ตอนที่ 32 ดาบออร่า อ่านฟรี

ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 32 ดาบออร่า

หลังจากที่ปรมาจารย์วิญญาณและพี่น้องตระกูลดูจากไปนานแล้ว เสี่ยวฮัวก็กล่าวว่า “พี่หยวน...เหตุใดพี่จึงปล่อยให้พวกเขาจากไป? พี่ก็ล่วงรู้ว่าพวกตระกูลดูจะไม่ให้อภัยพี่สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ และพวกเขาจะกลับมาเป็นแน่ และจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเพื่อแก้แค้นในวันหนึ่ง”

“เสี่ยวฮัวตระหนักดีถึงอุปนิสัยที่ใจดีของพี่หยวน และพี่เพิ่งกลายเป็นผู้ฝึกฝนด้วย ดังนั้นการสังหารผู้คนอาจยังคงเป็นเรื่องยากสำหรับพี่ แต่ยังมีผู้คนในโลกนี้ที่สมควรดับสิ้น เพราะแม้ว่าพวกเขาจะมิได้เป็นอันตรายต่อพี่ แต่พวกเขาจะเป็นภัยคุกคามต่อผู้อื่นเป็นแน่”

“โลกแห่งนี้เป็นสถานที่ที่หากพี่มิคุกคามศัตรูของพี่ พวกเขาก็จะหันมาคุกคามพี่แทนในที่สุด ดังนั้นพี่ต้องกลายเป็นผู้ที่ปกครองผู้อื่นก่อนที่พวกเขาจะปกครองเรา”

เมื่อได้ยินถ้อยคำบรรยายของเสี่ยวฮัว หยวนก็ถอนหายใจ “ข้ารู้ว่าข้าอาจจะไร้เดียงสา บางทีอาจเป็นคนโง่ในสายตาของเจ้า และผู้คนเหล่านี้เป็นเพียง NPC ในเกมเท่านั้น แต่ข้าไม่ปรารถนาจะสังหารมนุษย์ผู้อื่นเว้นแต่ยามจำเป็นจริงๆ ในขณะที่ข้าหวาดกลัวว่ามันจะส่งผลเสียต่อจิตใจของข้า เนื่องจากมีอยู่สองสามคราแล้วที่ข้าลืมไปว่าข้าอยู่ในเกม และข้าก็เริ่มปฏิบัติต่อโลกนี้ราวกับว่าเป็นโลกแห่งความเป็นจริงเสียแล้ว”

“...”

เสี่ยวฮัวรับฟังถ้อยคำของเขาอย่างเงียบๆ และแม้ว่านางจะเข้าใจเพียงครึ่งเดียว แต่ก็ล่วงรู้ว่าเขาพยายามจะสื่อสิ่งใด และนางก็กล่าวต่อว่า “พี่หยวน สิ่งที่พี่ได้รับในวันนี้เทียบมิได้กับปลายเล็บของโลกที่นี่เลยนะ และเป็นเรื่องธรรมดาในโลกของเราที่จะมีผู้คนอีกมากมายเช่นเดียวกับพี่น้องตระกูลดู...หรืออาจจะเลวร้ายกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ พี่จะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นวันนี้ในอนาคต และบางครั้งก็อาจเกิดขึ้นมากกว่าหนึ่งครั้งในวันเดียว และหากพี่มิแข็งแกร่งพอที่จะรับมือกับสิ่งเหล่านี้ได้ พี่จะถูกรังแกจากผู้ที่แข็งแกร่งและทรงพลังไปตลอดนะ”

รอยยิ้มขมขื่นปรากฏบนใบหน้าของหยวน

“ข้าเดาว่าการใช้ชีวิตในโลกใบนี้มิได้ง่ายอย่างที่คิดไว้ในตอนแรก แต่ข้าเพียงหวังว่าข้าจะมิกลายเป็นคนที่ไร้ศีลธรรม หรือเป็นผู้ที่ดูถูกชีวิตของผู้อื่นอย่างตระกูลดู”

“มิต้องกังวลพี่หยวน หากเมื่อใดที่พี่ก้าวเดินหลงทางในเส้นทางของโลกนี้ หรือรู้สึกว่าตนเองกำลังจะสูญเสียตัวตนไป เสี่ยวฮัวผู้นี้จะคอยช่วยเหลือพี่เอง”

“ขอบคุณเสี่ยวฮัว ข้าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อทำความคุ้นเคยกับโลกใหม่และวิถีชีวิตในฐานะผู้ฝึกฝน โดยมิเป็นภาระของเจ้านะ”

“ผู้คนนั้นต้องมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา แต่สิ่งที่สำคัญจริงๆ คือหลังจากที่เราเปลี่ยนแปลงต่างหาก ตราบใดที่พี่หยวนยังคงเป็นพี่ชายที่ใจดีและอ่อนโยน การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยก็มิใช่เรื่องใหญ่หรอกนะพี่หยวน” เสี่ยวฮัวกล่าวกับเขา

“ฮ่าๆๆ...เจ้าเหมือนน้องสาวของข้าจริงๆ ที่เป็นผู้ใหญ่และเฉลียวฉลาดเกินกว่าอายุของเจ้านะ” หยวนหัวเราะเบาๆ รู้สึกราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นหยูรุในเงาของเสี่ยวฮัว

“อย่างไรก็ตาม พี่หยวนเป็นเช่นไรบ้าง? พี่ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้หรือไม่?” เสี่ยวฮัวเอ่ยถามเขาอย่างเป็นห่วง

“มีเพียงรอยขีดข่วนตามร่างกาย และความรู้สึกหิวเท่านั้นแหละ” หยวนกล่าวอย่างกระฉับกระเฉง

เสี่ยวฮัวพยักหน้าและกล่าวว่า “ประสบการณ์และสายตาของพี่หยวนเฉียบคมยิ่งนักหลังจากได้รับการต่อสู้ หากเราต่อสู้เช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ พี่หยวนคงพร้อมที่จะต่อสู้กับพวกมอนสเตอร์ในระดับนักรบวิญญาณในอีกไม่นาน”

“เช่นนั้นจะรอสิ่งใดเล่า! ไปฝึกกันต่อเลย!” หยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“พี่หยวนชื่นชอบการต่อสู้อย่างนั้นหรือ?” เสี่ยวฮัวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“แน่นอน เพราะข้ารู้สึกราวกับมีชีวิตจริงๆ เมื่อข้าต่อสู้ข้ารู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของร่างกาย การกวัดแกว่งดาบไปมา และความตื่นเต้นที่มาจากการต่อสู้” หยวนพยักหน้าหงึกหงัก

พวกเขาสองคนเริ่มเดินลึกเข้าไปในป่าลึกขึ้น เพื่อที่หยวนจะได้ฝึกฝนทักษะดาบของเขาต่อไป ในขณะที่เสี่ยวฮัวช่วยตามหามอนสเตอร์ทั้งหมดให้เขา

หลังจากฝึกฝนดาบมาหลายชั่วโมง การแจ้งเตือนก็ปรากฏเบื้องหน้าหยวน

<ความเชี่ยวชาญของคุณในการใช้ดาบดีขึ้นอย่างรวดเร็ว> <ความเข้าใจเกี่ยวกับดาบของคุณก้าวสู่ระดับใหม่แล้ว> <คุณมีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ที่จะเรียนรู้ ‘ดาบออร่า’>

'ดาบออร่า...?'

หยวนเลิกคิ้วขึ้นให้กับบทเรียนใหม่

"เสี่ยวฮัว 'ดาบออร่า' คือสิ่งใด?" เขาตัดสินใจเอ่ยถามผู้เชี่ยวชาญเพียงคนเดียวที่มีอยู่

"'ออร่าดาบ' อย่างนั้นหรือ?! ฝีมือดาบของพี่หยวนถึงระดับที่เขาสามารถเรียนรู้ออร่าดาบได้แล้วอย่างนั้นหรือ?!” เสี่ยวฮัวมองเขาด้วยใบหน้าตกใจ

“ข้ามิรู้ด้วยซ้ำว่ามันคือสิ่งใด...แต่หลังจากฟังน้ำเสียงของเจ้า ข้าเดาว่ามันน่าประทับใจใช่หรือไม่?”

“แน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่าน่าประทับใจ! มีเพียงนักดาบที่แท้จริงเท่านั้นที่สามารถเรียนรู้ทักษะออร่าดาบได้! และมิใช่ทุกคนจะเรียนรู้ได้เพียงแค่ฝึกฝนด้วยดาบ เพราะต่อให้เขาฝึกฝนด้วยดาบมาตลอดชีวิต พวกเขาก็ยังมีสิทธิ์ที่มิมีวันเรียนรู้เทคนิคออร่าดาบได้เลย! ขณะที่บางคนสามารถทำได้ภายในเวลาไม่กี่ปีของการฝึกฝน! ผู้ที่มีออร่าของดาบจะถูกเรียกอีกอย่างว่า สวอร์ดมาสเตอร์ (อาจารย์นักดาบ) ซึ่งพี่หยวนเพิ่งฝึกฝนได้เพียงไม่กี่วัน หากเรื่องนี้ถึงหูของผู้เล่นอื่น พวกเขาจะต้องมาขอเป็นศิษย์ของพี่เป็นแน่!” เสี่ยวฮัวกล่าวกับเขาด้วยความตื่นเต้น

“เจ้าชื่นชมข้ามากเกินไปอีกแล้ว...มันทำให้ข้าเขินอายนะ...” หยวนกล่าวด้วยใบหน้าที่มีเลือดฝาดเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าช่วยสอนวิธีใช้ออร่าดาบนี้ให้ข้าได้หรือไม่?” เขาเอ่ยถามนางในครู่ต่อมา

เสี่ยวฮัวส่ายศีรษะและกล่าวว่า “เป็นไปมิได้สำหรับเสี่ยวฮัว เพราะเสี่ยวฮัวมิใช่นักดาบ ดังนั้นเสี่ยวฮัวจึงไม่เข้าใจเทคนิคออร่าของดาบค่ะ”

“เข้าใจแล้ว...แล้วปกติคนทั่วไปจะเรียนรู้เทคนิคนี้ได้อย่างไร?”

หยวนเอ่ยถาม เสี่ยวฮัวส่ายศีรษะ

“ผ่านการฝึกฝนค่ะ เมื่อพี่หยวนเริ่มที่จะก้าวเข้าสู่วิถีแห่งดาบ แล้วพี่ยังคงฝึกฝนมันต่อไป นักดาบก็คือนักดาบ ชะตาได้ลิขิตไว้แล้ว หากพี่เป็นสวอร์ดมาสเตอร์ ไม่ว่าอย่างไรพี่ก็จะได้เรียนรู้เทคนิคออร่าดาบในที่สุด” เสี่ยวฮัวกล่าว

“แล้วมิต้องทำสิ่งใดเป็นพิเศษหรือ?”

หยวนเอ่ยถาม เสี่ยวฮัวส่ายศีรษะรัว

'ข้าสงสัยว่าจะต้องใช้เวลานานเพียงใดในการเรียนรู้และทำความเข้าใจเทคนิคนี่...' หยวนครุ่นคิดกับตนเองขณะจ้องดาบในมือด้วยสีหน้างุนงง

'หากตระกูลดูตัดสินใจกลับมาเพื่อแก้แค้นจริงๆ ข้าก็พร้อมสำหรับพวกเขา และข้าจะมิยอมปล่อยให้พวกเขาหลบหนีไปได้เป็นครั้งที่สองเป็นแน่'

...