บทที่ 35 สองเทพตายแล้ว ระเบิดคมมีดสับแหลกก็ยังไหว

บทที่ 35 สองเทพตายแล้ว ระเบิดคมมีดสับแหลกก็ยังไหว

เชิญผู้เล่นหมายเลข3พูด

หมายเลข 3 คือเด็กอ้วนคนหนึ่งจากทีมหมาป่าเดียวดาย

เพราะหวังฉางเซิงคว้าไป 10 คะแนนเต็ม พาทีมระดมสมองพุ่งเข้าสู่ 10 อันดับแรก

ทีมหมาป่าเดียวดายก็กลายเป็นทีมบ๊วยไปโดยปริยาย

แต่เกมนี้เขาได้ไพ่ผู้พิทักษ์ ถือไพ่บทบาทอยู่ในมือ เด็กอ้วนก็ยิ้มร่า สภาพจิตใจดีมาก

“เธอฟังแล้วหมายเลข 6, 8 เหมือนหมาป่าที่สุด งั้นเดี๋ยวก็ดูว่าพวกเขาสวมรอยหรือไม่สวมรอยสิ ถ้าสองคนไม่สวมรอย งั้นก็ต้องเป็นคนดีไม่ใช่เหรอ? ยังไงซะถ้าฉันเป็นหมาป่าฉันก็สวมรอยไปแล้ว ถือโอกาสตอกย้ำไอ้หมายเลข 2 นี่ให้ตายไปเลย”

เด็กอ้วนพูดถึงตรงนี้ ก็รีบโบกมือ: “แน่นอนว่าฉันไม่ใช่ผู้ทำนาย ไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นไพ่คนดี ไพ่สี่ใบ 6, 7, 8, 9 จะตอบโต้การโจมตีของหมายเลข 2 อย่างไร นั่นเป็นเรื่องของพวกเขา ไม่เกี่ยวกับฉัน”

“ส่วนตำแหน่งแรก ๆ...” เด็กอ้วนหันไปมองแวบหนึ่ง “ฉันว่าก็ไม่จำเป็นต้องบอกว่าหมายเลข 5 เป็นคนดี หมายเลข 12 ก็ต้องเป็นคนดีใช่ไหม? เราสามารถนั่งอยู่ที่โต๊ะนี้ได้ ก็ไม่ใช่ผู้เล่นระดับต่ำ ๆ ทั้งนั้น มีที่ไหนที่จะบอกว่าใครหลอกใครไม่ได้แน่นอน?”

“ดังนั้นฉันว่ายังต้องรอฟังหมายเลข 5 ว่าจะว่ายังไง ถ้าหมายเลข 5 หักหลัง คุณยังจะเชื่อว่าพวกเขาอยู่ฝ่ายเดียวกันได้อีกเหรอ? ถ้าหมายเลข 5 เอนเอียงไปทางเลือกข้างหมายเลข 12 งั้นเราค่อยมาพิจารณาว่าพวกเขาเป็นหมาป่าสองตัวหรือคนดีสองคนก็ยังไม่สาย”

“แล้วก็ผู้เล่นหมายเลข 2 ก็แข็งกร้าวเกินไปแล้วนะ?”

พูดถึงตรงนี้ เด็กอ้วนก็จู่ ๆ ชี้ไปที่คนฝั่งตรงข้ามโต๊ะแล้วตะโกนขึ้นมาว่า: “6, 7, 8, 9 เปิดเผยบทบาทให้ฉัน!”

“...” ไม่มีใครสนใจเขา

พี่สาวหมายเลข 2 ก็มองเขาด้วยสายตาดูถูกเล็กน้อย

“แข็งกร้าวขนาดนี้ รู้สึกว่าหมายเลข 2 เหมือนจะมีของอยู่กับตัว...มั้ง? เอ่อ ที่ฉันพูดไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม? คำพูดของหมายเลข 2 ก็แข็งกร้าวมาก ดังนั้นฉันเลยเลียนแบบหน่อย ไม่ตลกเหรอ?”

สิ้นเสียงของเด็กอ้วน ทุกคนต่างก็มองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เสียงตะโกนอย่างกะทันหันของเขาทำให้ทุกคนงงไปตาม ๆ กัน คนนอกวงไม่มีใครหัวเราะเลยสักคน

บรรยากาศในสนามพลันน่าอึดอัดขึ้นมา

“แค่ก หมายเลข 2 ยังชี้เป้าหมายเลข 7 ด้วย แต่ฉันไม่รู้สึกว่าหมายเลข 7 มีบทบาทอะไรที่จะเปิดเผยได้ ฉันอ่านลักษณะท่าทางของเขาแล้วเหมือนไพ่ชาวบ้าน ดังนั้นหมายเลข 2 ยังจะให้หมายเลข 6, 8 เปิดเผยบทบาทอีก ฉันว่าก็ไม่จำเป็นเท่าไหร่ใช่ไหม ไม่สวมรอยก็ส่วนใหญ่เป็นคนดีไม่ใช่เหรอ?”

เด็กอ้วนเห็นไม่มีใครตอบสนองเขา บรรยากาศก็พลันเหมือนจะแข็งตัว

เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้ง ๆ แล้วก็รีบเสริมท้ายว่า: “สรุปก็คือรอฟังคำพูดสวมรอยแข่งก่อนแล้วกัน นอกวงค่อยเลือกข้าง ผมผ่าน”

ในขณะนี้บนอัฒจันทร์ผู้ชม

สิ้นเสียงของเด็กอ้วน ก็มีเสียงโห่ร้องไม่หยุด

“ไอ้เด็กอ้วนนี่มาจากทีมหมาป่าเดียวดายใช่ไหม? คนในทีมของพวกเขาชอบพูดอะไรน่าอึดอัดแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่า? พูดดี ๆ ไม่ได้เหรอ? ทุกครั้งที่คนในทีมของพวกเขาเล่นกากแล้วยังจะปากแข็งไม่ยอมรับอีก ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ ทีมหมาป่าเดียวดายนี่ทำไมยังไม่ตกรอบอีก!”

“ใช่ รู้สึกว่าคนในทีมของพวกเขาชอบสร้างบรรยากาศ แต่ก็สร้างไม่ขึ้นสักที ชอบพูดอะไรน่าอึดอัด! ตอนกลางคืนทีมหมาป่าแทงหมายเลข 2 ในเมื่อหมายเลข 2 จะให้พวกเขาเปิดเผยบทบาท ก็แสดงว่าหมายเลข 2 ก็ต้องมีบทบาทแน่นอน น้ำเสียงแข็งกร้าวขนาดนี้ ฉันว่าก็คือแม่มดถูกแทงแล้ว วางยาไปคนหนึ่งในพวกเขา ไอ้เด็กอ้วนนี่ยังจะไปพูดถึงหมายเลข 2 อีก ยังจะให้พวกเขาไม่ต้องเปิดเผยบทบาทอีก ไม่เข้าใจ”

“ทีมของพวกเขาไม่เคยเข้าสู่รอบชิงแชมป์ประเทศเลย คราวนี้ก็โชคดี เฉียดฉิวด้วยคะแนนอันดับสุดท้ายเข้าสู่ 24 ทีมสุดท้าย แล้วก็เด็กอ้วนที่พวกเขาส่งออกมาครั้งนี้ฉันก็ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ฝีมือไม่ค่อยดีก็พอจะเข้าใจได้”

“ไม่รู้ว่าเขาอยู่ฝ่ายไหน รู้สึกว่าเขาอยู่ฝ่ายไหน ฝ่ายนั้นก็ต้องโชคร้าย ยังจะมาพูดจาโอ้อวดอีกว่าคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนี้ไม่มีใครหลอกใครไม่ได้แน่นอน ฉันอยากจะดูนักว่าเดี๋ยวเขาจะเลือกข้างผู้ทำนายคนไหน!”

คนบนอัฒจันทร์ผู้ชมดูเหมือนจะมีความแค้นกับทีมที่เด็กอ้วนคนนี้สังกัดอยู่ไม่น้อย

พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ ยิ่งแทบอยากจะให้ระบบปิดเสียงเขาไปเลย

หวังฉางเซิงในสนามก็รู้สึกคล้าย ๆ กัน

แม่มดถึงแม้จะไม่รู้ว่าเดาหรือยังไง แต่ในฐานะแม่มดที่ถูกแทงแล้ว การให้คนตำแหน่งหลัง ๆ เปิดเผยบทบาทก็เป็นเรื่องปกติมาก

ทว่าเจ้านี่ถือไพ่ผู้พิทักษ์อยู่ ลุกขึ้นมากลับจะให้คนที่แม่มดจัดให้เปิดเผยบทบาทไม่ต้องเปิดเผยบทบาท...

เขาก็ฟังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน

“รู้สึกว่าเจ้านี่น่าจะถูกหลอกง่ายนะ เดี๋ยวดูว่าหมายเลข 4 สวมรอยจะหลอกคะแนนโหวตจากเขาได้ไหม”

สายตาของหวังฉางเซิงจับจ้องไปที่เพื่อนร่วมทีมหมาป่าของเขา

เชิญผู้เล่นหมายเลข4พูด

ถึงตา “หวานเตอะจิ้วซื่อฉุนอวี้” พูด

เขามีสีหน้าตื่นเต้น

“หมายเลข 8 คนร้าย, ลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอผมจะตรวจเก้า แล้วก็ตรวจสามแล้วกัน, หมายเลข 5 รอฟังคำพูด”

“ขอพูดถึงการประเมินตำแหน่งแรก ๆ ของผมก่อน”

“หมายเลข 2 ในสายตาผมค่อนข้างจะดี เหมือนคนดี, หมายเลข 11 ผมฟังแล้วก็ค่อนข้างจะดี, และหมายเลข 12 ที่สวมรอยบุกแข่งกับผม, และหมายเลข 3 ที่พูดน่าอึดอัดมาก, เผลอ ๆ ยังมีไพ่คนดีที่ผมคิดว่าเป็นหมายเลข 2, ต่างก็บอกว่าสิบเอ็ดพอใช้ได้”

“งั้นไพ่ที่ทั้งคนดีและหมาป่าต่างก็ปกป้อง ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นไพ่คนดี ดังนั้นหมายเลข 11 คุณก็ถอยไปข้างหลังหน่อยแล้วกัน ผมจะไม่ไปตรวจสอบคุณ นอกวงรอฟังคำพูดของคุณแล้วเลือกข้าง”

“ที่เหลือคือหมายเลข 1 กับ 3 ถ้าในนั้นมีหมาป่าโผล่มา ผมว่าแววหมาป่าของหมายเลข 3 จะใหญ่กว่าหมายเลข 1 หน่อย เพราะไพ่คนดีที่ผมคิดว่าเป็นหมายเลข 2 จะให้ 6, 7, 8, 9 ไปเปิดเผยบทบาท หมายเลข 3 ลุกขึ้นมาบอกผมว่าพวกเขาไม่สวมรอยก็ต้องเป็นคนดีแน่นอน ให้พวกเขาไม่ต้องเปิดเผยบทบาท นี่มันตรรกะมาจากไหน?”

“ดังนั้นลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอคนที่สองของผมตรวจสอบหมายเลข 3 ใบนี้ ลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอคนแรกก็ตรวจสอบไพ่นอกวงหมายเลข 9 ใบหนึ่ง ถ้าหมายเลข 9 เป็นคนดี งั้นหมายเลข 10 ก็ต้องเข้าบ่อหมาป่าหน่อย ถ้าหมายเลข 9 เป็นคนร้าย หมายเลข 10 ก็สามารถปัดข้อสงสัยออกไปได้ ผมเชื่อว่านอกวงไม่น่าจะมีหมาป่าสองตัว และก็ไม่น่าจะไม่มีหมาป่าเลย”

ฟังคำพูดของฉุนอวี้

หวังฉางเซิงก็งงไปหน่อย

เจ้านี่อะไรกันแน่?คิดอะไรอยู่?

ไอ้หมอนั่นหมายเลข 3 ดูแล้วก็รู้ว่าหลอกง่ายมาก

ทำไมเขายังจะตีหมายเลข 3 เข้าบ่อหมาป่าใน 1, 3 อีก?

ส่วนเรื่องคนร้ายหมายเลข 8

เมื่อวานกลยุทธ์ที่พวกเขาปรึกษากัน ก็คือให้เขาไปให้คนร้ายนอกวงสักใบ รอบนี้ลุกขึ้นมาฟังการตอบสนองของหมายเลข 2 ที่มีต่อพวกเขา ให้คนร้ายหมายเลข 8 ใบหนึ่ง ก็ถือเป็นการตัดสินใจที่ไม่เลว

“หมายเลข 8 คือไพ่หมาป่าที่ผมตรวจสอบเจอ กระบวนการคิดก็ง่ายมาก ผมอ่านเขาก็เหมือนไพ่ที่มีบทบาทแฝงอยู่ ดังนั้นเลยตรวจสอบสักหน่อย ผลคือเป็นหมาป่าหัวโจก”

“นี่ก็เป็นเพราะหมายเลข 2 ชี้เป้าหมายเลข 8 ผมคิดว่าบทบาทของหมายเลข 2 ค่อนข้างจะดี”

น้ำเสียงของฉุนอวี้จริงใจ ท่าทีก็ผ่อนคลายมาก

ดูแล้วเหมือนผู้ทำนายจริง ๆ

หวังฉางเซิงแอบพยักหน้า

เกมนี้เพื่อนร่วมทีมหมาป่าของเขาสวมรอยได้ไม่เลวเลย

แถมยังเป็นสวมรอยพร้อมปืน ต่อให้สู้ไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็ตกรอบแล้วยิงปืน

ขอเพียงแค่หวังฉางเซิงสามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะไม่ตกรอบในวันแรก

ต่อให้เสียหมาป่าตัวเล็กไปตัวหนึ่ง เขาก็สามารถเปลี่ยนปืนลูกซองเป็นยาพิษได้

“แล้วตอนนี้สองเทพก็ตายไปแล้ว ถ้าเพื่อนร่วมทีมหมาป่าเชื่อฉัน ต่อให้ระเบิดคมมีดสับแหลกโดยตรงก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ เกมก็จบโดยตรงเหมือนกัน”

หวังฉางเซิงถอนหายใจในใจอย่างเสียดายเล็กน้อย

ถึงแม้เขาจะเปิดโปรแกรมโกง รู้บทบาทของทุกคน

แต่จะโน้มน้าวให้เพื่อนร่วมทางเชื่อการตัดสินใจของเขาได้อย่างไร ก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

เพราะทุกคนต่างก็มีความคิดของตัวเอง คนในสนามก็ล้วนเป็นผู้เล่นระดับสูง

ส่วนใหญ่จะไม่ยอมทิ้งความคิดของตัวเองไปง่าย ๆ แล้วเลือกที่จะเชื่อคนอื่น

หมายเหตุจากผู้เขียน

ข้อมูลไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คนเขียนหน้าใหม่เขียนหนังสือใหม่ ครอบครัวที่ชอบเกมล่าปริศนาสามารถสนับสนุนได้เยอะ ๆ นะครับ มีอะไรไม่ถูกต้องก็ขอให้ชี้แนะด้วย

ผมเห็นมีสามสี่คนทุกวันจะโหวตคะแนนแนะนำให้ผมสิบยี่สิบกว่าใบ ซาบซึ้งมาก เพราะโดยพื้นฐานแล้วก็มีแค่พวกคุณสามสี่คนที่จะโหวต ขอบคุณครับ~

จบแล้ว