เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 30 สองรุมหนึ่ง อ่านฟรี

ตอนที่ 30 สองรุมหนึ่ง อ่านฟรี

ตอนที่ 30 สองรุมหนึ่ง อ่านฟรี


ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ ตอนที่ 30 สองรุมหนึ่ง

“เดี๋ยวก่อนนะ ที่ว่าข้าไปทำร้ายหน้าเจ้าเนี่ยมันตอนไหน? ข้ายังมิได้สัมผัสใบหน้าของเจ้าเลยนะ” หยวนกล่าวด้วยสีหน้างุนงง “หากจะโกหกอย่างน้อยก็ให้มันแนบเนียนกว่านี้หน่อย”

“มันเป็นคำเปรียบเทียบ! เจ้าตลกอย่างนั้นหรือ?” ดูไหกระทืบเท้าด้วยความเกรี้ยวกราด “เพราะเจ้าชื่อเสียงของข้าถึงได้ป่นปี้ไปหมด แม้เจ้าจะดับสิ้นไป ข้าก็มิมีวันให้อภัยที่หักหน้าข้าต่อหน้าท่านหญิงซวน!”

“ชักจะเลยเถิดไปกันใหญ่แล้ว นี่กะจะสังหารคนผู้หนึ่งเพียงเพราะเขาทำให้เจ้าอับอายถึงเพียงนี้หรือ? หากเป็นเช่นนี้เจ้าต้องสังหารผู้คนอีกมากในอนาคต ชีวิตคงลำบากน่าดู” หยวนส่ายศีรษะ เขาไม่เข้าใจความคิดของคนเช่นนี้แม้แต่น้อย

“แล้วมันจะทำไม? ข้าจะสังหารคนมากมายแล้วเจ้าจะทำไม? โลกนี้เป็นโลกของผู้แข็งแกร่งอยู่แล้ว! พวกอ่อนแอไม่มีสิทธิ์มาโอ้อวดหรอก!”

หยวนขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “ข้ามิสนใจว่าเจ้าเติบโตมาจากโลกที่วิปริตเช่นใด แต่ในวันนี้ข้าอารมณ์ไม่ดี อย่ามาขวางทางก่อนที่ข้าจะเริ่มโมโห”

“ฮ่าๆๆ” พี่น้องดูต่างกลั้นขำไว้ไม่อยู่ พวกเขาหัวเราะอย่างสะใจ “หากเจ้าโกรธแล้วจะทำสิ่งใดได้?”

“กะอีแค่นักรบวิญญาณตัวคนเดียว พวกเรามีนักรบวิญญาณสองคน ปรมาจารย์วิญญาณอีกหนึ่ง เจ้าจะมีปัญญาทำสิ่งใดได้?”

“ฮ่าๆๆ! ไม่อยากเชื่อเลย มิมีผู้ใดทำให้ข้าสนุกถึงเพียงนี้มาก่อน”

“ดีที่เจ้าทำให้พวกเราหัวเราะได้ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นจะสงเคราะห์ให้เจ้าดับสิ้นแบบมิเจ็บปวดก็แล้วกัน” พี่น้องดูดึงดาบออกและชี้ไปทางหยวน

“...”

หยวนจ้องมองไปที่พี่น้องดูด้วยความเงียบขรึม ออร่ารอบกายเขาค่อยๆ คมชัดขึ้นราวกับคมดาบ

เมื่อปรมาจารย์วิญญาณเห็นดังนั้น เขาจึงขมวดคิ้วและกล่าวกับพี่น้องดูว่า “นายน้อยอย่าได้ประมาทเชียว เจ้าผู้นี้มีออร่าที่เกินระดับของตน แข็งแกร่งมิใช่น้อยเลย”

“หากมันแกร่งกว่าระดับของตนได้ พวกเราก็ทำได้เช่นกัน!” ดูไบเย้ยหยัน

“เจ้ากำลังดูถูกพวกเราหรือ? แม้ว่าจะเป็นปรมาจารย์วิญญาณ แต่เจ้าก็เป็นเพียงทหารรับจ้างที่ครอบครัวเราจ้างมา!”

ในขณะเดียวกัน หยวนก็เอ่ยถามเสี่ยวฮัวว่า “เจ้าคิดว่าข้าจะเอาชนะเจ้าสองคนนั้นได้หรือไม่?”

“พวกเขาทั้งสองอยู่ในระดับนักรบวิญญาณขั้นห้า เก่งกว่าศิษย์ที่พี่หยวนเคยเจอมาเล็กน้อย แต่นั่นมิใช่อุปสรรคสำหรับพี่หยวน”

“นั่นคือสิ่งที่ข้าปรารถนาจะได้ยินพอดี” หยวนพยักหน้าก่อนจะดึงดาบของตนเองออกมา

“โอ้...เจ้าผู้นี้มีอาวุธวิญญาณระดับยอดเยี่ยมเสียด้วย! ข้าเดาไว้แล้วว่าเจ้ามิได้หลงเข้าไปในห้อง V.I.P. โดยบังเอิญเป็นแน่”

“แม้จะมีดาบนั่น...ผลลัพธ์ก็มิเปลี่ยนไปสิ่งใด!”

จากนั้นพี่น้องดูก็ดึงดาบระดับวิญญาณออกมา

“ข้าจะเตือนเจ้าทั้งสองเป็นครั้งสุดท้าย! อย่าบีบบังคับให้ข้าต้องทำสิ่งที่ไม่พึงประสงค์” หยวนตะโกนใส่พวกเขาพร้อมจับดาบในมือแน่น

“เลิกพล่ามได้แล้ว! ลุยกันเลยดูไบ!”

ดูไบพยักหน้าและทั้งสองก็พุ่งเข้าไปหาหยวน

“ชักเริ่มสนุกแล้วสิ” รอยยิ้มกว้างเกิดขึ้นบนใบหน้าของหยวนขณะที่ก้าวเท้าไปเบื้องหน้าหนึ่งก้าว

ครู่ต่อมาทั้งสามคนได้เข้าปะทะกัน หยวนใช้ดาบของเขาอย่างเชี่ยวชาญ รับมือกับการโจมตีของทั้งสองด้วยดาบเดียว

“มาดูกันว่าเจ้าจะทนได้สักกี่น้ำ!” สองพี่น้องเริ่มร่ายรำเพลงดาบต่อเนื่องเข้าใส่หยวน

ชิง! ชิง! ชิง!

ถึงอย่างนั้นหยวนก็เบี่ยงการโจมตีของพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“นี่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว หากต้องการเอาชนะข้าจะต้องเป็นฝ่ายจู่โจมบ้าง”

หลังจากเป็นฝ่ายป้องกันอยู่นาน จู่ๆ หยวนก็ก้าวไปเบื้องหน้าแล้วหวดดาบจนสองพี่น้องต้านทานไว้ไม่อยู่

“เหตุใดจึงมีแรงมากมายถึงเพียงนี้!”

“ไอ้เจ้าคนนี้มิธรรมดาแล้ว!”

พี่น้องดูเริ่มหลั่งเหงื่อหลังจากถูกฟาดดาบเพียงไม่กี่ครา ในขณะเดียวกันเสี่ยวฮัวมิได้สนใจการต่อสู้แม้แต่น้อย นางกำลังจับจ้องปรมาจารย์วิญญาณอย่างไม่ลดละ นางพร้อมที่จะสังหารเขาทันที หากเขาคิดจะเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ของหยวน

“ไอ้เจ้าสารเลวผู้นี้...มันมาจากตระกูลใดกัน? มันคิดจะต่อสู้กับสองพี่น้องตระกูลดูด้วยตัวคนเดียวจริงๆ อย่างนั้นหรือ?” ปรมาจารย์วิญญาณเฝ้าดูการต่อสู้ของพวกเขาด้วยดวงตาอันเบิกกว้างที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น

“...”

ยิ่งปรมาจารย์วิญญาณเฝ้ามองการต่อสู้ของหยวนมากเท่าไหร่ เขาก็ต้องตกใจมากขึ้นเท่านั้น

“ชายหนุ่มผู้นี้เป็นอัจฉริยะ! เขาไม่เพียงแต่ต่อสู้อย่างได้เปรียบ แต่เขากำลังพัฒนาขึ้นระหว่างต่อสู้อีกด้วย! คงปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปมิได้แล้ว มิเช่นนั้นนายน้อยต้องตกอยู่ในอันตรายเป็นแน่!”

ปรมาจารย์วิญญาณกำลังจะก้าวเข้าไปขัดขวางการต่อสู้ แต่ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่อยู่ห่างไปไม่ไกล ทำให้สายตาของเขาต้องจ้องไปที่ร่างเล็กๆที่ยืนอยู่ห่างไปไม่กี่เมตร

“เด็กน้อยผู้นั้น...เป็นปรมาจารย์วิญญาณเช่นเดียวกับข้าอย่างนั้นหรือ?! หลังของปรมาจารย์วิญญาณชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ในตอนแรกเขาคิดว่านางเป็นเพียงน้องสาวของหยวน แต่กลับกัน นางกลับแข็งแกร่งกว่าเขา เป็นการเปิดเผยตัวตนที่น่าตกใจยิ่งนัก!

เขาตระหนักได้ว่าฐานการฝึกฝนของนางนั้นมากกว่าเขามากนัก แม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์วิญญาณแล้วก็ตาม

ถึงจะเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่อาจยืนดูสองพี่น้องดูดับสิ้นได้ เพราะบิดามารดาของพวกเขาจะต้องสังหารเขาอย่างแน่นอน เนื่องจากเขาไม่อาจปกป้องบุตรชายของพวกเขาไว้ได้

...

จบบทที่ ตอนที่ 30 สองรุมหนึ่ง อ่านฟรี

คัดลอกลิงก์แล้ว