บทที่ 50 การทดสอบสมรรถภาพกำลังจะเริ่มขึ้น

ระหว่างที่แต่ละทีมกำลังขบคิดแทบหัวแตกเรื่องการดราฟต์ เหล่ารุกกี้ปีนี้ ก็ได้เข้าสู่การทดสอบสมรรถภาพร่างกายเป็นครั้งแรกเช่นกัน

ในฐานะหนึ่งในการตรวจร่างกายที่จำเป็นก่อนเข้าสู่ NBA ผลการทดสอบสมรรถภาพถือเป็นหนึ่งในตัวแปรที่ส่งผลต่อ “ศักยภาพในอนาคต” ของผู้เล่นโดยตรง

แม้ว่าการทดสอบร่างกายจะไม่ได้เป็นตัวตัดสินทุกอย่าง แต่ก็ถือเป็นตัวบ่งชี้ “ขีดจำกัดสูงสุด” ของนักกีฬาได้ชัดเจนทีเดียว

ณ ศูนย์ฝึกทดสอบรวมที่นิวยอร์ก เจ้าหน้าที่ของลีก NBA กำลังเริ่มกระบวนการทดสอบเบื้องต้นสำหรับเหล่ารุกกี้ปีนี้

แน่นอนว่า การทดสอบครั้งนี้จะไม่ใช่ตัวตัดสินสุดท้าย เพราะแต่ละทีมจะมีการเรียกผู้เล่นไปทดสอบส่วนตัวเพิ่มเติมอีกในภายหลัง

ทว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ คือการเก็บสถิติอย่างเป็นทางการเพื่อเปรียบเทียบ “เพดานศักยภาพ” ของผู้เล่นแต่ละคน และนำไปใช้ในการประชาสัมพันธ์ NBA ต่อไป

เดวิด สเติร์น คือผู้ที่เชี่ยวชาญในการใช้ “ตัวนักกีฬา” มาสร้างกระแสไม่แพ้ใคร

ตัวอย่างที่ชัดที่สุดก็คือการปั้น ไมเคิล จอร์แดน ให้กลายเป็น “เทพเจ้าบาส” ซึ่งไม่เพียงพา NBA ไปไกลในระดับโลก แต่ยังทำให้ลีกนี้กลายเป็นเวทีที่ทั่วโลกยอมรับว่า “นี่แหละคือบาสเกตบอลของจริง”

การจะสร้างผู้เล่นที่ดังเป็นพลุแตกแบบนั้นได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย

ต้องครบทุกมิติ ทั้งทักษะ คาแร็กเตอร์ สื่อ และรูปลักษณ์

ซึ่งการทดสอบสมรรถภาพ...ก็คือหนึ่งในตัวแปรสำคัญของทั้งหมดนั้น!

หลินเทียนฮุ่ย กับ มาร์คัส แคมบี้ เดินทางมาด้วยกันในวันนี้

พูดกันตามตรง พวกเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากจากการทดสอบนี้

แต่สิ่งที่สำคัญคือ — วันนี้จะได้พบกับเหล่ารุกกี้ปีเดียวกัน!

รุ่นทองแห่งปี 1996 ไม่ใช่แค่คำพูดสวยหรู

เพราะปีนี้มี “อัจฉริยะ” เต็มไปหมดจริง ๆ

และเมื่อทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้...แน่นอนว่าจะต้องมี “ประกายไฟ” บางอย่างเกิดขึ้น

เป็นประกายไฟแห่งการแข่งขัน ที่ชวนให้ตื่นเต้นไม่แพ้เกมจริง!

ทันทีที่เข้ามาในสนาม ก็มีหลายใบหน้าคุ้นตาปรากฏต่อสายตาหลินเทียนฮุ่ย

"เฮ้ นาย! มาถึงซะที!"

เรย์ อัลเลน แฟนตัวยงของหลินเทียนฮุ่ยรีบเข้ามาทักทันที

"พูดตรง ๆ เลยนะ ฉันโคตรอยากเห็นผลทดสอบร่างกายของนาย!"

เรย์พูดแบบไม่ปิดบังความตื่นเต้นข้างในเลยแม้แต่น้อย

“ฉันไม่คิดว่ามันสำคัญอะไรขนาดนั้นหรอก การทดสอบร่างกายไม่ได้บอกทุกอย่างหรอก”

หลินเทียนฮุ่ยตอบกลับอย่างถ่อมตัวแต่แฝงความมั่นใจ ราวกับว่าเรื่องแบบนี้ไม่อยู่ในสายตาเขาเลย

ถึงเจ้าตัวจะรู้อยู่เต็มอกว่า ผลที่ออกมานั้น...จะต้องทำให้ทุกคนตกตะลึงแน่นอน

แต่สิ่งที่เขาอยากให้โลกได้เห็นจริง ๆ กลับไม่ใช่ตัวเลขเหล่านั้น

แต่เป็น “ฝีมือในสนาม!”

"หลิน พูดตามตรงนะ ฉันเองก็อยากเห็นเหมือนกัน ฉันรู้สึกว่านายยังไปได้ไกลกว่านี้อีกเยอะเลย!"

แคมบี้ เพื่อนซี้ของเขา พูดขึ้นมาเสริมพร้อมรอยยิ้ม

"นี่ก็แค่ตัวเลขอ้างอิงน่ะ ไม่มีอะไรสำคัญหรอก ฉันว่า...พวกนายควรสนใจผลงานของฉันใน NBA มากกว่านะ"

คำตอบของหลินยังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิม แต่ยิ่งทำให้คนฟังรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิม

เพราะในปีที่มีผู้เล่นเก่ง ๆ เพียบแบบนี้ ถ้าใครสักคนสามารถ “โดดเด่นที่สุด” ออกมาได้ มันก็จะกลายเป็นกระแสทันที

บางครั้งหลินเองก็อดรู้สึกเหนื่อยใจไม่ได้

อยากจะ “เงียบ ๆ” บ้างก็ไม่ได้ เพราะ “ฝีมือ” มันไม่ยอมเงียบน่ะสิ!

ไม่นาน ทีมโค้ชที่รับผิดชอบการทดสอบก็มาถึง

พวกเขาคือผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของลีก มีประสบการณ์ลึกซึ้งกับทุกการทดสอบ และเคยวัดผลผู้เล่นที่กลายเป็นซูเปอร์สตาร์มาแล้วมากมาย

แม้ดูเผิน ๆ ว่ากระบวนการนี้จะเป็นแค่ส่วนหนึ่งในพิธี

แต่หลายครั้ง — มันก็ตัดสิน “ระดับ” ของนักกีฬาคนหนึ่งไปตลอดชีวิต!

ในบรรดาผู้เล่นทั้งหมดวันนี้ มีเพียง “เด็กมัธยม” คนเดียวที่เข้าร่วม

ใช่แล้ว — โคบี้ ไบรอันท์

เขาคือดาวรุ่งจากโรงเรียนมัธยมแห่งเซาท์อีสต์เพนซิลเวเนีย ผู้ทำลายสถิติคะแนนรวมสูงสุดของ วิลท์ แชมเบอร์เลน และ ลีออน ซิมมอนส์ ด้วยยอด 2,883 แต้ม!

ในปีสุดท้ายของไฮสคูล โคบี้คว้ามาหมดทุกรางวัลใหญ่

นักบาสมัธยมแห่งปีของ Naismith,

นักบาสระดับประเทศของ Gatorade,

ติด McDonald’s All-American,

USA Today All-American Team และอื่น ๆ อีกเพียบ!

ด้วยดีกรีขนาดนี้ เขาจึงตัดสินใจครั้งสำคัญ ข้ามชีวิตมหาวิทยาลัย แล้วมุ่งหน้าสู่ NBA โดยตรง!

จริง ๆ แล้ว ถ้าเขาเลือกเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็จะกลายเป็น “ดาวเด่น” อยู่ดี

แต่พอเขาตัดสินใจแบบนี้ หลายคนกลับมองว่า...ก็แค่เด็กม.ปลายธรรมดาคนหนึ่ง

และสำหรับคนที่หยิ่งทะนงในความสามารถอย่างโคบี้ — มันยอมรับไม่ได้!

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาจับตามองหลินเทียนฮุ่ย อย่างไม่ลดละ

เขาอยากพิสูจน์ว่าเขาเองก็ไม่ด้อยกว่าใครหน้าไหนทั้งนั้น

อยากดวลกับคนที่แข็งแกร่งที่สุด

อยากท้าทายคนที่เด่นที่สุดในที่แห่งนี้

นั่นแหละ...คือโคบี้ ไบรอันต์!