(เปิดฟรี 50 ตอน) CVO ตอนที่ 221: สาวกจากนิกายอื่น

ตอนที่ 221: สาวกจากนิกายอื่น

หลังจากที่หยวนออกจากหอคอยแลกเปลี่ยนเพราะเขารู้ว่าไม่สามารถเข้าถึงชั้นสองได้ เว้นแต่พวกเขาจะเป็นสาวกชั้นในทันใดนั้นเขาก็นึกถึงเหรียญที่ผู้อาวุโสซวนมอบให้เขา

'ถ้าข้าจำไม่ผิดเหรียญจะช่วยให้ข้าเข้าถึงทรัพยากรการฝึกฝนที่ห้องโถงสมบัติสมบัติ บางทีพวกเขาอาจมีแกนมอนสเตอร์ นักรบวิญญาณอยู่ที่นั่น ' หยวนคิดกับตัวเอง

'งั้นมาดูกันดีกว่าโถงสมบัติอยู่ที่ไหน' หยวนเริ่มครุ่นคิด

ไม่กี่อึดใจต่อมาเมื่อหยวนรู้ว่าห้องโถงสมบัติอยู่ในเขตศิษย์ชั้นในเขาก็ถอนหายใจออกมาดัง ๆ “ยุ่งยากเกินไปแล้ว… ถึงเวลาต้องเป็นศิษย์ชั้นในแล้วแบบนี้”

"จะเริ่มจากอะไรก่อนดี?"

หยวนมองไปรอบ ๆ นิกายด้วยสายตาครุ่นคิดสงสัยว่าตอนนี้เขาควรสำรวจที่ไหนดี เพราะไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ติดขัดไปหมดด้วยเหตุที่เขาเป็นเพียงสาวกชั้นนอกเท่านั้น

และในขณะที่เขากำลังคิดอยู่จู่ๆหยวนก็ได้ยินเหล่าสาวกที่อยู่รอบตัวเขาพูดด้วยความตื่นเต้น "เจ้าได้ยินไหมสาวกจากนิกายอื่น ๆ กำลังท้าทายหอคอยปลาคาร์ปทะยานข้ามประตูมังกร!"

"อะไรนะนี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่คนนอกท้าทายหอคอย!"

"ไม่ข้าคิดว่าสิ่งนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนเมื่อนานมาแล้ว แต่ทำไมจู่ๆสาวกจากนิกายอื่น ถึงท้าทายหอคอยได้หล่ะ?”

"เจ้าลืมไปแล้วหรือลูกศิษย์ของเราคนหนึ่งได้จัดการล้างบางทั้งหมดหนึ่งร้อยชั้น ทำให้เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่เมื่อไม่นานมานี้!"

"โอ้ใช่แล้วมันเกิดขึ้นและเรายังไม่รู้ตัวตนของศิษย์คนนั้นเลย นั่นน่าจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้เจ้าว่าไหม?"

"ใครจะสน! เจ้าอยากไปดูหรือเปล่า?"

"แน่นอน! ไปกันเถอะ!"

ขณะนี้สาวกหลายคนจากทั่วทั้งนิกายกำลังเดินไปทางเดียวกัน - ไปที่หอคอยปลาคาร์ปทะยานข้ามประตูมังกรเพื่อเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์แปลกๆที่เกิดขึ้น

ความสนใจของหยวนเพิ่มขึ้นทันทีหลังจากที่ได้ฟังเหล่าสาวกพูด และเห็นคนแปลกหน้าเดินทั่วทางเดินซึ่งส่วนใหญ่เป็นสาวกจากนิกายอื่น ๆ  จากนั้นเขาก็เริ่มติดตามสาวกคนอื่น ๆ ไปยังที่เกิดเหตุ

ในเวลาต่อมาหยวนมาถึงหอคอยปลาคาร์ปทะยานข้ามประตูมังกรซึ่งมีสาวกคนอื่น ๆ และแม้แต่ผู้อาวุโสในนิกายหลายร้อยคนอยู่ที่นั้นก่อนหน้าเขาจะมาถึง

'ว้าว คนเยอะแยะเลยแฮะ ... ' หยวนคิดกับตัวเองในขณะที่เขายืนอยู่ท้ายฝูงชน ดังนั้นเขาจึงมองไม่เห็นสาวกจากนิกายอื่น ๆ

อย่างไรก็ตามเขาสามารถมองเห็นแสงสีทองที่เปล่งออกมาจากหอคอยและใครก็ตามที่ท้าทายหอคอยในขณะนี้อยู่ที่ชั้น 40

"สวรรค์! ตอนนี้ใครอยู่ในหอคอย?" หนึ่งในผู้มาใหม่ที่นั่นตัดสินใจถาม

"มันคือ อ้าวซงฉิง ที่อยู่ข้างในตอนนี้เขาใช้ไมถึงหนึ่งชั่วโมงในการไปถึงชั้นที่ 40" มีคนตอบกลับ

"อะไรนะ! อัจฉริยะอันดับหนึ่งจาก พลับพลาความกล้าหาญดุจเหล็ก! ทำไมเขาถึงท้าทายหอคอย?!"

"ไม่มีใครรู้แน่ แต่ข่าวลือบอกว่าเป็นเพราะการพนันระหว่างวิหารแก่นมังกรกับนิกายของพวกเขา"

ในขณะเดียวกัน ด้านหน้ามีสาวกเจ็ดคนและปรมาจารย์สี่คนจากนิกายของพวกเขายืนเฝ้าอยู่ แน่นอน หลงอี้จุนและผู้อาวุโสระดับสูงบางคนของนิกายก็อยู่ที่นั่นเช่นกัน

'คงจะดีถ้าเราได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างใน แต่อนิจจา ... '

หยวนต้องการเฝ้าดูศิษย์จากนิกายอื่นท้าทายหอคอย แต่แล้วเขาก็จำได้ว่าหมินลี่ใช้เวลานานแค่ไหนจึงทำให้เขาหมดความสนใจอย่างรวดเร็วเนื่องจากเขาไม่เต็มใจที่จะยืนอยู่ตลอดทั้งสัปดาห์จนกว่าพวกเขาจะเสร็จธุระ

ดังนั้นหลังจากยืนอยู่รอบ ๆ สองสามนาที หยวนจึงตัดสินใจออกจากสถานที่และกลับไปที่ห้องของตัวเอง

อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาหันกลับมาและเดินไปสองสามก้าวเสียงของ ผู้อาวุโสซวนก็ดังก้องในหัวของเขา "ศิษย์ หยวนไปที่เขตศิษย์ชั้นในและตามหา ผู้อาวุโสฉาน เธอมีบางสิ่งที่จะให้เจ้าและยังมีบางอย่างที่จะบอกเจ้า หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือในการเข้าไปในเขตศิษย์ชั้นในให้แสดงตราประจำตัวศิษย์ระดับทองของเจ้า”

หยวนพยักหน้าและเริ่มเดินไปยังเขตศิษย์ชั้นในในขณะที่ผู้อาวุโสซวนยังคงอยู่ที่หอคอยเพื่อดูความเรียบร้อยที่นั่น

'ข้าไม่รู้ว่าข้าสามารถใช้ตราประจำตัวที่สองของข้าแบบนี้ได้ ... หมายความว่า ข้าเข้าไปหอคอยสมบัติได้แล้ว ' หยวนคิดกับตัวเอง

หลายนาทีต่อมาหยวนมาถึงทางเข้าเขตศิษย์ชั้นใน

"เจ้าต้องการอะไรสาวกชั้นนอก มีธุระอะไรที่เขตศิษย์ชั้นใน" ผู้อาวุโสที่นั่นถามหยวน

"ใช่....นี่คือตราประจำตัวของข้า" หยวนตอบในขณะที่เขาแสดงตราประจำตัวสีทองของผู้อาวุโสของเขา

“นะ นี่มัน…!” ผู้อาวุโสนิกายตกใจทันทีที่เห็นเหรียญประจำตัวทองคำและเขาหันไปมองหยวนด้วยดวงตาเบิกกว้างที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อและความเคารพ

“ข้าเข้าใจแล้ว…ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ ข้าขออนุญาตถามเจ้ามีธุระอะไรในเขตศิษย์ชั้นใน?” ผู้อาวุโสถามเขาหลังจากยื่นตราประจำตัวคืนให้เขา

“ข้าต้องการไปที่ห้องโถงสมบัติสมบัติ” หยวนตอบโดยตั้งใจที่จะไม่เอ่ยถึงผู้อาวุโสฉาน

“ขอบคุณ…เจ้าสามารถเข้าไปได้แล้ว” จากนั้นผู้อาวุโสของนิกายก็เปิดประตูให้เขาปล่อยให้หยวนเข้าไปในเขตศิษย์ชั้นในโดยไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ

หยวนตกตะลึงเล็กน้อยกับความง่ายดายในการเข้าไปในเขตศิษย์ชั้นใน

'ตราประจำตัวสีทองนี้ช่วยเพิ่มความสะดวกได้มาก ... ' หยวนคิดกับตัวเองขณะที่เขาเก็บตราไว้ในแหวนพิเศษ

'ถ้าข้าจำไม่ผิด ผู้อาวุโสฉานบอกว่าข้าสามารถหาเธอได้ที่ ยอดบุปผา (บอสซั่มพีค) ... ' หยวนหลับตาและเปิดแผนที่ของนิกายในหัวของเขาเพื่อมองหา ยอดบุปผา

เขาพบเส้นทางที่ต้องใช้เพื่อไปยังยอดบุปผาและทางนั้นก็ผ่านโถงสมบัติแต่เขาเลือกจะไปยังยอดบุปผาก่อนโดยไม่ได้แวะ

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาหยวนก็มาถึงเนินเขาที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาแห่งนี้ มีอาคารขนาดใหญ่หลังเดียวตั้งอยู่ตรงกลางและล้อมรอบด้วยทุ่งดอกไม้

และแม้ว่าเขาจะยังอยู่ห่างจากอาคารของผู้อาวุโสฉานมาก แต่เขาก็สามารถมองเห็นร่างของผู้อาวุโสฉานและอีกสองสามคนที่อยู่ใกล้ต้นไม้ดอกไม้ข้างบ้านดูเหมือนพวกเขากำลังบรรยายหรือทำอะไรสักอย่าง

-