บทที่ 29

บทที่ 29 พุ่งทะยานไปเลย CWB1!!

ผู้แปล loop

ในวันจันทร์

ดงซูบินเองก็กำลังทานอาหารเช้าที่ร้านใกล้กับที่ทำงานและเมื่อเขาเห็นหัวหน้าแผนกกิจการทั่วไป  หลี่ชิงกำลังทานเสี่ยวหลงเปาอยู่ทำให้ ดงซูบินไม่กล้าไปนั่งกับหัวหน้าของเขาที่โต๊ะตัวเดียวกัน ดงซูบินเข้าไปทักทายหลี่ชิงที่นั้งอยู่และเขาก็นั่งที่โต๊ะข้างๆ แม้ว่าดงซูบินจะเคยพบกับหลี่ชิงเพียงไม่กี่ครั้งเพราะเรื่องคำปราศรัยของรองหัวหน้าสำนักหยาง แต่หลี่ชิงก็จำชื่อของดงซูบินได้แม่น เมื่อเขาทานอาหารเช้าจนเสร็จแล้วเช็ดปากของเขา หลี่ชิงก็พูดขึ้นมาว่า “ซูบิน ฉันได้ยินเรื่องนั้นจากพี่โจวแล้วนะ เกี่ยวกับการผลงานล่าสุดของนาย ดีเลย. ตั้งใจทำงานเขาล่ะ” เขาหยิบบุหรี่หนึ่งซองออกมาแล้วยื่นบุหรี่แท่งหนึ่งไปที่ดงซูบิน

ดงซูบินรู้สึกประหลาดใจและตอบว่า:“ผู้อำนวยการหลี่ครับ, เออ ……ผมไม่รู้วิธีสูบบุหรี่”

หลี่ชิงหัวเราะ:“ผู้ชายคนไหนกันที่ไม่รู้วิธีสูบบุหรี่? นายต้องเรียนรู้ไว้นะ”

“ขอบคุณผู้อำนวยการหลี่เป็นอย่างสูงครับ”

ดงซูบินรู้ดีว่าเมื่อหัวหน้าของเขาเมตตากับเขาโดยการให้ของบางอย่างเขาเองก็ยากจะปฏิเสธได้ ซึ่งหลี่ชิงให้บุหรี่กับเขา ทำให้เขารู้สึกพิเศษและความสุขในเวลาเดียวกัน นี่เป็นสัญญาณว่าหัวหน้าของเขาเต็มใจที่จะอยู่ใกล้กับเขา เขาขอยืมไฟแช็กและจุดบุหรี่ของเขาหลังจากพยายามสองสามครั้ง เขาค่อยๆสูบมันไปที่น้อย อย่างระมัดระวัง อาจเป็นเพราะเขาสูดมันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาจึงไม่สำลักควันของบุหรี่ อีกทั้งมันทำให้เขารู้สึกถึงความคึกคักเพียงเท่านั้น

หลี่ชิงหัวเราะและตบไหล่ของเขาหลังจากนั้นเขาก็เดินไปที่ทำงาน

หลังอาหารเช้าดงซูบินยังไม่ตรงไปที่ทำงานในทันที่ เขาไปที่ร้านโชว์ห่วยเล็ก ๆ และซื้อบุหรี่หนึ่งซองราคา 10 หยวนมาด้วย

ดงซูบินรู้ดีว่าถ้าเขาจะอยู่รอดในภาครัฐเขาต้องสูบบุหรี่ นี่คือเหตุผลที่เขาซื้อบุหรี่ที่ร้านค้าแห่งนี้ บุหรี่ที่เขาซื้อต้องไม่ถูกเกินไป ถ้าเขานำบุหรี่ราคาถูกหนึ่งซองติดตัวเขาคนอื่น ๆ จะดูถูกเขาได้ แต่เขาเองก็ไม่สามารถเอาบุหรี่ที่มียี่ห้อดีมาเกินไปขึ้นมาได้เพราะ หัวหน้าจะเห็นว่าบุหรี่ของเขาดีกว่าและอาจรู้สึกไม่ชอบดงซูบินขึ้นมาทันที่ และในบางที่กับเรื่องเล็กๆน้อยอย่างบุหรี่ก็อาจะทำให้เขารู้สึกไม่พอใจได้ถ้าเขายี่ห้อบุหรี่ของหัวหน้าต่ำกว่ายี่ห้อบุหรี่ของเขา

ณ สำนักงานกิจการทั่วไป

ดงซูบินเข้ามาในสำนักงานและทักทายทุกคน:“สวัสดีตอนเช้าทุกคน”

“ซูบินนายมาแล้วหรอ?”

“สวัสดีตอนเช้า”

เกือบทุกคนตอนนี้อยู่ในสำนักงานหมดแล้วยกเว้นฉางจี้เมื่อดงซูบินเห็นยังงั้น เขาจึงสงสัยว่าผู้ชายคนนั้นกำลังเล่นส้วมอยู่ในห้องน้ำหรือยังไง?  ต้าหลินเหม่ยส่งเสียงจากทางด้านหลังและยิ้มทำให้ดงซูบินหันกลับมาแล้วประตูก็เปิดออกทันที เขาตกใจที่เห็นฉางจี้กำลังกวาดพื้นอยู่หลังประตู

ดงซูบินหัวเราะอยู่ในใจของเขา ‘หมอนี้ยังรู้วิธีทำความสะอาดสำนักงานอยู่หรอเนี่ย’

ฉางจี้จ้องไปที่ดงซูบินและกล่าวว่า“มองอะไรของนาย”

“อ๋อ อึเปล่า” ดงซูบินยักไหล่และกลับไปที่โต๊ะทำงาน

ฉางจี้สงสัยว่าทำไมดงซูบินนี้จึงโชคดีเหลือเกินกลับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้ แม้แต่รองหัวหน้าโจวก็ยังตามหาตัวดงซูบิน หาก โจวฉางจูไม่ได้มองหาดงซูบินในวันนั้น ฉางจี้เองก็คงไม่ถูกตำหนิจนน่าอับอายเมื่อวันก่อนแน่ๆ เมื่อมองย้อนกลับไปเมื่อวันก่อนหัวหน้าโจวเองยังชื่นชมเขาอยู่เลยที่ตั้งใจทำความสะอาด และก่อนหน้านั้นก่อนที่เขาจะออกไปส่งเอกสารดงซูบินก็ยังไม่มีหน้าที่อะไรเลย ‘มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่’

ไม่ใช่ว่าฉางจี้จะไม่ต้องการขอความช่วยเหลือจากผู้ตัดสินทางการเมือง แต่เป็นเพราะเขาไม่สามารถทำอย่างงั้นได้ตั้งหาก

ถึงยังไงเสียในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาที่ถูกตำหนิเพราะว่าพูดจาว่าร้ายหัวหน้านั้น การที่จะโดนตำหนิก็ถือเป็นเรื่องปกติ มันเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ตัดสินทางการเมืองจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆเช่นนี้ ยิ่งกว่านั้น ฉางจี้ไม่ได้สนิทกับผู้ตัดสินทางการเมือง ผู้ตัดสินทางการเมืองสนิทกับพ่อของฉางจี้และจะช่วยดูแลเขาในหน่วยงานเท่านั้น แต่เขาเองก็จะไม่ปกป้องฉางจี้อย่างไร้เหตุผลเช่นกัน

ฉางจี้ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องอดทนและอดทนกับมัน เขาไม่กล้ามองหาปัญหาให้กับดงซูบินอีกต่อไป

ในเวลาเที่ยง

ดงซูบินรู้สึกอารมณ์ดีเมื่อเขามองดูตลาดหุ้น ไม่กี่วันที่ผ่านมาเขาได้ช่วยโจวฉางจูเลือกหุ้นของ บริษัทที่มีมูลของหุ้นเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมากในพริบตา อีกทั้งเขาเกือบถูกล่อลวงให้เข้าไปเล่นหุ้นด้วยตัวแต่เขาก็ไม่สามารถซื้อและขายหุ้นได้ในวันเดียวกันมันทำให้พลังพิเศษของเขาไม่มีประโยชน์สำหรับสิ่งนี้ ในวันนั้นหุ้นของต้าชิ รันเวย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและถึงจุดมูลค่าสูงสุด แต่วันนี้ราคาของมันกลับพุ่งลง แต่โชคดีที่หัวหน้าโจวไม่ได้ขาดทุนใดในครั้งนี้

ดงซูบินใช้เวลาคิดมานานแล้วว่า มีวิธีการทำเงินได้จริงหรือป่าว?

สิ่งเดียวที่สามารถซื้อขายได้ในวันเดียวกันคือหลักทรัพย์แบบซีดัลเบิลยูบีหนึ่ง(CWB1) รหัสดำเนินการ 580027 ฉางหงษ์ แต่ราคาของมันมีแน้วโน้มที่จะลดลงตลอดเวลา

......

ดงซูบินจึงพิมพ์รหัสสำหรับ หลักทรัพย์รับรองของฉางหงษ์ เขาต้องการที่วิเคราะห์มันในช่วงวันที่ผ่านมา

ดงซูบินตกใจเมื่อเห็นราคาที่รับรองของ ฉางหงษ์แบบซีดัลเบิลยูบีหนึ่ง(CWB1) อยู่ที่ 0.002 หยวน ‘มันลดลงเหลือ 0.002 หยวน! เขาค้นหาบนอินเทอร์เน็ตในทันทีและรู้ว่าวันนี้เป็นการซื้อขายครั้งสุดท้ายสำหรับหลักทรัพย์นี้ พรุ่งนี้มันจะหยุดการซื้อขายตลอดไป นี่คงคือสาเหตุที่มูลค่าของมันหล่นลงมามากมายขนาดนี้’ ตามปกติหลักทรัพย์ประเภทนี้ไม่มีข้อจำกัดด้านราคา มันจะลดลงหรือเพิ่มขึ้นในวันสุดท้ายของการซื้อขาย ราคารับประกันส่วนใหญ่จะลดลงเหลือ 0.001 หยวน ใครก็ตามที่ไม่สามารถขายมันได้ทันก็ถือเป็นโชคร้าย

‘0.001 หยวนจะถือว่าอยู่ในราคาที่ต่ำสุด วันนี้มันจะไม่เพิ่มขึ้นอีกแน่นอน’

ดงซูบิน ตัดสินใจเลิกคิดเกี่ยวกับการหาเงินผ่านหลักทรัพย์เหล่านี้

“เอ๊ะ, ซูบินนายเล่นหุ้นกับเขาด้วยเหรอ?” ต้าหลินเหม่ยเห็นหน้าจอของเขาเมื่อเธอเดินผ่านโต๊ะทำงานของดงซูบิน

ดงซูบินหัวเราะ “อันนี้หรอ ฉันแค่ดูเฉยๆ หลักทรัพย์ตัวนี้ไม่เหมาะการลงทุนหรอกมันเสี่ยงที่จะขาดทุน”

“นายดูหุ้นอะไรอยู่ ฮะ? ฉางหงษ์? ทำไมมันลดลงเหลือ 0.002 หยวน? พรุ่งนี้จะหยุดทำการซื้อขายแล้วหรอ?” ต้าหลินเหม่ยเองเธอก็รู้เกี่ยวกับตลาดการหุ้นเช่นกัน “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฉันสงสัยว่าใครเป็นผู้ออกใบการันตีเหล่านี้ พวกเขาแค่พยายามหลอกคนก็เท่านั้น ดูสิไม่ว่าจะใส่หรือปรับราคารับประกันลดลง 0.001 หยวน ฉันคิดว่าจะไม่มีการออกใบการันตีในอนาคตแน่ คนโง่เท่านั้นแหละที่จะซื้อหุ้นแบบนี้”

“จ้วงจื่อที่ฟังการสนทนาของพวกเขา:” ถูกต้อง นายสามารถซื้ออะไรก็ได้ยกเว้นตั๋วการันตีเนี่ย”

ฉางจ้วงได้ยินการสนทนาเช่นกัน “สามีของฉันเคยซื้อใบรับประกันของบริษัทหม่ากางและท้ายที่สุดเขาก็เสียเงินทั้งหมด เชื่อคำแนะนำของพี่สาวคนนี้เถอะนะ”

เวลาอาหารกลางวันสิ้นสุดลงและ ต้าหลินเหม่ยก็นำเอกสารมาใส่ในเครื่องถ่ายเอกสาร

ตลาดหุ้นกลับมาซื้อขายอีกประมาณ 2 นาทีดงซูบินได้ดูราคาของบริษัทฉางหงษ์อีกครั้ง มันยังคงเป็น 0.02 หยวนและเขาก็ปิดโปรแกรมไป แต่ช่วงเวลาต่อมา ดงซูบินก็ตกตะลึง เขายืนขึ้นจากเก้าอี้ของเขา ‘เป็นไปไม่ได้’!

‘0.02 หยวน’

‘ไม่ใช่ตะกี้มัน 0.002 หยวนอยู่เลย!’

‘มันเป็นเรื่องจริงเหรอ? หุ้นฉางหงษ์ราคาเพิ่มขึ้น 10 เท่าหลังจากที่เปิดการซื้อขายรอบต่อไปอย่างงั้นหรอ!?’