บทที่ 6: เทพเสน่ห์สะท้านปฐพี (ตอนที่ 1)

“ข้อ c!”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”

“พลิกชีวิตครั้งเดียวกลายเป็นเศรษฐี ความลำบากทั้งหมดที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าแล้ว”

หลี่ชางเซิงแสดงสีหน้าเฉยชา ขณะเลือกตัวเลือกโดยไม่ลังเล ในใจกลับหัวเราะอย่างสะใจ

เมื่อหลี่ชางเซิงตัดสินใจเลือก

ไอเท็มมากมายปรากฏขึ้นในกระเป๋าระบบของเขา

มีหลายแสนหน้า

“ระบบ เติมแต้มจากศิลาวิญญาณทั้งหมดเป็นแต้มจำลอง”

หลี่ชางเซิงออกคำสั่งทันทีโดยไม่รีรอ

ส่วนเรื่องฝึกฝน? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ในเมื่อมีระบบจำลองที่ทำให้แข็งแกร่งได้รวดเร็ว จะฝึกฝนไปทำไม?

【ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับแต้มจำลอง 2,000 ล้านล้านแต้ม】

เสียงกลไกในหัวยังคงเย็นชาเช่นเคย

แต่ในสายตาหลี่ชางเซิง มันช่างไพเราะจับใจ

เขาเอ่ยขึ้นอย่างอดใจไม่ไหว “ระบบ เริ่มจำลองต่อไปเลย”

【ติ๊ง โฮสต์ต้องการใช้แต้มจำลอง 100,000 แต้มเพื่อจำลองหรือไม่?】

“ใช่ ๆ... ข้ามขั้นตอนถามไปเลย”

หลี่ชางเซิงเร่งเร้าอย่างต่อเนื่อง

【ติ๊ง! ข้อควรรู้: พรสวรรค์สีขาว 1 แต้มจำลอง, สีเขียว 100 แต้มจำลอง, สีฟ้า 10,000 แต้มจำลอง, สีม่วง 1 ล้านแต้มจำลอง, สีแดง 100 ล้านแต้มจำลอง, สีทอง 10 พันล้านแต้มจำลอง, เจ็ดสี 1 ล้านล้านแต้มจำลอง, เก้าสี 100 ล้านล้านแต้มจำลอง, สิบสองสี 1 จิง (10¹⁶) แต้มจำลอง, ยี่สิบสี่สี 100 จิง (10¹⁶) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ขั้นสูงสุด 1 ไก (10²⁰) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ระดับเทพ 100 ไก (10²⁰) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ต้องห้าม 1 จื่อ (10²⁴) แต้มจำลอง, พรสวรรค์ในตำนาน 100 จื่อ (10²⁴) แต้มจำลอง, พรสวรรค์สูงสุด 1 รั่ง (10²⁸) แต้มจำลอง, พรสวรรค์เอกลักษณ์ 100 รั่ง (10²⁸) แต้มจำลอง... (โปรดติดตามระบบเวอร์ชัน 2.0 สำหรับพรสวรรค์เพิ่มเติม)】

“หนึ่งล้านล้านก็ล้านล้านล่ะวะ”

“ระบบ! เอาพรสวรรค์เก้าสีมาให้เลย!”

“ตอนนี้ข้ารวยแล้ว!”

หลี่ชางเซิงรู้สึกห้าวหาญสุด ๆ ในใจ

การกล้าใช้แต้มถึงหนึ่งแสนล้านในครั้งเดียวนั้น ไม่เคยแม้แต่จะคิดมาก่อนเลย

สุดท้าย...

หลี่ชางเซิงก็ไม่ลืมถามว่า “ระบบ ปิดการแจ้งเตือนน่ารำคาญแบบนี้ได้ไหม?”

【ติ๊ง ไม่สามารถปิดได้】

เสียงจากในหัวตอบกลับอย่างไร้เยื่อใย

หลี่ชางเซิง, “…”

ก็ได้ ๆ

【ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับพรสวรรค์เก้าสี: เทพเสน่ห์สะท้านปฐพี】

【เทพเสน่ห์สะท้านปฐพี: ค่าความมีเสน่ห์พื้นฐานจะเพิ่มขึ้นพันล้านเท่า รูปลักษณ์จะเปลี่ยนไป ความมีเสน่ห์จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในทุก ๆ วัน และจะทวีคูณแบบก้าวกระโดด เมื่อตัวตนใดหลงใหลในตัวโฮสต์ โฮสต์สามารถจับเขาไว้ และดูดซับพลังบ่มเพาะ โชคลาภ อายุขัย ฯลฯ เพื่อยกระดับตัวเอง (หมายเหตุ: เมื่อค่าความมีเสน่ห์สูงถึงระดับหนึ่ง จะส่งผลกระทบต่อสรรพสิ่ง แม้แต่สิ่งไม่มีชีวิตก็ตาม)】

“ไม่มีข้อบกพร่องด้านบุคลิกภาพงั้นหรือ?”

“ดีมาก”

“ครั้งนี้ ต้องกลายเป็นจักรพรรดิให้ได้แน่!”

หลี่ชางเซิงพึงพอใจยิ่งกับพรสวรรค์นี้

พรสวรรค์สายดูดชีวิต

จอมดูดเลือดผู้ทรงเสน่ห์ที่สุด

เก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากทุกสิ่งรอบตัว

เรียกได้ว่าไร้ทางต้าน

【เริ่มการจำลอง】

【อายุ 16 ปี: เมื่อตื่นขึ้นมา】

【รูปลักษณ์ของเจ้าเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง เส้นผมกลายเป็นสีขาว ร่างสูงขึ้น】

【เมื่อมองในกระจก เจ้าถึงกับตกตะลึง "ทำไมถึงมีชายหล่อเหลาขนาดนี้อยู่บนโลกนี้กัน?"】

【เจ้าสำรวจตัวเองอีกครั้ง ขาเรียวยาว มีกล้ามท้องชัดเจน หน้าตาหล่อเหลายิ่งกว่าเทพ เมื่อมองต่ำลงไป... ไร้เทียมทาน】

【รอบกายไม่มีผู้ใด เจ้าจึงอดไม่ได้ที่จะจูบกระจกตัวเองสิบกว่าครั้ง】

【“มีผู้ชายที่หล่อได้ขนาดนี้ด้วยหรือ?”】

【เจ้าเดินออกจากห้อง เงยหน้ามองฟ้า “เต๋าสวรรค์ ได้โปรดมองดูชายผู้นี้ครอบครองโลกแทนเจ้า”】

【ทันใดนั้น】

【นกตัวหนึ่งบินมาเกาะบนฟ้า ส่งเสียงจิ๊บ ๆ มองเจ้าจากเบื้องบน】

【ไม่นาน ฝูงนกก็มากขึ้นเรื่อย ๆ】

【คนในตระกูลหลี่เริ่มสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ】

【เมื่อบิดาของเจ้ารู้ว่าจุดเกิดเหตุคือเรือนของเจ้า จึงส่งสาวใช้เข้ามาดู】

【ทันทีที่สาวใช้เห็นเจ้า นางถึงกับยืนไม่ไหว】

【“ทำไมถึงมีชายที่สมบูรณ์แบบถึงเพียงนี้?” นางพึมพำ】

【จากนั้นก็วิ่งเข้ามาหาเจ้า เอนตัวลงกับพื้นอย่างสมัครใจ ดวงตาเปล่งประกาย “คุณชายโปรดทำตามใจเถิด ข้ายอมมอบกายถวายใจให้ท่าน 100%”】

【เจ้ามองนางด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พลางเอ่ยเย็นชาเพียงคำเดียว “ไสหัวไป”】

【สาวใช้กลับยิ่งตื่นเต้น “ท่านพูดกับข้า! สั่งให้ข้าไป แสดงว่าท่านชอบข้าแน่ ๆ”】

【นางถึงกับกลิ้งตัวอย่างตื่นเต้นตรงหน้าเจ้า】

【บิดาของเจ้ารู้เรื่องในเวลาไม่นาน】

【กระทั่งสาวใช้จำนวนมากแสดงความยินดีที่จะรับใช้เจ้า】

【เจ้ากลับเข้าห้องอีกครั้ง】

【บิดาของเจ้ามาหา เมื่อเห็นเจ้า เขาถึงกับอึ้ง ใบหน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นแรง แล้วก็กล่าวอย่างอดกลั้นไม่ได้ว่า “ลูกชาย ข้าภูมิใจนัก เจ้าหล่อเหมือนข้าสมัยหนุ่มเลย”】

【เจ้ามองเขานิ่ง ๆ “มีธุระอะไร?”】

【เจ้ามองเห็นเส้นสายบางอย่างจากบิดา ขอเพียงเจ้าคิด ก็สามารถดูดพลังบ่มเพาะ อายุขัย และโชคลาภของเขาได้ทันที】

【แต่เพราะเจ้ามีน้ำใจ และเขาคือบิดา เจ้ามิได้ทำ】

【“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร...” บิดาโบกมือและรีบผละไปอย่างลนลาน】

【เห็นได้ชัดว่าเขาตกอยู่ภายใต้มนต์เสน่ห์ของเจ้าแล้ว】

【วันถัดมา】

【ค่าความมีเสน่ห์ของเจ้าเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอีกครั้ง】

【สาวใช้วิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน เอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้น “คุณชาย บิดาท่านฆ่าตัวตายแล้ว!”】

【เจ้าตบหน้านางฉาดหนึ่งและตวาด “บิดาข้าฆ่าตัวตาย แล้วเจ้าดีใจทำไม?”】

【สาวใช้ที่ถูกตบกลับไม่มีแววเศร้าเลย】

【ตรงกันข้าม ใบหน้าของนางแดงระเรื่อ ท่าทางเขินอาย แววตาเปล่งประกายประหนึ่งกำลังจะร้องไห้】

【ในใจนางกลับตื่นเต้นยิ่ง “เขา...เขาตีข้าแล้ว!”】

【“ข้ามีปฏิสัมพันธ์ทางกายกับเขาแล้ว ฮือออ... สุขใจเหลือเกิน”】

【ริมฝีปากของนางแย้มยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว】

【เจ้าไม่พอใจพฤติกรรมของนาง จึงใช้ความสามารถดูดกลืนพลังบ่มเพาะ ชีวิต อายุขัย และโชคลาภของนางไปทั้งหมด】

【เมื่อเจ้าดูดเสร็จ สาวใช้กลายเป็นหมอกควันจาง ๆ แล้วสลายหายไป】

【หลังฆ่าสาวใช้】

【เจ้าก็รีบไปเยี่ยมบิดา】

【บรรดาสาวใช้และสมาชิกตระกูลรอบตัวล้วน “รู้สึกเสียใจ” ต่อเจ้า แม้แต่บุรุษบางคน เมื่อมองเจ้าก็มีสายตาอ่อนโยนชวนขนลุก】

【เมื่อเจ้ามาถึงหน้าศพบิดา ก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าสะเทือนใจนัก เพราะเพิ่งเข้าร่างได้ไม่นาน】

【ทันใดนั้น】

【ศัตรูคู่อาฆาตของเจ้าคือหลี่เมิ่งเทียน ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ด้วยสีหน้า “อ่อนโยน” พร้อมกล่าวอย่างเศร้าใจว่า “พี่ชางเซิง นี่เป็นจดหมายลาตายของท่านพ่อเจ้า”】

【เจ้ารับไว้ พลางจ้องมองด้วยสีหน้าประหลาด】

【ข้อความในจดหมายช่างน่าขยะแขยง เต็มไปด้วย “…”】

【เต็มไปด้วยคำลามกและคำหยาบคายทั้งเล่ม】

【สุดท้ายคือ “ทำไมข้าถึงเป็นแบบนี้ ฮือออ…”】

【เพราะความงามของเจ้า ทำให้บิดาของเจ้าเกิดราคะที่ไม่สมควร】

【ทว่าเพราะจิตสำนึกและคุณธรรมที่หลงเหลืออยู่เล็กน้อย เขาจึงเลือกฆ่าตัวตาย】

【เจ้า…】

...