(เปิดฟรี 50 ตอน) CVO ตอนที่ 220: คนไร้เหตุผล

ตอนที่ 220: คนไร้เหตุผล

ขณะหยวนยืนพิงกำแพงคิดกับตัวเองว่าเขาจะใช้คะแนนสมทบซื้ออะไรดี

'ข้ามีอาวุธวิญญาณสองชิ้นและสมบัติอีกประมาณนึงอยู่แล้ว เทคนิคก็มีแล้ว หรือว่าจะลองถามเกี่ยวกับการฝึกฝนดี? '

'ข้าอยู่ห่างจากการเป็น อาจารย์วิญญาณหนึ่งระดับ แต่ก็ไม่ได้เร่งรีบ แต่ถ้ามีอะไรช่วยได้มันก็น่าจะลองดู ... '

หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามนาทีหยวนตัดสินใจขอแกนมอนสเตอร์นักรบวิญญาณเพื่อที่เขาจะได้กินมันและหวังว่าจะไปถึงอาณาจักร อาจารย์วิญญาณ

อย่างไรก็ตามในขณะที่หยวนเตรียมที่จะกลับไปที่แผนกต้อนรับ จู่ๆก็มีเงาขนาดใหญ่ก้าวมาตรงหน้าเขาและขวางเส้นทางของเขา

หยวนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองไปที่พยัคฆ์คลั่งหวู่เหลาหู่ที่จ้องมองเขาด้วยความโกรธเกรี้ยวภายในสายตาของเขา

“คราวนี้เจ้าต้องการอะไร ข้ามั่นใจว่าครั้งนี้ข้าไม่ได้ขวางทางเจ้า” หยวนพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยเล็กน้อย

"เจ้าต้องคิดว่าเจ้าจะรอดเพียงเพราะผู้อาวุโสโจวหยุดข้างั้นเหรอ หลบอยู่ในนี้ไปให้ได้ตลอดก็แล้วกัน ออกไปข้างนอกแกเจอดีแน่!" หวู่เหลาหู่คำรามด้วยเสียงต่ำ

"ทำไมข้าต้องหนีจากเจ้า ถ้าเจ้ามีปัญหากับข้ามากนัก ข้าจะขออนุญาตกับผู้อาวุโสในนิกายจัดการเคลียร์ปัญหานี้ให้จบๆ" หยวนพูดกับเขา

"โอ้ไม่ต้องกังวลเราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยและเราไม่ต้องการความช่วยเหลือใด ๆ จากผู้อาวุโสของนิกาย" หวู่เหลาหู่กล่าวขณะที่เขาเอื้อมมือเข้าไปในเสื้อคลุมของเขาและดึงเหรียญประจำตัวศิษย์ออกมา

“ข้าหวู่เหลาหู่ขอท้าประลองกับเจ้า!”

ดิง!

<คุณได้รับคำขอพิเศษ!>

<ศิษย์ชั้นนอกหวู่เหลาหู่ขอท้าประลองแบบประหาร!>

สาวกคนอื่น ๆ ที่นั่นอ้าปากค้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของ หวู่เหลาหู่

"พระเจ้า! พยัคฆ์คลั่งเพิ่งท้าใครสักคนประลองแบบประหาร! ผ่านมาปีนึงแล้วที่ไม่เคยมีใครทำอะไรแบบนั้น!"

“สาวกชั้นนอกคนนั้น เขาจะเลือกอะไร?! เขามีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธการท้าทายของพยัคฆ์คลั่ง แต่ข้าสงสัยว่าเขาจะยอมรับมัน!”

หยวนมองไปที่ตราประจำตัวศิษย์ของหวู่เหลาหู่ที่ปักอยู่ตรงหน้าเขาและเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างประหลาดใจ "เจ้าเต็มใจที่จะท้าทายใครสักคนให้เข้าร่วมการประลองแบบประหารเพราะพวกเขา แค่ขวางทางเจ้างั้นหรอ เป็นคนที่ไม่มีเหตุผลที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมา! "

"เจ้าคิดว่าเป็นเรื่องแค่นี้งั้นหรอ! นี่คือเป็นเพราะเจ้าฉีกหน้าข้าต่อหน้าคนมากมายแถวนั้น! แถมยังทำให้ผู้อาวุโสด่าข้า! ถ้าเจ้าไม่ขัดขืนข้าก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น!" หวู่เหลาหู่พูดด้วยเสียงเบา  แต่น้ำเสียงเขานั้นหากใครได้ยินก็จะรู้ถึงความเดือดดานของเขาอย่างชัดเจน!

หยวนจ้องไปที่ หวู่เหลาหู่ด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีใครบางคนที่ไร้เหตุผลเช่นนี้อยู่ในโลกนี้และเขาไม่สามารถจินตนาการได้ว่าเจ้าคนนี้เติบโตมาในสังคมเช่นใด

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งหยวนก็ส่ายหัวและพูดว่า "ข้าจะปฏิเสธการท้าทายของเจ้า ไม่มีเหตุผลที่ต้องเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ"

“ไอ้แคระนี่…” ร่างใหญ่ของหวู่เหลาหู่สั่นสะท้าน แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะทำผลีผลามเกินไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาอยู่ในห้องโถงแลกเปลี่ยน หากเขาต่อสู้กับหยวนในสถานที่แห่งนี้เขาจะได้รับการลงโทษที่รุนแรงอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามเขาต้องรอจนกระทั่งหยวนออกจากสถานที่เท่านั้น

"ดี! ถ้าเจ้าอยากเล่น ข้าจะเล่นกับเจ้า!" หวู่เหลาหู่พูดกับ หยวนก่อนที่จะออกจาก หอคอยแลกเปลี่ยนด้วยการก้าวเท้าที่หนักหน่วง

'ช่างเป็นศิษย์ที่น่ารำคาญนัก ... ' ผู้อาวุโสโจวถอนหายใจในใจหลังจากดูฉากนี้จากที่ไหนสักแห่งในอาคาร

'ข้าควรแจ้งให้ ผู้นำนิกายทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ'

หลังจากที่ หวู่เหลาหู่ออกจากที่เกิดเหตุเสียงที่ไม่พอใจก็ดังขึ้นในหัวของ หยวน“ทำไมท่านถึงไม่รับคำท้าของเขาล่ะนายน้อย ถ้าท่านไม่อยากลงมือเองบอกข้าก็ได้ เพียงแค่ข้ากระดิกนิ้วหมอนั่นก็ตายคาที่แล้ว!”

หยวนส่ายหัวและพูดว่า "ข้านึกภาพไม่ออกเลยว่าจะฆ่าใครสักคนด้วยเรื่องไม่สำคัญขนาดนั้นทำไม โลกนี้ถึงมีคนที่ไร้เหตุผลขนาดนี้เหมือนกับว่าไม่ใครเคยสอนเขาเรื่องกาลเทศะบ้างเลยรึไง”

"อย่างไรก็ตามข้าจะดูว่าพวกเขามีแกนมอนสเตอร์ นักรบวิญญาณหรือไม่ หวังว่าหมอนั่นคงจะไม่มากวนใจข้าอีกนะ" หยวนกล่าวขณะเดินเข้าไปหาพนักงานต้อนรับอีกครั้ง

ถ้า หวู่เหลาหู่เป็นผู้เล่นหยวนก็คงฆ่าเขาและส่งเขาไปเกิดใหม่ได้ง่ายๆ แต่ถ้าหากเขาเป็น NPC นี่ไม่ได้ต่างอะไรจากการฆ่าคนในโลกจริงเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากเขาไม่รู้ว่าหมอนั่นจะได้เกิดใหม่อีกหรือว่าจะหายไปทั้งอย่างนั้นเลย

หลังจากไปถึงเคาท์เตอร์ สาวกที่นั่งอยู่ก็มองหยวนราวกับว่าเขาเป็นบ้า เพราะสาวกชั้นนอกส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะมองหวู่-เหลาหู่!

"เจ้ามีแกนมอนสเตอร์ นักรบวิญญาณหรือไม่?" หยวนถามสาวกที่นั่งอยู่แม้เขาจะยังไม่ได้ถามอะไร

“นักรบวิญญาณ…แกนสัตว์ประหลาด?”

สายตาเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสาวกชัดเจน แม้ว่าเขาจะมีคะแนนสมทบพอที่จะจ่าย แต่ด้วยระดับต๊อกต๋อยของเขาจะเอาแกนมอนสเตอร์ระดับนักรบวิญญาณไปทำไมกัน

"ที่นี่ไม่มี ถ้าเจ้าอยากได้ต้องไปที่ชั้นสอง แต่ที่นั่นอนุญาติเฉพาะสาวกชั้นในเท่านั้น" สาวกตอบหยวนครู่ต่อมา

“ศิษย์ชั้นในฮะดูเหมือนว่าตอนนี้ ข้าจะชวดแกนมอนสเตอร์ซะแล้วสิ” หยวนถอนหายใจ