ตอนที่ 1 ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์ (อ่านฟรี)

ตอนที่ 1 ฝืนชะตาท้าพิภพออนไลน์

“พี่ชาย! หนูเจอเกมที่พี่อยากเล่นแล้ว!” เด็กสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขณะในมือถือหมวกทรงคล้ายหมวกกันน็อกปั่นจักรยานขนาดใหญ่ แต่กลับดูเป็นอุปกรณ์ไฮเทคที่ล้ำหน้ายิ่งกว่า

เด็กหนุ่มยังคงหลับตาด้วยความงัวเงีย ทว่าเด็กสาวยังคงรบเร้าต่อ “มาๆ งั้นหนูสวมให้”

นางกระโดดขึ้นเตียงขนาดใหญ่ที่จุคนได้ถึงสี่คน แล้วยกศีรษะของพี่ชายขึ้นพร้อมสวมหมวกให้

“ขอบใจ....” เด็กหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง หลังจากที่น้องของเขาวางศีรษะเขาลง

เด็กสาวยิ้มพลางส่ายศีรษะ แล้วกล่าวว่า “พี่จ๋า เดี๋ยวหนูต้องไปเรียนแล้ว พอดีที่โรงเรียนยุ่งๆ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าหนูสัญญาว่าจะมาเล่นด้วย”

“อืม”

“เดี๋ยวหนูจะกลับมานะ สนุกให้เต็มที่เลยนะ!” จากนั้นนางก็เอื้อมมือไปกดปุ่มด้านข้าง แล้วปล่อยให้เด็กหนุ่มอยู่ตามลำพัง

เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากกดปุ่ม เด็กหนุ่มก็เข้าสู่โลกเสมือนจริง เขาต้องเข้าสู่สภาวะนิทราเสียก่อน กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของห้องค่อยๆ เลือนหายไป น้ำหนักของผ้าห่มที่กดทับบนร่างกายของเขาก็เริ่มเบาลงจนไม่รู้สึกถึงมันอีกต่อไป เขากลับรู้สึกว่าตัวเองสามารถยืนได้อีกครา หลังจากที่มิอาจกระทำเช่นนั้นมาหลายปี

โลกใหม่ที่เข้ามาเป็นสีดำมืดมิดไม่ต่างจากค่ำคืนที่ท้องฟ้าไร้ดาว มีเพียงตัวเลขอันโดดเดี่ยวที่ค่อยๆ นับถอยหลัง

10.00 09.59 09.58 .....

“ฉันมองเห็น...ฉันสามารถรู้สึกถึงแขนและขา...ใช่แล้ว! ฉันไม่ได้ตาบอดและพิการอีกต่อไป” เด็กหนุ่มทรุดตัวลงคุกเข่าท่ามกลางความมืดมิด ด้วยอารมณ์อันหม่นหมอง

................

เขาเกิดมาพร้อมกับโรคร้ายที่มิอาจรักษาได้ มันทำให้อาตาบอดตั้งแต่เจ็ดขวบ เมื่ออายุสิบสาม เขาก็เริ่มพิการ

ปัจจุบันเขาอายุสิบแปดปี นั่นหมายความว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขาเป็นผู้ป่วยติดเตียง มิอาจช่วยเหลือตนเองได้

เป็นชีวิตที่มิอาจน่ายินดีเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่จินตนาการว่ามันเกิดขึ้นกับตนเอง ก็มิอาจต่างจากฝันร้ายที่มิมีวันจบสิ้น

ยังดีที่มีน้องสาวคอยช่วยเหลือเขาโดยเต็มใจ

“นี่คือเกมโลกเสมือน VRMMORPG ตัวแรกของโลกที่มีการใช้จิตสำนึกและจำลองการเล่นแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่เพียงแต่เห็นภาพ ยังรวมไปถึงความรู้สึกนึกคิด กลิ่น และเสียงก็ยังเหมือนจริงทุกประการ” ทีแรกที่ได้ยินจากปากน้องสาว เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าถึงเพียงนี้จะมีอยู่จริงบนโลกใบนี้ และที่สำคัญ มันมีราคาที่ไม่สูงนักเพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม

แต่บัดนี้ เขาได้สัมผัสมันด้วยตนเอง จึงทำได้เพียงเชื่อเท่านั้น

02:19 02:18 ......

การนับถอยหลังยังคงดำเนินต่อไป ขณะที่เด็กหนุ่มกำลังพยายามทำความคุ้นเคยกับแขนขาของเขา แม้ว่าจะมีสะดุดในก้าวแรก ทว่าก้าวต่อไปเริ่มทำให้เขาคุ้นเคยและถนัดขึ้น ราวกับว่าเขาได้ร่างกายที่สมบูรณ์กลับมาอีกครั้ง

00:03 00:02 00:01 00:00

ยินดีต้อนรับสู่ คัลติเวชั่น ออนไลน์!!!

เมื่อมีข้อความแจ้งเตือนจากระบบ พื้นที่ดำมืดก็มีแสงสว่างพวยพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทำให้ทั้งห้องเปลี่ยนเป็นสีขาวในทันที บริเวณด้านหน้ามีรอยแยกคล้ายกับกระจกที่กำลังแตก

"แกร่ก แกร่กก...."

รอยแยกเริ่มขยายใหญ่ขึ้น จนเป็นรูขนาดเท่าตัวคน

ทันใดนั้นเอง เบื้องหลังรอยแตก มีหญิงสาวรูปงามค่อยๆ เดินออกมาจากรอยแยกด้วยท่าทีอันสง่างาม ราวกับเป็นเทพธิดาที่มาจากโลกอื่น

“นี่คือ...” เด็กหนุ่มยืนมองด้วยความงุนงง และพิจารณานางจากศีรษะจรดเท้า

เทพธิดาในชุดอาภรณ์สีแดงทอง ใบหน้าสมมาตรและคมคาย ทว่ากลับมีสายตาที่เย็นชา โดยรวมแล้ว มิอาจหาหญิงใดที่จะสมบูรณ์เช่นนี้ได้ในโลกใบนี้ ดวงตาสีทองและออร่ารอบกายของนาง ก็ทำให้ดูน่าเกรงขามจนเด็กหนุ่มรู้สึกราวกับกำลังถูกคุกคาม ทั้งที่นางเพียงแค่มองมาเท่านั้น

“มนุษย์เอ๋ย วางมือของเจ้าลงบนสิ่งนี้” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก พร้อมกับดึงลูกแก้วที่ลอยอยู่กลางอากาศเข้ามา

“ตกลง” ด้วยความที่คิดว่านางเป็นเพียง NPC เขาจึงทำตามคำแนะนำ และวางมือลงบนลูกแก้วคริสตัลโดยมิได้สงสัยใดๆ นั่นทำให้ปรากฏเป็นข้อความขึ้น

ชื่อ: ???

คัลติเวชั่น (การฝึกฝน): ไม่มี

เลกาซี่ (มรดก): ไม่มี

สายเลือด: ไม่มี

ร่างกาย: กายกลั่นสวรรค์

ความแข็งแกร่งกายภาพ: 34

ความแข็งแกร่งจิตใจ: 275

ความแข็งแกร่งวิญญาณ: 1,210

ป้องกันกายภาพ: 10

ป้องกันจิตใจ: 1,121

“?????!!” เทพธิดาตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นข้อมูลเกี่ยวกับตัวละคร ราวกับเป็นเรื่องเหลือเชื่อ

“กายกลั่นสวรรค์!!” มือที่ถือลูกแก้วของนางสั่นจนมันเกือบจะหลุดจากมือ

“ค่าทุกอย่างต่ำต้อยไม่ต่างจากพวกคนทั่วไป แต่เหตุใดถึงได้ครอบครองร่างกายนั่นได้?” นางพึมพำกับตนเอง

“มีสิ่งใดผิดปกติอย่างนั้นหรือ?” เด็กหนุ่มเอ่ยถาม เมื่อเห็นเทพธิดาเงียบแต่มีสีหน้าตกใจ

นางเงยหน้าขึ้นพร้อมกับคิดในใจว่า 'ข้าจะต้องรีบเอาเขามาเป็นพวกก่อนที่ผู้อื่นจะมาพบ'

“เจ้าชื่ออะไร?” นางเอ่ยถามเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

“เรียกข้าว่า หยวน ก็ได้”

“รับเหรียญนี่ไป” เทพธิดาเสกเหรียญขึ้นจากอากาศและโยนมันไปให้หยวน

“ข้ามีเวลาไม่มาก ทำให้แน่ใจว่ามันจะอยู่ที่เจ้า เมื่อเราพบกันครั้งหน้า”

“ฉันมีคำ...” ก่อนที่หยวนจะได้ถามสิ่งใด เทพธิดาก็ลอยหายเข้าไปในรอยแยกที่นางออกมา

“เป็น NPC ที่แปลกยิ่งนัก...แล้วเช่นนี้ข้าจะทำเช่นไรเล่า” หยวนกล่าวขณะมองไปยังพื้นที่ว่างเปล่ารอบๆ

การประเมินตัวละครเสร็จสมบูรณ์ การเคลื่อนย้ายจะเริ่มขึ้นใน 10 วินาที 00:02 00:01 00:00

การมองเห็นของเขาเริ่มบิดเบี้ยวชวนปวดหัว เมื่อเขากะพริบตาและลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตนเองอยู่ในพื้นที่โล่งพร้อมกับผู้คนในชุดขาวแบบเดียวกับตนเองจำนวนหลายคน

“นี่สินะ...คัลติเวชั่น ออนไลน์” ดวงตาของเขาถึงกับเบิกกว้าง เมื่อเห็นภูเขากำลังลอยอยู่บนฟากฟ้า และมีบ้านเรือนปลูกเรียงรายอยู่บนภูเขานั้น

“ยินดีต้อนรับมนุษย์ทั้งหลาย ข้าคือผู้อาวุโสซัง มาที่นี่เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเจ้าที่อยู่ ณ ที่นี้ จะมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการออกไปเผชิญกับโลกอันกว้างใหญ่นั่น” ชายชราในชุดคลุมสีน้ำเงินตะโกนเสียงดังจนทุกคนต้องหันมามอง

“เขากำลังบิน! เขาบินได้จริงๆนะ! ขณะที่ยืนอยู่บนดาบด้วย!” ฝูงชนอุทาน

ผู้อาวุโสซังแย้มยิ้มพร้อมกับกล่าวขึ้นว่า “ข้าจะตอบคำถามพวกเจ้าภายหลัง ก่อนอื่นข้าจะบอกพวกเจ้าเกี่ยวกับโลกใบนี้...โลกแห่งคัลติเวชั่น!!”

“ก่อนอื่นเลยที่พวกเจ้ายืนอยู่นี่เราเรียกว่าทวีปสวรรค์ และบัดนี้เราอยู่บนภูเขาลูกหนึ่ง ก่อนพวกเจ้าจะถูกส่งมาที่นี่คงได้พบกับตัวแทนและประเมินสถานะทุกอย่างเกี่ยวกับตัวละครของพวกเจ้าเรียบร้อยแล้ว เริ่มจากพื้นฐานก่อน มนุษย์และมอนสเตอร์จะต้องฝึกฝนทั้งร่างกายและจิตใจด้วย 'พลังวิญญาณ ฉี' ที่ทำให้พวกเจ้ามีพลังที่เหนือกว่าธรรมชาติ เราจะเรียกพวกเหล่านี้ว่า 'คัลติเวเตอร์' และยิ่งค่าคัลติเวชั่น (ค่าฝึกฝน) ของเจ้าเพิ่มขึ้นสูงเท่าไร เจ้ายิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น เลกาซี่และสายเลือดเป็นคุณสมบัติที่พวกเจ้าจะได้รับภายหลังหากเจ้าโชคดีพอ มีแต่สำหรับร่างกายแล้ว ผู้ครอบครองควรจะมีคนละหนึ่งอย่าง ส่วนจะมีประโยชน์หรือไม่เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้เอง”

ผู้อาวุโสสะบัดแขนเสื้อที่ค่อนข้างยาวของเขา ทำให้มียันต์นับพันอันบินเข้าหาผู้เล่นแต่ละคน

“เปิดใช้งานมันด้วยความคิดของพวกเจ้า” ผู้อาวุโสซังกล่าวขึ้น

เหล่าผู้เล่นทำตามที่เขาแนะนำพร้อมกัน ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้อง

“มันบอกว่าฉันมี ร่างกายระดับโลก นั่นหมายความว่าอย่างไร?” ผู้เล่นเอ่ยถาม

ผู้อาวุโสซัง มองไปยังชายหนุ่มและตอบเขาไปว่า “มีโอกาสหนึ่งในหนึ่งหมื่นที่จะเกิดมาพร้อมกับร่างกายระดับโลก ยินดีด้วย เจ้าเป็นพวกที่มีพรสวรรค์”

“ผู้อาวุโสซัง ประเภทของร่างกายมีทั้งหมดกี่ประเภทกันหรือ?”

“ระดับของร่างกายจะแบ่งเป็น มนุษย์, โลก, สวรรค์ และระดับพระเจ้า”

“แล้ว...ร่างกายมนุษย์ล่ะ แตกต่างจากระดับอื่นอย่างไร?”

ผู้อาวุโสซังนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ร่างกายมนุษย์มีความหมายว่าเจ้าเป็นเพียงคนธรรมดา แต่การมีร่างกายระดับโลกนั้นหมายความว่าเจ้ามีความสามารถที่แตกต่างอย่างชัดเจน นั่นหมายความว่าผู้ที่มีร่างกายระดับโลกนั้นมีความสามารถมากกว่าเจ้ายิ่งพวกเจ้ามีร่างกายที่มีความสามารถมากเท่าไหร่มันจะยิ่งง่ายสำหรับเจ้าในฐานะคัลติเวเตอร์ (ผู้ฝึกฝน)”

ถ้อยคำนั้นทำให้หลายคนถึงกับหน้าจ๋อยไปเลยทีเดียว

“แล้วร่างกายนี้สามารถเปลี่ยนแปลงระดับได้หรือไม่?”

“ร่างกายสามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่เป็นกระบวนการที่ยาวนานและเจ็บปวด คนส่วนใหญ่จึงยอมรับชะตากรรมของตน”

เหล่าผู้เล่นถอนหายใจราวกับว่าโล่งอกที่ได้ยินว่าร่างกายมนุษย์ของพวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงได้

“มีใครในที่นี้ได้รับร่างกายระดับพระเจ้าบ้างหรือไม่?” ดวงตาของผู้อาวุโสซังเป็นประกายด้วยความคาดหวัง ทว่ากลับไม่มีผู้ใดขานรับ ทำให้เขาแทบคอตก

“โอกาสที่จะได้รับร่างกายระดับพระเจ้ามีเพียงหนึ่งคนในหนึ่งร้อยล้านคนเท่านั้นที่จะได้รับ เป็นพวกอัจฉริยะโดยแท้ มิแปลกที่จะไม่มีสักคนในหมู่ผู้คนนับพันนี้” เขาพูดพลางส่ายศีรษะไปมา

“ผู้อาวุโสซัง ข้ามีร่างกายระดับสวรรค์!” ทันใดนั้นมีผู้เล่นคนหนึ่งตะโกนขึ้น

“โอ้! ร่างสวรรค์! นี่นะระดับหนึ่งในล้านเลยนะ เจ้าโชคดีมากอัจฉริยะหนุ่ม เจ้ามีนามว่าอะไรหรือ?”

“ข้าชื่อเฉินหมิง” ชายหนุ่มรูปงามส่งเสียงตอบ

“เฉินหมิงผู้นั้นหน่ะหรือ ที่เป็นลูกชายคนโตของท่านประธานเฉินลีแห่งบริษัทโรยอลเอนเตอร์เทนเมนท์หนิ”

เสียงผู้เล่นซุบซิบ เพราะเขาหน้าตาหล่อเหลาไม่ต่างจากในชีวิตจริงสักเท่าไร

“เจ้าได้รับสิ่งของบางอย่างจากเทพธิดาที่ประเมินเจ้าใช่หรือไม่?” ผู้อาวุโสซังถามด้วยความสนใจ

“ใช่ ข้าได้มา” เฉินหมิวไม่ได้ปิดบังความจริงแต่อย่างใด

“ข้าได้กระเป๋าใบนี้”

“โอ้ นั่นเป็นกระเป๋าใส่ไอเทม ในนั้นน่าจะมีบางสิ่งบางอย่างที่มีประโยชน์อยู่ แต่อย่างไรก็ตามมันจะมีประโยชน์ต่อเมื่อเจ้าเป็นคัลติเวเตอร์เท่านั้น และเมื่อนั้นถ้าผู้มอบของขวัญสิ่งนั้นให้เจ้า พบเจ้าอีกครั้ง พวกเขาอาจจะรับเจ้าเป็นศิษย์ของนิกายของเขาก็เป็นได้”

“นิกาย? ท่านหมายถึงกิลด์หรือ?”

“นิกายคือสถานที่ที่สร้างขึ้นโดยกลุ่มคนที่มีเป้าหมายเดียวกัน เพื่อหล่อเลี้ยงเหล่าศิษย์ของตนให้เป็นคัลติเวเตอร์ที่ทรงพลัง! หรือก็คือโรงเรียนสำหรับฝึกฝนนั่นแหละ” ผู้อาวุโสซังอธิบายสั้นๆ "ก็นั่นแหละ ในหมู่พวกเจ้ามีผู้ใดที่มีร่างกายระดับสวรรค์อีกหรือไม่?"

ไม่มีใครตอบรับ ผู้อาวุโสซังส่ายศีรษะพร้อมกับกล่าวขึ้น “มีแค่คนเดียวจากพันคนเองหรือที่คุ้มค่ากับการลงทุน แต่ถึงอย่างไรข้าก็ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ให้กระเป๋ากับเจ้า มันคงเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีนักหากข้าจะฉวยโอกาส นั่นอาจเป็นเหตุให้เกิดการรุกรานได้ถ้าท่านผู้นั้นรู้สึกขุ่นเคือง”

“ข้ามีคำถามหนึ่งข้อสำหรับพวกเจ้าทุกคนก่อนจะปล่อยพวกเจ้าออกไป...เจ้าปรารถนาสิ่งใดในโลกใบนี้? ความแข็งแกร่ง? อำนาจ? ความร่ำรวย หรือปรารถนาจะเป็นผู้ที่มีแต่คนหลงใหลกันเล่า?”

“ข้าอยากเหาะเหินได้เหมือนท่าน”

“ข้าต้องการความแข็งแกร่ง”

“ข้าอยากมีชื่อเสียง”

“ข้าอยากมีเงินทองมากมายที่พร้อมจะซื้อภูเขาได้ทั้งลูก”

“ข้าอยากผจญภัยไปรอบๆพร้อมกับสตรีรูปงามในอ้อมแขนของข้า”

“ข้าอยากให้บุรุษรูปงามมาคอยเอาอกเอาใจ”

ผู้อาวุโสซังแย้มยิ้มเมื่อได้ยินความต้องการของเหล่าผู้คน “หากพวกเจ้าต้องการอยู่รอดบนโลกใบนี้ เจ้าจำเป็นต้องมีพลังอำนาจ ในโลกนี้ผู้แข็งแกร่งปกครองผู้อ่อนแอ ความมั่งคั่งและชื่อเสียงจะตามมาหากพวกเจ้ามีพลังมากพอ จงจดจำคำพูดของข้าไว้เถิดเด็กๆ โลกนี้เป็นโลกที่ดูถูกคนที่อ่อนแอและเคารพผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น”

“แล้วบัดนี้พวกคิดว่าใครกันเล่าที่มีพลังอำนาจมากที่สุด?” ผู้อาวุโสซังมองไปที่เด็กๆ ที่อยู่ด้านล่างด้วยสายตาที่ดูเย็นชาขึ้น

“คัลติเวเตอร์!! พวกเรา คัลติเวเตอร์ เป็นสัญลักษณ์ของพลังอำนาจ ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง และการได้รับความเคารพ พวกเราคือกฎของโลกใบนี้!!!”

“คัลติเวเตอร์ นั่นเป็นชื่อของอาชีพอย่างนั้นหรือ?” ผู้เล่นคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น

“ผู้อาวุโสซัง แล้วจะทำอย่างไรถึงจะได้เป็นคัลติเวเตอร์กันเล่า?”

ผู้อาวุโสซังยิ้ม “มันก็เป็นแค่เรื่องง่ายๆ” หลังจากนั้นเขาก็โบกแขนเสื้ออีกครั้ง ทำให้มีลูกบอลเรืองแสงสีน้ำเงินนับพันลูกปรากฏขึ้น และบินเข้าสู่หน้าผากของเหล่าผู้เล่นแล้วหายเข้าไปในศีรษะของพวกเขา

“ข้าเพิ่งจะมอบวิธีทั้งหมดที่จะทำให้พวกเจ้ากลายเป็นคัลติเวเตอร์ ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าแล้วว่าจะยังคงเป็นมนุษย์ต่อไป หรือจะก้าวเข้าสู่หนทางแห่งคัลติเวเตอร์”

หลังจากนั้น เขาก็โบกแขนเสื้ออีกครั้ง ทำให้เกิดประตูทั้งสี่ที่ปรากฏขึ้นไม่ไกลนัก "แต่ละประตูที่ปรากฏขึ้นทั้งสี่เป็นตัวแทนของทวีปทั้งสี่ในโลกใบนี้ไม่รวมทวีปสวรรค์ เมื่อเจ้าก้าวเข้าสู่ประตูทั้งสี่ เจ้าจะถูกสุ่มส่งไปยังพื้นที่ต่างๆ หลังจากนั้นขึ้นอยู่กับโชคชะตาของพวกเจ้าแล้ว"

<คุณได้เรียนรู้เทคนิครวบรวมฉีขั้นพื้นฐาน> <อันดับ : มนุษย์> <ระดับความเชี่ยวชาญ : 1> <รายละเอียด : ดูดซับหนึ่งฉีต่อวินาที สามารถเปิดใช้งานเมื่อนั่งท่าดอกบัว>

“เอาล่ะ หากคิดว่าข้าใช้เวลากับพวกเจ้ามากเกินไปแล้ว เรื่องพวกนี้เจ้าต้องหัดเรียนรู้ด้วยตนเอง เพราะถ้าจะให้อธิบายทั้งหมด อธิบายจนตายก็ยังมิอาจทำให้พวกเจ้าเข้าใจได้ทุกอย่าง” เขาพูดพร้อมโบกแขนเสื้ออีกครั้ง ทำให้เหล่าผู้เล่นถูกดึงเข้าหาประตู

"อ๊าาาาา!!!!!!"

เสียงเหล่าผู้เล่นกรีดร้องไม่นานพวกเขาก็ถูกเคลื่อนย้ายมาที่พื้นที่กว้างไปยังที่ต่างๆ

หลังจากที่ถูกโยนเข้าไปในประตูหยวนก็รู้สึกคลื่นไส้อีกครั้ง รู้ตัวอีกทีเขาก็โผล่มายังพื้นที่ที่เขาไม่เคยเห็น บัดนี้ตัวของเขาอยู่กลางป่าของที่ไหนสักแห่ง

"ที่นี่ที่ไหนกันแล้วมันมีแผนที่ที่ฉันสามารถใช้ได้ไหม" ทันใดนั้นก็ปรากฏแผนที่ขนาดมหึมาลักษณะเป็นแผ่นดินที่ถูกแบ่งเป็นสี่ทวีป โดยแต่ละทวีปนั้นถูกคั่นกลางด้วยแม่น้ำ

"ทวีปตะวันออกนั้นหรือ" นั่นเป็นข้อมูลที่เขามองเห็นได้จากแผนที่ โดยมีหลายอย่างที่ถูกบล็อกไม่ให้สามารถรับรู้ข้อมูลได้

หยวนเอียงศีรษะมองท้องฟ้าแล้วถอนหายใจ "ฉันไม่ได้ถามเกี่ยวกับร่างกายของฉันกับผู้อาวุโสนั่น เขาบอกเพียงว่าร่างกายนั้นมีสี่อันดับ มนุษย์ โลก สวรรค์ และพระเจ้า แล้วทำไมร่างกายของฉันถึงไม่มีในการจัดระดับนั้นล่ะ หรือว่าจะมีอะไรผิดปกติ"

เขาจับที่เครื่องรางปรากฏเป็นข้อความ

<ร่างกายกลั่นสวรรค์> <อันดับ : เซเลสเทียล (เกี่ยวกับสวรรค์)>