บทที่ 62: วิชาเวทประจำตัว "เยือกแข็งสัมบูรณ์" (ฟรี)

"แปะ แปะ แปะ"

"แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ"

"เจ้าช่างน่าทึ้งจริงๆ ที่สามารถรอดจากทัณฑ์สายฟ้าครั้งนี้มาได้"

ปีศาจนอกโลกระดับมหายาน ผู้ซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของพวกมันตบมือและกล่าวกับหวังหลี่ ผู้ซึ่งเพิ่งผ่านทัณฑ์สายฟ้ามา

ด้านหลังของเขา ผู้บำเพ็ญมหายานอีกสิบสองคนยืนเรียงกันสองข้าง

หวังหลี่มองดูผู้บำเพ็ญมหายานสิบสามคนเบื้องหน้าเขา แสยะยิ้มที่มุมปาก แล้วกล่าวว่า "ในเมื่อเจ้ารู้ว่าข้าแข็งแกร่งเพียงใด แล้วเจ้ารออะไรอยู่ที่นี่? รอวันตายหรือ?"

ได้ยินคำพูดของหวังหลี่ คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของปีศาจนอกโลก พร้อมกับผู้บำเพ็ญมหายานอีกสิบสองคนด้านหลังก็พากันหัวเราะเสียงดัง

ราวกับว่าพวกเขาได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก

"เจ้าหนู ข้ายอมรับว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะ ในวัยหนุ่มเช่นนี้ เจ้าก็ทะลวงสู่มหายานแล้ว"

"คนหนุ่มสาว! เย่อหยิ่งเล็กน้อยก็เป็นเรื่องปกติ"

"แต่ ท่าทีของเจ้าทำให้ข้าไม่พอใจ หากเจ้าไม่อยากตายก็จงคุกเข่า"

"ยอมจำนน"

"เจ้าเข้าใจหรือไม่?"

หวังหลี่มองปีศาจนอกโลกที่กำลังมองเขาด้วยท่าทีดูถูก และรู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อย

เขาใช้วิชาประเมินค่าของระบบทันที

ชื่อ: หลี่หยวนเฉา

ตบะ: มหายานขั้นเก้า (ปลาย)

อายุ: 712

กาย: กายาเซียนเงา

คำอธิบายประกอบ: บรรพบุรุษรุ่นที่สองจากมหาจักรวาลฮั่นไห่ แดนอสูร ตระกูลราชันเซียน มาที่นี่เพื่อสร้างชื่อเสียง

เห็นข้อมูลตอบกลับจากแผงควบคุมระบบ หวังหลี่ก็ตระหนักว่าเขาเป็นบรรพบุรุษรุ่นที่สอง ประเภทลูกชายคนรวยที่เขาเคยอ่านบ่อยๆ ในนิยายบนโลก ไม่น่าล่ะถึงได้รู้สึกคุ้นเคย

นอกจากนี้ "มหาจักรวาลฮั่นไห่" นั่นคือจักรวาลที่กำลังบุกรุกจักรวาลเทียนอวี้ของเราหรือ?

จากนั้นเขาก็เปิดแผงของปีศาจนอกโลกคนอื่นๆ ซึ่งทั้งหมดอยู่ในระดับสูงสุดของมหายานอย่างไม่มีข้อยกเว้น

ทว่าสิ่งนี้ก็ไม่ได้ทำให้หวังหลี่รู้สึกหวาดกลัว

เพราะปีศาจนอกโลกเหล่านี้เหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้ทดสอบความแข็งแกร่งของเขา

แม้ว่าหวังหลี่จะสู้ไม่ได้ เขาก็ยังมีไพ่ตายที่ยิ่งใหญ่

นั่นคือวิชาเวทประจำตัวของเขา "เยือกแข็งสัมบูรณ์"

วิชาเวทประจำตัวเป็นสิ่งที่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่มีกายาพิเศษจะตื่นขึ้นในระดับการบ่มเพาะที่แตกต่างกัน

หวังหลี่ไม่รู้ว่ากายาพิเศษอื่น วิชาเวทประจำตัวจะตื่นในระดับการบ่มเพาะใด

แต่กายาเต๋าเยือกแข็งของเขาตื่นขึ้นหลังจากที่เขาได้ทะลวงสู่มหายานแล้ว

พลังของมันน่าทึ่ง "เยือกแข็งสัมบูรณ์" คือวิชาเวทประจำตัวเฉพาะของกายาเต๋าเยือกแข็ง

มันไม่เพียงแต่สามารถเสริมพลังวิชาเวทน้ำแข็งของหวังหลี่ได้เท่านั้น แต่ยังสามารถแช่แข็งมิติเวลาได้อีกด้วย

"แช่แข็งมิติเวลา มันเป็นความสามารถระดับใดกัน?"

แน่นอน แม้วิชาเวทประจำตัวนี้จะทรงพลังอย่างยิ่งจนสามารถแช่แข็งมิติเวลาได้เมื่อใช้เต็มที่ แต่ก็ไม่สามารถใช้ได้ตามใจชอบ

ตามข้อมูลตอบกลับของวิชาเวทประจำตัว ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาสามารถแช่แข็งผู้บำเพ็ญระดับมหายานได้ แต่หากเขาต้องการแช่แข็งผู้บำเพ็ญระดับเซียนสวรรค์ เขาสามารถแช่แข็งได้เพียงไม่กี่ลมหายใจ

ยิ่งไปกว่านั้น สามารถใช้ได้โดยไม่เป็นอันตรายทุกๆ สิบวัน

แต่หากเขาต้องการใช้มันอย่างต่อเนื่อง เขาก็ทำได้ แต่นั่นจะเผาผลาญปราณ พลัง และจิตวิญญาณของหวังหลี่

ตามการคำนวณ หวังหลี่สามารถใช้มันได้เพียงสองครั้งเท่านั้น

นี่คือจุดสูงสุดของเขาที่ระดับมหายาน เขาสามารถใช้ "เยือกแข็งสัมบูรณ์" ได้มากสุดสามครั้งในสิบวัน มิฉะนั้นเขาอาจจะตายจากการใช้พลังมากเกินไป

ด้วยไพ่ตายอันยิ่งใหญ่ในมือ หวังหลี่จึงไม่ถูกข่มขู่โดยปีศาจนอกโลกสิบสามตนที่อยู่ในระดับมหายานขั้นสูงสุดที่อยู่เบื้องหน้า

เขาจะสู้กับพวกมัน

ทันใดนั้นหอกน้ำแข็งก็ก่อตัวขึ้นในมือของเขา

หลี่หยวนเฉาเห็นหอกน้ำแข็งที่หวังหลี่สร้างขึ้นก็หัวเราะ "เจ้าหนู ช่างเย่อหยิ่งเหลือเกินที่กล้าชี้หอกมาที่ข้า"

หวังหลี่มองหลี่หยวนเฉาที่กำลังหัวเราะและกล่าวว่า "ความเย่อหยิ่งต้องมาพร้อมกับความสามารถ และข้าก็บังเอิญมีมัน"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดี ความเย่อหยิ่งต้องมาพร้อมกับความสามารถ!"

"ถ้าอย่างนั้นให้ข้าได้เห็นความสามารถของเจ้า"

"อย่าทำให้ข้าผิดหวัง"

จากนั้นเขาก็เริ่มต่อสู้กับหวังหลี่