EP 705 กลยุทธ์ในการประชาสัมพันธ์

EP 705 กลยุทธ์ในการประชาสัมพันธ์

By loop

ในวันอังคาร.

ในช่วงเช้าที่มีแสงแดดจัด

มีการพิมพ์โบรชัวร์ให้ความรู้ในการป้องกันแผ่นดินไหวในตอนเช้าออกมา แต่เนื่องจากปัญหาด้านเงินทุนของสำนักงานเขตกวางหมิง คุณภาพในการพิมพ์นั้นจึงออกมไม่ดีสักเท่าไร เลย์เอาต์ของภาพบิดเบี้ยวตามกำลังเงิน แต่ก็ยังสามารถอ่านเข้าใจเนื้อหาได้ เมื่อดงซูบินตรวจสอบคุณภาพของโบชัวร์แล้ว เขาก็พอใจกับมันอยู่บ้าง และขอให้ส่งโบชัวร์ชุดแรกนี้ไปยังชุมชนหลิวเซียนซึ่งมีบ้านเรือนจำนวนมากขึ้นซึ่งที่นั้นเป็นเป้าหมายหลักในการดูแลในครั้งนี้

หลังจากรับประทานอาหารตอนเที่ยงดงซูบินได้กำชับให้หวังหยูริน เริ่มพิมพ์ชุดที่สองให้เสร็จเร็วขึ้น

จากนั้นดงซูบินก็พาหวังหยูริน ตรงไปที่ชุมชนหลิวเซียนเพื่อตรวจสอบงานในทันที

“เลขาซูบิน เราจะไม่แจ้งพวกเขาสักหน่อยหรอค่ะ?”

“ไม่ล่ะ เราไปเลยจะดีกว่า” ดงซูบินเองคิดจะลงไปตรวจโดยไม่แจ้งล่วงหน้า

เพราะในสมัยที่ดงซูบินเป็นเพียงข้าราชการระดับปฏิบัติการ  ดงซูบินเองรู้สึกรำคาญเมื่อตอนที่พวกผู้บริหารระดับสูงจะลง ตรวจสอบ และติดตามงานจะต้องมีการจัดเตรียมการต้อนรับมันเสียเวลาและวุ่นวายเอามากๆ ซึ่งไม่ตรงกับสิ่งที่เขาได้รับรู้จริงๆ แต่ตอนนี้ ดงซูบินกลายเป็นผู้บริหารในตำแหน่งเหมือนพวกเขาเหล่านั้นแล้วและเข้าใจ ความสำคัญของการตรวจสอบประเภทนี้ คุณต้องไม่ลงไปจับผิด อย่ากดดันเจ้าหน้าที่ๆปฏิบัติงานภาคพื้น เพราะเช่นนั้นพวกเขาจะรู้สึกระแวงจนไม่สะท้อนถึงปัญหาที่แท้จริงออกมาดังนั้นดงซูบินจึงเลือกใช้วิธีการตรวจสอบโดยไม่แจ้งล่วงหน้า ซึ่งสิ่งที่เขาต้องการคือการรับรู้ปัญหาที่แท้จริงและเห็นหน้างานของผู้ปฏิบัติงานจริงๆ

หน้าทางเข้าชุมชน

เมื่อรถหยุดและเขาเห็นป้ายสีแดงที่ดึงดูดสายตาของเขา

มันเป็นป้ายที่มีสโลแกนโฆษณาในการป้องกันแผ่นดินไหวและลดภัยพิบัติ ด้านล่างเป็นโต๊ะยาวพร้อมโบรชัวร์บนโต๊ะ 〗 〖ซงฉี่เองก็นั่งอยู่หลังโต๊ะและมีเจ้าหน้าที่ชุมชนหลายคนนั่งหรือยืนอยู่ที่นั่น ในบางครั้ง ชาวบ้านสองสามคนเดินไปดูแล้วก็หยิบโบรชัวร์ออกมา อย่างไรก็ตาม ประชาชนที่อยู่อาศัยจำนวนมากขึ้นเพียงชำเลืองมองแล้วเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลังมองเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นสถานการณ์นี้ดงซูบินก็มองไปที่โต๊ะและเปิดประตูและลงจากรถ

เจ้าหน้าที่ชุมชนข้างดวงตาของซ่งชิงหยู ชำเลืองมอง ดงซูบินอยู่ไม่ไกล รีบไปด้านข้างและพูดอะไรบางอย่าง

ซ่งชิงหยู เงยหน้าขึ้นทันทีและทักทายเจ้าหน้าที่หลายคนพร้อมกัน “เลขาธิการซูบิน ผู้อำนวยการหวัง คุณมาที่นี่ได้ยังไง”

ดงซูบินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย: "มาดูว่างานไปถึงไหนแล้ว"

“เราได้ตั้งจุดประชาสัมพันธ์ไว้เรียบร้อยแล้ว” ซงฉี่ และดงซูบินนั้นเคยพกกันมาก่อน เกี่ยวกับการบังคับให้รื้อถอนอาคารที่ผิดกฎหมายในชุมชนหลิวเซียวในเวลานั้นดงซูบินเข้ารับตำแหน่งไม่นานหลังจากนั้น และมีคนเข้ามาทำร้ายหลายสิบคนแต่ดงซูบินสามารถจัดการคนพวกนั้นได้อย่างอยู่มัด ทำให้ซ่งฉีมีความประทับใจในตัวดงซูบินมาก ดังนั้นคำพูดต่างๆของเขาจึงสุภาพมากเช่นกัน "นี่คือหนึ่งเดียว มีชุมชนแห่งหนึ่งในหูตงตะวันออกซึ่งมีจุดประชาสัมพันธ์ทั้งหมดสี่จุด และมีการแจกจ่ายโบรชัวร์ด้วย"

อย่างไรก็ตาม แต่สีหน้าของดงซูบินั้นดูไม่ดีสักเท่าไร “พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่แน่?”

ซ่งชิงหยู พ่นน้ำเสียง "คือ..." ตอนแรกซ่งฉีรู้สึกว่าก็ไม่มีปัณหาอพไร คู่มือฉบับแรกก็ออกมาครบถ้วนแล้ว

“ที่ฉันพูดไปเมื่อวาน คุณไม่เข้าใจเลยอย่างงั้นหริอ?” ดงซูบิน กล่าวว่า: "ฉันจะพูดอะไร ดำเนินการในทุกครัวเรือน! คุณวางโบรชัวร์ไว้ที่โต๊ะนี้และแจกให้คนเดินผ่านไปผ่านมาคิดว่าคำสั่งฉันที่สั่งไปเป็นคำสั่งเด็กเล่นอย่างงั้นหรอ?"

ซ่งชิงหยู เจ้าหน้าที่ของชุมชนไม่กล้าโต้ตอบอะไร

ดงซูบินชี้ไปที่โต๊ะยาว: “อย่างที่คุณทำ มันอาจจะสำหรับชุมชนที่มีคนอาศัยอยู่แค่สิบคนที่จะได้รับโบรชัวร์ ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะเอามันไปประชาสัมพันธ์อย่างไร แต่สำหรับตอนนี้สิ่งที่คุณกำลังทำมันไม่ได้มีผลดีอะไรเลย ฉันจะพูดอีกครั้งทุกครัวเรือนสามารถรับคู่มือได้” ดงซูบินพูดด้วยน้ำเสียง: "ก็ ถ้าคุณไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ฉันจะบอกคุณทีละขั้นตอน คนที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้น นักเคลื่อนไหวในชุมชน หน่วยงาน ประตูของอาคาร คนที่สามารถระดมชาวบ้านได้ทั้งหมดระดมเคาะประตูจากบ้านหนึ่งไปอีกบ้านหนึ่งลงทะเบียนไม่วางโบชัวร์ไว้ที่ประตูต้องเห็นว่าบุคคลนั้นต้องยื่นโบชัวร์ให้ถึงมือผู้อยู่อาศัยทุกคน ,หากมีคนเฒ่าคนแก่ไม่รู้จักคำศัพท์เราก็ต้องรับผิดชอบอธิบายให้ฟัง และบอกพวกเขาทุกบรรทัด ส่วนที่บ้านไม่มีใครไม่มีใครเคาะตอนกลางคืนตอนกลางคืนไม่มีใครเคาะวันรุ่งขึ้น)นไม่สนใจว่าคุณใช้วิธีไหนครั้งสุดท้ายฉันต้องการเป็นผลให้แต่ละครอบครัวต้องมีโบรชัวร์อย่างน้อยหนึ่งใบ! "

เมื่อดงซูบินกล่าวตำหนิเจ้าหน้าที่เสร็จเขาก็ถึงกับเหงื่อตกเลย

หวังหยูรินนำน้ำแร่หนึ่งขวดให้กับดงซูบิน

ดงซูบินดื่มเครื่องดื่มและมองไปที่ซ่งชิงหยู “จำสิ่งที่ฉันบอกไปได้ไหม?”

“รับทราบ! พวกเราจะทำทันที!” ซ่งชิงหยูได้ตอบกลับ เขาบอกผู้คนให้กลับไปที่ชุมชนทันที และให้คนสองคนนำโบรชัวร์เข้าไปในหูตงและเริ่มเคาะประตูบ้านที่ละหลัง

แน่นอนด้วยตำแหน่งของซ่งชิงหยูเองเขามีตำแหน่งเป็นลูกน้องของดงซูบินอีกทีหนึ่ง เมื่อเห็นดงซูบินจริงจังเช่นนั้น เขาไม่กล้าละเลย หยิบลำโพงขึ้นมาทันที เปิดสวิตช์ และเริ่มยืนอยู่บนเวที: "สวัสดีชาวบ้านในชุมชนทุกคน ตอนนี้ เรากำลังรณรงค์ประชาสัมพันธ์การป้องกันแผ่นดินไหวและลดภัยพิบัติที่นี่เรามีโบรชัวร์ให้ทุกคนรับไปฟรีๆ”

การแถลงออกไมค์เชิญชวนดังกล่าวดึงดูดผู้อยู่อาศัยจำนวนมากในทันใดและบรรยากาศก็เริ่มคึกครื้น

“โบรชัวร์กันป้องกันแผ่นดินไหว?”

"เราไม่พลาดแน่ ขอหน่อย"

“ผมเองก็ขอด้วย ขอบคุณ”

หวังหยูรินเห็นว่ามีคนมากมายให้ความสนใจและเริ่มมารับใบโบชัวร์ไป อีกทั้งเจ้าหน้าที่ยังอธิบายให้ผู้อยู่อาศัยที่มีปัญหาเป็นครั้งคราวด้วย เช่น สิ่งแรกที่ต้องทำเมื่อเกิดแผ่นดินไหวคืออะไร

ดงซูบิน พยักหน้าเล็กน้อยและใบหน้าก็ผ่อนคลาย

เมื่อซ่งชิงหยูเห็นมันก็ทำให้เขาโล่งใจ

ผ่านไปครู่หนึ่ง เห็นหลานชายของซ่งชิงหยูตะโกนว่าดงซูบินโบกมือให้เขาเข้ามา “ยังมีสิ่งที่ โบรชัวร์นี้ไม่เพียงแค่ส่ง แต่ยังให้ผู้อยู่อาศัยได้อ่านทีละหน้า จำไว้นะยังมีการดำเนินการที่จะต้องแจกจ่ายให้ถึงหน้าบ้าน คุณกำลังทำงานในระดับพื้นที่ และคุณเข้าถึงผู้คนได้มากมาย คุณมีข้อเสนอแนะอะไรสะท้อนกับมาหาทางสำนักงานเขตไหม? ?”

“ครับ” ดูเหมือนซ่งชิงหยูจะคิดดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จู่ๆ ก็พูดว่า: “เราควรจะมีการตอบคำถามชิงรางวัลจะดีไหมครับ?”

ดงซูบิน ไตร่ตรองและสนใจ "รายละเอียด"

“เป็นการพิมพ์คำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเลือกความรู้เกี่ยวกับแผ่นดินไหว อย่าพิมพ์ซ้ำ เปิดหัวข้อ เลี่ยงการซ้ำซ้อน แล้วส่งคนไปประชาสัมพันธ์ตามจุดต่างๆ เพื่อให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการถามตอบ โดยมีเวลาไม่จำกัด ถ้าคำตอบถูกต้องก็มอบรางวัลเล็กๆน้อยให้ และแต่ละหน้ามีประมาณ 5 คำถาม อย่างไรก็ตาม ตราบเท่าที่คุณสามารถตอบคำถามทั้งหมดได้ ส่งของขวัญ ผ้าเช็ดตัว ยาสีฟัน ถ้วย” ซ่งชิงหยูกล่าวต่อ : “ยังไงผมก็ต้องให้ของที่ใช้ได้จริง ไม่อย่างนั้นคนเองก็จะไม่สนใจที่จะร่วมกิจกรรมนี้”

"ความคิดนี้ดี" ดงซูบินพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งแล้วเขาก็พูดออกมาดัง ๆ ว่า: "ดำเนินการ ตอบคำถาม ให้ทางทีมงานบริหารชุมชนจัดการเรื่องนี้ได้และดำเนินการเร็วที่สุด ของขวัญก็เหมือนเดิม งั้นเรามาเริ่มกันเลย นำร่องที่นี่ ถ้าผลดี เราจะส่งเสริมมันกับชุมชนอื่น ๆ ในอนาคต แน่นอน นี้จะต้องทำ และวิธีประชาสัมพันธ์อื่น ๆ ก็สามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้ด้วยเช่นกัน!"

"รับทราบครับ."