บทที่ 10: การบำเพ็ญเพียรและการพัฒนา

หวังหลี่ซึ่งกลับมาถึงถ้ำเซียนของเขาแล้ว มองดูหินวิญญาณสามร้อยก้อนในถุงเก็บสมบัติของเขา

ด้วยความตื่นเต้น เขาก็เรียกใช้ระบบและแปลงหินวิญญาณทั้งหมดให้เป็นแต้มบำเพ็ญ

ระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย

โฮสต์: หวังหลี่

ตบะ: ระดับหลอมปราณขั้นเจ็ด

เคล็ดวิชา: เคล็ดหลอมปราณสมุทรไร้ขอบเขต (บทหลอมปราณ): เคล็ดวิชาระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นเคล็ดวิชาธาตุน้ำ สามารถดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินและเปลี่ยนมาใช้เพื่อประโยชน์ของตนเองได้ สามารถฝึกฝนได้ถึงระดับหลอมปราณขั้นเก้า มาพร้อมโล่พลังวิญญาณ, การป้องกันกายด้วยพลังวิญญาณ, การเสริมพลังวิญญาณ และความสามารถอื่นๆ เป็นวิชาหลอมปราณที่นิกายชางไห่มอบให้

วิชาเวท: ฝ่ามือชางไห่ (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาฝ่ามือระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ ใช้พลังวิญญาณเพื่อสร้างฝ่ามือพลังวิญญาณโจมตีศัตรู

วิชาเมฆฝนน้อย (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาเวทระดับฮว๋างขั้นกลาง เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ สามารถใช้พลังวิญญาณในปริมาณหนึ่งเพื่อสร้างเมฆดำขนาด 0.03 มู่ (20 ตารางเมตร) สำหรับโปรยฝน

ย่างก้าวเมฆาล่อง (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาท่าเท้าระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ สามารถใช้พลังวิญญาณเพื่อเพิ่มความเร็วของผู้ใช้

หอกเย็น (ยังไม่บรรลุขั้นพื้นฐาน): ระดับฮว๋างขั้นสูง เป็นวิชาโจมตีธาตุน้ำ สามารถใช้พลังวิญญาณเพื่อสร้างหอกเย็นยาว

วิชาประเมินค่า (ฟังก์ชันในตัวระบบ): สามารถประเมินตบะของผู้อื่น หรือระบุสมบัติฟ้าดิน

แต้มบำเพ็ญ: 300

มองดูแต้มบำเพ็ญ 300 แต้มที่เต็มเปี่ยม หวังหลี่รู้สึกดีใจอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลอีกต่อไป

“ระบบ ใช้แต้มบำเพ็ญ 150 แต้มเพื่อการบำเพ็ญ”

เขานั่งขัดสมาธิบนเตียง และเริ่มโคจรเคล็ดวิชาของเขา

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

หวังหลี่ตื่นขึ้นจากการบำเพ็ญเพียร

สัมผัสได้ถึงพลังที่ไหลเวียนทั่วร่าง

เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

“ความเร็วของการบำเพ็ญเพียรช้าลงเรื่อยๆ แต่ก็เป็นเรื่องปกติ”

เขาอยู่ที่ระดับหลอมปราณขั้นแปด แต่ยังไม่ทะลวงสู่ระดับหลอมปราณขั้นเก้า

ทว่าหวังหลี่ก็ไม่ได้เข้าสู่การบำเพ็ญเพียรอีกครั้งทันที

เขากำลังคิด

ระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย มันสามารถใช้เพื่อเพิ่มตบะได้เท่านั้นหรือ ไม่สามารถเพิ่มวิชาเวทได้หรือ

ดังนั้น เพื่อตรวจสอบฟังก์ชันของระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย เขาจะทดลองในวันนี้

ความคิดของเขาพลันก่อตัวขึ้น

“ระบบ ใช้แต้มบำเพ็ญ 50 แต้มเพื่อเพิ่มพลังฝ่ามือชางไห่”

ทันใดนั้นแสงวิญญาณก็กะพริบ แต่ต่างจากการบำเพ็ญเพียร

แสงพลังวิญญาณพุ่งตรงขึ้นไปบนศีรษะของเขา และภาพเลือนรางก็เริ่มปรากฏขึ้นในใจของเขา

ภาพไหลผ่านไปราวกับภาพยนตร์ เวลาผ่านไปครึ่งปีในชั่วพริบตา

ภายในฉากในใจของเขา เขาก็ฝึกฝ่ามือชางไห่อย่างต่อเนื่อง

สร้างฝ่ามือ ตวัดออกไป

สร้างฝ่ามือ ตวัดออกไป

...

เขาฝึกฝนไม่หยุด

จนกระทั่งมันกลายเป็นสัญชาตญาณที่ฝังลึกอยู่ในกระดูก

การบำเพ็ญวิชาเวทแบ่งออกเป็นสี่ระดับ: ขั้นพื้นฐาน, ขั้นเชี่ยวชาญ, ขั้นบรรลุ และขั้นสมบูรณ์

แน่นอนว่ายังมีระดับที่เหนือกว่าขั้นสมบูรณ์ แต่หวังหลี่ไม่จำเป็นต้องรู้ในตอนนี้

กล่าวได้ว่า เมื่อวิชาเวทถูกฝึกฝนจนถึงขีดสุด แม้แต่วิชาเวทระดับฮว๋างขั้นต่ำอย่างฝ่ามือชางไห่ก็สามารถปลดปล่อยพลังที่น่าทึ่งออกมาได้

การบำเพ็ญเพียรในใจของเขาดูเหมือนจะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา แต่ในความเป็นจริงแล้ว เวลาได้ผ่านไปนานมากสำหรับหวังหลี่

ความเข้าใจจากการบำเพ็ญฝ่ามือชางไห่ก็ถูกฝังแน่นอยู่ในจิตใจของหวังหลี่

ภายใต้กฎของระบบ การบำเพ็ญฝ่ามือชางไห่ของหวังหลี่รู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในสถานการณ์จริง และร่างกายของเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

หลังจากเวลาผ่านไปไม่ทราบเท่าไร

หวังหลี่ก็ตื่นขึ้นจากการบำเพ็ญเพียร

ดวงตาของเขาเปล่งประกายเจิดจ้า

ทันใดนั้นเขาก็ลุกจากเตียง และราวกับสัญชาตญาณ เขาก็สร้างฝ่ามือขึ้นมาทันที

ฝ่ามือยาวประมาณสิบฟุตก็ปรากฏขึ้น

“ตูม!”

มันโจมตีเข้าพื้นเบื้องล่างของเขา สร้างหลุมรูปฝ่ามือลึกครึ่งเมตร

แม้แต่ถ้ำเซียนทั้งถ้ำก็สั่นสะเทือน

มองดูหลุมรูปฝ่ามือตรงหน้า

หวังหลี่ถอนหายใจ “สมแล้วที่เป็นวิชาเวทที่ห่างจากระดับสมบูรณ์เพียงครึ่งก้าว!”