ตอนที่ 263 ยอดเขามังกร

ตอนที่ 263 ยอดเขามังกร

หลังจากออกจากบ้านผู้อาวุโสซวนพาหยวนไปที่เขตศิษย์ชั้นในเพื่อตามหาเฟยหยู่หยาน

การปรากฏตัวของผู้อาวุโสซวนในเขตศิษย์ชั้นนอกทำให้ทุกคนประหลาดใจและสายตานับไม่ถ้วนก็กำลังจำจ้องพวกเขาจากทุกทิศทุกทางและศิษย์ทุกคนที่เห็นทำการโค้งคำนับให้กับผู้อาวุโสทันที

ในฐานะผู้อาวุโสระดับสูงของนิกายพวกเขาได้รับการเคารพนับถือมากพอ ๆ กับ         เจ้าสำนักและพวกเขามักจะไม่ปรากฏตัวในที่สาธารณะ ยิ่งเป็นเขตศิษย์ชั้นนอกนั้นยิ่งเป็นไปได้ยากยิ่ง ดังนั้นสำหรับผู้อาวุโสซวนหนึ่งในผู้อาวุโสระดับสูงของนิกายที่มีชื่อเสียงที่สุด การปรากฏตัวในเขตศิษย์ชั้นนอกนั้นน่าตกใจเป็นอย่างมาก

"สาวกชั้นในที่ติดตามเขานั่นใครกัน แถมยังสวมหน้ากากด้วย... "

“เขาใส่หน้ากากทำไมกัน? เจ้าว่าอะไรอยู่ภายใต้หน้ากากนั่น ตาเหล่ หรือว่าจมูกโต?”

"ใครจะรู้."

ในเวลาต่อมาผู้อาวุโสซวนและหยวนมาถึงห้บ้านของเฟยหยูหยานและเคาะประตู

ก๊อก! ก๊อก!

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง โดยไร้ซึ่งเสียงตอบรับ ผู้อาวุโสซวนก็เคาะประตูอีกครั้ง

ก๊อก!! ก๊อก!!!

อย่างไรก็ตามไม่มีใครตอบประตู

“แปลกแฮะ ...” ผู้อาวุโสซวนดึงใบหยกของเขาและดูมันก่อนที่จะพูดขึ้น“ศิษย์เฟยยังไม่ได้ลงชื่อออกจากสมุดบันทึก ดังนั้นเธอควรจะยังอยู่ในนิกาย บางทีเธออาจจะไปที่พลับพลามังกร?”

"เจ้าคิดว่าเธอจะไปไหน?" ผู้อาวุโสซวนตัดสินใจถามหยวน

หยวนส่ายหัวและพูดว่า "ข้าพยายามจะมาพบเธอเมื่อสองสามวันก่อนเช่นกัน ตอนนั้นเธอก็ไม่อยู่"

"ไปที่บ้านของผู้อาวุโสฉาน และดูว่าศิษย์เฟยอยู่ที่นั่นหรือเปล่า เธออาจรู้ว่าศิษย์เฟยไปที่ใด" ผู้อาวุโสซวนแนะนำ

หยวนพยักหน้าและพวกเขาก็มุ่งหน้าไปยังยอดเขาเพื่อตามหาผู้อาวุโสฉาน

ในเวลาต่อมาพวกเขาก็มาเคาะประตูห้องผู้อาวุโสฉาน

"ใครกัน?" ผู้อาวุโสฉานปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาในไม่กี่อึดใจต่อมา

“ผู้อาวุโสซวนและ ... ศิษย์หยวน?” ผู้อาวุโสฉานใช้เวลาสองสามวินาทีในการจดจำหน้ากากหยกดำของหยวนและเมื่อเธอรู้ว่านั่นคือหยวนเธอก็ก้าวถอยหลังและเอามือปิดหัวโดยไม่รู้ตัว

"ผู้อาวุโสฉาน เจ้าทำอะไรอยู่" ผู้อาวุโสซวนเลิกคิ้วเมื่อเห็นการกระทำที่ทำให้งงงวยของเธอ

"อะแฮ่ม!“ผู้อาวุโสฉานกระแอมในลำคอก่อนจะพูดต่อ”ช่างเถอะ เจ้ามาทำอะไรที่นี่และทำไมเจ้าต้องปกปิดใบหน้าของเจ้าศิษย์หยวน?"

"เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อนหน่ะ ไว้ค่อยคุยกัน สำหรับตอนนี้เรากำลังมองหาศิษย์เฟยเพื่อที่เราจะได้ไปที่ยอดเขามังกร เธอไม่อยู่ที่บ้าน ดังนั้นเราจึงคิดว่าเธอจะมาที่นี่ "ผู้อาวุโสซวนกล่าว

"โอ้ เฟยหยูหยาน ตอนนี้เธอกำลังฝึกฝนแบบปิดในถ้ำอมตะ" ผู้อาวุโสฉานกล่าว

“ถ้ำอมตะนั่น อะไรน่ะ?” หยวนถามทันทีความสนใจของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ถ้ำอมตะตั้งอยู่ที่ ยอดเขาหมู่เมฆ ซึ่งพลังงานทางจิตวิญญาณมีความหนาและเหลือเฟืออย่างไม่น่าเชื่อเป็นรองเพียงแค่ ยอดเขามังกร จากสถานที่ทั้งหมดภายในนิกาย สาวกหลักมักใช้เวลาส่วนใหญ่ในการฝึกฝนที่นั่นโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าไม่มีอะไรให้ทำและเนื่องจากอาณาจักรลึกลับกำลังใกล้เข้ามา ทุกคนจึงต้องการพัฒนาการฝึกฝนของตนให้เร็วที่สุด เพื่อให้ได้สิทธิ์เข้าสู่ อาณาจักรลึกลับ"

"สิทธิ์เข้าร่วมในอาณาจักรลึกลับนั้นมีเกณฑ์ในการคัดเลือกอย่างไรหรือ" หยวนถามพวกเขา

"อาณาจักรลึกลับเป็นสถานที่ลึกลับที่ความแข็งแกร่งและการฝึกฝนโดยรวมของคน ๆ หนึ่งไม่สำคัญเลย เพราะความสามารถของพวกเขาจะพุ่งขึ้นจนกระทั่งอยู่สูงสุดของทุกคนที่เข้าร่วม ฐานการฝึกฝนทั้งหมดของพวกเขาจะถูกล้างออก แต่เมื่อใดที่เจ้ากลับออกมาทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะปกติ” ผู้อาวุโสซวนอธิบายให้เขาฟัง

และเขากล่าวต่อว่า "ดังนั้นเราจึงเลือกผู้เข้าร่วมโดยขึ้นอยู่กับการเติบโตและพัฒนาการของพวกเขา ในช่วงเวลาหนึ่งจนถึงตอนนี้เจ้าเป็นสาวกเพียงคนเดียวที่มั่นใจว่าจะเข้าร่วมใน อาณาจักรลึกลับ ส่วนสาวกอีกสองคน ... เราจะไตร่ตรองให้ดีภายในสิ้นสัปดาห์ ":

"ว้าว ... สถานที่นี่ลึกลับสมชื่อจริงๆ" ความรู้สึกตื่นตาตื่นใจของหยวนสำหรับสถานที่แห่งนี้เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"เอาหล่ะ เมื่อศิษย์เฟยไม่ได้อยู่ที่นี่และเราไม่สามารถรบกวนการฝึกฝนของเธอได้ ข้าเดาว่าเจ้าจะต้องไปที่ยอดเขามังกรด้วยตัวเองในตอนนี้ศิษย์หยวน" ผู้อาวุโสซวนกล่าวกับเขา

"ตกลง." หยวนพยักหน้า

“ขอบคุณ ผู้อาวุโสฉานแล้วเจอกันใหม่”

"โอ้ใช่แล้วก่อนที่ข้าจะไป ... " จู่ๆหยวนก็เอื้อมมือไปที่วงพิเศษของเขาและดึงเทคนิคการฝึกฝนออกมา

"ฝากสิ่งนี้ให้แก่ศิษย์เฟยเมื่อเธอออกจากการฝึกฝนได้หรือไม่?"

"นี่คือ...?" ผู้อาวุโสฉานรับเทคนิคจากหยวนด้วยความไม่คิดอะไรมาก

แต่เมื่อเธอรู้ว่าเธอถืออะไรอยู่ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ“เทคนิคการฝึกฝนระดับเทพ! อันที่เจ้าได้รับจากการแข่งขันจะเข้หนิ เจ้าเรียนรู้เทคนิคสำเร็จแล้วหรือ?”

หยวนพยักหน้า "ใช่ข้าเรียนรู้เร็วกว่าที่คาดไว้ ข้าจึงไม่ต้องการมันแล้วโปรดมอบให้ศิษย์เฟยแทนข้าที"

ขากรรไกรของผู้อาวุโสฉานและผู้อาวุโสซวนถึงกับค้างหลังจากได้ยินคำพูดของเขา เขาสามารถเรียนรู้เทคนิคขั้นเทพได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน? ความสามารถในการเข้าใจของหยวนอยู่นอกเหนือความเข้าใจของพวกเขา

"ข้าเข้าใจแล้ว ... ข้าจะให้เทคนิคนี้กับเฟยหยูหยานเมื่อข้าเจอเธอ" ผู้อาวุโสฉานพยักหน้า

"ขอบคุณ ผู้อาวุโสฉาน!" หยวนพูดกับเธอ

ผู้อาวุโสซวนและหยวนออกจากสถานที่ในเวลาต่อมาและมุ่งหน้าไปยังยอดเขามังกรซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบสองชั่วโมง

"นี่คือยอดเขามังกรเหรอมัน ... ว่างเปล่า ... " หยวนจ้องมองไปยังดินแดนอันกว้างขวางก่อนที่พวกเขาจะเลิกคิ้ว

“ผู้ก่อตั้งเป็นคนเรียบง่ายรักอิสระดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการอะไรในพื้นที่ของเขามากนัก” ผู้อาวุโสซวนกล่าว

"ข้าเขาใจแล้ว ... แต่พลังงานทางจิตวิญญาณในพื้นที่นี้ ... มันมากมายจริงๆข้ารู้สึกได้ว่าฐานการฝึกฝนของข้าเติบโตขึ้นเล็กน้อยจากการหายใจในที่แห่งนี้" หยวนพึมพำ

"ตำนานเล่าว่าก่อนหน้านี้สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงยอดเขาว่างๆเท่านั้น สิ่งนี้เกิดจากสมบัติที่ผู้ก่อตั้งซ่อนไว้ในสถานที่แห่งนี้ก่อนที่เขาจะหายตัวไป " ผู้อาวุโสซวนกล่าว

และเขากล่าวต่อว่า "อย่างไรก็ตามแม้ว่าเราจะพยายามอย่างเต็มที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่มีใครพบสมบัตินั่นมาจนถึงทุกวันนี้และมันก็เป็นเวลาหลายหมื่นปีแล้ว"

"แบบนี้เองสินะ." หยวนพึมพำด้วยสีหน้าครุ่นคิด