามว่ามีวิธีอื่นที่จะได้รับคะแนนหรือไม่?"

"เจ้ามีคะแนนไม่เพียงพองั้นเหรอ?" มาร์ค รู้สึกประหลาดใจว่าทำไมพ่อมดฝึกหัดหน้าใหม่ต้องใช้คะแนนมากมายขนาดนั้น

อย่างไรก้ตาม เขาก็จำได้อย่างรวดเร็วว่าโซลต้องการศึกษา การเปลี่ยนแปลงร่างกายของพ่อมดด้วยตัวเขาเอง ทำให้ต้องลงทุนในการทดลองจำนวนมาก

"เข้ามาคุยกันมา"

มาร์คเปิดประตู

ห้องพักของรุ่นพี่มาร์คมีโครงสร้างแบบเดียวกับของคงชา มันยุ่งเหยิง และพื้นก็เต็มไปด้วยสิ่งที่เขาไม่รู้จัก

โต๊ะยาวบนพื้นโล่ง มันมีเก้าอี้เพียงตัวเดียว

มาร์คนั่งลงบนเก้าอี้ เขายกกล่องรองเท้าขึ้น และบอกให้โซลนั่งบนนั้น

"จริงๆ ด้วยงานในปัจจุบันของเจ้า มันเป็นเรื่องง่ายแล้วที่จะได้รับคะแนน"

โซล เงยหน้าขึ้นมองมาร์คอย่างจริงจัง

"ชมรมช่วยเหลือ เจ้าเคยได้ยินเรื่องนี้บ้างไหม"

โซล ตกใจและแสร้งทำเป็นจำได้ "ข้าได้ยินจากคนที่เข้ามาพร้อมกับข้า แต่ตอนนั้นข้ายุ่งมากจึงไม่เคยได้ไปที่นั้นเลย"

จากนั้นเขาก็ถามอย่างระมัดระวัง "รุ่นพี่ ... ท่านเป็น 1 ในสมาชิกของชมรมช่วยเหลือด้วยงั้นหรือ?"

มาร์ค โบกมือ "ไม่ใช่ ไม่เลย ชมรมช่วยเหลือนั้นจริงๆ แล้วเป็นเพียงกลุ่มเล็กๆ ที่ก่อตั้งโดยพ่อมดฝึกหัดระดับ 3 และ พ่อมดฝึกหัดระดับ 2 หลายคน อย่างไรก็ตาม โดยปกติแล้วมันจะมีพ่อมดฝึกหัดระดับ 2 คอยควบคุม"

รอยยิ้มที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นบนหน้าของมาร์คอีกครั้ง "ว่ากันว่าชมรมช่วยเหลือจะ เล็งเป้าหมายไปยังเหล่าพ่อมดฝึกหัดหน้าใหม่ เพื่อเอาเปรียบพวกเขา"

"อย่างไรก็ตาม ชมรมช่วยเหลือยังได้จัดชุมนุมต่างๆ ขึ้น เช่น งานชุมนมแลกเปลี่ยน ซึ่งมีเป็นสินค้าระดับกลางที่มีราคาถูกกว่าหอคอยพ่อมด เช่นเดียวกับเจ้า ถ้าเจ้ามีของอยู่ในมือก็สามารถไปขายที่นั้นได้ มันอาจทำเงินได้บ้าง"

"ของในมือข้างั้นหรือ?" โซลถามด้วยความไม่แน่ใจ "ท่านหมายถึง ท่านต้องการให้ข้าขายวัสดุจากห้องเก็บศพงั้นเหรอ? แต่ท่านอาจาร์ยจะอนุญาตเหรอ?"

"เจ้าเป็นเพียงผู้มาใหม่และยังไม่พบช่องทาง แต่เจ้าสามารถตั้งราคาและปล่อยให้ผู้ที่สนใจหาวิธีใช้มันเอาเอง"

โซล ลังเลกับคำแนะนำของเขา

เขาต้องการเข้าร่วม ชุมนุมการแลกเปลี่ยนถ้าเขามีโอกาส แต่ปรสิตที่ เคลี่ พบครั้งล่าสุดนั้นเป็นปัญหาใหญ่

มันอาจจะปลอดภัยสำหรับพวกรุ่นพี่ อย่าง มาร์ค หรือไบรอน ที่จะไปแลกเปลี่ยน แต่กับเขาที่เป็นเพียงหน้าใหม่คนเหล่านั้นอาจสังหารในทันที

คงจะดีไม่น้อยหากเขาสามารถเข้าร่วมชุมนุมการแลกเปลี่ยนได้โดยไม่ต้องเปิดเผยตัวตน

เมื่อลองคิดดูแล้ว มีพ่อมดฝึกหัดไม่มากนักในหอคอย แม้ว่าทุกคนจะสวมหน้ากาก มันก็เป็นเรื่องง่ายที่คนอื่นจะคาดเดาที่มาของเขา

อย่างไรก็ตามหากมีคนนำเรื่องนี้ไปรายงานอาจาร์ยแคซ .... เขาอาจจะพอแอบทำลับหลังได้แต่มันคงไม่ดีหากทำอย่างเปิดเผย

"ขอบคุณขอรับรุ่นพี่ ข้าจะคิดอย่างรอบครอบ"

มาร์คเห็นความกังวลภายในใจของโซล เขาจึงพูดว่า "เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล ข้าสามารถดูแลสินค้าและขายของเจ้าในงานชุมนุมแลกเปลี่ยนได้ ส่วนจะมีคนซื้อหรือไม่ มันเป็นเรื่องของอนาคต หากพวกเราร่วมมือกันข้าจะสามารถเก็บความลับของเจ้าเอาไว้ได้ด้วย"

โซลถามด้วยความคาดหวัง "รุ่นพี่ ท่านต้องการสิ่งใดหรือไม่?"

มาร์ค อดไม่ได้ที่จะกลอกตามองเขา

"เจ้าคิดว่าเจ้ามีสิ่งที่ข้าต้องการงั้นหรือ?"

โซล รู้ว่าเขาอาจมีมันจริงๆ แต่เขายังไม่เปิดเผยต่อมาร์คในตอนนี้

หลังจากออกจากห้องพัก โซลก็มุ่งหน้าไปยังชั้น 2 ของหอคอยตะวันออก

เลื่อนการไปหารุ่นพี่ไบรอนออกไปก่อน

โซลหาสถานที่ๆ ไม่มีคนอยู่ และเขียนกระดาษบอกให้รุ่นพี่ไบรอนไปพบกันที่ชั้น 2 ของหอคอยตะวันออก

ข้าหวังว่ารุ่นพี่ไบรอนจะสนใจ แผนผังการผสานรูนอื่นๆ ในมือเขา

เมื่อเทียบกับการเข้าร่วมงาน ชุมนุมที่อันตราย รุ่นพี่ไบรอน ดูจะน่าเชื่อถือมากกว่า

2 วันต่อมา โซลยังคงไม่ได้เจอรุ่นพี่ไบรอน แม้ว่าเขาจะนำกระดาษไปใส่ไว้ในห้องพักของรุ่นพี่ไบรอนแล้ว

"เขายังไม่ได้จากไปใช่ไหม?"

วัสดุทดลองของโซล หมดเกลี้ยงลงแล้ว เขาได้รับกระดูกเหลวมา 2 3 ชิ้น แต่ยังไม่มีความคืบหน้าในการทดลอง การเปลี่ยนแปลงร่างกายของพ่อมดเลย

ในช่วงเวลา เขาทำการศึกษา เวทมนตร์ระดับ 0 คาถา ต่อสู้อันเดด ได้สำเร็จ

หากรุ่นพี่ไบรอนออกจากหอคอยพ่อมดไปแล้ว โซล อยากจะแลกเปลี่ยนกับเขามากกว่า มอบประสบการณ์ของเขาให้กับคนแปลกหน้า

ในเวลานั้น มีเสียงเคาะประตูห้องเก็บศพ ดังขึ้นอย่างกระทันหัน

โซล รู้สึกประหลาดใจไม่น้อย อาจาร์ยแคซเพิ่งมาเมื่อวานนี้ โดยปกติต้องใช้เวลาอีกกว่า 4 -5 วันก่อนที่เขามาใหม่

ใครกันที่มาหาเขาตอนนี้

เมื่อซอลเปิดประตู มันก็ปรากฏรุ่นพี่ผู้เย็นชาซึ่งมาแทนรุ่นพี่ไบรอน

นางมามองมาที่โซล

"มาทางนี่ มาช่วยข้าหน่อย"

หลังจากพูดเช่นนั้น นางก็หันหลังกลับและเดินกลับไป ดูเหมือนมั่วใจว่าโซลจะตามมา

โซล ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปิดประตูและเดินตามไป

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เข้าไปในห้องเก็บศพ 1

ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป เขาต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

สถานที่แห่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับห้องเก็บศพของเขา มันไม่ควรเรียกว่าห้องเก็บศพดีกว่า

มันเหมือนกับ ห้องพิธีกรรมมากว่า

ด้านบนเพดานและผนังถูกปกคลุมด้วยเส้นสีดำ ระหว่างเส้นเหล่านั้นมีอักษรรูนที่มีขนาดแตกต่างกัน

มีเทียนน้อยใหญ่อยู่ทั่วพื้น บางเล่มก็ติด บางเล่มก็ดับไปแล้ว นอกจากนี้ยังมีวงแหวนเวทมนตร์ที่ถูกวาดอยู่ตรงกลางระหว่างเทียน ซึ่งมีจุดประสงค์ไม่แน่ชัด

มีโลงศพ 3 โลงตั้งอยู่กลางห้อง แต่ละโลงถูกเปิดออกมา โดยมีศพ 3 ศพอยู่ภายในนั้น

การพบศพในห้องเก็บศพถือเป็นเรื่องปกติ

แต่ศพทั้ง 3 ทำให้โซลรู้สึกแย่มาก

พวกเขานอนอยู่ตรงนั้น โดยไม่มีเครื่องพันธนาการใดๆ หากโซล ไม่เห็นบาดแผลสาหัสบนร่างกายของพวกเขา เขาคงคิดว่าทั้ง 3 คนยังมีชีวิตอยู่เพียงแค่นอนหลับตาอยู่ตรงนั้น

"นี่คือ 3 ศพใหม่ที่ถูกส่งมาในวันนี้" รุ่นพี่นำมือไขว้หลังและมาหยุดที่ประตู "แต่มีบางอย่างผิดปกติ กับศพของพ่อมดฝึกหัดระดับ 2 ที่อยู่ตรงกลาง..."

รุ่นพี่ ชี้ ไปยังศพที่อยู่ตรงกลางซึ่งถูกฟันที่หน้าอกด้วยอาวุธมีคม

"เขาถูกวิญญาณชั่วร้ายสิงสู ถ้าวิญญาณชั่วร้ายนั้นไม่ถูกกำจัดออกไป พวกเราก็จะไม่สามารถนำชิ้นส่วนในร่างกายของเขามาใช้งานได้"

"แต่เจ้าวิญญาณชั่วร้ายนั้นเจ้าเล่ห์มาก เมื่อไรก็ตามที่ข้าต้องการกำจัดมัน มันก็จะย้ายไปอีก 2 ศพทันที และเมื่อเป้าหมายเปลี่ยนไป เวทมนตร์ของข้าจะต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง"

จัดการกับวิญญาณชั่วร้าย

โซล ครุ่นคิดกับตัวเอง "ข้าสงสัยนักว่า คาถา ต่อสู้อันเดด ที่ข้าเพิ่งเรียนรู้มาจะใช้ได้ผลหรือไม่?"

แต่ภายนอกเขากับพูดว่า "รุ่นพี่ ตอนนี้เขายังไม่สามารถจัดการกับวิญญาณชั่วร้ายได้"

"ข้ารู้อยู่แล้ว" รุ่นพี่หัวเราะเยาะออกมา "ข้าแค่ต้องการให้เจ้าช่วยระบุตำแหน่งของเจ้าวิญญาณชั่วร้ายนั้น ในวินาทีสุดท้ายที่ข้าร่ายเวทมนตร์เสร็จ เพื่อป้องกันไม่ให้มันหลบหนีและสร้างปัญหาขึ้น"

รุ่นพี่ยกมือขึ้นและโยนบางอย่างให้กับโซล

โซลมองลงไป เห็น แผ่นหนังชิ้นหนึ่ง

เขาไม่รู้ว่าหนังชิ้นนี้ทำจากอะไร แต่มันมีสีขาวและให้สัมผัสละเอียดอ่อน มันให้ความอบอุ่น มีกลิ่นคล้ายดอกไม้จางๆ

มีรูเล็กๆ 2 รู ตรงกลางหนัง โดยห่างกันประมาณครึ่งฝ่ามือระหว่าง 2 รู

ไม่มีอักษรรูน วาดอยู่บนหนังนี้

"สวมหน้ากากนี้บนหน้าของเจ้า และนั่งลงในวงแหวนเวทมนตร์ตรงมุม และเจ้าจะสามารถมองเห็นตำแหน่งของวิญญาณชั่วร้ายได้ เร็วเข้าอย่าได้เสียเวลา"

"รุ่นพี่ ข้า..."

อีกฝ่ายตัดบทโซลอีกครั้ง "ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าต้องการรางวัลใช่ไหม? รอจนกว่าจะกำจัดวิญญาณชั่วร้ายเสร็จสิ้น เจ้าสามารถเลือก 1 ใน 2 ศพ พ่อมดฝึกหัดระดับ 1 ที่เหลือนำออกไปได้ ข้าจะเขียนรายงานว่าวันนี้มีเพียงร่างของพ่อมดฝึกหัดระดับ 1 และ ระดับ 2 อย่างละร่างเท่านั้น"

ข้าสามารถนำศพออกไปได้จริงๆ งั้นเหรอ?

โซล คิดว่าเพียงแค่ว่าเขาต้องการชิ้นส่วนศพบางอย่างเท่านั้น

แต่ไม่คาดคิดว่า รุ่นพี่ท่านนี้จะมอบศพที่ร่างกายสมบูรณ์ให้เขาโดยไม่กระพริบตา

ศพที่ถูกส่งมายังห้องเก็บศพล้วนแล้วแต่ผิดปกติ ไม่สามารถฝังได้ทันที แต่หากมันได้รับดูแลดีๆ ชิ้นส่วนร่างกายเหล่านั้นจะเป็นวัสดุธาตุมืดที่มีค่าอย่างมาก

เรียกได้ว่ามันเป็นของล้ำค่าเลยทีเดียว

โซล จะได้รับรางวัลมากมายขนาดนี้เพียงเพื่อช่วยรุ่นพี่มองหาตำแหน่งของวิญญาณชั่วร้ายงั้นเหรอ?

เป็นไปได้ไหมว่า ภารกิจนี้มีความอันตราย? อย่างเช่นวิญญาณชั่วร้ายอาจโจมตีโซลได้

"รุ่นพี่ ข้าขอถามหน่อยได้ไหม ทำไมท่านถึงเรียกข้าแทนที่จะเป็นรุ่นพี่เฮย์เดน"