เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

The Dark King – Chapter 87 ผู้กำเนิดปิศาจ [อ่านฟรี 08-04-2019]

The Dark King – Chapter 87 ผู้กำเนิดปิศาจ [อ่านฟรี 08-04-2019]

The Dark King – Chapter 87 ผู้กำเนิดปิศาจ [อ่านฟรี 08-04-2019]


The Dark King – Chapter 87 ผู้กำเนิดปิศาจ

 

ฟู่เทียนพยักหน้าเล็กน้อยเพราะเขารู้ถึงข้อจำกัดนี้ดี แต่ในสถานภาพปัจจุบัน การหาบ้านใหม่ให้พวกเด็กๆไม่ใช่ปัญหาอีกแล้ว “ให้พวกเขาทุกคนออกมา แล้วฝากให้คุณช่วยจัดการตามขั้นตอนด้วย ผมจะพาพวกเขาออกไปทั้งหมด”

 

ป้าไดพูดด้วยความกังวล “จะต้องใช้เงินมากมายทีเดียวในการช่วยเหลือพวกเขา เธอน่าจะรู้ถ้ามีการขโมยเงินที่มากกว่า 1 เหรียญเงิน จะต้องถูกจำคุกนะ อย่าทำตัวโง่เขลาแบบนี้สิ”

 

“มันเป็นเงินของผมเองครับ” ฟู่เทียนรู้ดีว่าเขาจำเป็นต้องอธิบายเรื่องที่มาของเงิน เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องสถานะของฟู่เทียน เขาหยิบเหรียญตราผู้รักษาความปลอดภัยออกมา “ผมได้รับเลือกให้เป็นผู้รักษาความปลอดภัย ซึ่งมีเงินเดือนที่ค่อนข้างสูงเลยทีเดียว”

 

ป้าไดหยุดชะงักและกล่าว “เธอ เธอได้เป็นผู้รักษาความปลอดภัย”

 

ฟู่เทียนยื่นเหรียญตราให้ดู “ใช่ครับ”

 

ป้าไดตั้งสติขึ้นเล็กน้อยพร้อมมองไปยังฟู่เทียนด้วยความประหลาดใจ “เยี่ยม เยี่ยม! หลังจากที่ดูแลบ้านกำพร้ามาหลายปี เธอน่าจะเป็นคนเดียวที่รักษาสัญญากับเด็กคนอื่นๆไว้ได้  อ้อ เธอจำเด็กที่ชื่อลิซ่าได้ไหม? ลิซ่าถูกรับเลี้ยงในช่วงเวลาเดียวกันกับเธอเลย ซึ่งคนในตระกูลเมลเป็นคนรับตัวเธอไว้ เนื่องจากมีความเฉลียวฉลาดจึงถูกสั่งสอนอย่างดีจากตระกูลเมลและได้เลื่อนขั้นให้เป็นสาวใช้ เมื่อปีก่อนเธอกลับมาที่นี่อีกครั้งและถามถึงเธอด้วย เธอเป็นคนนิสัยดีนะ ถ้าหากต้องการความช่วยเหลือลองติดต่อลิซ่าดูสิ”

 

ฟู่เทียนประหลาดใจเล็กน้อย เด็กสาวคนที่พยายามกลั่นแกล้งตัวเขาเมื่อสองสามปีก่อนจะสามารถประสบความสำเร็จในตระกูลเมลได้ ถึงหน้าตาของเธอจะดูน่ารักแต่นิสัยจริงๆของเธอถูกซ่อนเร้นอยู่ในส่วนลึก อย่างไรก็ตาม สองสามปีมานี้มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นกับตัวเขามากมาย ดังนั้นก็ไม่มีิอะไรให้ฟู่เทียนใส่ใจมากนัก เขาตอบกลับไป “ถ้ามีโอกาสนะครับ”

 

ป้าได้ยิ้มและหันหลังกลับเข้าไปยังบ้านเด็กกำพร้า ในไม่นานนักเด็กทั้งสามคนเดินออกมา ดูเหมือนว่าพวกเขาเพิ่งจะนอนหลับในก่อนหน้า สังเกตุได้จากสายตาที่งัวเงียของพวกเขา พวกเขาทั้งสามคือโจเซฟ โครน และแบรี่

 

ทุกคนรู้สึกประหลาดใจเมื่อได้พบกับฟู่เทียน

 

ในสามปีที่ผ่านมาทุกๆคนเปลี่ยนไปมาก แต่ด้วยเรื่องอาหารการกินฟู่เทียนดูจะเติบโตขึ้นมากที่สุด ร่างกายของเขามีความแข็งแรงและเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับสามปีก่อน โจเซฟเองก็เช่นกัน เขาสูงขึ้นกว่าสามปีที่แล้วเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามใบหน้าของเขาดูพองขึ้นและมันทำให้ดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก

 

ส่วนโครนนั้นมีรูปร่างพิการมาตั้งแต่กำเนิด แขนของเขามีขนาดเพียงครึ่งเดียวของแขนคนปกติ นิ้วของเขาผิดรูปผิดร่างมีขนาดเล็กเท่าของเด็กทารก

 

แบรี่นั้นมีรูปร่างที่ดี หากดูจากภายนอกคงคิดว่าเขาไม่มีปัญหา แต่ฟู่เทียนรู้ดีว่าเขามีเนื้องอกเนื่องจากผลของรังสีที่ควบแน่นในช่องท้องของเขา

 

เพราะการอาศัยอยู่ในบ้านเด็กกำพร้า ประสบการณ์ชีวิตของเขาจึงแข็งแกร่งกว่าเมสัน แซค และแชม ในไม่ช้าพวกเขาก็จำได้ว่าเขาคือฟู่เทียนและวิ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว โจเซฟพูดติดขัด “ทะ เทียน นายสบายดีไหม?”

 

ฟู่เทียนยิ้มให้และตอบกลับไป “ฉันสบายมากๆ ตอนนี้ฉันมีโอกาสที่จะพาพวกนายไปกับฉันแล้ว แล้วก็นะ พวกนายไม่ต้องเอาเสื้อผ้าไปด้วย ฉันจะจัดหาให้ใหม่ทั้งหมด หลังจากที่จัดการตรงนี้เสร็จเรียบร้อยพวกเราจะไปหาบาร์ตันและพาเขาไปด้วย”

 

พวกเขาตกตะลึง โจเซฟพูดต่อ “นะ...นาย..หมายถึง..จะพาพวกเราไปกับนายด้วย?”

 

ฟู่เทียนหัวเราะ “นี่พวกนายไม่เชื่อฉันหรอ?”

 

โครนพูดออกมาด้วยความจริงจัง “แน่นอน พวกเราเชื่อในตัวนาย แต่นายมีเงินเพียงพองั้นหรอ?”

 

“ฉันมีมากพอที่จะพาพวกนายทุกคนไปกับฉันด้วย” ฟู่เทียนมองไปยังสายตาพวกเขาซึ่งเปี่ยมไปด้วยความหวัง เขารู้ดีว่าทุกคนกระตือรือร้นอยากออกไปจากที่นี่ “ฉันจะไปหยิบเอกสารเรื่องที่อยู่ของพวกนาย”

 

ทั้งสามคนมองหน้ากันและพยักหน้า หันหลังและวิ่งเข้าไปยังบ้านเด็กกำพร้า

 

ฟู่เทียนออกมายังสนามข้างนอกของบ้านเด็กกำพร้าและมองไปยังผู้หญิงที่มีรูปร่างอ้วนที่มีหน้าที่จัดการเรื่องขั้นตอนดำเนินการ เธอกำลังนั่งอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์และกำลังหาว มีเด็กชายผิวดำอีกคนยื่นอยู่ข้างๆเธอ

 

เด็กชายคนนั้นดูกระตือรือร้น เมื่อมองเห็นฟู่เทียนเขาค่อยๆสกิดผู้หญิงร่างอ้วน

 

ผู้หญิงคนนั้นลืมตาขึ้นและมองมายังฟู่เทียนที่กำลังเดินเข้าไป เธอยื่นขึ้นและส่งยิ้มให้ “เธอเป็นใครกัน”

 

“ผมมาที่นี่เพื่ออุปการะเด็กครับ” ฟู่เทียนพูดสั้นๆ

 

หญิงอ้วนส่ายหัว “รับเลี้ยงดู ถ้าจะรับเลี้ยงดูเด็กเธอจะต้อง...”

 

“ผมต้องการตอนนี้” ฟู่เทียนตอบกลับในทันใด ทุกๆคนจะต้องรอจนถึงวันรับอุปการะ จุดประสงค์ก็เพื่อประโยชน์ทางการเงินที่บ้านกำพร้าจะได้รับ

.

“พวกเรามีกฏของเรา...” หญิงอ้วนรีบอธิบาย

 

ฟู่เทียนไม่ต้องการที่จะฟังอีกพร้อมหยิบเหรียญตราของผู่รักษาความปลอดภัยออกใสและกล่าว “ผมว่ากฏก็น่าจะยืดหยุ่นได้นะ คงจะเป็นเรื่องที่ดีถ้าคุณจัดการให้ในทันที”

 

แม้ว่าฟู่เทียนจะยังดูเด็กแต่เขาถูกฝึนฝนมาเป็นเวลานานในค่ายฝึก ดังนั้นคำพูดของเขาจึงดูเป็นทางการมากกว่าผู้รักษาความปลอดภัยทั่วๆไป หญิงอ้วนรีบตอบกลับด้วยความลังเลใจ “เข้าใจแล้ว… บอกชื่อของเด็กๆมา”

 

“โจเซฟ โครนและแบรี่” ฟู่เทียนแจ้งชื่อพวกเขาไป

 

หญิงสาวรู้สึกงุนงงเมื่อได้ยินชื่อเหล่านั้น แต่ก็ยังคงจัดการเรื่องให้ต่อไป ใช้เวลาไม่นานนักก่อนที่จะดำเนินการเสร็จสมบูรณ์ ราคาของที่ต้องจ่ายทั้งหมดคือ 2 เหรียญเงิน

 

เมื่อหญิงสาวเห็นฟู่เทียนหยิบเหรียญทองออกมา เธอถึงตระหนักได้ว่าเขาไม่ใช่คนทีจะมองข้ามไปได้เลย

 

ในตอนนั้นเอง ป้าไดเดินออกมาและเห็นฟู่เทียนกำลังทำสัญญา “เป็นอย่างไรบ้าง? เรียบร้อยดีไหม?”

 

ฟู่เทียนพยักหน้าช้าๆ

 

“พวกเขามารอเธออยู่โน่นแล้ว” ป้าไดหัวเราะ “หวังว่าพวกเขาจะรับรู้ถึงความอ่อนโยนและตอบแทนเธออย่างดีล่ะ”

 

“ผิดแล้วครับ นี่คือการตอบแทนจากผมต่างหาก” ฟู่เทียนตอบ เขาเซ็นสัญญาต่างๆและเดินจากไป

 

หญิงอ้วนมองไปยังป้าไดและกล่าวถาม “พี่ได ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน ดูเหมือนว่าพี่จะรู้จักเขา”

 

ไดยิ้มและตอบ “จำเมื่อสามปีก่อนได้ไหม มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งชื่อเทียน นั่นคือเขา!”

 

ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้าง “นั่นเป็นเหตุผลที่เขาดูโตขึ้นเล็กน้อย เขาได้กลายเป็นผู้รักษาความปลอดภัยแล้ว”

 

 

 

ฟู่เทียนมองเห็นโจเซฟและทุกๆคนยืนรออยู่ด้านหน้าบ้านเด็กกำพร้า พวกเขาดูกังวลเล็กน้อยหากว่าฟู่เทียนถูกปฏิเสธ ฟูเทียนยื่นสัญญาให้กับพวกเขา “พวกเราไปกันได้แล้ว นี่คือทะเบียนบ้านใหม่ของพวกนาย”

 

ร่างกายของพวกเขาสั่นขึ้นเมื่อได้เห็นสัญญาของจริงถืออยู่ในมือ ด้วยตาของโจเซฟเริ่มมีสีแดงและน้ำตาได้ไหลออกมา “เทียน...ฉัน...ฉัน..”

 

ฟู่เทียนมองไปยังท่าทีของทุกๆคน เขากล่าวด้วยความเขินอาย “เอาน่า...ไม่ต้องสุภาพกับฉันขนาดนั้นก็ได้..ไปกันเถอะ บาร์ตันกำลังรอพวกเราอยู่”

 

“เทียน เรื่องนี่มัน ฉันต้องขอบคุณนายจริงๆ!” โครนพูดด้วยความหนักแน่น

 

“เอาล่ะ ก่อนอื่น พวกเราต้องไปหา...บาร์ตัน..” แบรี่กำมือของตัวเองไว้แน่น

 

ฟู่เทียนยิ้มและกล่าว “ไม่ต้องซึ้งกันแล้ว ไปกันเถอะพวกเรา”

 

พวกเขาไม่ได้พูดอะไรอีกเมื่อเห็นท่าทีของฟู่เทียน ก่อนจะจากไปพวกเขาทั้งสี่คนหันไปมองบ้านกำพร้าอีกครั้ง พวกเขายังมองเห็นป้าไดและหญิงอ้วนข้างในประตูนั่น พวกเขายังไม่รู้เรื่องอะไรมากนักแต่ชีวิตของพวกเขากำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

 

เช่นเดียวกัน ยังคงไม่มีใครรู้เรื่องที่จะกล่าวถึงนี้ แต่ในบันทึกของของรุ่นต่อมาได้จารึกชื่อของพวกผู้ช่วยทั้งสี่คนด้วยสีแดงเข้ม ‘ผู้กำเนิดปิศาจ’

จบบทที่ The Dark King – Chapter 87 ผู้กำเนิดปิศาจ [อ่านฟรี 08-04-2019]

คัดลอกลิงก์แล้ว