บทที่ 2: ระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย

ครั้นได้ยินเสียงนั้น หวังหลี่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

จากนั้นความรู้สึกร้อนรุ่มพลุ่งพล่านก็พุ่งตรงไปยังสมองของเขา

แววตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมาในทันใด

ทว่าปฏิกิริยาของเขาในสายตาของเหล่าศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านี้ กลับเป็นการแสดงออกถึงความไม่พอใจ

ดังนั้นศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านี้จึงคล้ายกับพบเจอเรื่องสนุก และยั่วยุหวังหลี่ว่า

“เฮ้ย เจ้าหนู ดูท่าเจ้าจะไม่พอใจพวกเราสินะ กล้าดีอย่างไรถึงมามองพวกเราด้วยแววตาเช่นนั้น!”

ได้ยินคำยั่วยุเช่นนี้ หวังหลี่ก็กลับมามีสติในที่สุด

เขารู้ว่าพวกเขาไม่หวังดี และตนเองก็สู้จำนวนไม่ได้

ดังนั้นหวังหลี่จึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาส่งป้ายภารกิจกลับเข้าไปในถุงเก็บสมบัติด้วยมือเดียว พลางหมุนตัวเดินจากไป

ไม่คิดจะไปพัวพันกับศิษย์เหล่านั้น และความเร็วของเขาก็รวดเร็วจนศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านั้นตามไม่ทัน

ตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วงสำคัญของชีวิต ดังนั้นจึงจะปล่อยพวกเขาไปก่อน รอวันหน้าเขาประสบความสำเร็จ จะกลับมาบดขยี้พวกเขาให้จมดิน

เมื่อเห็นหวังหลี่จากไปอย่างรวดเร็ว ศิษย์ฝ่ายนอกเหล่านี้ก็มองหน้ากันด้วยความงุนงง

...

หลังจากหวังหลี่ออกจากประตูใหญ่ตามความทรงจำเดิมของเขา เขาก็กลับไปยังถ้ำเซียนขนาดเล็กของเขาอย่างรวดเร็ว

นิกายชางไห่เป็นนิกายใหญ่โตและรุ่งเรือง แม้แต่ศิษย์ฝ่ายนอกก็ยังมีถ้ำเซียนขนาดเล็กเป็นของตนเอง

ทั้งยังมีการวางค่ายกลป้องกันขนาดเล็กไว้ด้วย ซึ่งปลอดภัยและหรูหรามาก

สิ่งนี้นิกายเล็กๆ อื่นๆ ไม่อาจเทียบได้

หลังจากกลับมาที่ถ้ำเซียนตามความทรงจำของเขา หวังหลี่ก็เปิดค่ายกลป้องกันของเขาอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ไม่อาจระงับความรู้สึกตื่นเต้นของเขาได้อีกต่อไป

เขากล่าวในใจเงียบๆ ว่า “ระบบ ยังอยู่หรือไม่ ผูกมัด”

ทันทีที่เสียงของเขาจางหายไป เสียงที่น่ารื่นรมย์ก็ดังเข้ามาในห้วงความคิดของหวังหลี่

“ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ผูกมัดระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย สำเร็จ”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หวังหลี่ก็ถอนหายใจยาวในที่สุด

จากนั้นเขาก็รีบตรวจสอบฟังก์ชันของระบบ

ประหลาดนัก หลังจากผูกมัดระบบแล้ว หวังหลี่ก็เปิดแผงควบคุมระบบได้ตามสัญชาตญาณ

ราวกับเป็นความจำของกล้ามเนื้อ ไม่จำเป็นต้องคิด เขาก็สามารถตอบสนองไปเองได้ในทันที

“บางทีนี่อาจเป็นความมหัศจรรย์ของระบบ!” หวังหลี่คิดในใจ

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบข้อมูลบนแผงควบคุมระบบ

【ระบบบำเพ็ญเพียรไร้พ่าย】

【โฮสต์】: หวังหลี่

【ตบะ】: ระดับหลอมปราณขั้นสอง

【เคล็ดวิชา】: เคล็ดหลอมปราณสมุทรไร้ขอบเขต (บทหลอมปราณ): เคล็ดวิชาระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นเคล็ดวิชาธาตุน้ำ สามารถดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินและเปลี่ยนมาใช้เพื่อประโยชน์ของตนเองได้ สามารถฝึกฝนได้ถึงระดับหลอมปราณขั้นเก้า มาพร้อมความสามารถพื้นฐาน เช่น โล่พลังวิญญาณ, การป้องกันกายด้วยพลังวิญญาณ, การเสริมพลังวิญญาณ เป็นวิชาหลอมปราณพื้นฐานของนิกายชางไห่

【วิชาเวท】: ฝ่ามือชางไห่ (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาฝ่ามือระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ ใช้พลังวิญญาณเพื่อสร้างฝ่ามือพลังวิญญาณโจมตีศัตรู

【วิชาเมฆฝนน้อย】: (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาเวทระดับฮว๋างขั้นกลาง เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ สามารถใช้พลังวิญญาณในปริมาณหนึ่งเพื่อสร้างเมฆดำขนาด 0.3 เฟิน (20 ตารางเมตร) สำหรับโปรยฝน

【ย่างก้าวเมฆาล่อง】: (ขั้นเชี่ยวชาญ): วิชาท่าเท้าระดับฮว๋างขั้นต่ำ เป็นวิชาเวทธาตุน้ำ สามารถใช้พลังวิญญาณเพื่อเพิ่มความเร็วของผู้ใช้

【วิชาประเมินค่า (ฟังก์ชันในตัวระบบ) 】: สามารถประเมินตบะของผู้อื่น หรือระบุสมบัติฟ้าดิน

【แต้มบำเพ็ญ】: 0

หมายเหตุ: แต้มบำเพ็ญสามารถใช้เพื่อเพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของผู้ใช้ หินวิญญาณสามารถแลกเปลี่ยนเป็นแต้มบำเพ็ญได้

หวังหลี่แสยะยิ้มขณะมองระบบตรงหน้า เขาคิดในใจว่า “คราวนี้เขาสบายแล้ว”

จากนั้นเขาก็นึกถึงถุงเก็บสมบัติที่เอวของเขา

เขารีบพลิกมัน เททรัพย์สินทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมออกมา

เคล็ดหลอมปราณสมุทรไร้ขอบเขต ซึ่งเป็นเคล็ดวิชาพื้นฐานของนิกายชางไห่ หนึ่งชุด

โอสถสำหรับช่วงหลอมปราณ หนึ่งขวด (โอสถหลอมปราณ) และยันต์เพลิงเล็กสองแผ่น

ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว

หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย หวังหลี่ก็เติมหินวิญญาณทั้งหมดเข้าไปในระบบ

เมื่อหินวิญญาณทั้งหมดหายไป แต้มบำเพ็ญบนแผงควบคุมระบบก็เปลี่ยนแปลงไป

【แต้มบำเพ็ญ】: 42

42 แต้มบำเพ็ญ ซึ่งตรงกับจำนวนหินวิญญาณพอดี

ดูเหมือนหินวิญญาณชั้นต่ำหนึ่งก้อนสามารถแลกเปลี่ยนเป็นแต้มบำเพ็ญได้หนึ่งแต้ม

หลังจากเข้าใจรูปแบบการเติมแต้มบำเพ็ญแล้ว หวังหลี่ก็ตรวจสอบฟังก์ชันอื่นๆ ของระบบ

วิชาประเมินค่า หวังหลี่คิดในใจ และใช้วิชาประเมินค่ากับยันต์เพลิงเล็กสองแผ่น

จากนั้นเขาก็ได้รับข้อมูลตอบกลับจากระบบ

——วิชาประเมินค่า

เป้าหมาย: ยันต์เพลิงเล็ก

ประเภท: ยันต์

ระดับ: ยันต์เวทระดับฮว๋างขั้นต่ำ

ผลลัพธ์: ใส่พลังวิญญาณเล็กน้อยเพื่อเรียกเปลวไฟที่ควบคุมได้ มีพลังโจมตีระดับหนึ่ง สามารถสร้างความเสียหายให้กับผู้บำเพ็ญที่ต่ำกว่าระดับหลอมปราณขั้นสาม ใช้สำหรับการฝึกฝนของนักสร้างยันต์มือใหม่

หวังหลี่มองเนื้อหาที่ระบบตอบกลับมา รู้สึกว่ายอมรับได้

เหมือนกับการเล่นเกมที่เริ่มต้นด้วยอุปกรณ์ธรรมดาๆ

จากนั้นเขาก็ใช้วิชาประเมินค่ากับสิ่งของอื่นๆ ในถ้ำเซียนทีละชิ้น

——วิชาประเมินค่า

เป้าหมาย: เตียง

ประเภท: วิถีชีวิต

ระดับ: ธรรมดา

——วิชาประเมินค่า

เป้าหมาย: โต๊ะ

...

หวังหลี่มองข้อมูลที่ระบบตอบกลับมา จู่ๆ ก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ และรีบใช้วิชาประเมินค่ากับตัวเอง

——วิชาประเมินค่า

เป้าหมาย: หวังหลี่

ประเภท: มนุษย์

รากวิญญาณ: รากวิญญาณสามสาย (น้ำ, ไม้, ดิน)

กาย: กายาเต๋าเยือกแข็ง (ยังไม่ปลุก)