ตอนที่ 17 คาริ นินจาคาถาระเบิด! ชะตากรรมของดัน?

ตอนที่ 17

เดินทางได้ครึ่งวัน เหตุไม่คาดฝันก็มาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัว

“ตูม!” เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างกะทันหัน

ปรากฏว่าเป็นจูนินในหน่วยของซารุโทบิ โคนันที่ตกลงบนลำต้นของต้นไม้ต้นหนึ่ง ยันต์ระเบิดที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียนก็ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

จูนินตัวประกอบที่ไปเหยียบกับดักก็ต้องสังเวยชีวิตไปทันที

“ระวัง!” เส้นเลือดบนขมับของฮิวงะ มุเท็นปูดขึ้น เขาเปิดเนตรสีขาวแล้ว

ในเนตรสีขาวของฮิวงะ มุเท็น ป่าไม้เบื้องหน้ามีกับดักยันต์ระเบิดวางกระจัดกระจายอยู่ไม่น้อย

“ยันต์ระเบิด! มีอย่างน้อยสามสิบกว่าใบ!”

“บ้าเอ้ย! เป็นคนของหมู่บ้านอิวะงาคุเระ พวกมันใช้คาถาดินซ่อนกลิ่นอายจักระของยันต์ระเบิด!”

คาโต้ ดันได้ยินคำบรรยายของมุเท็น ก็รีบสั่งให้ขบวนถอยกลับทันที

ยันต์ระเบิดที่เหลืออยู่ก็ถูกจุดชนวนต่อเนื่องกัน เสียงระเบิดดังก้องไม่หยุด การระเบิดต่อเนื่องทำลายความเงียบสงบของป่าเขา ฝุ่นควันกระจายไปทั่ว ต้นไม้ใหญ่แถวหนึ่งโค่นล้มลงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ก่อให้เกิดฝุ่นควันขนาดใหญ่ขึ้น กลืนกินพื้นที่ป่าไปกว่าครึ่ง

โชคดีที่ขบวนถอยกลับได้ทันท่วงที จึงไม่เกิดความสูญเสียมากไปกว่านี้ แต่ก็สูญเสียเสบียงอาหารและเต็นท์ไปไม่น้อย

ส่วนยุทธปัจจัยอย่างคุไน ชูริเคน ยาเม็ดเสบียงทหาร และยันต์ระเบิดล้วนถูกเก็บไว้ในม้วนคัมภีร์ผนึก จึงไม่ได้รับความเสียหายใดๆ

เมื่อฝุ่นควันจางลง อีกฟากหนึ่งของป่าก็ปรากฏนินจาจำนวนมาก มองคร่าวๆ น่าจะมีประมาณสี่ ห้าสิบคน

กระบังหน้าผากบนศีรษะของนินจาเผยให้เห็นตัวตนของพวกเขา คือนินจาจากอิวะงาคุเระนั่นเอง

“ฮ่าฮ่าฮ่า” นินจาอิวะผู้นำหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางมองไปที่รถเสบียง

“รอมาตั้งนานในที่สุดก็รอพวกแกจนได้ เสบียงของโคโนฮะ ฆ่าพวกแกซะ ของพวกนี้ก็จะเป็นของหมู่บ้านอิวะของเราแล้ว”

“โคโนฮะไม่มีคนแล้วรึไง? ถึงได้ส่งพวกไร้ประโยชน์อย่างพวกแกมาขนเสบียง?”

เรย์โลมองนินจาผู้นำคนนี้ที่มีผมทรงเม่นตาสีเขียว รู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง ที่แท้ก็คือ คาริ ผู้ใช้คาถาระเบิดของอิวะงาคุเระ

คาริสังกัดหน่วยระเบิดของอิวะงาคุเระ เคยสร้างชื่อเสียงในสนามรบมาบ้าง หลังจากเสียชีวิต ในมหาสงครามนินจาครั้งที่สี่ก็ถูกคาบูโตะคืนชีพด้วยวิชาสัมภเวสีคืนชีพ และปฏิบัติการร่วมกับปาคูระผู้ใช้คาถาแผดเผาของซึนะงาคุเระ

คาถาระเบิดเป็นขีดจำกัดสายเลือดที่เกิดจากการผสมผสานจักระสองธาตุคือดินและสายฟ้า สามารถรวมจักระไว้ที่หมัดหรือฝ่ามือ เมื่อโจมตีถูกสิ่งใดก็จะเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง

เมื่อเผชิญกับการซุ่มโจมตีอย่างกะทันหันของนินจาอิวะ สถานการณ์ก็ตกอยู่ในอันตราย

แต่สถานการณ์ตรงหน้าไม่เปิดโอกาสให้เรย์โลได้คิดมาก นินจาอิวะได้บุกเข้ามาแล้ว

เดิมทีฝั่งโคโนฮะก็มีจำนวนคนน้อยกว่าอยู่แล้ว และฝ่ายศัตรูก็ยังเป็นหน่วยระเบิดชั้นยอดของอิวะงาคุเระอีกด้วย

ทันทีที่ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ฝั่งโคโนฮะก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สถานการณ์เข้าสู่ความโกลาหล

เสียงตะโกนฆ่าฟัน เสียงระเบิด เสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่ขาดสาย

เมื่อเห็นดังนั้น คาโต้ ดันก็ใช้วิชาแปรสภาพวิญญาณ ควบคุมนินจาอิวะให้ฆ่ากันเอง ส่วนฮิวงะ มุเท็นก็ถอยกลับไปอยู่ข้างกายดัน เพื่อปกป้องร่างกายของเขา

เมื่อเห็นนินจาอิวะฆ่ากันเองไม่หยุด ความสูญเสียขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดคาริก็สังเกตเห็นคาโต้ ดัน

“ไปตายซะ!” คาริพุ่งตรงเข้าไป แล้วชกหมัดเข้าใส่ดันอย่างแรง

ฮิวงะ มุเท็นเห็นดังนั้นก็รีบเข้ามาขวางหน้าดัน ใช้มวยอ่อนเพื่อหวังจะป้องกันคาริ

แต่กลับได้ยินเสียง “ปัง” ดังขึ้น แขนทั้งสองข้างของฮิวงะ มุเท็นถูกคาริชกจนระเบิด

นั่นคือขีดจำกัดสายเลือดคาถาระเบิดของคาริ

“เป็นคาริผู้ใช้คาถาระเบิดของหมู่บ้านอิวะ! อย่าสู้ระยะประชิด ใช้วิชานินจาระยะไกลโจมตี!”

ดันที่อยู่กลางอากาศตะโกนลั่น แต่ก็ช้าไปแล้ว!

คาริยกมือขึ้นชกไปยังคาโต้ ดันต่อทันที วิญญาณของคาโต้ ดันสัมผัสได้ถึงอันตราย ก็รีบกลับเข้าร่างทันที ควบคุมร่างกายให้หลบหลีก แต่ก็ยังหลบไม่ทัน ถูกคาริชกจนร่างกายครึ่งซีกระเบิดออกไป

ดันเชี่ยวชาญวิชาต้องห้ามวิชาแปรสภาพวิญญาณ สามารถควบคุมวิญญาณเพื่อโจมตีและควบคุมได้

แต่เมื่อถูกนินจาที่แข็งแกร่งด้านการต่อสู้ระยะประชิดอย่างคาริเข้าใกล้ มีแต่ตายสถานเดียว!

คาริบุกเข้าประชิด โจมตีใส่คาโต้ ดันอย่างต่อเนื่อง

แต่ก็ถูกดาบเล่มหนึ่งที่ปรากฏขึ้นมาขวางไว้

คนที่มาก็คือเรย์โล

“ลำแสงเลเซอร์!”

ลำแสงสีทองเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งออกไป ความเร็วสูงมาก แต่คาริในฐานะยอดฝีมือโจนินของหมู่บ้านอิวะงาคุเระ ประสบการณ์โชกโชนอย่างยิ่ง

ในเสี้ยววินาที ร่างของเขาก็เบี่ยงไปทางซ้ายโดยสัญชาตญาณ

“ฟุ่บ!”

เลือดสาดกระเซ็น แขนซ้ายของคาริถูกลำแสงเลเซอร์ของเรย์โลยิงทะลุ หรือแม้กระทั่งทำให้นินจาหมู่บ้านอิวะที่อยู่ข้างหลังเขาบาดเจ็บไปด้วย

“บ้าเอ้ย! นี่มันวิชานินจาอะไรกัน? หรือว่า... ขีดจำกัดสายเลือด?!”

คาริสบถในใจ แต่ก็รู้ดีถึงความแตกต่างของพลังทั้งสองฝ่าย

เขาใช้เท้าข้างเดียวแตะพื้น ดีดศพที่อยู่ใต้ร่างขึ้นมา ใช้มือข้างเดียวคว้า แล้วขว้างไปยังเรย์โลอย่างแรง!

“คาถาระเบิด... ระเบิดเนื้อมนุษย์งั้นหรอ”

หัวใจของเรย์โลสั่นไหว ร่างของเขากลายเป็นลำแสงแล้วหายไปในทันที

ในฐานะที่รู้เนื้อเรื่องทั้งหมด เรย์โลย่อมรู้ดีถึงความสามารถของคาถาระเบิด

ในเนื้อเรื่องเดิม มีคนสามคนที่ครอบครองขีดจำกัดสายเลือดคาถาระเบิด

คือครึ่งเทพแห่งโลกนินจาฮันโซ สมาชิกแสงอุษาเดอิดาระ และคาริที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เนิ่นๆ

ในเมื่อเดอิดาระสามารถใช้ดินเหนียวเป็นระเบิดได้ ถ้าอย่างนั้นคาริผู้ครอบครองขีดจำกัดสายเลือดคาถาระเบิดเช่นกัน ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะใช้ท่าเดียวกันได้!

แน่นอน ศพนั้น หลังจากที่ตกลงกระทบคาโต้ ดันที่บาดเจ็บสาหัสและหมดสติอยู่บนพื้น ก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง!

คาโต้ ดันที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว เมื่อโดนการโจมตีนี้เข้าไป ร่างกายครึ่งท่อนก็ถูกระเบิดกระเด็น ตกลงบนพื้นอย่างแรง

“บ้าเอ้ย!”

เรย์โลสบถในใจ เขาพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลังแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถขัดขวางการตายของคาโต้ ดันได้

หรือว่า นี่คือชะตากรรมของเขาจริงๆ?

“สร้อยลูกปัดยาซาคานิ!”

กลางอากาศ ร่างของเรย์โลปรากฏขึ้น สองมือคว้าไปในอากาศ ทันใดนั้นก็มีลำแสงสีทองเจิดจ้าหลายสิบสายปรากฏขึ้น พุ่งเข้าใส่นินจาหมู่บ้านอิวะบนพื้นอย่างแรง!

“ตูม!”

“ตูมๆๆ!!”

ในทันที กลุ่มนินจาหมู่บ้านอิวะก็ถูกเปลวไฟและคลื่นกระแทกจำนวนมากเข้าปกคลุม

แต่แม้ว่าจะมีท่าไม้ตายของเรย์โลสังหารศัตรู นินจาของโคโนฮะก็ยังบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก

ลูกทีมของซารุโทบิ โคนันเสียชีวิตทั้งหมด สมาชิกหน่วยคาโต้ ดันก็เหลือเพียงดันที่บาดเจ็บสาหัสและฮิวงะ มุเท็นที่บาดเจ็บสาหัสจนหมดสติ

แม้ว่าคุเรไนและยูงาโอะจะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของเรย์โลและได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย แต่ก็เหนื่อยล้าจนหมดแรง ไม่สามารถต่อสู้ได้อีก

คาริผลักศพของสหายสองศพที่ขวางทางเขาออกไป มองดูศพของนินจาอิวะที่เกลื่อนกลาด ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ “น่ารังเกียจ! ฉันจะต้องฆ่าพวกคุณทั้งหมดให้ได้!”

มือข้างหนึ่งคว้าศพหนึ่งศพ จักระพิเศษของขีดจำกัดสายเลือดคาถาระเบิดก็พลุ่งพล่าน เปลี่ยนศพทั้งสองนี้ให้กลายเป็นระเบิดเนื้อมนุษย์อีกครั้ง แล้วพุ่งเข้าใส่ทิศทางของเรย์โลอย่างแรง

เรย์โลผ่านการต่อสู้มาเป็นเวลานาน ก็ใช้พลังไปมากเช่นกัน

โชคดีที่ตอนนั้นได้ฝึกไทจุตสึกับอาจารย์เฉิน ถึงได้ยืนหยัดมาจนถึงตอนนี้ แต่ก็เหลือพลังกายไม่มากแล้ว

“คาถาแสงใช้พลังกายมากเกินไป และที่นี่ก็อยู่ใกล้แนวชายแดนมาก คนของอิวะจะยังคงบุกเข้ามาอีก!”

“ถ้าไม่ไหวจริงๆ คงต้องใช้ของสิ่งนั้นแล้ว!”

เรย์โลถอนหายใจในใจ ยื่นมือคว้าไปในอากาศ ดาบใหญ่รูปทรงประหลาดเล่มหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที!

“จงสถิตเหนือฟ้าเหมันต์! เฮียวรินมารุ!”

ปรากฏว่าที่ปลายด้ามดาบเฮียวรินมารุในมือของเรย์โลมีโซ่เหล็กงอกออกมา ปลายโซ่มีใบมีดรูปจันทร์เสี้ยว ปลดปล่อยไอเย็นยะเยือกออกมา

“กระสุนเหมันต์วิหคสังหาร!”

เรย์โลฟาดดาบไปข้างหน้า กระสุนน้ำแข็งต่อเนื่องยิงเข้าใส่คาริ แต่ก็ถูกคาริใช้หมัดชกจนระเบิดเป็นชิ้นๆ

เรย์โลเห็นดังนั้นก็ไม่ใส่ใจ แล้วยกมือขึ้นใช้ท่า “หางมังกรเหมันต์สะบัด” ลำแสงสีขาวเยือกเย็นสายหนึ่งฟันออกมาจากเฮียวรินมารุ ทุกที่ที่มันผ่านไปล้วนถูกแช่แข็ง

“คาถาดิน ปฐพีหวนคืน” คาริยกมือประสานอิน พื้นดินตรงหน้ายกตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ขวางไว้ข้างหน้า แต่กลับถูกฟันขาดโดยตรง ระหว่างรอยแยกมีน้ำแข็งเกาะอยู่

[จบตอน]