ตอนที่ 290-291

ตอนที่ 290 การตรวจสอบสมบัติ

หลังจากกลับสู่เกมเหมยซิ่วก็บอกกับหยวนเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เธอรู้

"ถ้าบินไปคงใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที" หยวนพยักหน้า

"แต่ว่านะ เราจะต้องไปพบกับผู้เล่น ต้องระวังเรื่องตัวตนเอาไว้ให้ดี"

หยวนหันไปมองเสี่ยวฮัวและถามเธอว่า "เสี่ยวฮัวเจ้ามีหน้ากากอีกอันไหม ข้าจะเอาให้เหมยซิ่วหน่ะ?"

เสี่ยวฮัวส่ายหัว

“ถ้าเจ้าต้องการหน้ากากข้าก็มีนะนายน้อย” เฟิงหยูเซียง กล่าว

"จริงเหรอ งั้นให้เรายืมหน่อยได้ไหม?"

เฟิงหยูเซียง พยักหน้าและดึงหน้ากากสีแดงออกจากแหวนวิเศษของเธอ

ซึ่งแตกต่างจากหน้ากากหยกดำที่มีขนาดใหญ่พอที่จะปกปิดใบหน้าได้หน้ากากนี้จะปิดเพียงครึ่งบนของใบหน้า โดยเผยให้คางและปากเอาไว้ นอกจากนี้มันยังเป็นสีแดงและมีลวดลายสีทอง

"เจ้าสามารถเก็บมันไว้ได้ ข้าพยายามขายเมื่อหลายปีก่อน แต่ในที่สุดก็ยอมแพ้ ไม่มีใครอยากได้มัน ข้าจึงโยนมันไว้รวมๆกับของที่จายไม่ออก" เฟิงหยูเซียง ส่งให้ เหมยซิ่ว ด้วยท่าทางสบาย ๆ

<หน้ากากสีชาด>

<ระดับ: วิญญาณ>

<คุณภาพ: สูง>

<ต้องการความแข็งแกร่งทางจิตใจ: 1,000>

<คำอธิบาย: หน้ากากสีแดงสวยงามที่เพิ่มพลังป้องกันจิตของคุณ 2,000>

“ขอบคุณนะเฟิงเฟิง” เหมยซิ่วพูดพร้อมรับหน้ากากจากมือของเธอ

"แม้ว่ามันจะเป็นสมบัติที่ต้องการฐานการฝึกฝน แต่เจ้าเพิ่งจะดื่มชาดอกบัวแดงเข้าไปข้าว่าเจ้าน่าจะสวมมันได้" เฟิงหยูเซียง กล่าว

และเธอพูดต่อว่า "เมื่อพูดถึงฐานการฝึกฝนของเจ้า เจ้าตั้งใจที่จะอยู่เป็นมนุษย์ตลอดไปหรือเจ้ากำลังตั้งใจว่าจะเป็นผู้ฝึกฝน?"

"ข้า ... " เหมยซิ่วหันไปมองหยวนเพื่อขอความช่วยเหลือเนื่องจากเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้ฝึกฝนเลย

“ข้าคิดว่าเจ้าควรจะเป็นผู้ฝึกฝนนะเหมยซิ่ว อย่างน้อยก็เอาไว้ป้องกันตัวจากพวกไร้เหตุผลได้ ในโลกฟากนี้มีเยอะ” หยวนพูดกับเธอ "ข้าปกป้องเจ้าได้หากเราอยู่ด้วยกัน แต่อาจมีบางครั้งที่ข้ากับเจ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน”

เหมยซิ่วพยักหน้าและพูดขึ้นว่า “โอเคข้าจะกลายเป็นผู้ฝึกฝน”

ไม่กี่อึดใจหยวนก็ดึงดาบบินออกมาและพูดกับเหมยซิ่วว่า "ไปเถอะ ข้าแบกเจ้าเอง"

“เอ๋?” ดวงตาของเหมยซิ่วเบิกกว้างหลังจากได้ยินคำพูดของหยวน เขาต้องการที่จะอุ้มเธอ?

"อะแฮ่ม!" เฟิงหยูเซียง กระแอมในลำคออย่างกะทันหันก่อนที่จะพูด "ถ้าเจ้าต้องการ ข้าสามารถอุ้มเจ้าแทน ... "

เหมยซิ่วพยักหน้าและพูดกับหยวนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ข้าขอโทษ แต่ข้าไม่คิดว่าข้าพร้อมที่จะถูกเจ้าอุ้ม ... แต่ ... "  หยวนไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร แต่พยักหน้าโดยไม่สนใจ

"เอาล่ะ งั้นฝากเจ้าด้วยนะเฟิงเฟิง*"

ในเวลาต่อมาหยวนกระโดดขึ้นไปบนดาบบินและบินขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับเสี่ยวฮัว

เฟิงหยูเซียงบินตามพวกเขาไปหลังจากอุ้มเหมยซิ่วขึ้นมาเหมือนครั้งก่อน

"เสี่ยวฮัวเจ้าเคยพูดถึงว่ามีบางคนสามารถบินได้เมื่อพวกเขาเป็นอาจารย์วิญญาณ เจ้าว่าข้าสามารถฝึกบินได้ไหม เพราะตอนนี้ข้าก็มีฐานฝึกฝนเป็นอาจารย์วิญญาณแล้วเหมือนกัน" หยวนถามเธอในขณะที่พวกเขาบินไปยังเมืองหลงเฉินอย่างช้าๆ

"การที่จะบินได้นั้นพี่หยวนจะต้องเรียนการสำแดงพลังฉีขั้นแรกเสียก่อน มันคือการปล่อยพลังจากภายในตันเถียนออกมาสู่ภายนอก”

"แล้วการสำแดงพลังฉีมีหนังสือเทคนิคเหมือนเทคนิคอื่นๆหรือไม่" หยวนถาม

"ไม่การสำแดงฉีเป็นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง"

“ข้าเข้าใจแล้ว ... ข้าจะลองดูในภายหลัง” หยวนพยักหน้า

หยวนและคนอื่น ๆ ลงมาจากท้องฟ้าไม่กี่นาทีต่อมาเมื่อพวกเขาสามารถมองเห็นเมืองหลงเฉินได้ในระยะไกล

เมื่อพวกเขากลับมาที่พื้นแล้วพวกเขาก็เดินไปอีกไม่กี่ร้อยเมตรจนกว่าพวกเขาจะเห็นทางเข้าเมือง

“นี่คือทางเข้าด้านเหนือใช่ไหม?” หยวนถาม เฟิงหยูเซียง

"ถูกต้อง."

ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มรอเจ้าหน้าที่จากสถานที่ประมูล

"เสี่ยวฮัว, เฟิงเฟิงเจ้าสามารถซ่อนตัวได้ไหม มีโอกาสที่ผู้เล่นจะใช้พวกเจ้าเพื่อระบุตัวตนของเราได้" จู่ๆ เหมยซิ่ว ก็พูดกับพวกเขา

"โอ้เหมยซิ่วพูดถูกเราต้องปกปิดตัวตนของเราไม่ให้ใครรู้" หยวนเห็นด้วยกับเหมยซิ่ว

เสี่ยวฮัวและเฟิงหยูเซียงพยักหน้าและหายตัวไปโดยกลับคืนสู่ร่างของหยวน

"ว้าว ... " เหมยซิ่วพึมพำด้วยเสียงงุนงงหลังจากเห็นฉากนี้

ประมาณสิบนาทีต่อมาพวกเขาจะเห็นชายร่างผอมในวัยยี่สิบปลาย ๆ สวมชุดธรรมดาเดินเข้ามาหาพวกเขาพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าของเขา

"สวัสดี ... ข้าเป็นพนักงานจากเว็ปซีโอ ... เจ้าเป็นคนขายจะเข้เยือกแข็งใช่ไหม?" เจ้าหน้าที่พูดด้วยน้ำเสียงประหม่าส่วนใหญ่เป็นเพราะออร่าที่มองไม่เห็น แต่ทรงพลังมาจาก หยวน ซึ่งยืนอยู่ที่นั่นอย่างน่ากลัวในสายตาของเจ้าหน้าที่

'หน้ากากดำ ... เป็นไปได้ไหม? ผู้เล่นหยวน? ' พนักงานกลืนความคิดนี้อย่างประหม่า

"พวกเรา" เหมยซิ่ว กล่าว

"สวัสดีแขกผู้มีเกียรติเ เรียกข้าว่าลีก็ได้และข้ามาที่นี่เพื่อตรวจสอบความถูกต้องตามกฎ ก่อนที่เราจะเริ่มการประมูล"

"เจ้าจะตรวจสอบสมบัติอย่างไร" เหมยซิ่ว จึงถาม

"ข้าแค่ต้องตรวจสอบระดับของสมบัติอย่างไรก็ตามก่อนที่เราจะทำเช่นนั้นไปที่ที่เป็นส่วนตัวกว่านี้มีคนอยู่แถวนี้มากเกินไป"

หยวนและเหมยซิ่วเดินตามคนชื่อลีเข้าไปในป่าด้านหลัง

ไม่กี่นาทีต่อมาพวกเขาก็หยุด

"ตอนนี้ถ้าเป็นไปได้โปรดนำจะเข้เยือกแข็งออกมา ข้าแค่ต้องตรวจสอบระดับและคุณภาพเพื่อให้แน่ใจว่าเป็นของจริง นอกจากนี้เจ้าสามารถมั่นใจได้ว่าข้าจะไม่แตะต้องสมบัติจนกว่าเราจะเริ่มการประมูลอย่างเป็นทางการ ด้วยความสัตย์จริง"ลีกล่าว

เหมยซิ่ว หันไปมอง หยวน เพราะเขาเป็นคนที่มีสมบัติชิ้น

หลังจากผงกศีรษะหยวนก็ดึง จะเข้เยือกแข็งออกมาจากแหวนวิเศษของเขาและถือมันไว้ตรงหน้าลี

"นี่คือ ... " ลีรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วร่างกายของเขาในขณะที่หยกเยือกแข็งปรากฏตัวขึ้นและบรรยากาศในบริเวณนั้นก็เย็นลง

ลีหรี่ตาของเขาและจ้องที่จะเข้ตรงหน้า

<จะเข้เยือกแข็ง>

<ระดับ: พระเจ้า>

<คุณภาพ: ต่ำ>

<ความต้องการความแข็งแกร่งทางจิต: 35,000>

<ความต้องการความแข็งแกร่งของวิญญาณ: 50,000>

<รายละเอียด: สามารถสร้างโน้ตดนตรีที่จะตรึงหัวใจและจิตวิญญาณของคน ๆ หนึ่ง>

"จ จะ จริงดิ ... มันคือสมบัติระดับเทพจริงๆ!" ลีเดินไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัวด้วยสีหน้าตกใจหลังจากเห็นสถิติของจะเข้

ตอนที่ 291 สมบัติมีอยู่จริง!

'บ้าเอ้ย มันเรื่องจริง! สมบัติระดับเทพนี้เป็นของจริง งั้นคนในหน้ากากสีดำนั่นก็คือ... 'ลีหันไปมองหยวนด้วยใบหน้าตกใจดูเหมือนว่าเขาจะรู้อะไรบางอย่าง

"เจ้าตรวจสอบแล้วหรือยัง" จู่ๆ เหมยซิ่ว ก็ถามเขา

"ช ชะ ใช่ เรียบร้อยแล้ว! ขอบคุณมาก!" ลีรีบตอบด้วยความตกอกตกใจ

"เราควรทำอย่างไรจากจุดนี้" เหมยซิ่ว จึงถาม

ลีกลืนน้ำลายอย่างแรงและหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนพูด "ก่อนที่เราจะดำเนินการต่อ ข้ามีคำถามสำหรับเจ้านิดหน่อย แน่นอนว่าคำถามเป็นทางเลือกดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องตอบคำถามเหล่านี้หากไม่ต้องการ อย่างไรก็ตามมันจะเป็นประโยชน์สูงสุดของเจ้าและผู้ประมูลที่พวกเขาจะได้มีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสมบัติ "

เหมยซิ่วพยักหน้า

"อะแฮ่ม! ก่อนอื่นเจ้าได้สมบัติชิ้นนี้มาจากไหนภูมิหลังสั้น ๆ ก็ใช้ได้เช่นกัน" ลีจึงถาม

"ได้มาจากเหตุการณ์" หยวนตอบ

'เสียงฟังดูเด็ก! ผู้เล่นหยวนสามารถเป็นเด็กงั้นรึ?! ' ลีร้องไห้ภายในใจหลังจากได้ยินเสียงของหยวน

ลีกลืนน้ำลายอย่างประหม่าและถามต่อไปว่า "ข้า... ถ้าเจ้าไม่รังเกียจข้าก็ถามว่ามันได้มาจากการแข่งขันจะเข้ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้หรือ”

ลีอยากถามหยวนตรงๆว่าเขาเป็นผู้เล่นหยวนจริง ๆ หรือไม่ แต่เนื่องจากบัญชีที่ไม่ระบุชื่อของพวกเขา คำถามดังกล่าวจะละเมิดข้อกำหนดในการให้บริการ เนื่องจากบัญชีที่ไม่ระบุชื่อด้วยเหตุผลนี้ เขาไม่สามารถถามคำถามที่นำไปสู่การรู้ตัวตนได้

“มัน ...”

หยวนอ้าปากจะพูด แต่เหมยซิ่วรีบขัดจังหวะ“ขอข้าม คำถามต่อไป”

ลีพยักหน้าและถามคำถามต่อไปทันทีโดยไม่มีข้อตำหนิใด ๆ "งั้นเราเข้าเรื่องเลย"

"เจ้าขอเสนอราคาขั้นต่ำเริ่มต้นที่ 100 ล้านดอลลาร์ถูกต้องหรือไม่"

"ใช่" เหมยซิ่ว กล่าว

"ระยะเวลาในการประมูลคือ 7 วันถูกต้องหรือไม่"

"ใช่."

"เจ้ามีคำขอพิเศษสำหรับการประมูลหรือไม่"

"ไม่ค่ะ"

"เจ้ายอมรับการแลกเปลี่ยนหรือเจ้าต้องการเงินเท่านั้น""เงินเท่านั้น"

เหมยซิ่ว ตอบคำถามของ ลี อย่างตรงไปตรงมาที่สุด

"ขอบคุณตอนนี้ให้ข้าอธิบายให้เจ้าฟังว่าการประมูลจะดำเนินต่อไปอย่างไรเนื่องจากดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เจ้าร่วมงานกับเรา" ลีกล่าว

และเขากล่าวต่อว่า "เมื่อเราได้รับการอนุมัติจากเจ้าและได้รับสมบัติ เราจะเริ่มการประมูลทันที โดยปกติจะมีต้องรอต่อคิว แต่เราจะยกเว้นในครั้งนี้และให้ลำดับความสำคัญของสมบัติของเจ้าเนื่องจากมูลค่าของมัน "

"ในตอนท้ายของการประมูล ผู้เสนอราคาสูงสุดจะจ่ายเงินให้กับเว็บไซต์ซึ่งจะโอนเข้าบัญชีของเจ้าหลังจากหักค่าบริการแล้วซึ่งก็คือ 10 เปอร์เซ็นต์ของยอดเงินทั้งหมดเมื่อเราโอนเงินเข้าบัญชีของเจ้าแล้ว เราจะมอบสมบัติให้กับผู้ซื้อเจ้ามีคำถามหรือไม่? "

เหมยซิ่วครุ่นคิดสักครู่ก่อนที่จะพูด "มีอะไรให้เรามั่นใจหรือเปล่า ถ้าเจ้าเกิดขโมยมันไปหล่ะ"

"ข้าเข้าใจถึงความกังวลของเจ้า ท่านแขกผู้มีเกียรติและในขณะที่ข้าเองก็ไม่มีอะไรให้เจ้ามั่นใจได้ แต่ข้าหวังว่าชื่อเสียงของเว็บไซต์ที่สร้างขึ้นจากความไว้วางใจมานานหลายทศวรรษจะทำให้เจ้ามั่นใจได้ในระดับหนึ่ง"

"เว็บไซต์ของเรามีการทำธุรกรรมที่ประสบความสำเร็จมากกว่าสิบล้านรายการตั้งแต่เริ่มก่อตั้งโดยมีการโอนเงินหลายล้านดอลลาร์ทุกวันโดยรวมแล้วเว็บไซต์ของเรามีรายได้หลายหมื่นล้านดอลลาร์ นอกจากนี้ทั้งหมดนี้ทำโดยไม่มีการฉ้อโกงแม้แต่ครั้งเดียว "

ลีอธิบายประวัติเว็บไซต์และความน่าเชื่อถือ

"หากนั่นยังไม่เพียงพอที่จะโน้มน้าวให้เจ้าเชื่อใจเราเราจะฝากเงินขั้นต่ำที่ร้องขอ - 100,000,000 ดอลลาร์เข้าบัญชีของเจ้าชั่วคราวแน่นอนเจ้าจะไม่สามารถถอนออกได้จนกว่าจะเสร็จสิ้นการประมูล"

"เจ้าคิดอย่างไร?"

หลังจากครุ่นคิดสักครู่เหมยซิ่วก็พยักหน้า "โอเค"

"เยี่ยม! งั้นขอ 30 ไม่สิ 15 นาที ข้าจะออกไปทำการอนุมัติคำขอและโอนเงินเข้าบัญชีเจ้า จากนั้นข้าจะกลับมาเอาสมบัติ”

"ตกลง."

"ขอขอบคุณ!"

ลีออกจากระบบในไม่กี่วินาทีต่อมา

หยวน และ เหมยซิ่ว ก็ออกจากระบบหลังจากนั้นไม่นาน

ในขณะเดียวกันหลังจากออกจากระบบลีก็ถอดคอนโซลออกจากหัวของเขาก่อนจะรีบวิ่งออกไปจากห้องพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข

"มันจริง! มันจริง! มันคือเรื่องจริงฮ่าฮ่าฮ่า!" ลีหัวเราะเสียงดังขณะที่เขาวิ่งไปตามทางเดินและกลับไปที่ห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

ปัง !!

ลีเปิดประตูอย่างแรงและตะโกนเสียงดัง "มันเป็นของจริงสมบัติเป็นของจริง ข้าตรวจสอบแล้วมันเป็นสมบัติระดับเทพจริงๆ! และคนที่ขายมันก็น่าจะเป็นผู้เล่นหยวน!"

ทุกคนในห้องหยุดไม่ว่าพวกเขากำลังทำอะไรและหันมามองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง

"ด ดะ เดี๋ยวก่อน ... เจ้าเอาจริงเหรอคำขอประมูลเป็นของจริงหรือ?" เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของลีถามเขาด้วยเสียงสั่นเครือ

"ใช่ข้าจะอธิบายในภายหลั งเนื่องจากข้าต้องโทรหาผู้บริหารระดับสูงโดยเร็ว!"

ลีเดินไปหยิบโทรศัพท์ของเขาและกดหมายเลขทันที

"สวัสดีนี่คือลีรหัสเจ้าหน้าที่ของข้าคือ 19X6SE ... การโทรนี้เกี่ยวข้องกับคำขอประมูลรายการหนึ่งที่ข้าได้รับเมื่อเร็ว ๆ นี้ ... "

ลีอธิบายต่อผู้บริหารระดับสูงเกี่ยวกับจะเข้เยือกแข็งซึ่งทำให้เกิดความวุ่นวายในผู้บริหารระดับสูงในทันที

"เจ้าแน่ใจหรือ! ผู้เล่นหยวนคนนั้นจะขายสมบัติระดับเทพของเขา?!"

"ใช่ข้าค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นผู้เล่นหยวนรูปร่างหน้าตาและหน้ากากสีดำของเขาตรงกับคำอธิบายของผู้ที่เห็นเขาในการแข่งขันจะเข้!" ลีกล่าวด้วยความมั่นใจในน้ำเสียงของเขา

"นี่เป็นข่าวใหญ่! และการประมูลครั้งนี้ ... เราจะทำให้คนทั้งโลกรู้! เจ้าไปได้แล้วลี!"

"ครับท่าน!" ลีกล่าวก่อนที่จะวางสายและไปที่คอมพิวเตอร์เพื่อพูดคุยกับ เหมยซิ่ว ผ่านเว็บไซต์