บทที่ 10 หมายเลข 3 ไม่ใช่หมาป่าจริง ๆ เหรอ? เจ้าแม่มดตัวแสบ!

บทที่ 10 หมายเลข 3 ไม่ใช่หมาป่าจริง ๆ เหรอ? เจ้าแม่มดตัวแสบ!

ผู้เล่นทุกคนบนโต๊ะกลมต่างหันไปให้ความสนใจหวังฉางเซิงตามคำพูดของชายหน้าแหลม

ต้องยอมรับว่าหมายเลข 3 มีฝีมืออยู่บ้าง อย่างน้อยทักษะการปลุกปั่นของเขาก็ไม่เลวเลยทีเดียว

ก่อนที่เขาจะพูด ผู้เล่นฝ่ายคนดีในสนามส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างจะมั่นใจแล้วว่าหมายเลข 10 คือผู้ทำนาย

แต่พอได้ฟังคำพูดของเขา ผู้เล่นฝ่ายคนดีหลายคนก็เริ่มลังเล

เพราะในเกมล่าปริศนา คนดีส่วนใหญ่มักจะไม่รู้จักกัน

นอกจากผู้ทำนายและแม่มดที่จะมีข้อมูลมากกว่าในคืนแรก

ผู้เล่นฝ่ายคนดีคนอื่น ๆ แทบจะเรียกได้ว่ามีมุมมองคนตาบอด

ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แค่ตัดสินบทบาทของคนอื่นจากการฟังคำพูดและดูท่าทีเท่านั้น

แน่นอนว่า อันที่จริงแล้วในการเล่นเกมล่าปริศนา หากอยากจะแยกแยะว่าใครเป็นหมาป่า

คุณไม่จำเป็นต้องฟังคำพูดของเขาเลยด้วยซ้ำ แต่ให้ฟังคำพูดของผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่อยู่นอกวงแทน

ถ้าคุณฟังแล้วรู้สึกว่าคนนอกวงส่วนใหญ่เป็นคนดี งั้นคนที่เหลือก็ต้องถูกโยนลงบ่อหมาป่า

เพราะในเกมหนึ่งเกมมีมนุษย์หมาป่าเพียงสี่ตัวเท่านั้น

นี่คือเหตุผลว่าทำไมในการแข่งขันระดับมืออาชีพ บางคนยังไม่ทันได้พูด ก็ถูกโยนลงบ่อหมาป่าไปโดยปริยาย

แต่กว่าจะตัดสินแบบนั้นได้ อย่างน้อยก็ต้องฟังคำพูดไปแล้วรอบหนึ่ง

ในกลุ่มผู้สมัครนายอำเภอมีเพียงห้าคน ความสัมพันธ์ค่อนข้างจะเรียบง่าย

คนดีที่อยู่นอกวงจึงไม่ได้แยกแยะได้ง่ายขนาดนั้น

“เมื่อกี้ผมพูดไปแล้วว่า อันที่จริงผมไม่ค่อยรู้สึกว่าผู้เล่นหมายเลข 6 มีแววเป็นหมาป่า แต่เพราะท่าทีของหมายเลข 10 ที่มีต่อเธอมันคลุมเครือ และในตำแหน่งของเธอก็ยังชี้ว่าหมายเลข 10 ดูเหมือนคนดี แล้วหมายเลข 10 ก็มาสวมรอยบุกแข่งกับผมจริง ๆ ดังนั้นผมจึงเลือกที่จะกดดันหมายเลข 6 ไว้ในลำดับการตรวจสอบของนายอำเภอคนแรก เพื่อดูว่าพวกหมาป่ากำลังเล่นแผนสี่หมาป่าเปิดหน้าในวันแรกเลยรึเปล่า”

“แล้วก็ที่ผมรู้สึกว่าหมายเลข 7 เหมือนหมาป่า เหตุผลก็ง่ายมาก เมื่อกี้ตอนเขาพูดก็บอกไปแล้วว่า ถ้าผมสวมรอยเป็นผู้ทำนาย เขาก็จะเลือกข้างอีกคนแน่นอน...”

ชายหน้าแหลมยกมุมปากขึ้น ยิ้มเย็นชา

“เหอะ ผมอยากจะถามหน่อย เขากับหมายเลข 11 ยังไม่ได้ฟังคำพูดของผมเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงกล้าตัดสินจากการอ่านคนแค่เพียงอย่างเดียว แล้วไม่ยอมรับว่าผมหมายเลข 3 เป็นผู้ทำนาย? การเลือกข้างที่ไม่มีตรรกะแบบนี้ ผมรับไม่ได้”

“งั้นเกมนี้ก็น่าสนใจมากแล้ว มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีหมาป่าสามถึงสี่ตัวลงสมัครนายอำเภอ เพื่อมาบีบคั้นพื้นที่เอาตัวรอดของผู้ทำนายตัวจริงอย่างผม ทีมหม่าป่าช่างกล้าหาญจริง ๆ ในเมื่อคนดีส่วนใหญ่อยู่นอกวง ผมหวังว่าทุกคนจะแยกแยะให้ดี ๆ นะครับว่าผมคือไพ่คนดีที่โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง พวกทีมหมาป่าพยายามที่จะโหวตผู้ทำนายตัวจริงออกไปในวันแรกเลย!”

ชายหน้าแหลมใช้เวลาพูดจนเกือบเต็มเวลา 180 วินาที คำพูดของเขาจริงใจ ท่าทีก็จริงจัง

คำพูดชุดใหญ่ที่ถาโถมลงมา ทำให้ผู้เล่นฝ่ายคนดีที่กำลังมึนงงอยู่สองสามคนถึงกับหัวหมุน เริ่มจะมีความคิดผุดขึ้นในใจว่าหมายเลข 3 อาจจะเป็นผู้ทำนายจริง ๆ ก็ได้

และหวังฉางเซิงหลังจากได้ฟังคำพูดของชายหน้าแหลม ก็พยักหน้าในใจเงียบ ๆ

เขาเข้าฟอร์มได้ดีมาก ตรรกะที่พูดก็ไม่เลวเลยทีเดียว จับจุดที่หมายเลข 10 กับ 11 ยอมรับกันเร็วเกินไปมาขยี้ไม่ปล่อย

แถมยังลากไพ่หมายเลข 7 อย่างเขาเข้าไปด้วย เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าตัวเองโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง

คำพูดแบบนี้อาจจะสามารถดึงคะแนนโหวตจากคนดีนอกวงมาได้จริง ๆ

บวกกับไพ่หมาป่าอีกสองใบที่อยู่นอกวง และแม่มดที่อาจจะเลือกข้างหมายเลข 3 เพราะไพ่น้ำเงิน

ถ้าเป็นแบบนี้ ไม่แน่ว่าชายหน้าแหลมอาจจะมีโอกาสได้ป้ายนายอำเภอไปครองจริง ๆ

เพราะในมุมมองของแม่มดปกติ วันแรกมักจะเลือกช่วยคน

ในเมื่อแม่มดช่วยคนแล้ว เขาก็จะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อไพ่น้ำเงินของตัวเองโดยธรรมชาติ

และในบรรดาผู้ที่สวมรอยเป็นผู้ทำนาย ยังมีคนมาให้ไพ่ทองคำกับไพ่น้ำเงินของตัวเองอีก แม่มดก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะรักตามน้ำ เลือกข้างหมายเลข 3 ไปแบบตื้น ๆ

อีกทั้งถ้าแม่มดอยากจะวิเคราะห์ว่าหมาป่าแทงตัวเอง งั้นหมาป่าก็ต้องทำงานตอนลงสมัครนายอำเภอ ไม่ว่าจะเป็นการปูทางสังเวย การบุกโหวต หรือการเรียกคะแนนโหวต

ยังไงก็ต้องทำงาน ไม่อย่างนั้นจะแทงตัวเองทำไม?

หรือไม่อย่างนั้นก็แทงตัวเองแล้วสวมรอยเลย

แต่ครั้งนี้หมาป่าแทงตัวเองหมายเลข 1 กลับอยู่นอกวง ก่อนจะเริ่มรอบโหวต เขาถือเป็นไพ่ที่ไม่มีการกระทำอะไรเลย

แบบนี้ แม่มดโดยพื้นฐานแล้วก็จะไม่ไปคิดถึงความเป็นไปได้ที่หมาป่าจะแทงตัวเอง

เพราะผลประโยชน์มันต่ำเกินไป

หมาป่าสู้เสี่ยงแทงสักครั้ง เผื่อจะไปโดนหัวแม่มดไม่ดีกว่าเหรอ?

แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้คือมุมมองของแม่มดปกติ

ถ้าเป็นคนอื่นได้ไพ่แม่มด ไม่แน่ว่าอาจจะโดนหมาป่าหลอกไปจริง ๆ กลายเป็นหมาป่าตัวที่ห้า

แต่ใครใช้ให้หวังฉางเซิงได้ไพ่แม่มดกันล่ะ~

ต่อให้หมายเลข 3 จะแสดงได้ดีแค่ไหน

ก็เป็นเพียงความสุขก่อนตายของคนตายคนหนึ่งเท่านั้น

ณ จุดนี้ ผู้เล่นในกลุ่มผู้สมัครนายอำเภอพูดจบแล้ว

ผู้เล่นนอกวงต่างก็กำลังคิดว่าจะโหวตอย่างไรดี

ผู้ชมภายนอกก็ฮือฮาขึ้นมาเพราะการสวมรอยของหมายเลข 3

“บ้าเอ๊ย แม่มดคงไม่ได้วางยาผู้ทำนายออกไปหรอกนะ? แล้วจะเล่นอะไรกันต่อ! เขาเป็นบ้าอะไรรึเปล่า?”

“นายอย่าเพิ่งรีบตัดสินสิ ถึงแม้ว่าท่าทีของหมายเลข 3 จะดูดีมาก แต่ฉันว่าภาพลักษณ์ผู้ทำนายของหมายเลข 10 กลับดูดีกว่านะ หมายเลข 3 ตีว่าหมายเลข 10 กับ 11 เป็นหมาป่าคู่ นายฟังคำพูดของหมายเลข 11 แล้วเหมือนหมาป่าไหมล่ะ?”

“แล้วยังไง? หมายเลข 11 ก็ยอมรับหมายเลข 10 เร็วเกินไปจริง ๆ เหมือนกับว่าพวกเขาเจอหน้ากันตอนกลางคืนอย่างนั้นแหละ ฉันว่าที่หมายเลข 3 พูดก็ไม่ผิดนะ ถ้าเขาเป็นผู้ทำนายจริง ๆ ล่ะ? เกมนี้ฝ่ายคนดีก็แพ้ทันทีเลยไม่ใช่เหรอ!”

ผู้ชมต่างถกเถียงกันอย่างดุเดือด

ในห้องพักของทีมมังกรทะยานฟ้า

สีหน้าของเฉินกังดูไม่ค่อยดีนัก

ยังไงซะเขาก็เป็นโค้ชของชายหน้าแหลม

เขารู้จักผู้เล่นของตัวเองดี

ที่เจ้านี่เข้าฟอร์มได้ดีขนาดนี้

ไม่ว่าจะเป็นผู้ทำนายที่ถูกหมาป่าบีบคั้นพื้นที่ จนต้องพูดแบบนี้เพื่อพลิกสถานการณ์

หรือว่าเขาเป็นไพ่หมาป่าที่กำลังสวมรอยบุกอยู่จริง ๆ จนต้องพูดแบบนี้...

คำพูดนี้เหมือนจะพูด แต่ก็เหมือนจะไม่ได้พูดอะไร

แต่มันก็ไม่ได้ไร้ความหมาย

จากความเข้าใจที่เฉินกังมีต่อผู้เล่นของเขามาหลายปี เขาคิดว่าชายหน้าแหลมมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นหมาป่า

และถ้าชายหน้าแหลมเป็นหมาป่า...

“โค้ช พี่ขวงจะไม่ใช่หมาป่าติดปืนใช่ไหมครับ?” สมาชิกในทีมคนหนึ่งถามขึ้นมาเบา ๆ

ในวินาทีนั้น สีหน้าของเฉินกังก็ย่ำแย่ถึงขีดสุด

หลังจากฟังคำพูดในตอนสมัครนายอำเภอของเกมนี้จบ ถ้าตั้งสมมติฐานว่าขวงลี่เป็นหมาป่า

เขาไม่ได้ฟังออกว่ามีหมาป่าคนอื่น ๆ อยู่ในกลุ่มผู้สมัครนายอำเภอด้วย

ถึงแม้จะมี อย่างมากก็แค่ตัวเดียว และมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นหมายเลข 6 คนนั้น

และถ้าคนนอกวงมีหมาป่าหลายตัว กลยุทธ์ที่หมาป่าคุยกันตอนกลางคืนก็ย่อมต้องให้หมาป่าติดปืนสวมรอยแล้ว

แบบนี้ถ้าหากราชันหมาป่าพูดพลาด พวกเขาก็เลือกที่จะตีเนียน ผู้ทำนายไม่มีใครออก ก็ทำได้แค่โหวตหมาป่าติดปืนออกไป

และถ้าหากเขาพูดได้ค่อนข้างดี ก็ไปบุกโหวต พยายามชิงป้ายนายอำเภอมาเพื่อโหวตผู้ทำนายออก

แต่ทั้งหมดนี้ ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าขวงลี่ยังมีชีวิตอยู่ในสนาม!

“เจ้าแม่มดตัวแสบนั่น...ทีมระดมสมองตัวแสบ!”

[จบแล้ว]