บทที่ 34 แม่มดชี้เป้าบ่อหมาป่า 4 เลือก 2

บทที่ 34 แม่มดชี้เป้าบ่อหมาป่า 4 เลือก 2

[ตอนนี้เริ่มการเลือกตั้งนายอำเภอ ผู้เล่นที่ต้องการลงสมัครโปรดยกมือขึ้น]

หลังจากฟ้าสาง ผู้ดำเนินเกมก็ประกาศขั้นตอนต่อไป

ครั้งนี้มีหลายคนยกมือขึ้น

[เกมในรอบนี้มีผู้เล่นลงสมัครนายอำเภอทั้งหมด 10 คน ได้แก่หมายเลข 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 11, 12]

[ตามลำดับเวลา ณ ขณะนี้ ให้ผู้เล่นหมายเลข 11 เริ่มพูดก่อน ผู้เล่นหมายเลข 12 โปรดเตรียมตัว]

หมายเลข 11 เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา

เขาพูดเป็นคนแรกก็ไม่มีข้อมูลอะไร ทำได้แค่แบ่งปันการอ่านคนของเขา

“ฝั่งผมไม่ใช่ผู้ทำนายครับ พูดเป็นคนแรกก็ไม่มีอะไรจะพูดมาก แค่ตอนเปิดไพ่ได้อ่านคนข้าง ๆ ผมหมายเลข 12 รู้สึกว่าเหมือนจะมีบทบาท พอดีคนต่อไปก็เป็นเขาพอดี รอฟังว่าเขาจะว่ายังไงแล้วกัน”

“ผ่านครับ”

หมายเลข 11 ดูเหมือนจะทึ่ม ๆ

ตัวก็ไม่สูงเท่าไหร่

เขามองไปที่หมายเลข 12 ที่อยู่ข้าง ๆ แล้วก็เลือกที่จะผ่าน

[เชิญผู้เล่นหมายเลข 12 พูด]

หมายเลข 12 ก็คือเฉิงเซี่ยวจากทีมฝูงหมาป่าที่พยายามจะดึงตัวหวังฉางเซิงก่อนเริ่มเกมนั่นเอง

สายตาของเขากวาดไปรอบ ๆ ก่อน แล้วจึงเอ่ยปากพูดว่า: “หมายเลข 5 ไพ่ทองคำ, หมายเลข 9, 10 ตรวจสอบตามลำดับ”

สีหน้าของเฉิงเซี่ยวดูสงบมาก ไม่ได้เข้าฟอร์มอะไรเป็นพิเศษ

“ก่อนจะพูดถึงการตรวจสอบและลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอ ไอ้หมายเลข 11 คนนี้ ผมว่าไม่น่าจะเหมือนหมาป่าเท่าไหร่ คุณอ่านว่าผมมีบทบาทก็อ่านถูกแล้ว ผมคือผู้ทำนาย ถ้าคุณเป็นหมาป่า ก็จะไม่พูดอะไรที่ไม่มีลูกเล่นในตำแหน่งแรกแบบนี้ ดังนั้นผมจะถือว่าคุณเป็น X ที่ค่อนไปทางดีไปก่อนแล้วกัน ส่วนรายละเอียดก็ต้องรอฟังนอกวงอีกที”

เฉิงเซี่ยมองไปที่หมายเลข 11 ข้าง ๆ แวบหนึ่ง ทันใดนั้นก็ละสายตากลับมา มองไปที่ทุกคนอีกครั้ง

“อย่างที่สอง เมื่อคืนนี้เดิมทีผมคิดจะสุ่มสักใบในหมายเลข 10 หรือ 9 เพราะผมอ่านว่าสองคนนี้มีบทบาท เป็นหมาป่าหรือเทพไม่แน่ใจ แต่อย่างน้อยก็น่าจะมีหมาป่าโผล่มาสักตัว ผมอ่านหมาป่าแม่นมาตลอด”

เฉิงเซี่ยวยิ้ม แล้วพูดต่อว่า: “ส่วนที่ว่าทำไมผมถึงไม่ได้ตรวจสอบในกลุ่มพวกเขา ก็เพราะผู้เล่นหมายเลข 5 ก่อนจะสวมหน้ากากยิ้มให้ผมแวบหนึ่ง ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายของเขเท่าไหร่ ยังคิดอยู่เลยว่าตอนกลางคืนจะไม่ใช่หมาป่ามาสับผมทิ้งใช่ไหม ดังนั้นเลยพลิกเขาดู”

“ไม่นึกเลยว่าจะตรวจสอบเจอเป็นไพ่ทองคำ แต่ก็ไม่เลวเหมือนกัน หมายเลข 5 ในฐานะสมาชิกในทีมมังกรสู้กลางไพร ฝีมือก็ไม่เลวเลยทีเดียว ถือไพ่ทองคำก็สามารถช่วยผมชี้เป้าบ่อหมาป่าได้”

“ดังนั้นกระบวนการคิดในการตรวจสอบคนก็เป็นแบบนี้ ลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอก็พูดชัดเจนแล้ว ผมว่าหมายเลข 9, 10 อาจจะมีหมาป่าโผล่มา ส่วนจะเป็นหนึ่งหรือสองตัว ก็ต้องรอฟังคำพูด แต่ผมเป็นผู้ทำนายตำแหน่งแรก ๆ ดังนั้นก็ตรวจสอบไพ่นอกวงสองใบ เก้า สิบตามลำดับ”

พูดจบ สายตาของเขาก็มาตกอยู่ที่หวังฉางเซิง

“นอกจากนี้ ผู้เล่นหมายเลข 7 ผมไม่ค่อยจะอ่านบทบาทของคุณออกเท่าไหร่ แต่ถ้าคุณได้ไพ่แม่มด ก็หวังว่าจะไม่วางยาสุ่มผมทิ้งในวันแรกนะ เพราะผมคือผู้ทำนายจริง ๆ”

“ส่วนที่เหลือก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว คนตำแหน่งหลัง ๆ ไม่ต้องมาพูดว่าทำไมผมถึงกดดันนอกวงสองคน นอกจากกระบวนการคิดของผมแล้ว ก็ยังเป็นเพราะผมเป็นผู้ทำนายตำแหน่งแรก ๆ ถ้าสามารถทำให้เกิดการโหวตเสมอได้ หลังจากฟังคำพูดไปรอบหนึ่งแล้ว ผมก็สามารถเปลี่ยนลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอของผมได้”

“ผ่าน”

เฉิงเซี่ยมองไปที่หมายเลข 1 ข้าง ๆ แล้วเลือกที่จะผ่าน

[เชิญผู้เล่นหมายเลข 1 พูด]

หมายเลข 1 ก็เป็นชาวบ้านเหมือนกัน

เขาย้อมผมสีกึ่งเทากึ่งเหลือง สวมแว่นตากรอบทอง หน้าตาขาวใส

ดูอายุไม่มากนัก แค่ตาเล็กไปหน่อย

เขามองไปที่หมายเลข 12 ประโยคแรกที่เอ่ยปากก็คือ: “เอ่อ คุณลุงครับ คุณจะพูดก็พูดไปสิ ทำไมต้องหันมาพูดกับผมด้วยอ่ะ ผมก็ไม่ได้เตรียมจะพูดว่าทำไมคุณถึงกดดันนอกวงสองคนซะหน่อย”

เด็กหนุ่มใส่แว่นเบ้ปาก จู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่อง: “แต่คุณมาพูดกับผมแบบนี้ ผมก็ต้องขอพูดหน่อยแล้ว ผมว่าลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอของคุณเนี่ย...จะว่าดีก็ไม่เชิง เรียกได้ว่าเละเทะเลยล่ะ”

“แน่นอนว่า คุณก็เป็นคนที่สองที่พูด ผมก็ย่อมจะให้ความอดทนกับคุณได้บ้าง”

เด็กหนุ่มใส่แว่นหัวเราะคิกคัก: “แต่ว่านะ ในเมื่อหมายเลข 12 ให้ไพ่ทองคำกับหมายเลข 5 แล้ว พี่ซานชางของผมก็ไม่ใช่ว่าจะถูกล้างสมองได้ง่าย ๆ ดังนั้นถ้าหมายเลข 12 เป็นหมาป่า ผมว่าหมายเลข 5 ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นหมาป่าเหมือนกัน เพราะหมายเลข 12 ยากที่จะหลอกหมายเลข 5 ได้”

พูดไปพูดมา เด็กหนุ่มใส่แว่นก็รีบพูดกับเฉิงเซี่ยวว่า: “แน่นอนว่าผมไม่ได้จะว่าคุณลุงเล่นไม่ดีนะ แค่จะบอกว่าพี่ซานชางในฐานะหัวกะทิของทีมมังกรสู้กลางไพร คุณเป็นหมาป่าก็ยากที่จะหลอกเขาได้”

“ดังนั้นพวกเขาไม่เป็นคนดีสองคน ก็เป็นหมาป่าสองตัว นี่คือข้อมูลที่ผมสามารถให้ได้ในตำแหน่งนี้ หมายเลข 12 เป็นผู้ทำนายรึเปล่า ก็ต้องรอฟังการสวมรอยแข่งของตำแหน่งหลัง ๆ อีกที นอกจากนี้...”

เด็กหนุ่มใส่แว่นเหลือบมองไปที่หมายเลข 2 ข้าง ๆ

“ผมรู้สึกว่าพี่สาวหมายเลข 2 อาจจะมีอะไรอยากจะพูดนะ สีหน้าหลังจากถอดหน้ากากดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ รอฟังว่าคุณจะพูดอะไรแล้วกัน หรือว่าจะสวมรอยทันที? ไม่รู้สิ ผมผ่าน”

เด็กหนุ่มใส่แว่นพูดจบ ก็เอนหลังพิงเก้าอี้ ท่าทางยังคงผ่อนคลายมาก

[เชิญผู้เล่นหมายเลข 2 พูด]

หมายเลข 2 ในฐานะสมาชิกในทีมที่อยู่อันดับบ๊วยของ 24 ทีมสุดท้าย

คืนแรกเธอก็ถูกแทงแล้ว

วางยาไปคนหนึ่ง เธอก็ไม่รู้บทบาทของอีกฝ่าย ตอนนี้ในใจก็กำลังหวาดหวั่นอยู่

สีหน้าจะดีได้อย่างไร?

แต่เธอคิด ๆ ดูแล้ว ก็ตัดสินใจว่ารอบนี้จะไม่เปิดเผยบทบาท

แต่จะสร้างแรงกดดันให้ตำแหน่งหลัง ๆ ให้พวกเขาเปิดเผยบทบาทโดยตรง อาจจะดีกว่าการที่ตัวเองสวมรอยเป็นแม่มดที่ถูกแทงโดยตรง

ดังนั้นเธอจึงพยายามทำใจดีสู้เสือ

“ฉันว่าในตำแหน่งแรก ๆ หมายเลข 11 น่าจะเป็นคนดี เดี๋ยวรอฟังคำพูดของผู้เล่นหมายเลข 5 ถ้าซานชางเป็นคนดี งั้นผู้เล่นหมายเลข 12 ก็อาจจะเป็นผู้ทำนายจริง ๆ”

“หมายเลข 1 ฟังไม่ค่อยออก, ไพ่สี่ใบ 6, 7, 8, 9 ฉันอ่านว่าพวกเธอมีหมาป่าหลายตัว อย่างน้อยก็สองตัว ดังนั้นพอถึงตาพวกเธอพูด ก็เปิดเผยบทบาทให้ฉันโดยตรงเลย แน่นอนว่าหมายเลข 9 อยู่นอกวง ฉันไม่ได้ยินคำพูด งั้นก็เน้นฟังไพ่สามใบที่เหลือแล้วกัน”

“หมายเลข 6, 8 ฉันว่าเหมือนหมาป่าที่สุด, หมายเลข 11 คือคนดีที่ฉันยอมรับ, หมายเลข 12 ฟังแล้วก็พอใช้ได้ แต่ที่สำคัญคือต้องรอฟังหมายเลข 5 พูดจบก่อน, หมายเลข 1 ไม่ค่อยแน่ใจ เป็นไพ่ X ใบหนึ่ง”

พี่สาวหมายเลข 2 กัดริมฝีปากล่าง ยืดหลังพูดจบ แล้วจึงค่อย ๆ ย่อตัวลง พูดว่าผ่าน

หวังฉางเซิงฟังคำพูดของพี่สาวคนนี้จบ ก็เลิกคิ้วอย่างไม่แสดงอาการ

ต้องยอมรับว่าพี่สาวแม่มดคนนี้ก็มีของอยู่เหมือนกัน

ในฐานะคนขี้โกง เขาเห็นหมายเลข 2 วางยาหมายเลข 8 ที่เป็นนายพรานทิ้งไปแล้ว แต่เมื่อวานเขาก็เห็นอีกฝ่ายเหมือนจะยังลังเลว่าจะวางยาฆ่าตัวตายดีไหม

โชคดีที่นอกจากทักษะตาทิพย์แล้ว เขายังมีอีกท่าหนึ่งคือตัวตนจืดจาง

วันแรกไม่ว่าจะเป็นผู้ทำนายหรือหมาป่า ก็ไม่ค่อยจะอ่านสีหน้าของเขาออกเท่าไหร่ และพลังตัวตนของเขาก็จะลดลงอย่างมาก

ทำให้ทักษะของไพ่นอกวงไม่ค่อยจะมาตกที่หัวเขาเท่าไหร่

ก็ยังดีที่เป็นแบบนี้

ไม่อย่างนั้นถ้าเขาในฐานะหมาป่าใหญ่โดนพิษ

ข่าวคงจะระเบิดอีกแล้ว

แล้วหมายเลข 2 ก็ชี้เป้าบ่อหมาป่าสี่เลือกสองแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่รู้ว่าเธออ่านออกมา

หรือเป็นเพราะวางยาหมายเลข 8 ไปแล้ว อยากจะถือโอกาสบีบคั้นบทบาทของตำแหน่งหลัง ๆ ถึงได้จงใจพูดแบบนี้

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร การที่สามารถชี้เป้าบ่อหมาป่าสี่เลือกสองในวันแรกได้ หวังฉางเซิงก็ยอมรับในฝีมือของพี่สาวหมายเลข 2

น่าเสียดายที่...

ไม่มีอ่ะ~

เธอวางยาผิดคน!

ตอนนี้หวังฉางเซิงสามารถจินตนาการได้เลยว่าเดี๋ยวพอถึงตาหมายเลขแปดพูด เขาจะมีความแค้นขนาดไหน

[จบแล้ว]