บทที่ 2 คุณพ่อสายเปย์
บทที่ 2 คุณพ่อสายเปย์
แม้ว่าระบบจะเหมือนมีข้อจำกัด ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของพระเอกมากนัก แต่แค่จากชื่อนี้ที่ยาวเหยียด “ระบบปิดด่านบำเพ็ญเซียนสะสมแต้มสามสิบปี” เฉินชิงก็สามารถเดาออกมาได้สองประเด็นสำคัญทันที
ประเด็นแรก พระเอกได้รับ ระบบปิดด่านบำเพ็ญเซียนสะสมแต้ม ซึ่งถูกจำกัดไม่ให้ออกจากการบำเพ็ญเพียรได้จนกว่าจะครบสามสิบปี
ประเด็นที่สอง ก็คือ ตามบทเดิม ตัวร้ายอย่างเขาควรจะตื่นขึ้นมา ในวันที่พระเอกออกจากการปิดด่าน พร้อมกับความแข็งแกร่งไร้เทียมทานหลังสะสมแต้มครบสามสิบปี แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขากลับตื่นขึ้นมาก่อน!
นี่เป็นข่าวดีอย่างยิ่งสำหรับเฉินชิง — การที่ตื่นก่อนหมายความว่าเขามีเวลาเพิ่มอีก สามสิบปีเต็ม เพื่อเตรียมตัวรับมือกับบทที่ถูกกำหนดให้ตาย!
สามสิบปีนี้เพียงพอสำหรับเฉินชิงที่จะใช้ ระบบสายเปย์ภรรยาไร้เทียมทาน วางแผนกับหญิงของพระเอก— เจ้าหญิงแห่งแคว้นอู่ใหญ่ เซี่ยชิงเยว่ พลิกเกมและตีกลับบทเดิม!
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินชิงก็ตัดสินใจเด็ดขาดในทันที:
งานแต่งนี้ เขาจะไม่ยกเลิกเด็ดขาด! ต้องแต่งให้ได้!
อันดับแรก เขาต้องคว้าพลัง กายาอมตะไร้พินาศ มาไว้ในมือให้ได้ก่อน
เพราะเมื่อมีพลังนั้นแล้ว ต่อให้พระเอกหรือใครหน้าไหน ก็ไม่มีทางฆ่าเขาได้อีก
เฉินชิงยังจำชัดเจนว่าระบบเคยบอกไว้ — เมื่อครอบครอง กายาอมตะไร้พินาศ แล้ว จะไม่มีพลังใดในโลกที่สามารถลบล้างการมีอยู่ของเขาได้
ดังนั้น สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือแต่งงานกับเซี่ยชิงเยว่โดยเร็วที่สุด และชิงพลังอมตะมาไว้ก่อน!
จากนั้น เขาจะต้องหาคนไปสืบข้อมูลเรื่องชีวิตและความสัมพันธ์รอบตัวของเซี่ยชิงเยว่ เพื่อคัดกรองหาตัวตนของพระเอก
เรื่องนี้ เฉินชิงได้สั่งสายลับส่วนตัวของเขาออกไปทำทันที
ในฐานะลูกชายของเสนาบดีใหญ่ผู้กุมอำนาจล้นฟ้า เขาไม่มีทางขาดคนทำงานเช่นนี้อยู่แล้ว
หลังจากส่งสายลับออกไป เฉินชิงก็ตรงไปหาเฉินสงผู้เป็นบิดา
“เฉินชิง ทำไมวันนี้เจ้าถึงอยู่กับพ่อที่นี่ล่ะ ไม่ไปนั่งฟังเพลงเริงรำที่หอคณิกาข้างนอก?”
เมื่อเห็นลูกชายเดินเข้ามา เฉินสงถึงกับโบกมือไล่สายลับที่กำลังรายงานเรื่องสำคัญออกไปทันที
สายลับรู้ดีว่าท่านเสนาบดีใหญ่รักและตามใจบุตรชายคนเดียวเพียงใด จึงไม่พูดอะไรมาก รีบถอยหายไปอย่างรวดเร็ว
เฉินชิงเดินมาทรุดนั่งลงบนเก้าอี้หินอย่างไม่เกรงใจ
ทันใดนั้น เฉินสงก็เดินอ้อมไปด้านหลัง บีบนวดบ่าลูกชายอย่างเป็นธรรมชาติพลางบ่นว่า
“เจ้าไปหอโคมเขียวที่ไหนมาเนี่ย? บ่านี่ยังแข็งเป็นหินอีก พวกนางบำเรอเหล่านั้นนวดไม่เป็นหรือไง? ฝีมือยังสู้พ่อไม่ได้เลยนะ!”
เฉินชิงกลอกตา เขาชินกับความรักและความรู้สึกผิดของบิดาที่มีต่อแม่ผู้ล่วงลับจนทำให้ตามใจเขามาตั้งแต่เด็ก
“ไม่ต้องพูดมากหรอกพ่อ เรื่องแต่งกับองค์หญิง พ่อกับฮ่องเต้วางแผนไว้ว่ายังไงบ้าง?” เฉินชิงยิงคำถามตรงๆ
“ฮ่องเต้ยังไม่ตัดสินใจ คงพยายามยื้อเวลา หาข้ออ้างปฏิเสธอยู่ละมั้ง” เฉินสงตอบ ก่อนจะตบหน้าอกตัวเองและยืนยันหนักแน่น
“ไม่ต้องห่วง! หญิงสาวที่ลูกพ่อหมายตา ต่อให้ต้องสละชีวิต พ่อก็จะหามาให้เจ้า!”
“ถ้างั้นลูกอยากแต่งกับองค์หญิงให้เร็วที่สุด!” เฉินชิงรีบตอบเสียงจริงจัง
“เร็วที่สุด? เมื่อไหร่?” เฉินสงหยุดมือนวด มองหน้าลูกชายด้วยความประหลาดใจ
เขาคิดว่าลูกชายคงเริ่มเบื่อชีวิตสำมะเลเทเมา และอยากตั้งหลักปักฐานจริงๆ ในฐานะพ่อ เขาย่อมหวังให้ลูกแต่งงานมีครอบครัว มีหลานไว้สืบทอดสกุลเฉินโดยเร็ว
“ถ้าเป็นไปได้ก็วันนี้เลย สั้นๆ ง่ายๆ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี” เฉินชิงเร่งเร้า
“ได้! งั้นพ่อจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้เดี๋ยวนี้แหละ ไปคุยให้รู้เรื่อง!” เฉินสงตบโต๊ะเสียงดัง ก่อนสั่งให้คนเตรียมม้าเร็วเพื่อเข้าไปในวังทันที
ในขณะที่รอข่าวจากบิดา สายลับที่ถูกส่งไปสืบข่าวเกี่ยวกับองค์หญิงเซี่ยชิงเยว่ก็กลับมารายงานก่อน
จากคำบอกเล่า เฉินชิงคัดกรองเจอเพียงคนเดียวที่น่าสงสัย
บุคคลนั้นเคยเสี่ยงชีวิตปกป้องเซี่ยชิงเยว่จากเสือร้ายตอนเด็ก — ฉากคลาสสิกแบบ คู่หมั้นสมัยเด็ก ที่เฉินชิงเห็นจนชินตาในนิยาย
เขาจึงถามทันทีว่า
“ชายคนนั้น ชื่อเย่เฟิงใช่ไหม?”
สายลับอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าแล้วคารวะ “เรียนท่านคุณชาย ถูกต้องแล้วขอรับ”
“ดี ทำงานได้เยี่ยม” เฉินชิงพลิกนิ้วหยิบถุงเก็บสมบัติออกจากแหวนอวกาศ ขว้างให้สายลับ “นี่มีหินวิญญาณล่างหนึ่งหมื่นก้อน ถือเป็นรางวัล”
“หะ… หินวิญญาณหนึ่งหมื่น!!”
สายลับแทบล้มทั้งยืน รีบรับไว้ทั้งสองมือก่อนทรุดตัวคุกเข่าลง “ขอบคุณท่านคุณชาย!”
เขารู้ว่าเฉินชิงใจกว้างอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะให้รางวัลมากขนาดนี้ในเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ความจงรักภักดีพุ่งขึ้นจนล้นหัวใจ
“ไปได้แล้ว”
“ขอรับ!”
สายลับหายตัวไปทันที เหลือเพียงเฉินชิงที่เอนกายพิงเก้าอี้ มองเพดานพลางทบทวนข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเย่เฟิง
“ถูกใส่ร้าย ครอบครัวเกือบถูกประหารหมด พ่อแท้ๆ ถูกคุมขัง แต่เจ้าตัวกลับรอดออกจากเมืองหลวงได้อย่างลึกลับ … แบบนี้แหละ บทพระเอกชัดๆ!”
เฉินชิงมั่นใจว่าเย่เฟิงต้องถูกระบบพาไปยังสถานที่ปิดด่านสะสมแต้มแน่นอน
ตั้งแต่วันที่เย่เฟิงหายตัวไป จนถึงตอนนี้ยังไม่ถึงครึ่งปี — นั่นหมายความว่า…
เขายังมีเวลาอีกยี่สิบเก้าปีเต็มในการเตรียมตัว!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เฉินชิงก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ไม่นาน เฉินสงก็ควบม้ากลับมาจากวัง
“เฉินชิง ตื่นเร็วๆ พ่อมีข่าวดีมาบอก!”
เฉินชิงยกพัดที่ปิดหน้าออกแล้วถามทันที “ฮ่องเต้ตกลงแล้ว?”
เฉินสงเชิดหน้าตอบอย่างกร้าว “ถ้าเขากล้าปฏิเสธนะ พ่อจะเรียกทัพแสนล้อมเมืองหลวงเดี๋ยวนั้นเลย!”
“รีบไปแต่งตัวเปลี่ยนชุด แล้วตามพ่อเข้าวัง! ตอนนี้กำลังเตรียมพิธีอภิเษกให้เจ้าอยู่แล้ว!”
“ได้เลย!” เฉินชิงยิ้มกว้าง
หลังจากสองสาวใช้ช่วยแต่งตัวและล้างหน้าเรียบร้อย เขาก็ขึ้นเกี้ยวพร้อมบิดา มุ่งหน้าเข้าสู่วังหลวงอย่างเอิกเกริก เพื่ออภิเษกกับองค์หญิงเซี่ยชิงเยว่—ว่าที่ จักรพรรดินีลิขิตสวรรค์!