บทที่ 3: ทายาทแห่งราชวงศ์จักรวรรดิ (ตอนที่ 2)

【อายุ 19 ปี: เจ้าตอบรับคำเชิญอย่างยินดี】

【ในพระราชวัง หลังจากเลี้ยงเหล้าและอาหารอย่างเต็มที่】

【จักรพรรดิซ่งหยาซวินเชิญเจ้าเข้ารับราชการในราชสำนัก พร้อมทั้งให้เจ้าเลือกอภิเษกกับหนึ่งในองค์หญิง】

【เจ้าตอบตกลงทันที พร้อมขอให้จักรพรรดิส่งทัพไปทำลายสำนักเมฆาขาว เพื่อลบรอยแค้นในใจ】

【จักรพรรดิซ่งหยาซวินแสดงท่าทีลำบากใจ】

【เจ้าจึงเปลี่ยนคำขอ “ถ้าเช่นนั้น จงนำตัวหลิวหรู่เยียนมาให้ข้าจัดการ”】

【จักรพรรดิตอบตกลง】

【ในปีเดียวกันนั้น เจ้าสมรสกับองค์หญิงแปด “ซ่งซีซี”】

【ด้วยการสนับสนุนจากจักรพรรดิ ตำแหน่งและอำนาจของเจ้าพุ่งทะยาน】

【พร้อมกันนั้น ด้วยทรัพยากรจากท้องพระคลัง เจ้าก็ทะลวงถึง “ระดับรวมสูญขั้นสูงสุด” อย่างรวดเร็ว】

【ตระกูลหลี่กลายเป็นราชตระกูลโดยสมบูรณ์】

【ในปีนี้เอง หลิวหรู่เยียนถูกจองจำในคุกสวรรค์】

【รอคำตัดสินจากเจ้า】

【เจ้าถือขวดยาในมือ ตามด้วยชายฉกรรจ์นับสิบคน เดินทางมาที่คุกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม】

【เพื่อพบกับหลิวหรู่เยียน】

【หลิวหรู่เยียนตื่นตระหนก นางไม่คาดคิดว่าผู้มาคือเจ้า อีกทั้งกลิ่นอายของเจ้าก็รุนแรงน่าสะพรึง】

【นางในระดับสร้างฐาน มิอาจแม้แต่จะมองพลังของเจ้าได้】

【เจ้ามองนางพร้อมรอยยิ้ม “หลิวหรู่เยียน เจ้าถอนหมั้นต่อหน้าผู้คน เจ้าคิดบ้างหรือไม่ว่าจะมีวันนี้?”】

【“เจ้าบอกว่าจะถอนหมั้น ถอนก็ถอนเถิด ตอนนั้นข้าฝึกตนไม่ได้ หากเจ้าบอกข้าเป็นการส่วนตัว ข้าก็จะยอม”】

【“แต่เจ้ากลับเลือกจะถอนต่อหน้าทุกคน พร้อมทั้งบอกว่าพบชายที่ดีกว่าข้า...”】

【ถ้อยคำหลังนั้นแทบเป็นเสียงคำราม】

【หลิวหรู่เยียนร้องไห้ขอความเมตตา “พี่ชางเซิง โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ขอเพียงเจ้าปล่อยข้า ข้ายินดีทำทุกอย่างเพื่อเจ้า”】

【“ข้ายอมเป็นสุนัขของเจ้า โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง...”】

【“ขอเพียงเจ้ายอม ข้ายินดีทุกอย่าง”】

【นางร้องไห้ปานจะขาดใจ ท่าทางน่าสงสารยิ่ง】

【เจ้าป้อนยาที่ปิดผนึกพลังวิญญาณให้นางโดยไม่ลังเล พร้อมปลดโซ่ตรวน】

【เจ้าสั่งเสียงเรียบ “นำหมูตัวหนึ่งมาขังไว้กับนาง”】

【ใต้สายตาหวาดกลัวของหลิวหรู่เยียน ชายฉกรรจ์หลายคนหิ้วหมูตัวหนึ่งเข้ามา แล้วขังไว้กับนาง】

【วันรุ่งขึ้น】

【ทหารยามหิ้วแขนขาที่ขาดวิ่นและเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งบางส่วนออกมา】

【เห็นได้ชัดว่า... หลิวหรู่เยียนถูกหมูกินจนหมดสิ้น】

【อายุ 20 ปี: เจ้าเป็นขุนนางในราชสำนัก สมคบคิดกับขุนนางทรราช “จ้าวเกา” กอบโกยทรัพย์สินอย่างมหาศาล】

【ในปีเดียวกัน ครอบครัวของหลิวหรู่เยียนถูกกวาดล้างสิ้น】

【ทรัพย์สินของเจ้าพุ่งถึงระดับ 5 แสนล้านศิลาวิญญาณระดับต่ำ】

【เจ้าเร่งเร้าความขัดแย้งระหว่างชนชั้นล่างกับชนชั้นสูงมากขึ้น】

【อีกด้านหนึ่ง เจ้าแสร้งทำตัวเป็นขุนนางผู้จงรักภักดีที่ซ้ำใจเพราะไม่อาจเปลี่ยนแปลงบ้านเมือง】

【ประชาชนจึงเรียกเจ้าว่า “ขุนนางผู้ภักดี”】

【ปีเดียวกัน ระดับของเจ้าทะลวงถึง “ระดับหลอมรวม”】

【แต่ก็ในปีเดียวกันนั้น เจ้าถูกขุนนางผู้ซื่อสัตย์ “หลี่ซือ” ยื่นฎีกาฟ้องร้อง】

【จักรพรรดิส่งคนไปสืบลับ】

【เจ้ารู้ตัวทัน จึงสังหาร “จิ่นอี้เว่ย” ผู้มาสืบ】

【ในเมื่อผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดินภาหมอกมีเพียง “ระดับหลอมรวมขั้นสูงสุด” เจ้ามิได้เกรงกลัวเลย】

【เจ้าชูคำขวัญ “กวาดล้างราชสำนัก” จุดชนวนกบฏ】

【เจ้าสัญญาว่า “ยกเว้นภาษีสามสิบปี” ประชาชนชนชั้นล่างจึงตอบรับอย่างล้นหลาม】

【เจ้าพาบุคคลชั้นยอดในตระกูล พุ่งเข้าโจมตีจักรพรรดิก่อน】

【เมื่อเจ้ากำลังจะฆ่าจักรพรรดิ】

【ชายชราผู้มีลมหายใจร่อแร่ยืนขวางไว้ — เขาคือจักรพรรดิองค์ก่อน】

【เจ้าหัวเราะเยาะ “เจ้าแก่แล้ว พลังใกล้เหือดแห้ง เจ้าจะหยุดข้าได้อย่างไร?”】

【จักรพรรดิองค์ก่อนพยักหน้า ยอมรับคำพูดเจ้า】

【แต่ทันใดนั้น เขาทะลวงขึ้นถึง “ระดับมหายาน” ชั่วครู่ พลางหัวเราะเย็น “เจ้าหนุ่ม หากมาถึงแล้ว... ก็อยู่เป็นเพื่อนข้าเถิด”】

【“สารเลว!”】

【เจ้าด่ากลับ และตัดสินใจหนีทันที】

【ก่อนจากไป เจ้ายังไม่ลืมหันไปตะโกนสั่งเหล่าชั้นยอดของตระกูลว่า “ช่วยข้าถ่วงเวลาไว้ แค่ธูปหนึ่งดอก หากเขาไม่รอด จักรวรรดินี้จะเป็นของตระกูลหลี่!”】

【“ชื่อของพวกเจ้าจะถูกรำลึกไปชั่วลูกชั่วหลาน!”】

【เหล่าสายเลือดชั้นยอดหันกลับโดยไม่ลังเล เข้าต่อสู้กับจักรพรรดิ แม้รู้ว่านั่นคือทางตัน พวกเขาก็ยอมตายเพื่อซื้อเวลาให้เจ้า】

【เพราะตลอดมา เจ้าไม่เคยตระหนี่ต่อผู้คนในตระกูล มอบสิ่งล้ำค่าให้เสมอ】

【พวกเขาเชื่อว่า หากมีเจ้า ตระกูลจะไปถึงจุดสูงสุดได้แน่นอน】

【หลายปีที่ผ่านมา พวกเขาเห็นกับตาว่าตระกูลเติบโตขึ้นมาอย่างไร】

【ไม่นาน】

【เหล่าชั้นยอดถูกจักรพรรดิองค์ก่อนสังหารสิ้น เจ้ามิได้รู้สึกอะไรเลย】

【จักรพรรดิองค์ก่อนปรากฏตัวตรงหน้า ตบเข้าใส่เจ้า】

【เจ้าพยายามต้าน แต่บาดเจ็บสาหัส】

【ขณะเดียวกัน ร่างของจักรพรรดิองค์ก่อนก็ทรุดลงกลางอากาศ】

【เจ้าหัวเราะลั่น “โลกนี้เป็นของตระกูลหลี่! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”】

【ทันใดนั้น ปุโรหิตแปดคนแห่งจักรวรรดินภาหมอกปรากฏขึ้น และพุ่งเข้าจู่โจมเจ้า】

【เจ้าสะบัดหน้าอย่างเย็นชา “หึ! ข้าอยู่ในระดับหลอมรวม ใครกล้าฆ่าข้าได้?”】

【เจ้าระเบิดพลังสืบทอดจากจักรพรรดิสุริยัน สังเวยพลังชีวิตเพื่อสังหารพวกเขาในทันที】

【แต่ตนเองก็ใกล้ตายเต็มที】

【เจ้าล้มลงกับพื้น หัวเราะพลางกล่าว “สุดท้าย... โลกนี้ก็เป็นของตระกูลหลี่!”】

【พลันนั้น ชายหนุ่มผมขาวปรากฏเหนือท้องฟ้า มือไพล่หลัง มองลงมาด้วยแววตาเหยียดหยาม “ตายแล้วหรือ? ข้ามาเพื่อทำลายจักรวรรดินภาหมอก”】

【เขามองเจ้า แล้วเอ่ยอย่างเย่อหยิ่ง “เจ้ามดตัวน้อย เจ้าคือผู้สังหารศิษย์ข้า... หลิวหรู่เยียน?”】

【เจ้ารู้ว่าตนหมดหนทางแล้ว จึงชูนิ้วกลางด่ากลับ “ไอ้โง่”】

【หยุนซานเดือดดาล ยื่นมือออกมา】

【ฝ่ามือใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนเจ้าจะรู้ตัวอีกที... ก็สายไปแล้ว】

【เจ้ากู่ร้องลั่น “โธ่เว้ย! แค่ข้อเสียบุคลิกนิดเดียวเองนะเฟ้ย!”】

【เจ้าถูกหยุนซานบดขยี้จนแหลกละเอียด】

【เจ้า... ตายแล้ว】

【การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว】

…

【ติ๊ง! รางวัลถูกสร้างเรียบร้อยแล้ว โฮสต์สามารถเลือกหนึ่งจากตัวเลือกต่อไปนี้】

a: ฝึกฝนและเข้าใจในทักษะ (ระดับหลอมรวม, วิชาตะวันศักดิ์สิทธิ์แผดเผาฟ้า, เคล็ดลับหยินหยางหลอมรวม...)

b: รับสภาพจิตใจ อารมณ์ และบุคลิกที่เกิดจากประสบการณ์ในการจำลอง (โกรธง่าย, หื่น, หงุดหงิด, โหดเหี้ยม, ไร้หัวใจ...)

c: รับไอเทมหายากจากการจำลอง (ศิลาวิญญาณระดับต่ำ 500,000,000 ก้อน พร้อมสมบัติล้ำค่าบางอย่าง)

…