The Dark King – Chapter 120 ภาวนา [อ่านฟรี 13-06-2019]

The Dark King – Chapter 120 ภาวนา

ดูเหมือนว่าเจ้าราชสีห์สังหารกำลังมองหาสิ่งมีชีวิตอื่นๆอยู่อีก เป็นเพราะการฆ่านิคยังไม่ทำให้พวกมันพอใจได้

ลินดาและรีดแอบมองพวกมันผ่านช่องว่างของกำแพงที่พวกเขากำลังซ่อนตัว พวกเขาต่างกังวลใจและพยายามหายใจให้ช้าลงเพื่อลดอัตราการเต้นของหัวใจ เนื่องจากสัตว์ร้ายที่กระหายเลือดแบบพวกมันจะสามารถรับรู้ได้

“เอาล่ะ เอาล่ะ...” รีดกำมีดสั้นเอาไว้แน่นและเริ่มสวดภาวนา “พวกมันจะหาเราไม่เจอ เจ้าราชสีห์สังหารไม่สนใจพวกซอมบี้อยู่แล้ว โอ..เทพแห่งแสง พระบิดาได้โปรดประทานพรให้กับคนของพวกท่าน”

โฮ่กก !

สัตว์ร้ายพวกนั้นตามหาเป้าหมายของพวกมันไม่เจอ พวกมันจึงวนเวียนอยู่ในบริเวณนั้นด้วยความโกรธ  หางที่เหมือนงูของราชสีห์สังหารบิดตัวอยู่บนพื้นดิน ในขณะที่ตัวของพวกมันหันซ้ายหันขวาเพือหาทางที่จะไปต่อ

ลินดาและรีดรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นว่า ราชสีห์สังหารไม่ได้ตามพวกเขาเข้ามาภายในอาคาร อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ยังไม่ได้สบายใจนักตราบที่ราชสีห์สังหารยังวนเวียนอยู่ที่บริเวณนี้ พวกเขาสวดภาวนาภายในจิตใจเพื่อให้พวกมันไปจากที่นี่อย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

ในช่วงเวลาอันน่าตึงเครียดนี้ พวกเขาไม่อาจจะหายใจออกได้อย่างสะดวกเพราะความกลัว มีเสียงแหลมดังขึ้นเมื่อลูกธนูพุ่งเข้าเจาะกับผนังของอาคารหลังเล็ก

ลินดาและรีดเกือบจะกระโดดออกมาด้วยความกลัว พวกเขาเกือบลืมเจ้าเด็กใหม่คนนั้นที่คอยซ่อนตัวอยู่ในความมืดไปเสียแล้ว

“ให้ตายสิ!” ลินดากำหมัดแน่นเมื่อได้ยินเสียงลูกธนูปะทะเข้ากับผนังกำแพง อย่างไรก็ตามเธอยังคงประคองสติเอาไว้และรีบคิดหาหนทางอย่างรวดเร็ว ถ้าหากอีกฝ่ายต้องการนำราชสีห์สังหารเข้ามาภายในอาคารแห่งนี้ด้วยลูกธนู เช่นนั้นเธอต้องดึงความสนใจกลับไปด้วยก้อนหิน เธอหยิบก้อนหินขึ้นมาและมองไปยังทิศทางที่ลูกธนูถูกยิงออก

ฟึบ!

เธอไม่ต้องใช้เวลาสำหรับการยืนและเล็ง ช่วงเวลาพริบตาเดียวเธอขว้างก้อนหินออกไป

ปัง ! เพล๊ง ! เธอเห็นได้ชัดว่าก้อนหินที่โยนออกไปปะทะเข้ากับแผ่นกระจกหน้าต่าง มีเสียงแหลมดังขึ้น

ฝูงสัตว์ร้ายได้ยินเสียงและเริ่มมองไปรอบๆ

อย่างไรก็ตามลินดาต้องตกตะลึง โดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆราชสีห์สังหารทุกตัววิ่งเข้าหาอาคารที่พวกเขาซ่อนอยู่

“นี่มัน...”

ไม่มีเวลาที่จะคิดถึงรายละเอียดที่เกิดขึ้น  ฝูงของราชสีห์สังหารทำลายอาคารสามชั้นนี่ลงในทันใด

ด้วยการตอบสนองอย่างรวดเร็วพวกเขารีบกระโดดออกจากหน้าต่างในทันทีและเหยียบลงบนอีกฟากของถนน พวกเขาม้วนตัวลงเพื่อลดแรงกระแทกจากนั้นยืนขึ้นและรีบวิ่งหนีในทันที

รีดกระโดดลงมาช้าเกินไปทำให้เศษของอาคารปะทะเข้ากับร่างของเขา มีก้อนหินห้อนหนึ่งชนเข้ากับจมูกของเขา และในตอนที่เขาเอามือสัมผัสกับจมูก เขารู้ได้ในทันทีว่ามีเลือดไหลออกมา

ราชสีห์สังหารหันมาสนใจเขาในทันทีที่เลือดไหลออกมาจากจมูก มันรีบพุ่งตัวไปในทันใด

“ไม่นะ-” รีดกระวนกระวาย เขาใช้มีดสั้นเพื่อป้องกันตัวเอง แต่ในช่วงเวลาต่อมาราชสีห์สังหารก็ได้กัดเข้าที่ส่วนบนของร่างกายของเขาเป็นที่เรียบร้อย ในเวลาไม่นานมันกลืนร่างกายของเขาเข้าไป มีเลือดพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

มีราชสีห์สังหารอีกตัวมองเห็นลินดา มันรีบวิ่งตามไปแทนที่จะให้ความสนใจกับรีด

ลินดาหน้าซีดเธอรู้ดีว่าถ้าหากราชสีห์สังหารล้อมรอบนักล่าระดับเงินจำนวน 15 คนไว้ ก็จะไม่มีซักคนเดียวที่รอดออกมาได้

เธอทิ้งทุกอย่าลงและรีบวิ่งอย่างเร็วที่สุด รวมถึงสิ่งของล้ำค่าภายในกระเป๋าสะพายจากสัตว์ร้ายที่พวกเขาได้ล่ามาก่อนหน้า

แจกให้อ่านฟรี !! ตอนที่ 121-150

ที่เพจ https://www.facebook.com/thedarkkingnovel/

อย่าลืมทักข้อความมาด้วยนะครับ

โฮ่ก! โฮ่กก!

ฝูงราชสีห์สังหารส่งเสียงคำรามออกมาในขณะที่ไล่ตามเธอไป

หลังจากที่พวกมันจากไป มีร่างเล็กๆปรากฏขึ้นหลังอาคารแห่งหนึ่ง เขาคือฟู่เทียนนั่นเอง เขามองไปยังอาคารที่ถล่มลงมา ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยเว้นแต่เลือดของรีดที่กองอยู่บนพื้น เขารู้สึกคลื่นไส้เป็นอย่างมาก มันเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นสัตว์ร้ายกำลังกินมนุษย์

เขามองไปยังลูกธนูที่ยิงไปก่อนหน้า ถุงเลือดถุงเล็กๆปลิวไปเพราะแรงสั่นสะเทือน

ฟู่เทียนมองไปยังกระเป๋าสะพายที่ถูกทิ้งไว้ มันมีกลิ่นของสัตว์ร้ายชนิดต่างๆอยู่ข้างในนั่น มันน่าจะเป็นสิ่งของที่มีค่าทั้งหมดที่ถูกรวบรวมโดยลินดาและทีม

ฟู่เทียนหยิบกระเป๋าของเธอขึ้นมาและเจออาหารแห้งอยู่จำนวนหนึ่ง เขาเริ่มเคี้ยวในทันใดเป็นเพราะ 3 วันที่ผ่านมาเขาไม่ได้แตะต้องอาหารเลยในขณะที่ใช้เวลาไปกับการค้นหาสัตว์ร้าย

ในขณะที่กำลังกินอาหาร ฟู่เทียนได้กลิ่นเลือดของลินดาลอยออกมา เขาไม่คิดว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บเร็วขนาดนี้ ดูเหมือนว่าการค้นหาสัตว์ร้ายชนิดนี้จะให้ผลลัพธ์ที่ดี

“ฆ่า” ฟู่เทียนพูดออกมาเบาๆ

อย่างไรก็ตามเขาได้กลิ่นของลินดาปะปนไปกับกลิ่นอื่นๆ กลิ่นๆนั้นเกือบจะปิดบังกลิ่นของเธอหมดไป ฟู่เทียนทำได้เพียงรีบตามไปดูเท่านั้น

ท่อน้ำเสีย!

ดวงตาของฟู่เทียนหรี่ลง พวกสัตว์ร้ายเดินอยู่ตามถนนพวกมันตัวใหญ่เกินไปจึงไม่สามารถตามเข้าไปได้

เขาไม่คิดมาก่อนว่าด้วยสัตว์ร้ายจำนวนมากขนาดนี้ พวกมันจะล้มเหลวในการฆ่าลินดา ความสามารถในการเอาตัวรอดของนักล่าระดับกลางมหัศจรรย์มาก

เขาไม่เร่งรีบตามเข้าไป เพราะเขารู้ดีว่าลินดาจะช้าลงในท่อระบายน้ำนั่น ดูเหมือนว่าเธอจะรู้ดีว่าพวกสัตว์ร้ายจะไม่ตามเข้าไป ดังนั้นเธอจึงใช้โอกาสนี้ในการฟื้นฟูพลัง

“ในตอนนี้เธออยู่ในสภาพที่ดีขึ้น การใช้ลูกธนูในการซุ่มโจมตีน่าจะไม่ได้ผลอีก! แผนในก่อนหน้าก็ล้มเหลว การใช้วิธีเดิมๆคงจะไม่ได้ผลอีกแล้ว” ฟู่เทียนถอนหายใจ เขารู้ดีว่าสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

เขาสามาถทำให้เธอเหลือตัวคนเดียวได้แล้ว แต่การโจมตีระยะใกล้คงจะไม่ได้ผล “หรือนี่จะเป็นจุดจบของเรา” ฟู่เทียนบ่น

“ถ้าทักษะการยิงธนูของฉันดีขึ้นก็คงมีโอกาสในการฆ่าเธอบ้าง ระยะในการยิงของฉันอยู่ที่ 100 เมตร ซึ่งนั่นหมายความว่าถ้าหากทำไม่สำเร็จฉันจะต้องถูกตัดหัวในไม่กี่วินาทีต่อมาทันที” ฟู่เทียนกำหมัดแน่น “แม้ว่าฉันอยากจะพัฒนาทักษะให้มากกว่านี้ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้สำเร็จในทันที”

“ถ้าเรามีอาวุธปืนละก็...”

“อย่างไรก็เถอะ มันเป็นเวลากว่า 300 ปีมาแล้ว ปืนในสถานีตำรวจไม่น่าจะอยู่ในสภาพที่ดีนัก บางทีมันอาจจะไม่ได้ผล”

“อ้ะ!?”

ฟู่เทียนนึกบางอย่างขึ้นได้ “แม้ว่าปืนจะไม่สามารถทำงานได้แต่เราก็ยังใช้กระสุนได้อยู่ อ้ะ! ฉันสามารถใช้ดินปืนในการทำระเบิดได้หนิ”

เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ สถานีตำรวจมักมีห้องพิเศษในการเก็บอาวุธปืน ในบางทีปืนและกระสุนอาจถูกเก็บอยู่ในห้องๆนั้น ถ้ามันอยู่ในห้องละก็ ต่อให้เวลาผ่านไปถึง 300 ปีก็อาจจะยังมีของที่พอใช้ได้อยู่บ้าง

ฟู่เทียนรีบลงมือในทันทีเขารีบเดินไปตามท้องถนนเพื่อมองหาสถานีตำรวจ

แจกให้อ่านฟรี !! ตอนที่ 121-150

ที่เพจ https://www.facebook.com/thedarkkingnovel/

อย่าลืมทักข้อความมาด้วยนะครับ