บทที่ 11 ทีมหม่าป่าสติแตก!

บทที่ 11 ทีมหม่าป่าสติแตก!

ทุกคนในทีมมังกรทะยานฟ้าต่างก็รู้สึกหนักอึ้งในใจ

แต่ละคนต่างก็เริ่มสติหลุด

ทำได้แค่ภาวนาให้ขวงลี่เป็นผู้ทำนายตัวจริง

แบบนี้ หวังฉางเซิงวางยาผู้ทำนายตัวจริง ก็จะต้องถูกหักคะแนนอย่างหนักแน่นอน

และถ้าสุดท้ายฝ่ายคนดีแพ้

คะแนนของทีมระดมสมองก็ไม่มีทางเกินพวกเขาได้

พวกเขาก็ยังสามารถผ่านเข้ารอบได้!

แต่หมายเลข 3 เป็นผู้ทำนายจริง ๆ หรือไม่...

พวกเขาก็ทำได้แค่เฝ้าดูอย่างเงียบ ๆ

สายตาของทุกคนแทบจะจับจ้องไปที่จอภาพขนาดใหญ่

ในขณะนี้ผู้ดำเนินเกมกำลังประกาศ

[ผู้เล่นทุกคนพูดจบแล้ว มีผู้เล่นคนใดถอนตัวหรือไม่]

[3, 2, 1]

[ผู้เล่นที่ถอนตัวได้แก่หมายเลข 6, 7, 11]

[ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในกลุ่มผู้สมัครนายอำเภอได้แก่หมายเลข 3, 10]

[ตอนนี้เริ่มการโหวตสาธารณะเพื่อเลือกนายอำเภอ โปรดลงคะแนน]

สิ้นเสียงของผู้ดำเนินเกม

ผู้เล่นที่อยู่นอกวงต่างก็พากันลงคะแนนเสียงเลือกนายอำเภอของตัวเอง

[หมายเลข 1, 9 โหวตให้หมายเลข 3]

[หมายเลข 2, 4, 5, 8, 12 โหวตให้หมายเลข 10]

[ผู้เล่นหมายเลข 10 ได้รับเลือกเป็นนายอำเภอ]

เมื่อสิ้นเสียงของผู้ดำเนินเกม

บนบ่าของผู้เล่นหมายเลข 10 ก็ปรากฏตราสัญลักษณ์สีทองอร่ามขึ้นมาทันที

ยังไงซะก็เป็นการเล่นเกมในพื้นที่เสมือนจริง มีผู้ดำเนินเกมที่เป็นระบบคอยควบคุมขั้นตอน ทุกอย่างจึงสะดวกสบาย

และสำหรับการที่ป้ายนายอำเภอตกไปอยู่ในมือของหมายเลข 10 หวังฉางเซิงก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

ถึงแม้คำพูดของหมายเลข 3 จะดีจริง ๆ

แต่ที่เขาพูดไปนั้นถือเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้น้อย

อีกทั้งสุดท้ายเขายังคิดว่ามีหมาป่าสามถึงสี่ตัวลงสมัครนายอำเภอ

อันที่จริงมุมมองนี้ในสายตาของคนดีนอกวงก็ถือว่าค่อนข้างจะไร้เหตุผลแล้ว

ความน่าเชื่อถือในการที่หมายเลข 10 ให้ไพ่ทองคำกับหมายเลข 11 ก็สูงขนาดนั้น

นอกจากหมายเลข 9 ที่หัวแข็งไปหน่อย และหมาป่าแทงตัวเองหมายเลข 1 ที่ได้รับไพ่ทองคำ

คนดีและหมาป่าที่อยู่นอกวงต่างก็เทคะแนนให้หมายเลข 10

“บุกโหวตหนึ่ง ตีเนียนหนึ่งเหรอ ก็ยังพอใช้ได้ล่ะนะ” หวังฉางเซิงแอบหัวเราะเบา ๆ

วินาทีต่อมา ผู้ดำเนินเกมก็เริ่มประกาศข่าวการตายเมื่อคืนนี้

[ผู้เล่นที่เสียชีวิตเมื่อคืนนี้ไม่เรียงลำดับก่อนหลัง ได้แก่หมายเลข 1, 3]

ข่าวการตายนี้ออกมา

ทุกคนในสนามยกเว้นหวังฉางเซิงต่างก็ตกตะลึง

โดยเฉพาะทีมหมาป่า

พอเห็นหมายเลข 1, 3 ตกรอบพร้อมกัน บนใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้างุนงงออกมา นี่เป็นปฏิกิริยาแรกของพวกเขา ซ่อนไว้ก็ซ่อนไม่มิด

กลืนน้ำลาย!

สมาชิกทีมหมาป่าหลายคนต่างก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

แม่มดวันแรกไม่ช่วยคนก็ช่างเถอะ ยังกล้าใช้ยาพิษอีกเหรอ?!

ขวงลี่ถึงกับไม่กล้าดูสถานะการยิงที่ผู้ดำเนินเกมแจ้งเตือนมาให้

ในตอนนี้เขาราวกับคนจมน้ำ

หายใจลำบากขึ้นมาเลยทีเดียว

ไม่ใช่แค่เขา

ความรู้สึกเหมือนถูกใครบีบคอจนหายใจไม่ออกนั้น

ทำให้ทีมหมาป่ารู้สึกสิ้นหวัง!

ยังดีที่ร่างกายของพวกเขายังนอนอยู่ในแคปซูลเกม

มีเพียงจิตสำนึกเท่านั้นที่อยู่ในพื้นที่เสมือนจริง

นี่ช่วยลดโอกาสที่ใครบางคนจะหมดสติไปทันทีเพราะอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ มากเกินไป หรือเกิดโรคบางอย่างกะทันหันได้เป็นอย่างดี

แคปซูลเกมจะปรับการทำงานของร่างกายตามสถานการณ์ เพื่อรับประกันความปลอดภัยของผู้เข้าแข่งขันทุกคนให้ได้มากที่สุด

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้...”

ขวงลี่ใจสลาย

หมายเลข 1 แทงตัวเอง อันที่จริงสามารถเลือกที่จะตีเนียนได้เลย ด้วยสถานะไพ่น้ำเงิน เขาจะกลายเป็นหมาป่าดำดินขั้นสุด

แต่โหวตให้เขาก็ไม่เป็นไร

อย่างมากก็แค่เรียกคะแนนโหวตจากแม่มดเพิ่มอีกหนึ่งเสียงก็ยังดี

ทว่าผลการตายที่ผู้ดำเนินเกมประกาศออกมาในตอนนี้กลับทำให้เขายอมรับไม่ได้

แม่มดไม่เพียงแต่ไม่ช่วยคน แต่ยังหันกลับมาสาดพิษใส่เขาอีกขวด!

ไอ้โง่ตัวไหนกันที่ได้ไพ่แม่มด?

จะไม่ใช่หมายเลข 9 ที่โหวตให้เขาใช่ไหม?

ไอ้ลูกเต่าปัญญาอ่อนเอ๊ย!

ตอนนี้โหวตให้เขาแล้วมีประโยชน์อะไร?

เมื่อคืนก็ไม่ใช้ยาชุบชีวิต ยังกล้ามาวางยาเขาอีก!

น่าตาย น่าตาย น่าตาย!

ไม่ใช่แค่ขวงลี่ ทีมหมาป่าคนอื่น ๆ ก็ต่างพากันสูดหายใจเข้าลึก ๆ

แต่ยังไงซะก็เป็นผู้เล่นมืออาชีพ

พวกเขาก็รีบควบคุมสีหน้าของตัวเอง

แต่ในใจจะรู้สึกอย่างไรนั้น

คงมีแต่พวกเขาเท่านั้นที่รู้

และแตกต่างจากความคิดของทีมหมาป่า

คนดีทุกคนยกเว้นหวังฉางเซิง ปฏิกิริยาแรกคือทีมหมาป่าแทงแม่นมากไม่น่าเชื่อแทงแม่มดทิ้งไปในวันแรกเลย

โดยปกติแล้ว วันแรกที่เกิดการตายสองคน มีแนวโน้มสูงที่จะเป็นแม่มดถูกแทง ไม่สามารถใช้ยาชุบชีวิตกับตัวเองได้ เขาก็ไม่สามารถจากไปโดยไม่สาดพิษได้ ไม่อย่างนั้นจะเสียรอบอย่างหนัก

ดังนั้นถึงแม้จะเสี่ยง ก็ต้องวางยาสุ่มไปหนึ่งคน

นี่จะทำให้เกิดสถานการณ์ตายสองคนในเช้าวันถัดไป

ส่วนผู้พิทักษ์ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่เลือกเสี่ยงปกป้องคนในวันแรก

นอกจากว่าเขาจะมั่นใจได้ว่าสามารถปกป้องแม่มดได้

มิฉะนั้นก็อาจจะเกิดสถานการณ์ที่เขาปกป้องคนถูก แต่ผลคือแม่มดก็ใช้ยาชุบชีวิตด้วย ทำให้เกิดการชุบทับซ้อนขึ้น

คนดีในสนามเริ่มระดมสมอง

พวกเขาคิดไปก่อนแล้วว่าหมายเลข 1 คือแม่มดที่ถูกแทง แล้วก็วางยาหมายเลข 3 ที่น่าสงสัยว่าเป็นผู้ทำนาย

ถ้าหมายเลข 3 เป็นผู้ทำนายจริง ๆ งั้นฝ่ายคนดีก็เรียกได้ว่าเปิดเกมมาพังพินาศแล้ว

เสียเทพไปสองคนเปล่า ๆ

แล้วจะเล่นยังไงต่อ?

แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง

หมายเลข 3 ก็อาจจะเป็นไพ่หมาป่าสวมรอยบุก

ดังนั้นถ้าหมายเลข 1 วางยาถูก

งั้นฝ่ายคนดีก็ไม่ถึงกับเปิดเกมมาสวยงาม แต่อย่างน้อยก็ไม่เสียรอบ

และสองความเป็นไปได้นี้ ขึ้นอยู่กับว่าหมายเลข 3 เป็นผู้ทำนายจริง ๆ หรือไม่?

ในชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ขวงลี่

[เชิญผู้เล่นหมายเลข 3 กล่าวคำสั่งเสีย]

เชี่ย!

ขวงลี่สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามควบคุมสีหน้าของตัวเองอย่างสุดความสามารถ

ถึงแม้ในมุมมองของเขาจะรู้ดีว่าเกมนี้ทีมหมาป่าพังพินาศแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถเลือกยอมแพ้แบบนี้ได้

ต้องสู้ต่อไป!

แม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิด ก็ไม่สามารถยอมแพ้ได้!

นี่ไม่ใช่แค่เพราะจิตวิญญาณของนักกีฬาอีสปอร์ต

แต่ยังเป็นเพราะถ้าพวกเขาแพ้ การแข่งขันรอบคัดเลือก 48 ทีมสุดท้ายนี้

ทีมมังกรทะยานฟ้าของพวกเขาก็จะต้องถูกเตะออกไป!

แม้แต่การแข่งขันระดับประเทศก็ยังเข้าไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงการแข่งขันระดับโลกเลย!

ดังนั้น เขาจึงต้องกดความไม่พอใจต่าง ๆ ในใจลงไป รวมถึงความโกรธที่อยากจะด่าแม่มดต่อหน้าว่าเล่นเกมเป็นไหม แล้วกลับแสดงท่าทีเสียดายอย่างไม่น่าเชื่อออกมา

“หมายเลข 1 ผมตรวจสอบคุณว่าเป็นไพ่ทองคำ ผลคือคุณถูกแทง แล้วยังหันกลับมาวางยาผมอีก?”

เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ แววตาเป็นประกาย คำพูดจริงใจ: “เกมนี้ฝ่ายคนดีของเราเล่นยากหน่อยแล้ว ป้ายนายอำเภอไม่เพียงแต่อยู่ในมือหมาป่า แม่มดกับผู้ทำนายก็ยังตกรอบไปแล้ว”

“ผมคือผู้ทำนาย ผมเชื่อว่าไม่ใช่ผมที่โดนแทงแล้วแม่มดไม่ช่วย น่าจะเป็นไพ่ทองคำของผมที่โดนแทง แล้วผลคือมาวางยาผมออกไป”

“ตอนที่ผมพูดในตอนสมัครนายอำเภอก็บอกไปแล้วว่า ตอนเปิดไพ่ผมก็รู้สึกว่าหมายเลข 1 มีบทบาทแฝงอยู่ ตอนแรกผมคิดว่าเป็นหมาป่า ผลคือตรวจสอบเจอว่าเป็นไพ่ทองคำ งั้นตอนนี้หมายเลข 1 ก็ต้องเป็นไพ่แม่มดคนนั้นแน่นอน ผมผู้ทำนายก็ตกรอบไปแล้ว ในสนามก็เหลือแค่ผู้พิทักษ์กับนายพราน”

“ผมขอให้เทพสององค์นี้ซ่อนตัวให้ดี! เกมนี้ฝ่ายคนดีของเรายังมีโอกาสชนะอยู่!”

“ต่อไปนี้คำพูดของผม ทุกคนต้องตั้งใจฟังให้ดี!”

[จบแล้ว]