เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 14

บทที่ 14

บทที่ 14


ผู้แปล loop

สองวันต่อมาในตอนเช้า

ห้องนั่งเล่นในอพาร์ทเมนท์ของฉูยวน

ดงซูบินและแม่ของเขาต้องการชวนฉูยวนไปร้ายขายของชำที่อยู่ทางใต้ของเมือง มันมีเนื้อสัตว์และผักราคาถูก แต่เมื่อพวกเขาเข้าไปในอพาร์ทเมนต์ของเธอ พวกเขาเห็นเสียวตงและป้าซูนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นคุยกับฉูยวนอยู่  แม่ของดงซูบินจึงดึงเก้าอี้มาพื่อเข้าร่วมในการสนทนา ครอบครัวดงและซูนั้นไม่ค่อยชอบหน้ากันเท่าไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งดงซูบินและเสี่ยวตง แต่คนปักกิ่งนั้นมีศักดิ์ศรีและพยายามทำตัวให้ดีต่อหน้ากันไว้ก่อน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบหน้ากันก็ตาม แต่พวกเขาจะยังคงคุยอยู่พักหนึ่งเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาพบกัน

“นางลวน! ฉันได้ยินมาว่าลูกชายของเธอ ซูบินพึงเริ่มกลับมาอ่านหนังสือสอบอีกครั้งใช้หรือเปล่า”

"ถูกตัอง. การสอบข้าราชการพลเรือนแห่งชาติจะเริ่มอีกประมาณ 6 เดือน แล้วเสี่ยวตงของเธอเป็นอย่างไรบ้าง?”

“เขากำลังทำการทบทวนอยู่เช่นกัน หากคำถามไม่ยากเกินไป เขาน่าจะสามารถตอบได้แน่ๆ”

“เฮ้อ!…เธอไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับลูกชายของเธอเหมือนฉันหรอก ซูบินของฉันเรียนไม่ค่อยเก่งตั้งแต่ตอนเป็นเด็กแล้ว”

ดงซูบินก็นั่งอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ ดื่มโค้กที่ฉูยวนนำมาให้เขา เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการสนทนาของพวกเธอสองคนเลย เขารู้ว่าโอกาสของเขาในการสอบสัมภาษณ์นั้นน้อยมาก ผู้สัมภาษณ์หลักมีปัญหาบางอย่างกับเขา และเป็นไปได้ว่าเขาจะไม่ผ่านในการสัมภาษณ์ ดงซูบินรู้สึกแย่เขาเก็บตัวเงียบมากสำหรับสองวันที่ผ่านมา

“ดื่มช้าๆ” ฉูยวนหยิบกระดาษทิชชู่และช่วยเช็ดปากของดงซูบิน “นายกำลังคิดอะไรอยู่?”

เสี่ยวตงเห็นฉูยวนเช็ดปากของดงซูบิน ทำให้เขาจ้องมองที่ดงซูบินด้วยสายตาเขม่น

ดงซูบิน ยิ้ม:“ฉันกำลังคิดถึงการสอบ”

ฉูยวนถอนหายใจ “อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป ฉันเป็นห่วงนายนะ”

อยู่ดีๆป้าซูก็พูดขึ้นมาว่า:“ถูกต้อง! ฉันเคยพูดไปแล้ว โอกาสของพวกจบระดับปริญญาตรีต่อปีจะสอบผ่านข้าราชการนั้นต่ำมาก เธอควรหางานทำเก็บประสบการณ์การทำงานในช่วงนี้ไปก่อน หลังจาก 2 ถึง 3 ปีเธอสามารถลองสอบอีกครั้งได้  ลูกคนหนึ่งของเพื่อนร่วมงานของฉันเข้าสอบระดับชาติใช้เวลาสองถึงสามปีหลังจากที่เขาเรียนจบ”

ฉูยวนไม่ชอบวิธีที่เธอพูด “คุณแน่ใจแล้วใช่ไหม?”

นางซูพยักหน้า “ถ้าเธอโชคดี! เธออาจสอบเขียนเรียงความผ่านหลังจากผ่านไปสองสามครั้ง”

ฉูยวนลูบหัวของดงซูบินและกล่าวว่า“ซูบินเป็นเด็กที่ฉลาดมาก เขาควรจะสามารถสอบระดับชาติครั้งต่อไปได้แน่อยู่แล้ว”

เสี่ยวตงละสายตาจากฉูยวน และมองไปที่ดงซูบินหลังจากหนึ่งเดือนที่เขาฟื้นความมั่นใจมาได้ “ผลการสอบข้อเขียนของฉันออกมาหมดแล้ว ฉันได้ 85 คะแนนสำหรับการสอบศักยภาพของข้าราชการพลเรือน ฉันได้ยินมาว่ามีผู้สมัครเพียงไม่กี่คนที่ได้คะแนนมากกว่า 90 คะแนนในปีนี้ นายได้เท่าไหร่”  85 คะแนนสำหรับ เอเอที นั่นหมายความว่าเสี่ยวตงไม่ได้คะแนนใด ๆ สำหรับการทดสอบเรียงความเลย ถ้าไม่งั้นเขาจะได้คะแนนขั้นต่ำ 100 คะแนนจึงจะมีคุณสมบัติสำหรับการถูกเรียกสัมภาษณ์

ดงซูบินตอบกลับโดยไม่แม้แต่จะมองเขา "ฉันลืมนะ."

เสี่ยวตงหัวเราะเยาะ “คะแนนนายไม่ดีหรือยังไง นายอยากให้ฉันติวให้นายบ้างไหม?”

"ไม่จำเป็น. ฉันสามารถอ่านมันด้วยตัวเองได้”  ดงซูบินทำท่าที่ไม่สนใจ

อาจเป็นเพราะฉูยวนอยู่ใกล้ ๆ และ ดงซูบินพยายามที่จะทิ้งความประทับใจไว้ที่เขาสอบผ่านข้อเขียน:“โอเค! นายสามารถถามฉันได้ตลอดเวลาหากนายมีปัญหาในการตอบคำถามใด ๆ”

นางซูยิ้มอย่างมีความสุขและตบเสี่ยวตงที่หลัง:“ลูกชายของฉันเก่งมากในการทดสอบศักยภาพคะแนนขนาดนี้ ฉันถามเพื่อนบ้านทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ว่ามีเด็กคนไหนได้ไปสอบบ้าง และไม่มีใครทำคะแนนได้มากกว่า 80 คะแนน ที่ดีที่สุดคือเพียง 65 คะแนน แต่เสี่ยวตงของฉันทำคำถามเรียงความของเขาไม่ค่อยดีนัก อย่างน้อยเขาก็ยังดีกว่าผู้คนมากมาย หลายคนไม่ได้รับคะแนนเลยก็มี”

แม่ของดงซูบินถอนหายใจ:“ลูกชายของเธอจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน เหมือนกับหัวหน้าส่วนซูในอนาคต”

นางซูหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ:“ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต”

ดริ๊งๆ ……มือถือของดงซูบินดังขึ้น เขาหยิบมันออกมาจากกระเป๋าของเขาและตอบว่า: "สวัสดีครับ?"

“สวัสดี! คุณดงซูบินหรือเปล่า?” มันเป็นเสียงของผู้ชายที่ผ่านมาจากโทรศัพท์ ดงซูบินไม่สามารถบอกอายุของเขาได้ เขาอาจอยู่อายุ 40, 50 และแม้กระทั่งอาจจะ 60 ปี

"ใช่ๆผมเอง. ตอนนี้ใครกำลังถือสายอยู่ครับ”

“ผมโทรจากสำนักงานสาขาความมั่นคงแห่งรัฐของเขตตะวันตกเขตการเมือง สำนักงานเทศบาลได้ส่งผลการสมัครของคุณในตอนเช้า ผมโทรมาเพื่อแจ้งให้คุณทราบ คุณจะต้องมารายงานตัวต่อสำนักความมั่นคงแห่งรัฐของเขตตะวันตก ในวันจันทร์หน้าเวลา 9.00 น. คุณสามารถจดที่อยู่ เขตฉีอินตะวันตก ถนนตะวันออกเมื่อคุณมองไปทางทิศใต้ของถนนประมาร 50 เมตร คุณจะเห็นอาคารที่ไม่มีป้าย เนื่องจากเราเป็นหน่วยพิเศษ เราจะไม่ออกหนังสือแจ้งให้คุณทราบ คุณจะต้องนำบัตรประจำตัวประชาชน ทะเบียนบ้าน เอกสารต้นฉบับ และสำเนาใบรับรองการศึกษาของคุณมากด้วย”

ดงซูบินตกตะลึง “แอมป์? คุณกำลังหมายถึง……หมายถึง……”

ชายในโทรศัพท์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น:“คุณผ่านการทดสอบและสัมภาษณ์ข้าราชการพลเรือน เรากำลังขาดกำลังคน นี่คือเหตุผลที่เราต้องการให้คุณรายงานเร็วกว่าแผนกอื่น หากคุณมีเหตุผลอื่นที่ทำให้คุณไม่สามารถรายงานได้ ให้คุณแจ้งเราให้เร็วที่สุดภายในวันศุกร์ เราจะทำการยกเลิกใบสมัครของคุณทันที”

ดงซูบินพูดอย่างใจจดใจจ่อ:“ไม่ ๆ ผมไม่มีปัญหา ผมจะไปที่นั้นแน่นอนในวันจันทร์”

“ดีมาก” เสียงของกระดาษทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบได้ยินได้ทางโทรศัพท์ “ส่วนที่คุณกำลังจะไปทำงานคือสำนักงานทั่วไป คุณจะรู้รายละเอียดเมื่อคุณไปรายงานตัวในวันจันทร์” สำนักความมั่นคงของรัฐแตกต่างจากหน่วยงานรัฐบาลอื่นๆ ผู้สมัครสำหรับหน่วยงานอื่นๆ สามารถเขียนส่วนเฉพาะหรือแผนกในแบบฟอร์มใบสมัคร แต่มาถึงสำนักความมั่นคงของรัฐผู้สมัครสามารถเขียน“ฝ่ายบริหาร” หรือข้อกำหนดทั่วไปอื่นๆ มันขึ้นอยู่กับสำนักงานจะมอบหมายหน้าที่ให้กับผู้สมัคร

"ได้ .ได้ ขอขอบคุณ."

“นั่นคือทั้งหมดที่จะแจ้งให้ทราบ” ……สายถูกตัดออก

ดงซูบินเก็บโทรศัพท์ของเขาและกลับไปยังที่นั่งของเขา มือของเขาสั่น

แม่ของดงซูบินมองเขาอย่างกังวล:“ลูกหางานทำได้แล้วเหรอ? บริษัทอะไร เงินเดือนเท่าไร?”

นางซูกล่าวว่า“ก็ดีนะ! รับงานภายนอกขณะที่พยายามสอบอีกครั้ง ฉันขอพูดตรงไปตรงมากับเธอเลยนะ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถเป็นพ่อแม่คนได้ แต่อย่างน้อยเธอก็ยังสามารถช่วยเหลือตัวเองได้”

เสี่ยวตงมองดู ดงซูบินอย่างหยิ่ง:“เงินเดือนของนายมากกว่า 2,000 หยวนไหม?”

ดงซูบินไม่สนใจเขาเท่าไร เขาหันไปมองหน้าแม่ของเขา “แม่! ผมมีอะไรจะบอก!”

แม่ของเขามองเขา:“ลูกจะบอกอะไรนะ?”

ดงซูบินล้างคอของเขา “เอิ่ม! ... ผมสอบผ่านแล้วตอนนี้ผมได้เป็นข้าราชการแล้ว”

แม่ของดงซูบินเกือบจะสำลักน้ำชา เธอไอและวางถ้วยน้ำชา "ลูกพูดอะไร? ลูกกำลังพูดถึงอะไร?”

“ผมบอกว่าผมได้เป็นข้าราชการแล้ว”

“ไร้สาระ” แม่ของดงซูบินจ้องที่เขา “ลูกคิดว่ามันตลกหรือไงที่จะหลอกแม่”

ฉูยวนได้บีบแขนของดงซูบิน “นายยังไม่ได้ถูกเรียกให้ไปสัมภาษณ์เลย นายจะเป็นข้าราชการได้อย่างไร ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นายมีอารมณ์ขัน ทุกอย่างปกติดีใช่ไหม. นายสามารถไปสอบอีกครั้งได้ แค่ทำงานให้หนักขึ้นและหยุดคิดถึงการสอบที่ผ่านมาทุกอย่างจะดีขึ้น”

ดงซูบินเปล่งเสียงของเขา “ฉูยวน! ฉันเคยเป็นคนโกหกด้วยหรอ? ฉันสอบผ่านจริงและตอนนี้พวกเขาแจ้งฉันทางโทรศัพท์แล้ว”

“อ้า?” แม่ของซูบิน ฉูยวน นางซูและเสี่ยวตงล้วน แต่กำลังตกตะลึง

......

ตอนนี้ในเพจลงถึงตอนที่ 26 แล้วนะ

จบบทที่ บทที่ 14

คัดลอกลิงก์แล้ว