เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

The Dark King – Chapter 119 คลื่นแห่งสัตว์ร้าย [อ่านฟรี 11-06-2019]

The Dark King – Chapter 119 คลื่นแห่งสัตว์ร้าย [อ่านฟรี 11-06-2019]

The Dark King – Chapter 119 คลื่นแห่งสัตว์ร้าย [อ่านฟรี 11-06-2019]


The Dark King – Chapter 119 คลื่นแห่งสัตว์ร้าย

 

“อะไรน่ะ? เกิดอะไรขึ้น?”

 

ทั้ง 4 คนต่างหันมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

 

ลินดาคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอทิ้งตัวลงกับพื้นและแนบหูฟัง หน้าของเธอซีดลงและกล่าวออกมา “ไม่ดีแล้ว คลื่นแห่งสัตว์ร้าย”

 

“อะไรนะ?” ทั้ง 3 คนตกตะลึง ภัยพิบัติที่เลวร้ายที่สุดนอกกำแพงยักษ์คือการโจมตีของพวกสัตว์ร้ายจำนวนมากพร้อมกัน ถาโถมเข้ามาราวกับเป็นคลื่น!

 

แม้จะเป็นเพียงคลื่นเล็กๆก็สามารถฆ่านักล่า 3-5 คนได้เลยทีเดียว

 

“วิ่ง!” ลินดายืนขึ้นและวิ่งออกไปภายนอกอาคาร “พวกเราต้องหลีกเลี่ยงเส้นทางที่สัตว์ร้ายจะพุ่งมา”

 

ทุกๆคนวิ่งออกจากอาคารขนาดเล็ก เนื่องจากประสบการณ์อันโชกโชนทำให้พวกเขาสามารถคาเดาแหล่งที่มาของสัตว์ร้ายได้ พวกเขาวิ่งตามลินดาไปยังถนนอื่นๆ

 

ครืนน~ ~!

 

แรงสั่นสะเทือนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆราวกับคลื่นแห่งสัตว์ร้ายกำลังใกล้เข้ามา

 

ตู้ม!

 

เป็นเพราะการสั่นสะเทือนบนพื้นดิน อาคารใกล้ๆได้ถล่มพังลงมา มีฝุ่นลอยฟุ้งเต็มอากาศพร้อมกับเสียงดังสนั่น

 

ลินดาไม่ลืมที่จะหันหลังกลับไปมองพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้า

 

ฟึบ!

 

ลูกธนูถูกยิงออกมาจากอาคารที่อยู่ใกล้ๆกับพวกเขา

 

ลูกธนูถูกยิงออกมาโดยไม่คาดคิด พวกเขาอยู่ในความตกใจและรีบวิ่งหนีไป อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่คิดมาก่อนว่าศัตรูจะซุ่มอยู่ในบริเวณนี้เพื่อรอโจมตีพวกเขา แม้ว่าการตอบสนองของลินดาจะรวดเร็ว แต่ร่างกายของเธอก็คงไม่สามารตอบสนองได้ทัน แต่ทว่าเป้าหมายของลูกธนูดอกนี้ไม่ใช้ลินดาแต่กลับเป็นหญิงสาวผิวแทนที่วิ่งตามมาข้างหลัง

 

หญิงสาวหยิบมีดสั้นขึ้นมาเพื่อปัดลูกธนูออก แต่ในขณะที่แขนของเธอเคลื่อนไปได้เพียงครึ่งทางลูกธนูก็ได้ปักเข้าที่ไหล่ของเธอเสียแล้ว เนื่องจากถูกโจมตีอย่างกระทันหันเธอจึงไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา และแรงจากการปะทะอย่างรุนแรงทำให้เธอล้มลงไปนอนกับพื้น

 

นิคและรีดรีบหยิบอาวุธออกมา และยืนอยู่ข้างหน้าเพื่อปกป้องเธอในขณะที่สายตาก็มองไปยังทิศทางที่ลูกธนูถูกยิงออกมาเช่นกัน

 

หญิงสาวกัดฟันด้วยความเจ็บปวด แต่ว่าเธอไม่ส่งเสียงร้องออกมาซักนิด

 

“เป็นอะไรรึป่าว?” ลินดาถาม

 

หญิงสาวใช้มือกดไหล่ของตัวเองไว้ เธอพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก “ฉันยังไหว”

 

“อย่าหยุดวิ่ง! คลื่นแห่งสัตว์ร้ายใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว วิ่งต่อไป!” ลินดาโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าบาดแผลนั่นไม่สามารถทำให้ถึงตาย

 

นิคช่วยประคองหญิงสาวขึ้นมา แต่ในเวลาเดียวกันนั้น ลูกธนูอีกดอกก็ถูกยิงออกมา แต่เขาสามารถรับรู้และเตรียมป้องกันเอาไว้แล้ว เขาปัดลูกธนูทิ้งไปด้วยมีดสั้น

 

“เขาซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น!” รีดชี้ไปยังทิศทางที่ลูกธนูพุ่งออกมา

 

ลินดากำดาบเอาไว้แน่นและจ้องมองไปยังอาคารขนาดเล็กที่อยู่ห่างออกไปเป็นระยะ 100 เมตร อย่างไรก็ตามเสียงสั่นสะเทือนก็เริ่มรุนแรงขึ้นทุกวินาที แม้เธอจะเข้าจู่โจมและต่อสู้กับฟู่เทียนและสามารถฆ่าเขาได้ แต่คลื่นแห่งสัตว์ร้ายก็จะตามเธอได้ทันเช่นกัน

 

ศัตรูของพวกเราได้คาดการณ์เอาไว้ก่อนแล้ว “นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงกล้าโจมตีพวกเราในตอนนี้” ลินดากำลังนึกถึงสถานการณ์

 

ร่างกายของเธอสั่นเทาเพราะความโกรธและพยายามเรียกสติตัวเองกลับมา ลินดาได้เห็นนักล่าหลายคนที่ต้องพบกับความตายเพราะความวู่วามแล้ว “ไม่ต้องกังวลเรื่องเขานัก พวกเราต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อน”

 

นิคและรีดเข้าใจถึงสถานการณ์ฉุกเฉินนี้ดี ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขากังวลเรื่องกับดักที่ฟู่เทียนเคยใช้ในครั้งก่อน ดังนั้นพวกเขาจึงลังเลทีจะบุกไปจัดการเด็กใหม่คนนั้น ใครจะไปรู้ว่าเขาจะวางกับดักแบบไหนไว้อีก?

 

ฟู่เทียนเฝ้ามองพวกเขาจากอาคารขนาดเล็ก อย่างที่เขาได้คิดเอาไว้ อีกฝ่ายจะไม่กล้าบุกเข้ามาและพยายามหนีต่อไป ปากของเขาฉีกยิ้มออกมา เขาเฝ้าสังเกตุหญิงสาวผิวแทนจากกลิ่นถึงเรื่องกับดักที่เธอวางเอาไว้ทั่วบริเวณนี้ แต่เธอกํไม่ได้เดินเข้ามาในอาคารที่เขาซุ่มอยู่ในตอนนี้เลย

 

ดังนั้นเขาจึงกล้าที่จะเข้ามาซุ่มในอาคารขนาดเล็กแห่งนี้ เขาถือถุงที่บรรจุเลือดเอาไว้ในมือ จากนั้นค่อยๆหายตัวไปจากอาคาร

 

วิ่งต่อไป!

 

พวกเขาทั้งสี่รีบวิ่ง กระโดดข้ามสิ่งกีดขวางทั้งหลายด้วยความเร็วที่พวกเขาจะทำได้

 

อย่างไรก็ตามหลังจากการวิ่งหนีผ่านไป 2-3 นาที แทนที่เสียงสั่งสะเทือนจะเบาลงแต่มันกลับเริ่มเข้ามาใกล้ขึ้น ลินดากระโดดขึ้นไปยังบนหินสูงและหันกลับไปมอง รูม่านตาของเธอหดลงในทันใด

 

เธอมองเห็นสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ที่มีความสูงกว่า 4เมตร กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วตามพวกเธอมา พวกมันมีรูปร่างคล้ายกับสิงโตแต่มีผิวหนังเหมือนมนุษย์ พวกมันไม่มีผมอยู่บนหัวเลย ยิ่งไปกว่านั้นแต่ละตัวมีแขนคล้ายมนุษย์ 7-8แขน

 

“ให้ตายสิ พวกมันคือ ราชสีห์สังหาร” สีหน้าของลินดาเปลี่ยนไป

 

หญิงสาวผิวแทนและเพื่อนอีกสองคนหันหลังกลับไปตรวจสอบเจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้น ราชสีห์สังหารทุกตัวอยู่ในช่วงโตเต็มวัย ยิ่งไปกว่านั้นแม้แต่นักล่าชั้นยอดก็ยังไม่สามารถต่อกรกับพวกมันได้ และยังเป็นเรื่องยากที่จะหนีจากพวกราชสีห์สังหารเพราะพวกมันมีความเร็วสูงมาก

 

“พวกมันเจอเรา! แล้วพวกเราจะรอดได้เป็นได้ยังไง!” ร่างของนิคสั่นด้วยความกลัว

 

ลินดากัดริมฝีปากเล็กน้อย “โรน่าพวกมันตามกลิ่นเลือดของเธอมา เจ้าเด็กนั่นตั้งใจทำร้ายเธอเพื่อล่อให้ราชสีห์สังหารตามพวกเรามาได้”

 

ริมฝีปากของโรน่าเปลี่ยนเป็นสีขาวเมื่อได้เห็นพวกราชสีห์สังหาร เธอรีบคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดและยังคงมีความคาดหวังในตัวลินดา เธอเป็นถึงนักล่าระดับเงินอีกทั้งยังมีพวกพ้องที่อยู่ด้วยกันมานาน เธอยังคงหวังว่าลินดาจะช่วยเธอไว้

 

โรน่ามองไปยังลินดา “ฉันรู้แล้ว”

 

“ขอบใจนะ...” สีหน้าของลินดาเริ่มแปลกไป “ฉันจะดูแลคนที่เธอรักเป็นอย่างดี”

 

“ขอบคุณมาก...” สีหน้าแห่งความยินดีปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโรน่า เธอหยุดตัวลงและหันหลังกลับไป ใบหน้าของเธอมีความขมขื่นเล็กน้อยเมื่อเห็นสัตว์ร้ายเข้ามาใกล้ ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตที่เธอยังไม่ได้ทำให้สำเร็จ ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอยังไม่ได้ไปสัมผัส และเธอกำลังจะต้องจากไปด้วยความเสียใจ

เธอหยิบมีดสั้นออกมาและมองไปยังสัตว์ร้ายด้วยความเศร้า

 

ฟึบ!

 

สัตว์ร้ายตัวแรกพุ่งเข้าถึงตัวเธอและยกแขนทั้งสามขึ้นเพื่อปัดเธอกระเด็น โรน่าทำได้เพียงถ่วงเวลาเอาไว้ได้เล็กน้อยเท่านั้น ก่อนที่ตัวเธอจะกลายเป็นอาหารของมันในไม่กี่วินาทีต่อมา

 

นิค รีดและลินดา รีบวิ่งออกมาจากที่แห่งนั้น

 

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่มีทางเอาชนะราชสีห์สังหารได้ นิคหันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจเพราะว่าพวกราชสีห์สังหารไม่ได้หยุดลงหลังจากที่ฆ่าโรน่าลง พวกมันวิ่งไล่ตามพวกเขาต่อ “พวกเราไม่รอดแน่!”

 

“วิ่งต่อไป พวกเราต้องปกปิดกลิ่นของตัวเอง” ลินดาไม่กล้ามองกลับไปเธอไม่อยากจะเห็นภาพที่เกิดขึ้น

 

ในเวลาไม่นานเธอหักเลี้ยวที่หัวมุม เธอรีบหยิบผงซอมบี้ออกมาและรีบเทมันลงไปบนตัว พร้อมกับรีบมุดเข้าไปภายในอาคาร

 

รีดตามเธอไปติดๆและรีบปกปิดกลิ่นตัวเองด้วยผมซอมบี้ และรีบตามลินดาเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

นิคเป็นคนสุดท้ายที่วิ่งมาถึงหัวมุมถนน แต่โชคร้ายขาของเขาสะดุดกับก้อนหินทำให้ผงซอมบี้หกลง แม้มันจะเทลงไปบนตัวของเขาแต่นั่นก็ไม่เพียงพอให้เขาปกปิดกลิ่นของตัวเองได้

 

“กัปตันช่วย-” นิคร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของเขาดูสิ้นหวัง

 

ร่างกายของเขาถูกฉีกเป็นชิ้นด้วยมือของราชสีห์สังหาร การป้องกันตัวเองด้วยอาวุธไม่มีประโยชน์ใดๆเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกมัน


แจกให้อ่านฟรี !! ตอนที่ 121-150

ที่เพจ https://www.facebook.com/thedarkkingnovel/

อย่าลืมทักข้อความมาด้วยนะครับ

จบบทที่ The Dark King – Chapter 119 คลื่นแห่งสัตว์ร้าย [อ่านฟรี 11-06-2019]

คัดลอกลิงก์แล้ว