ตอนที่ 262 จำนวนผู้มาเยือนมากผิดปกติ

ตอนที่ 262 จำนวนผู้มาเยือนมากผิดปกติ

หลังจากที่ผู้ท้าชิงคนต่อไปเข้าไปในหอคอยปลาคาร์ปทะยานข้ามประตูมังกรแล้วหลงอี้จุนพึมพำกับผู้อาวุโสซวนซึ่งนั่งอยู่ข้างๆเขา "ตอนนี้เขาน่าจะเป็นสาวกชั้นในเรียบร้อยแล้วไปหาเขาและพาเขาไปยังยอดเขามังกรพร้อมกับเฟยหยูหยาน”

ผู้อาวุโสซวนพยักหน้า "รับทราบ"

เมื่ออาจารย์นิกายอื่น ๆ สังเกตเห็นผู้อาวุโสซวนออกจากที่เกิดเหตุพวกเขาก็ถามว่า "เขาจะไปไหน"

“ผู้อาวุโสซวนไม่ต้องการเสียเวลาที่นี่อีกต่อไป เพราะเขารู้ผลแล้ว ดังนั้นข้าจึงให้เขาไปทำงานของเขาต่อ” หลงอี้จุนตอบด้วยเสียงที่ไม่ไยดี

"หนอยแน่แก!"

เขากัดฟันด้วยความโกรธเพราะการยั่วยุจากหลงอี้จุน อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่แม้แต่จะกล้าที่จะอ้างว่าพวกเขาจะชนะการเดิมพันนี้อย่างแน่นอน ไม่กล้าหลังจากสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับชั้นที่ 100

แม้กระทั่งสำหรับอาจารย์วิญญาณเช่นพวกเขาก็ไม่มีทางที่จะเอาชนะสัตว์วิเศษ 100,000 ตัว แม้ว่าพวกเขาจะได้รับเวลาหนึ่งเดือนสำหรับการพัก การจะผ่านในเงื่อนไขเช่นนั้นมันเกิดกว่าจินตนาการของพวกเขาไปมาก

หากสิ่งที่มังกรบนชั้นที่ 100 บอกกับ จุ๋ยซีเป็นความจริงเรื่องที่มีคนสามารถเอาชนะสัตว์วิเศษได้ 100,000 ตัวและเอาชนะหอคอยสำเร็จ โลกแห่งการฝึกฝนกำลังจะพบกับความวุ่นวายที่ไม่เคยพบเจอมานานหลายร้อยปีหรืออาจจะหลายพันปี

"เฮ้พวกเจ้าคิดอะไรอยู่" หนึ่งในอาจารย์ของนิกายที่นั่นก็กระซิบกับอีกสามคน

"มันไม่ชัดเจนเหรอ! ข้ากำลังคิดว่าเราจะเอาตัวเองออกจากหลุมพรางนี้ได้อย่างไรเห็นได้ชัดว่าเราจะไม่ชนะเดิมพันนี้แน่นอน ถึงอย่างนั้นเราจะมอบสมบัติระดับศักดิ์สิทธิ์ 4 ชิ้นให้กับ วิหารแก่นมังกรถ้าเราแพ้งั้นหรือ! "

"ตอนนี้มีอะไรที่เราสามารถทำได้ด้วยหรือ เราสาบานด้วยเลือดไปเรียบร้อยแล้วนี่! ถ้าเจ้าไม่ต้องการรับทัณฑ์สวรรค์และคำสาปที่จะตกสู่รุ่นลูกรุ่นหลานของเจ้า ก็ไม่มีทางที่จะล้างคำสาบานด้วยเลือดนี้ได้!"

"เชี่ยเอ้ย! พวกเราถูกกระบี่สังหารมังกรล่อลวงให้ตาบอด! ไอ้นั่นทำให้พวกเราได้เจ็บแสบ!"

"แม้ว่าเราจะไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับคำสาบานเลือดได้ แต่เราก็ยังสามารถลองทำอะไรบางอย่างกับเขาได้หลังจากที่เรามอบสมบัติของเราให้เขาแล้ว ข้าสงสัยอย่างมากว่าวิหารแก่นมังกรต้องการที่จะเปิดสงครามกับสี่นิกายในคราวเดียวหรือไม่!"

"ใช่! เราสามารถซื้อสมบัติระดับเทพของเราคืนได้หรือเราสามารถเสนออย่างอื่นเพื่อเป็นการตอบแทน!"

"ลองไตร่ตรองดูให้ดี ก่อนที่ศิษย์คนสุดท้ายของเราจะเริ่มท้าทายหอคอย!"

หลงอี้จุนสังเกตเห็นปรมาจารย์นิกายอื่น ๆ กำลังกระซิบกันและเขาก็สามารถจินตนาการได้แล้วว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร อย่างไรก็ตามมันไม่สำคัญสำหรับเขา เนื่องจากวิหารแก่นมังกรจะได้รับประโยชน์จากการเดิมพันนี้ไม่ว่าพวกเขาจะดิ้นรนแค่ไหนและเขายังคงเฝ้าดูหอคอยที่สว่างไสวด้วยแสงสีทอง

ในขณะเดียวกันผู้อาวุโสซวนไปที่บ้านของหยวนและเคาะประตู

ครู่ต่อมาหยวนก็เปิดประตูและทักทายเขา "สวัสดีผู้อาวุโสซวน"

“เข้าไปคุยข้างในกันเถอะ” ผู้อาวุโสซวนกล่าว

หยวนพยักหน้าและปิดประตูหลังจากที่เขาเข้าไป

เมื่อนั่งลงผู้อาวุโสซวนก็เริ่มพูด "ก่อนอื่น ข้าขอแสดงความยินดีกับการที่เจ้าได้เป็นศิษย์ชั้นในเรียบร้อยแล้ว”

"ขอบคุณ การทดสอบสนุกมาก" หยวนพูดด้วยรอยยิ้ม

"สนุก..."

รอยยิ้มหวาน ๆ ปรากฏบนใบหน้าของผู้อาวุโสซวน ในนิกายนี้หยวนน่าจะเป็นศิษย์คนเดียวที่สนุกจากการทดสอบศิษย์ครั้งสำคัญที่ผ่านๆมา

"อย่างไรก็ตาม ข้ามาที่นี่เพื่อพูดเกี่ยวกับยอดเขามังกร เจ้าสำนักต้องการให้เจ้าและ เฟยหยูหยานเข้าไปก่อนที่จะถึงการแข่งขันอาณาจักรลึกลับที่จะมีขึ้นในอีกหนึ่งสัปดาห์ ถ้าเจ้าไม่ได้ติดธุระ ข้าสามารถพาเจ้าไปที่นั่นได้ในตอนนี้เลย"

หยวนพยักหน้าและกล่าวว่า "ใช่ข้าว่าง ข้าแค่กำลังฝึกสัมผัสพระเจ้าให้ชำนาญขึ้นอยู่"

"ฝึกฝนสัมผัสพระเจ้าในระดับการฝึกฝนของเจ้าเนี่ยนะ? ข้าเริ่มฝึกประสาทสัมผัสพระเจ้าของข้าตอนเป็นอาจารย์วิญญาณ แต่น่าเสียดายที่วิหารแก่นมังกรไม่มีเทคนิควิญญาณที่จะช่วยเจ้าในเรื่องนั้น" ผู้อาวุโสซวนกล่าว

"ไม่เป็นไรเลย"

"เอาล่ะตามข้ามา เราจะไปรับศิษย์เฟยก่อนแล้วค่อยมุ่งหน้าไปยังยอดเขามังกร"

ขณะที่ผู้อาวุโสซวนหันไปเดินไปที่ประตูจู่ๆหยวนก็พูดว่า "กรุณารอสักครู่ ผู้อาวุโสซวน"

"หืม?" ผู้อาวุโสซวนหันกลับมาและดูขณะที่หยวนดึงหน้ากากหยกดำก่อนที่จะสวมมันลงบนใบหน้าของเขา

ผู้อาวุโสซวนเลิกคิ้วขึ้นหลังจากเห็นสิ่งนี้

"จะเป็นไรไหม ถ้าข้าจะออกไปข้างนอกพร้อมกับสวมหน้ากากมีคนมากมายมองหาข้าและข้าก็ไม่อยากให้พวกเขาจำข้าได้" หยวนกล่าว

ผู้อาวุโสซวนรู้สึกงงงวยมากขึ้นหลังจากได้ยินคำพูดของเขาและเขาถามว่า "ตอนนี้มีสาวกรบกวนเจ้าหรือ ข้าจะจัดการกับพวกเขาทันทีหากเป็นเช่นนั้น -"

“ไม่เกี่ยวกับเรื่องสาวกคนอื่นๆหรอก ตอนนี้มีคนออกตามหาข้าและข้าได้รับแจ้งว่าพวกเขาจะพยายามเข้านิกายเพื่อตามหาข้า เพราะการปรากฏตัวของข้าในการแข่งขันจะเข้”

"นั่นน่าจะเป็นไปได้ เพราะมีคนจำนวนมากที่พยายามเข้านิกายเมื่อเร็ว ๆ นี้และส่วนใหญ่เป็นผู้ฝึกฝนตัวปลอม พวกเขาอาจจะเป็นคนที่เจ้าหมายถึงหรือไม่?" ผู้อาวุโสซวนถามเขา

นับตั้งแต่การแข่งขันจะเข้มีผู้คนจำนวนมากมาเยี่ยมชมวิหารแก่นมังกรโดยบางคนพยายามแอบเข้ามายังด้านในของนิกาย อย่างไรก็ตามไม่มีผู้อาวุโสคนใดหรือหลงอี้จุนรู้สึกแปลก เพราะเป็นเรื่องปกติที่ผู้คนจะแห่กันเข้ามาที่วิหารแก่นมังกร หลังจากการแข่งขันต่างๆที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันต่อสู้ทัวนาเมนท์หรืออะไรก็ตาม

แม้ว่าจำนวนคนที่มายังนิกายเมื่อเร็ว ๆ นี้ จะมากกว่าปกติ และ ส่วนใหญ่เป็นพวกผู้ฝึกฝนไร้ซึ่งภูมิหลังเหตุนี้ผู้อาวุโสซวนจึงเรียกพวกเขาว่าผู้ฝึกฝนตัวปลอมนั่นอาจหมายถึงพวกผู้เล่นก็เป็นได้

"ถ้าคนพวกนี้มาที่นี่เพราะเจ้า พวกเราก็ต้องเพิ่มความปลอดภัยให้กับนิกาย ... " ผู้อาวุโสซวนพึมพำพร้อมกับมองหน้าเขาอย่างงุนงง

ในเวลาต่อมาเขากล่าวว่า "ข้าจะพูดกับ เจ้าสำนักในภายหลังสำหรับตอนนี้ เรามาพาเจ้าและศิษย์เฟยไปที่ยอดมังกรกันก่อนเพื่อที่เจ้าจะได้เสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่จะถึงการแข่งขันอาณาจักรลึกลับ"