บทที่ 79: ยาหยุดไม่ได้

“สายลับลิสเตอร์?” เปปเปอร์จำเสียงวิลเลียมได้ ถึงเจอกันไม่บ่อย แต่เธอยังจำได้ชัดว่าเขาช่วยชีวิตเธอ

“ที่รัก คุณพ็อตต์ส ผมเป็นที่ปรึกษา ไม่ใช่สายลับ” วิลเลียมยิ้มแล้วพูด “มิสเตอร์สตาร์ค เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพที่ผมแนะนำอร่อยมั้ย?”

ตอนแรกโทนี่จำวิลเลียมไม่ได้ แต่เมื่อได้ยินคำว่าเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ หน้าตาเขาเปลี่ยนทันที “นายนี่เอง? มาทำอะไรที่นี่? ฉันมีอะไรจะถามนาย!”

เปปเปอร์ไม่รู้ว่าทำไมโทนี่ตื่นเต้นกะทันหันเหมือนแมวที่ขนตั้ง เขาถามต่อ “นายเป็นใคร? ทำไมรู้เรื่องนี้? นายสอดแนมฉันเหรอ?”

“ใจเย็น มิสเตอร์สตาร์ค” วิลเลียมยิ้มไม่หยุด “อย่าตื่นเต้น มีคำถามอะไร นัดเจอกันดีกว่า นายว่างเมื่อไหร่ เราเจอกันที่สตาร์คอินดัสทรีส์”

“ไม่ นายต้องอธิบายเดี๋ยวนี้” โทนี่ไม่ยอม วิลเลียมไม่สนใจ เดินจากไป พอโทนี่จะลงจากรถไล่ตาม นักข่าวกลุ่มใหญ่ล้อมเขา

“หลบไป!” โทนี่พูดอย่างร้อนรน ถูกนักข่าวที่ตื่นเต้นขวาง เขาได้แต่มองวิลเลียมเดินห่างออกไป

รู้สึกเหมือนเคยเห็นฉากนี้ที่ไหนมาก่อน ฮ่า ๆ

“เสร็จแล้ว นายต้องขอบคุณฉัน” วิลเลียมนั่งในลอร่าของโคลสัน ถูหน้าที่เกือบแข็งจากการยิ้ม “ฉันหลอกสตาร์คไปแล้ว ไอ้นั่นคงนอนไม่หลับคืนนี้”

โคลสันเคี้ยวเบอร์เกอร์อยู่ ได้ยินวิลเลียมพูด เขาถามด้วยความสงสัย “นายทำอะไร?”

“ความลับ” วิลเลียมคิดแล้วถาม “ว่าแต่ การวิจัยเรื่องรักษาโทนี่ไปถึงไหนแล้ว?”

โคลสันพูดขณะกิน “จะทำอะไรได้? ไม่มีความคืบหน้าเลย เจ้านายอยากสร้างแหล่งพลังงานใหม่แทนเครื่องปฏิกรณ์อาร์คที่มีแพลเลเดียม แต่นี่ยากยิ่งกว่าปีนฟ้า ผมว่ากว่าจะเสร็จ โทนี่ตายไปแล้ว”

วิลเลียมมองโคลสันอย่างมีความหมาย “ถ้ารักษาพิษแพลเลเดียมไม่ได้ตอนนี้ ก็ควรหาวิธีชะลอการเป็นพิษ ครูชีวะผมตายไปแล้ว มีตัวยาไหนช่วยบรรเทาอาการเขาได้มั้ย?”

โคลสันอึ้งเมื่อได้ยิน S.H.I.E.L.D. คิดจะเปลี่ยนแหล่งพลังงานในอกโทนี่ ซึ่งต้องเป็นวิธีแก้ที่สมบูรณ์

แต่วิธีนี้ยากเกินไป ถ้าโทนี่ตายก่อนทำสำเร็จ คงแย่แน่

“มีเหตุผล” โคลสันรีบเช็ดปาก “ฉันจะโทรหาผู้อำนวยการฟิวรี่เดี๋ยวนี้!”

ตั้งแต่โทนี่พัฒนาเครื่องปฏิกรณ์อาร์ค เขาพบปัญหา ในการจ่ายพลังงาน ธาตุที่ดีที่สุดคือแพลเลเดียม

แต่เมื่อแพลเลเดียมจ่ายพลังให้เครื่องปฏิกรณ์ โทนี่ตกใจที่พบว่าเขาถูกพิษ ซึ่งเกี่ยวข้องกับแพลเลเดียม

ตราบใดที่เขาใช้เครื่องปฏิกรณ์ พิษแพลเลเดียมจะแพร่กระจายทั่วร่าง

เขาไม่กล้าบอกใคร โดยเฉพาะเปปเปอร์ เพราะไม่อยากให้เธอกังวล แต่ไม่ใช่เพราะขี้ขลาด แต่นิสัยหยิ่งทำให้เขาไม่อยากบอกใคร

ตามตรรกะ เขาใช้แบตเตอรี่ได้ แต่เขาไม่อยากพกแบตเตอรี่ไปไหนมาไหน และแบตเตอรี่ไม่พอจ่ายพลังให้ชุดเกราะ

เขาอยากให้คนคิดว่าไอรอนแมนสมบูรณ์แบบ ไม่ป่วย ไม่มีปัญหา แม้แต่เข้าห้องน้ำก็ไม่ต้องถอดชุดเกราะ

โทนี่เลยตัดสินใจทำหน้าเข้มแข็ง เพราะหน้าตาสำคัญกว่าชีวิต ฮ่า ๆ

แต่โทนี่ก็ลองหลายวิธี แม้กระทั่งทำเครื่องตรวจวัดความเข้มข้นแพลเลเดียมในเลือดได้ทุกที่ทุกเวลา

จากงานวิจัยของจาร์วิส ปัจจุบันไม่มีธาตุใดในโลกที่ทดแทนแพลเลเดียมได้

ถ้าแก้ปัญหานี้ไม่ได้เร็ว ๆ พิษแพลเลเดียมจะแพร่ทั่วร่าง ความรู้สึกที่รอความตายช้า ๆ นี่มันแย่จริง ๆ

“อุ่ก... รสชาตินี่แปลกสุด ๆ”

โทนี่มองของเหลวสีเขียวเข้มในแก้ว เพื่อบรรเทาอาการ เขาต้องดื่มน้ำคลอโรฟิลล์ทุกวัน

นี่ทำให้เขาดูเหมือนคนปกติ เส้นดำที่อกจะไม่ลามถึงคอหรือหน้าให้คนอื่นเห็น

แต่เขารู้ว่านี่ไม่ใช่วิธีแก้ระยะยาว

“มิสเตอร์สตาร์ค ก่อนไป ผมขอแนะนำเครื่องดื่ม” โทนี่ขมวดคิ้ว “เครื่องดื่ม? ผมชอบแอลกอฮอล์มากกว่า”

“เชื่อผม คุณจะต้องใช้มันในอนาคต” วิลเลียมจ้องตาเขา “น้ำคลอโรฟิลล์ดีต่อสุขภาพ เขียว ไร้มลพิษ คุณจะชอบแน่!”

เขาจำได้ว่ามีคนคุยเรื่องนี้กับเขาหลังการต่อสู้กับไอรอนมองเกอร์ ตอนนั้นเขางง ไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร

แต่ไม่นาน เขาพบว่าคนนี้เหมือนรู้เรื่องพิษแพลเลเดียมมานานแล้ว

ไม่เพียงเท่านั้น เขาจำได้ว่าคนนี้เคยพูดถึงปัญหาการแข็งตัวของชุดเกราะตอนเจอกันครั้งแรก

คนนั้นคือวิลเลียม ลิสเตอร์ ที่ปรึกษาพิเศษของ S.H.I.E.L.D.

พูดตามตรง โทนี่ไม่ค่อยชอบคนจาก S.H.I.E.L.D. แต่คนนี้ทำให้เขาสนใจ ทำไมเขารู้มากขนาดนี้?

หรือว่า S.H.I.E.L.D. สอดแนมเขามาตลอด?

หลังการไต่สวน โทนี่รีบให้เปปเปอร์และวิลเลียมนัดเจอกันที่สตาร์คอินดัสทรีส์

โทนี่มาถึงแต่เช้า เขานั่งในห้องประธาน ถือแก้วน้ำคลอโรฟิลล์ รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

นัดไว้ตอนสิบโมงเช้า แต่ไม่นึกว่าหมอนี่จะมาถึงเกือบสิบเอ็ด วิลเลียมเคาะประตูแล้วยิ้ม “ขอโทษที่มาถึงแล้ว มิสเตอร์สตาร์ค!”

โทนี่มองชายตรงหน้า อายุราวยี่สิบ สวมสูทดำเรียบร้อย ผมบลอนด์สว่าง ดูไร้พิษภัย

“มิสเตอร์สตาร์ค มีคำถามอะไร ถามเลย” วิลเลียมนั่งบนโซฟาแล้วพูดตรงประเด็น

โทนี่ทำหน้าจริงจัง “นายและ S.H.I.E.L.D. สอดแนมฉันใช่มั้ย?”

“สอดแนมไม่ใช่คำที่เหมาะ” วิลเลียมตอบ “จุดประสงค์ของ S.H.I.E.L.D. คือปกป้องประชาชน เป็นแนวป้องกันสุดท้ายของโลกนี้”

“การละเมิดความเป็นส่วนตัวและการปกป้องไม่ขัดกันใช่มั้ย?” โทนี่จ้องตาวิลเลียม “นายมีสายลับของ S.H.I.E.L.D. รอบตัวฉันเยอะแค่ไหน? ทำไมรู้มากขนาดนี้?”

วิลเลียมเข้าใจที่โทนี่หมายถึง แน่นอน เขาหมายถึงปัญหาการแข็งตัวและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ โทนี่ไม่เคยบอกใคร แต่วิลเลียมรู้หมด

เขาคิดว่านี่เป็นฝีมือของ S.H.I.E.L.D. แต่ไม่ยุติธรรมต่อ S.H.I.E.L.D. เพราะ S.H.I.E.L.D. ไม่สามารถทำนายอนาคตได้ แล้วจะรู้ได้ยังไง?

นี่คือแผนของวิลเลียม เขาวางรากฐานตั้งแต่เจอไอรอนแมน ความคุ้นเคยกับเนื้อเรื่องภาพยนตร์ทำให้เขาได้เปรียบ ช่วยให้หลอกประธานจอมเผด็จการได้ดีขึ้น

ส่วน S.H.I.E.L.D. ให้พวกเขาแบกรับความผิดไป

“ฟังนะ” วิลเลียมพูด “เราควบคุมข้อมูลนายไม่ใช่เพื่อละเมิดความเป็นส่วนตัว S.H.I.E.L.D. รู้ปัญหาสุขภาพของนายแล้ว และเรากำลังหาทางแก้”

“หาทางแก้?” โทนี่หัวเราะเยาะตัวเอง “ไม่ใช่ว่าผมดูถูก S.H.I.E.L.D. แต่ถ้าผมแก้ไม่ได้ นอกจากหาธาตุใหม่ได้ ผมตายแน่”

“ทุกวิธีถูกมนุษย์คิดค้น” วิลเลียมพูด “น้ำคลอโรฟิลล์จะชะลออาการพิษ ถึงเป็นแค่วิธีชั่วคราว ผมหวังว่านายจะดื่มเยอะ ๆ”

“แย่มาก” โทนี่มองของเหลวสีเขียวเข้มในแก้ว “มีอะไรแนะนำอีกมั้ย?”

วิลเลียมตอบจริงจัง “สุภาษิตจีนโบราณว่า ยาดีมักขม นายป่วยอยู่ ยาหยุดไม่ได้ อย่าลืมกินทุกวัน”

โทนี่คิดในใจ นายน่ะป่วย แต่เขาพบว่ามีอะไรผิดปกติ “เดี๋ยว อย่าเปลี่ยนเรื่อง นายยังไม่อธิบายเรื่องละเมิดความเป็นส่วนตัว”

“เรามาเพื่อปกป้องนายดีกว่า”

“ปกป้องฉัน?” โทนี่บิดปาก “ฉันมีชุดเกราะไอรอนแมนไร้เทียมทาน ฉันไม่ต้องการใครปกป้อง!”

วิลเลียมยิ้มเล็กน้อย ลุกขึ้นแล้วพูด “จริงเหรอ? นายช่างไร้เดียงสา”